brak seksu

[lamarea]

mam 27 lat,wstaje do pracy po 3 w nocy,jadę do niej 1.5h,w pracy spędzam około
12h,potem podróż powrotna i w domu jestem ok.7 wieczorem.Przed 8 muszę już być
w łóżku,żeby móc znowu wstać w nocy. Jak widzicie raczej nie mam wiele wolnego
czasu.Mąż również ciężko prauje,ale wraca do domu kilka godzin wcześniej.Gdy
przekraczam próg,myślę żeby jak najszybciej położyć się do łóżka i resztką sił
zmuszam się żeby wypić kubek herbaty i pobyć dosłownie kilka minut z mężem.Gdy
kładę głowę na poduszcze,dosłownie film mi się urywa.Seks od kilku miesięcy
dla mnie nie istnieje.Na mojej liście rzeczy do zrobienia jest gdzieś zaraz za
podróżą na Saturna.Mąż z definicji ma swoje potrzeby,ostatnio zrezygnował z
seksu"na nieboszczyka",stara się nie nalegać,ale widzę że go już rozsadza.Mąż
ciągle żyje mitycznym"sobotnim wieczorem",a ja albo w soboty też pracuję,albo
nadrabiam zaległości we wszystkim z całego tyg.,albo nie mam siły w ogóle się
ruszyć.Dochodzi jeszcze fakt,że mąż wstaje razem ze mną żeby zrobić mi
śniadanie,robi obiady,sprząta,zakupy etc. i w ramach wdzięczności powinnam
chociaż coś poudawać 2/tydz.,ale ja po prostu nie mam na to siły.Za 2m-ące
zmieniam pracę,przeprowadzamy się żeby już móc żyć nomalnie.Nowa praca i dojdą
kolejne stresy.Mąż chce mnie wysłać do lekarza,bo twierdzi że mój brak
zainteresowania seksem jest wynikiem niskiego poziomu hormonów.Może macie
jakieś pomysły jak przetrwać te kilka najbliższych miesięcy w miarę
pokojowo,chociaż nie wiem czy później coś się nagle zmieni,bo jakoś
nadnormalnej ochoty na seks nigdy nie
miałam.Od kilku m-ęcy nie używamy zabezpieczeń,w wiadomym celu,bez
skutku(chociaż przy takiej częstotliwości ciężko pewnie o jakieś skutki).Może
rzeczywiście powinnam odwiedzić lekarza?
Pozdrawiam i dziękuję.

[krzysiek1042]

może odwiedźcie seksuologa we dwójkę. To żaden wstyd. Jeśli mąż faktycznie
miałby rację w sprawie hormonów to seksuolog wystawi odpowiednią receptę. Sądzę
,że warto.

[lamarea]

Nie wiem dlaczego jeszcze do tej pory tego nie zrobiliśmy.
Pozdrawiam.

[aserath]

wiesz co ci powiem - ty się idź leczyć kobieto. SERIO. Co ci po tej pracy? Co ci
po tej harówie? Co ci po tym wstawianiu w środku nocy? Życie jest za krótkie
zeby pracować po 12h dziennie. To co sie naprawdę liczy, to bliscy, rodzina,
mąż, partner, LUDZIE na których nam zależy. Wnioskuję ze tobie albo nie zależy,
albo gdzieś sie pogubiłaś w życiu.; To naprawdę przykre że jest masa ludzi
takich jak ty. Bo to nie chodzi o seks, to chodzi o styl życia. Niestety
najczęściej dopiero jak trafi nas poważna choroba, ktoś bliski umrze, albo sami
jesteśmy umierający - to dochodzimy do tego co jest w życiu najważniejsze. I się
okazuje, ze dałoby się zyć bez dodatkowej kasy z nadgodzin, ale jest za późno,
bo pewne chwile bezpowtornie minęły. Zmieniasz prace - oby na normalną. A na
najbliższe 2 miesiące radze pójśc do psychiatry/psychologa i wziąć zwolnienie
przynajmniej na 2 tygodnie. Może jak zwolnisz, to otworzysz oczy. Bo jak na
razie to zycie ci zapier.... w zaje.... tempie, a ty nawet z tego nie masz
przyjemności.

