Zobojętnienie

[sapalka1]

Czy normalne jest zobojętnienie, wygasznie pozytywnych uczuć w stosunku do bliskiej rodziny (rodziców, rodzeństwa) po wieloletnim złym traktowaniu z ich strony?
Jeżeli ta rodzina, nie pomogła w żadnym z cięzkich momentów nawet dobrym słowem(o pomocy materialnej już nie wspomnę), olewała potrzebę kontaku, pragnienie, próby poprawienia relacji - To czy normalne jest takie ochłodzenie uczuć tej osoby, by na wiadomość o chorobie czy śmierci reagować jak na chorobę/śmierć osoby z dalszej rodziny?
Ze strony tej rodziny naglepojawia się po wielu latach chęć poprawy relacji, niekoniecznie szczera(pokazówa przed resztą rodziny, sąsiadmi), ale w sercu już zima i niechęć do kolejnych prób, rozczarowań, starań. I udawania.
Tak jak by to już nie byli rodzice, siostra, ale dalecy, obcy już właściwie ludzie. Szkoda, że chorują, że umierają, że
Czy takie zobojętnienie uczuciowe jest normalne? Bo przeraża.
Czzy kiedyś też tak na coś zobojętnieliście? Poczuliście się wypaleni uczuciowo w stosunku, do kogoś kto jest związany z wami tą samą krwią?
Pozdrawiam

[alpepe]

nic się nie przejmuj, to reakcja obronna, umiałaś odciąć się od zła.
Pokazówy możesz olać, możesz z obojętnością przyjąć próby godzenia, ot, taki
uczynek miłosierdzia względem bliźniego.

[sapalka1]

Dzięki za dobre słowo
Kiedyś by się za nimi w ogień skoczyło, dziś...
Pozdrawiam serdecznie

[qw994]

Moim zdaniem jest normalne, to reakcja obronna na zło, które zostało ci
wyrządzone :)

[sapalka1]

Dzięĸi za pocieszenie, już naprawdę się bałam, że coś ze mną "nie tak".
Pozdrawiam cieplutko

[glukoza84]

Też uważam że to normalne. Nie otrzymałąś od nich nic, to czemu miałabyś zacząć
dawać. Miłość to uczucie które musi się czymś karmić, jeśli nie ma zyczliwości
to wygasa. Teraz kiedy onis są w potrzebie przypomnieli sobie o Tobie, czy
któreś kiedykolwiek pomyślało że może jest już za późno ?

[sapalka1]

Nawet nie wiecie jak mi pomogłyście, dziękuję i pozdrawiam cieplutko

[uhu_an]

normalne.

[maja9980]

Ja ci powiem wiecej, a moze cie jeszcze bardziej pociesze, ja mialam normalny
don i normalna rodzine, i jedna krzywda matki ale ciagnela sie wieloma
miesiacami, sprawila ze tak ja znienawidzilam,że obojetny mi jest jej los juz
od 9 miesiecy po prostu nie umiem wybaczyc, jej swinstwa ,hamstwa,a tego co
zrobila odkrecic nie idze juz, a moja nienawisc do niej jest tak ogromna ,że
nawet jak by zachorowala i wyladowala w szpitalu to mnie to po prostu wali.Więc
jednak idzie oziębnąć.I nic z toba nie jest nie tak, bo ze mna tez.to z nimi
jest cos nie tak

[sapalka1]

Straszne, że ludzie tak bliscy krzywdzą tak, że budzą nienawiść i zobojetnienie. Myślę, że nienawiść jest lepsza, tzn. świadczy o tym, że jeszcze nam zależy, że ten ktoś się dla nas liczy, jest ważny. Obojetność jest może bardziej "kulturalna", ale ten brak uczuć jest straszny. Sciskam mocno, szkoda, że musimy takie rzeczy przechodzić...