jestem zagubiona

[robinia2]

w swoich uczuciach. Jedyne co mi do glowy przychodzi to "nie wiem". Taka
pustka po prostu.
Chodzi o mojego chlopaka. Wydawalo mi sie kiedys ze wielkie uczucie, ze na
zawsze razem... ale teraz juz nie wiem. Zawsze widzialam jego wady.... nic
powaznego w zasadzie, ale baaardzo irytujace. Wydawalo mi sie ze to nic
takiego, ze moge to zaakceptowac, niestety coraz bardziej mnie to wkurza. Jego
zachowanie. Ostatnio wyslalam mu paczke na Swieta (jest w Hiszpanii w pracy),
a on nie mial czasu jej odebrac z poczty. Uwazam ze gdyby chcial to czas mogl
znalezc. Pewnie niedlugo paczka do mnie wroci. Przykro mi sie zrobilo, ale tez
poczulam ze cos sie przepelnilo. Ze mam dosyc. On mi mowi ze mnie kocha... ja
mowie to samo ale jest to wbrew sobie. Gdybym byla pewna ze to koniec, ze juz
na pewno nic do niego nie czuje, to chyba bym to skonczyla. Ale chodzi o to ze
sama nie wiem. Mam dni ze mysle ze tylko on i nikt wiecej, ale jest ich coraz
mniej. Dlatego sama po prostu nie wiem.
Chcialam sie przede wszystkim wygadac - dzieki jezeli ktos to przeczytal.. ale
jezeli ktos ma jakas rade... tez chetnie poslucham.

facet daleko, nie ma czasu

[dorak8]

a Ty obrazasz sie o jakas paczke....
przeczekaj.

[timbunia]

Myślę, ze musisz dać sobie czas na przemyślenia. Może to ta odległość i brak
chłopaka przy tobie tak wpływa?? nie wiem jakie są wasze relacje na co dzień.
Wiem, że pochopne wnioski nie są wskazane. Można bardzo skrzywdzić drugą osobę.
Może jesteście już tak długo - że wkroczyliście w etap po prostu zwykłej
codzienności - nie ma już tych motyli w żołądku, wkrada sie nuda. Myślę, ze
warto porozmawiać z partnerem na ten temat, ale nie przez telefon, najlepiej
byłoby osobiscie.

[yoshikee]

dlaczego zawsze widzialas tylko jego wady?

[robinia2]

Alez nie nie. Nie napisalam ze widzialam tylko jego wady. Wiele zalet tez ma.
Ale zazwyczaj to jest tak ze jak sa motyle itd to sie zadnych wad nie widzi,
prawda? Ja je widzialam. Tylko tyle mam na mysli.
Nie obrazam sie o paczke. Jest mi przykro po prostu bo czuje sie tak jakby mu na
mnie nie zalezalo. Drobiazg a humor moze zepsuc. I jasne ze ta paczka to nie
jest powod zeby zerwac... to jest tylko kropla ktora cos przepelnila. Probowalam
z nim o tym rozmawiac.... o moich watpliwosciach ale.. on tylko stwierdzil ze
musze odpowiedziec na pytanie czy chce z nim byc. Proste, nie? Tylko ze ja
wlasnie nie wiem. Probuje sobie nas wyobrazic za 10 lat i widze siebie szarpiaca
sie z jego wiecznym brakiem czasu. Bo czasu on nie ma nigdy. Wroc. Ma go az za
duzo dlatego traci go na glupoty i wszystkie urzedy zamykaja mu 1 min przed jego
przyjsciem. I nigdy nie zdazy niczego zalatwic. Chyba ze juz bardzo musi.
Stad wiem ze to nie jest tak ze w pracy mial urwanie glowy i nie mogl sie
wyrwac. Uznal ze paczka nie zajac i moze poczekac do jutra, pojutrza czy kiedy
tam sie pofatyguje.
Mozliwe ze to odleglosc albo nuda. Czyli wiele par przez taki etap przechodzi?
Takiej codziennosci?
Dzieki za odpowiedzi

[patrycjasol]

chyba rozumiem twojego faceta z tym odebraniem paczki w Hiszpanii. Zwlaszcza
jesli mieszka w malym miescie. Coz Hiszpania jest piekna, ale sama ostatnio
wysylalam tydzien kartke swiateczna do rodziny w Polsce na Swieta, bo pracujac w
normalnych godzinach, taaa tu normalne godziny sa z przerwa na lunch i
pracowaniem potem po poludniu, w czasie przerwy na lunch poczta tez ma przerwe
,-) troche ciezko jest zalatwic cokolwiek w urzedach. Acha nadmieniam ze w tym
ladnym kraju nie dogadasz sie na poczcie w zadnym innym jezyku niz hiszpanski,
hymm jak jestes w katalonii to nawet hiszpanski ci nie pomoze. Wiec o paczke bym
nie miala pretensji.

[robinia2]

Dzieki Patrycja... o tym nie pomyslalam. A wiesz moze po jakim czasie odsylaja
paczki do nadawcy?

[sleeping_beauty]

Jednak z tą paczką to smutne...
Mi by było smutno przynajmniej...

[robinia2]

Dzieki sleeping_beauty. Wlasnie jest mi smutno.