zboczeńcy

[deczi]

Jak reagować podczas spotkania ze zboczeńcem? Mam wyjątkowe "szczęście" do
spotykania takich typów i zawsze mnie ta sytuacja paraliżuje.
Czy powinnam coś powiedzieć, czy nie zwracać uwagi (a czasem się tak nie da)?
D.

[piasia]

Zabagtelizować faceta:

Panie, z robakiem to na ryby!

Niezła sztuka, a jak wygląda jak stanie?

uuuu, człowiecze, z czym do gości?

A jak nie możesz go ominąć (np. ktoś onanizuje się w nocnym tramwaju przy
tobie) to powiedz głośno i wyraźnie "proszę państwa, uwaga! Tu jest
zboczeniec!!!"

[deczi]

Czyli chodzi o to, żeby nie pokazać strachu i zaskoczenia, tylko wyśmiać
faceta?
Miałam już taką sytuację, ze facet onanizował się siedząc obok mnie na
siedzeniu w zatłoczonym autobusie (zasłaniał się teczką przed innymi), ale
byłam tak sparaliżowana, że żadne słowa przez gardło by mi nie przeszły.
Dzięki za radę, mam nadzieję, że nie będę musiała prędko z niej korzystać.
D.

[wojciech.kruczynski]

Szersze omówienie tej sprawy jest w którymś z wcześniejszych wątków.
Wyśmiewanie działa, ale nie sądzę, by było konieczne. Ekshibicjoniści są
nieagresywni. Odchodzą, jeśli "ofiara" się nie wstydzi, gdy jest pewna siebie.
Warto więc, zamiast poniżać chorego człowieka, zastanowić się, dlaczego ja się
wstydzę w sytuacji, kiedy to on powinien się wstydzić?

[deczi]

wojciech.kruczynski napisał:

> Szersze omówienie tej sprawy jest w którymś z wcześniejszych wątków.
> Wyśmiewanie działa, ale nie sądzę, by było konieczne. Ekshibicjoniści są
> nieagresywni. Odchodzą, jeśli "ofiara" się nie wstydzi, gdy jest pewna
siebie.
> Warto więc, zamiast poniżać chorego człowieka, zastanowić się, dlaczego ja
się
> wstydzę w sytuacji, kiedy to on powinien się wstydzić?

Jakoś nie mogłabym się chyba przemóc, żeby powiedzieć coś ośmieszającego czy
obraźliwego. Ale czy sama ostentacyjna pewność siebie, zajmowanie się spokojnie
swoimi sprawami mimo sytuacji, może tu pomóc? Czy można liczyć na to, że jak
taki człowiek nie zobaczy strachu i skrępowania "ofiary", to da sobie spokój,
czy po prostu "robić swoje" i pozwolić mu doznać "chwili szczęścia"?
D.

[wojciech.kruczynski]

Chodzi pewnie o taką sytuację, jak ta w tramwaju?
Czasem da spokój, czasem nie. Ale przecież zawsze można mu zwrócić uwagę. W
końcu jesteś w tej chwili jakiegoś rodzaju seksualnym obiektem dla niego i masz
prawo mu tego zakazać. Można więc powiedzieć, żeby przestał, bo na Ciebie i tak
to nie działa. Jeśli nie przestanie, można powiedzieć "jak pan nie przestanie
natychmiast, to zadzwonie po policję - odbiorą pana na najbliższym przystanku,
wstydu pan sobie narobi a jeszcze może spałują na komisariacie - po co to
panu". To powinno wystarczyć, jeśli powiesz to spokojnie, patrząc mu w oczy. To
on ma się czuć winny, nie Ty. Musi być przekonany, że wykonasz swoją obietnicę.
Jeśli jakimś cudem będzie kontynuował, to rzeczywiście zadzwoń. Masz prawo
bronić swych praw. Dokładnie tak samo możesz się bronić przy innym naruszaniu
Twoich granic: gdy ktoś za Tobą namolnie łazi, gdy się bezczelnie gapi, gdy
puszcza za plecami niewybredne komentarze. Ważne tylko, żeby stopniować
sprzeciw: najpierw zwrócenie uwagi, potem obietnica, potem jej wykonanie. Nie
ma sensu stwarzać konfliktów ponad miarę.

[deczi]

Dziękuję za odpowiedź. Takie sytuacje zdarzają mi się w pociągach, ale teraz
mniej podróżuję, więc myślę, że ich będzie mniej. Zwykle starałam się nie
zwracać uwagi na takie osoby, raz wyszłam z przedziału, raz, coś powiedziałam,
albo odsuwałam się. Nigdy nie było większego problemu (poza sytuacją, gdy facet
onanizował się na siedzeniu obok mnie w wypchanym autobusie. To mnie
sparaliżowało). Kupiłam książkę "Zawsze bezpieczna..." i widziałam, ze jest w
niej coś na ten temat.
Dziękuję jeszcze raz i pozdrawiam
D.