Przy okazji polecam książkę ktora akurat jest do wygrania w konkursie, ktory jak
nic pasuje do ciebie:
www.wellnesslife.pl/konkursy/konkurs-jak-wyrwac-sie-z-kieratu.html

[maker6]

podpisuję się z tym co powyżej...
i jeszcze dodam, że dla was szkoda czasu na lekarza, czas który tam
stracicie można wykorzystac na seks we dwoje i rozmowę..
a tak wogóle to nie rozumiem za czym tak gonisz w tej pracy skoro
masz ja za chwilę zmienić... ja już dawno bym sobie ją odpuścił i
pracował na pół gwizdka...
a coś o chorobie z przepracowania wiem dlatego radzę wyhamuj póki
nie jest za późno!!!

[justysialek]

lamarea napisała:
Od kilku m-ęcy nie używamy zabezpieczeń,w wiadomym celu,bez
> skutku(chociaż przy takiej częstotliwości ciężko pewnie o jakieś
skutki).Może
> rzeczywiście powinnam odwiedzić lekarza?

Kobieto, czy ciebie Bóg opuścił??!!
Zamierzasz zajść w ciążę pracując po 12h dziennie, nie mając nie
tylko czasu dla siebie i dla męża ale nawet na to, by odpocząć??!!
Czy ty wiesz, na czym polega ciąża i jakie są jej skutki?!
Czy zdajesz sobie sprawę z tego, że
1. bardzo ciężko jest zajść w ciążę w takim przemęczeniu i stresie,
2. a jak już zajdziesz to może łatwo dojść do poronienia!!!
czy ty naprawdę chcesz siebie i swoje dziecko na to narażać?!
Poza tym nie ma to jak zrobić sobie dziecko, kiedy nie można się
dogadać ze współmałżonkiem i ma sie jeszcze tyle na głowie.

[wiecejczarnego]

to wszystko przez stres , przez gonitwe , ja tez niestety nawet o seksie nie
pomysle, raczej o tysiacu innych spraw nie dopietych na ostatni guzik , nawet by
mnie to nie odprezylo czekam na moment w ktorym cos mi sie zachce ale nie wiem
czy wtedy bede miala silę

odwrócenie ról

[lamarea]

mój wątek chyba powinien znaleźć się na forum"feminizm".Wiem że stres i
szybkość życia jest główną przyczyną sytuacji. Nie ma możliwości tego uniknąć i
to powoduje kolejny stres. Pewnie nikt mi nie uwierzy, gdy napiszę,że
najchętniej bym siedziała w domu,czekała na męża,gotowała pyszne obiadki i
zajmowała się sobą. Nie moja wina,że przyszło nam żyć w czasach odwróconych ról.
Myślę, że w ciągu jednego pokolenia wszystko się zmieni i kobiety zaczną umierać
wcześniej od mężczyzn.

[justysialek]

Nie wiem, co tu feminizm ma do rzeczy. Ja jestem feministką ale to
nie znaczy, że zaharowuję sie na śmierć albo zaniedbuję bliskich...
i siebie zresztą też.
Osobiście uważam, że jest to niezdrowe dla ciebie i na pewno dla
twojego związku. Seks jest jednym z filarów związku - nie twierdzę,
że jest najważniejszy, ale IMO jest niezbędny, aby tworzyć zdrowe i
pełne relacje. I nie mówię tu robieniu tego dla faceta, bo ty też
powinnaś czerpać z tego przyjemność.

A uniknąć tego całego stresu i 12h pracy można, jakoś ja unikam i
też żyję.

Pewnie nikt mi nie uwierzy, gdy napiszę,że
> najchętniej bym siedziała w domu,czekała na męża,gotowała pyszne
obiadki i
> zajmowała się sobą.

Kompletnie nie rozumiem, czemu robisz w życiu coś, czego tak
naprawdę nie chcesz, bo wolałabyś robić coś innego. Ty nie jesteś
wcale wyzwolona, jesteś właśnie w pułapce jakichś chorych dążeń,
oczekiwań, ambicji - nie wiem. W każdym razie marnujesz sobie
zdrowie, jednocześnie pragnąc czego innego.

Ja bym na twoim miejscu zrewidowała swoje wartości, poglądy,
potrzeby i dążyła do ich spełnienia najprostszą drogą. Jesli
uważasz, że nie można żyć obecnie bez 12h pracy z dojazdami to się
mylisz! Znam kobiety, które pracują we własnym domu albo tylko po 4-
6h dziennie i są w stanie same się utrzymać.
Pozdrawiam

[felietonista]

Ludzie, wyluzujcie z tymi ocenmami, bo tak naprawdę, to oceniacie
osobę nie mając pojęcia w jakiej rzeczywiście jest sytuacji.
Na przykład
justysialek napisała:
> Kompletnie nie rozumiem, czemu robisz w życiu coś, czego tak
> naprawdę nie chcesz, bo wolałabyś robić coś innego. Ty nie jesteś
> wcale wyzwolona, jesteś właśnie w pułapce jakichś chorych dążeń,
> oczekiwań, ambicji - nie wiem. W każdym razie marnujesz sobie
> zdrowie, jednocześnie pragnąc czego innego.

A gó.. prawda powiem dobitnie, bo czasem rzeczywiście trzeba przez
jakiś czas zacisnąć zęby i wykazać zaangażowanie po to właśnie, żeby
dojść z czasem do tego, co chciałoby się robić i co przyniesie
satysfakcję i zadowolenie.

O dziwo wypowiadają się tylko osoby, które rzeczywiście się nie
zapracowują i tego nie rozumieją, a jeszcze nie ma opinii tych,
którym przyszło żyć w tym dzisiejszym świecie odwróconych ról, o
którym pisze autorka. Powiem Wam zatem jedno - cieszcie się z tego i
nie oceniajcie innych, bo nie jesteście na ich miejscu.

Piszę o tym, bo mi się nóż w kieszeni otwiera na te komentarze. Sama
przez to przechodziłam parę lat temu, mając jeszcze małe dziecko,
ale dorobek zawodowy na tyle lepszy, że łatwiej było mnie znaleźć
dobrą pracę niż mojej kochanej połówce. I to dlatego on został w
domu z dzieckiem, gotował i kupował, a ja pracowałam po 10-12 godzin
dziennie i też na nic innego nie miałam siły (o przedmiotowym sexie
nawet nie wspominając). A wszystko po to, by po kilku miesiącach
tego wysiłku bez problemu dostać podobną robotę, tyle, że na
lepszych warunkach, nie tylko finansowych. Obecnie się nie
przemęczam, praca nie jest dla mnie priorytetem, bo już nie musi, bo
sobie na to wcześniej ciężko zapracowałam. I doszłam do wniosków
podobnych do Waszych, że lepiej jest myśleć więcej o rodzinie. Ale
ja doszłam do tego tą trudniejszą drogą na której jest obecnie
autorka, której życzę, by za te 2 miesiące jej obecny wysiłek
zaowocował.
Więc proszę Was, nie oceniajcie nikogo w tak łatwy i bezproblemowy
sposób. Życie nie jest takie proste i tylko czarne i białe. Więcej
empatii...

[justysialek]

felietonista napisała:

> Ludzie, wyluzujcie z tymi ocenmami, bo tak naprawdę, to oceniacie
> osobę nie mając pojęcia w jakiej rzeczywiście jest sytuacji.
Na tym polega forum. Cały czas oceniamy tu ludzi, których wcale nie
znamy, na podstawie tego co piszą i robimy to na ich własne
życzenie - więc spokojnie, nie denerwuj się.

czasem rzeczywiście trzeba przez
> jakiś czas zacisnąć zęby i wykazać zaangażowanie po to właśnie,
żeby
> dojść z czasem do tego, co chciałoby się robić i co przyniesie
> satysfakcję i zadowolenie.

Tak, zgadzam się. Jak masz tą świadmość, to robisz to z zadowoleniem
i nie twierdzisz chyba, że wolałabyś siedzieć w domu, tylko
rzeczywstość ci nie pozwala - jak to zrobiła autorka wątku.
Przypominam, że sama napisała, że chciałaby robić co innego.

a jeszcze nie ma opinii tych,
> którym przyszło żyć w tym dzisiejszym świecie odwróconych ról, o
> którym pisze autorka.
A to mnie dziwi, bo ja myślałam, że wszyscy żyjemy w tym samym
świecie.
Ja jakoś nie czuję presji "śwata odwróconych ról", że muszę pracować
po 12h dziennie, bo... no właśnie, bo co?
Piszesz,że też harowałaś, żeby osiągnąć coś więcej - wymarzoną
pracę. Więc nie robiłaś tego z musu, tylko z własnej woli. Miałaś
konkretny cel i chciałaś go osiągnąć.
Więc chyba nie było powodu do narzekań. Było ciężko, ale sama się
tego podjęłąś, by osiągnąć konkretny cel. I tylko o to mi chodzi.
Drażnią mnie narzekania ludzi pracujących klkanaście h dziennie,
którzy twierdz a, że inaczej nie mżna, bo taki teraz mamy świat itp.
G... prawda - dosadnie mówiąc. Można inaczej. Można być bezrobotnym,
można zostać artysta i życ z dnia na dzień ale cieszyć się swoim
życiem, można roić kasę na tym co sie kocha, można robić tylko tyle
kasy, żeby starczyło na życie, a resztę czasu się lenić itd. To od
każdego człowieka zależy co wybierze. Wybierasz karierę w
korporacji, bo chcesz mieć dom pod Wawą i 2 samochody - to nie
narzekaj, że ci ciężko, bo godziny pracy itd - sam to wybrałeś. A
ponieważ sama żyję inaczej i wielu ludzi w tym kraju też to
zapewniam, że świat i rzeczywistość wcale tego nie wymuszają.

do justysialek

[lamarea]

Pod wpływem Twojej powyższej wypowiedzi przeczytałam jeszcze raz swój wątek.
Znalazłam tam konkretne pytanie i opis sytuacji.Kilka osób odpowiedziało mi na
postawione pytanie, więc nie jest to subiektywne.Pomimo wszystko proszę o
dokładne przeczytanie postu. Dziękuję.

[justysialek]

Spokojnie, ta wypowiedź nie była do ciebie, tylko do Felietonisty i
tyczyła się tematu "konieczności harowania w dzisiejszych czasach".

Problem karierowiczostwa niejako wyszedł z twojego opisu ale wiem,
że nie musi dotyczyć ciebie w 100%. Taka dygresja mi wyszła, jeśli
zasugerowałam, że na pewno dotyczy to ciebie to przepraszam.

[aire1]

Proszę cię, nie wciskaj nam kitu że tak musi być, że nie masz
wyboru. Wszyscy pracujemy, większość ma rodziny, dzieci, czas na
odpoczynek, czas na wakacje, na rozrywkę i na seks również.

[lamarea]

do poprzednich autorek: dziękuję Wam za uwagi i gotowe recepty.Moja aktualna
praca nie jest moim świadomym wyborem dlatego ją zmieniam na tzw."normalną"co
zajmie 2 miesiące.Nie żyję dla willi z basenem,nie pracuję żeby kupić kolejny
samochód,nie jestem młodą gniewną pracoholiczką.Czasami po prostu życie stawia
nas w takich,a nie innych sytuacjach.Moje pytanie brzmiało,jak w miarę
bezkonfliktowo i bez dalszego uszczerbku dla związku przetrwać te kilka
pozostałych,ciężkich tygodni. Dziękuję.

[justysialek]

Po pierwsze - na razie nie starajcie sie o dziecko. Jak już
odpoczniesz sobie i twój organizm wróci do normy, to wtedy
zacznijcie próbować.
Powiedz mężowi to co nam napisałaś. Zapewnij, że go kochasz itd,
tylko siły nie masz. Wizja rychłego końca tej sytuacji powinna
osłodzić mu czekanie. A w soboty zamiast nadrabiać inne rzeczy,
pomyśl jednak o seksie - dla ciebie też to będzie odskocznia i
przyjemność i na pewno też zwiększy to bliskość między wami.
Dziewczyny piszą - nie zmuszaj się ale ja ci powiem coś od siebie.
Czasem mi się trochę nie chce - też jestem zmęczona albo głowa mnie
boli ale staram się nastroić, poddać sytuacji. Wiadomo, że wtedy
potrzebuję dużo więcej pieszczot i "wstępów" niż wtedy, gdy mam dużą
ochotę - i mąż musi o tym pamiętać.
I wiesz co w 80% sytuacji kończy się naprawdę super i jestem
zadowolona, że dałam się "skusić". A w pozostałych 20%, kiedy nie
uda mi sie rozbudzić, to po prostu kończymy w inny sposób
(pieszczenie bliskiej osoby tylko i wyłącznie dla jej przyjemności
też jest fajne).

[promyk.rosy]

lamarea napisała:

>Moje pytanie brzmiało,jak w miarę
> bezkonfliktowo i bez dalszego uszczerbku dla związku przetrwać te >kilka
pozostałych,ciężkich tygodni. Dziękuję.


Lamareo nas o to pytasz? Obcych ludzi na forum, którzy mają różne doświadczenia
życiowe, inne priorytety, poglądy i odmienną sytuację materialną. Tutaj nikt nie
da ci recepty na szczęśliwe życie, bo to jest twoje życie. Usiądź kochanie ze
swoim mężem i z nim porozmawiaj. Zapytaj co on czuje, jak widzi waszą sytuację,
jak według niego można wyjść z tego zaklętego kręgu, co można z robić by
przetrwać te ciężkie miesiące. Może wspólnie znajdziecie rozwiązanie. Może
trzeba będzie zwolnić tempo, przewartościować, ustalić inne priorytety... Zrób
to, dopóki nie jest za późno. Zrób to, żeby za kilka miesięcy nie zakładać wątku
na FK pt: "Mąż zostawił mnie dla innej kobiety".
Pozdrawiam i trzymam za was kciuki :)))

[kalina.tt]

Zawsze mnie zastanawia po co ludzie tak harują, skoro nie mogą nawet cieszyć się
z efektów tego zapierniczania. Przyjeżdzać do domu/mieszkania żeby się przespać?
To można się przespać na dworcu albo w autku. Po co w ogóle komuś takiemu dom?

Mam nadzieję, że to prowokacja, bo nie wiem czy fizycznie da się takie coś
znieść. Nie bardzo w to wierzę, wstawać o 3-ciej w nocy i wracać o 19-tej? Szok.

[lamarea]

da się wytrzymać.Pozdrawiam.

[felietonista]

Kalina, proszę Cię..... przeczytaj mój powyższy post. Nikt nie
zaharowuje się dla samego zaharowywania, tylko czasem po to, by móc
harować mniej....
Znowu nóż....

[lamarea]

Twój wcześniejszy post trafił prosto w dziesiątkę.Znajduję się obecnie w
identycznej sytuacji, z małą różnicą - nie mamy dziecka. Chylę czoła i naprawdę
jestem pełna podziwu dla Ciebie. Taki kopniak od życia to twarda i bolesna
szkoła,pozwala wszystko przewartościować i nabrać odpowiedniego dystansu.Paradoks.
Najważniejsze jest dobre zakończenie bajki.
Pozdrawiam.

[kalina.tt]

Wiesz co, masz rację. ja też bym, na takie coś poszła. Kilka miesięcy, rok
zapierniczania żeby potem był luzik.
Tylko po jaką cholerę autorka zakłada tu wątek, jeśli za dwa miesiące ma to się
zmienić na lepsze? Nie rozumiem w takim przypadku jej biadolenia.

[felietonista]

kalina.tt napisała:

> Wiesz co, masz rację. ja też bym, na takie coś poszła. Kilka
miesięcy, rok
> zapierniczania żeby potem był luzik.
> Tylko po jaką cholerę autorka zakłada tu wątek, jeśli za dwa
miesiące ma to się
> zmienić na lepsze? Nie rozumiem w takim przypadku jej biadolenia.

Kalinko, znowu mnie rozzbroiłaś. Dziewczyna właśnie przed momentem
przyznała, że jest w podobnej sytuacji do mojej, na dowód, że to
okres przejściowy. A po co pisze? A po co piszą inni, którzy nie
radzą sobie ze swoimi problemami? Czy im forum pomaga? Otóż tak,
pomaga, bo mogą wyrzucić z siebie bezradność i posłuchać co o tym
myślą inni, mogą posłychać opinii podobnych do Twojej, które ją
zdołują jeszcze batrdzie oraz podobnych do mojej, które ją
podbudują, bo będzie wiedziała, że nie jest z tym tak zupełnie
sama.
Linczujmy ludzi na tym forum za zdradę, za uwodzenie mężów i tym
podobne oczywiste anomalie, ale nie za ciężką pracę i sytuację
życiową, która w dzisiejszym świecie też jest anomalią, ale nie aż
taką patologią do jasnego gwizdka...
Pozdrawiam

[rapsodiagitana]

Taki tekscik Łony, na temat troszkę ;) :

Raz biznesmen szef siedmiu spółek, sześciu banków
Pięciu hoteli i czterech luksusowych kółek
Miał znajomych w AWS, mój Boże
Jednym słowem wiodło mu się nienajgorzej
Idylla - mogło by się wydawać
Z tym, że podupadł na zdrowiu
Mo a w sumie to miał zawał
Wyszedł z tego, co miał nie wyjść, a jak?
Wziął go lekarz i powiedział tak:
"Panie, co tak spieszno panu z tą ciasną trumnš?
Masz pan żonę, masz pan dzieci, weź pan urlop
Rzuć pan wszystko, serce może walnąć w każdej chwili
I spie..j na wakacje, nie wiem, do Brazylii!?"
Ziomek się przestraszył, w końcu zawał to nie katar
Wsiadł w samolot i na drugi koniec świata
A tam: spacer, relaks, joga, ch..e muje
Mówił "Tak, teraz odpoczynku potrzebuję"
Tu się rzecz komplikuje, bo po dwóch dniach lenistwa
Cała nadzieja na powrót do zdrowia prysła
Otóż była tam przystań, w tej mieścinie rzadkiej,
Na którą nasz bohater trafił przypadkiem
pomyślał: "O, tu ludzie pracy są też"
I podszedł do rybaka który chlał wino, zresztą piąte
Popatrzył i żeby zaczšć gadkę chyba, powiedział:
-No co tam słychać panie rybaku?
A rybak na to:
-A dobrze, dzisiaj rano wstałem
Odbiłem łódkę, trochę popływałem, ku..
Przez godzinę wyłowiłem ryb z piętnaście
I odpoczywam sobie od południa tutaj właśnie
-Od dwunastej? - krzyknął biznesmen - Od dwunastej już masz wolne?
-A co? Sišdę tu gdzieś i wino pie..ę
Biznesmen chociaż na wczasach poczuł się w żywiole:
-Pozwolisz, że dam ci radę...
-A co? Pozwolę!
-Jak to ku..? O dwunastej dzień pracy skończony?
Przecież mógłbyś zarobić więcej, tylko pomyśl!
Połowiłbyś od rana, aż do chwili kiedy słońce znika
I po tygodniu miałbyś pana pomocnika
Po miesiącu kupiłbyś drugą łódkę, a potem trzecią
Po roku śmigałbyś pięknym miejskim kutrem
Później drugim, siódmym i tak dalej...
Stary, wielka firma - czy to nie brzmi wspaniale?
Tu rybak przerwał:
-Panie, muszę powiedzieć, że pomysł niezły
Ale ze mną co bedzie?
-Jak to co? Będziesz odpoczywał sobie!
-Tak? No a co ja teraz robię?

[kroliczek_85]

mam nadzieję, że jak zmienisz prace wszystko się ułoży, a do tego
czasu mąż wytrzyma. nie zmuszaj sie i nie "udawaj" niczego bo to bez
sensu a jemu też nie sprawi przyjemności. a co z niedzielami,
chociaż poranki powinny być wasze, wyspać się i pleniuchować
razem....

[modliszka24]

czarno to widzę seks jest bardzo ważny jeszcze chwilka i nie będzie męża w domu
nie wytrzyma szybko rób coś