ateista, a ślub kościelny

[aabigail]

Jestem niewierząca, a mój narzeczony jest wierzący. Przez kilka lat nie
wspominał o ślubie kościelnym, zgodził się an tylko cywilny, nie miał
obiekcji. Natomiast wczoraj wyznał mi, że on jednak chce ślubu kościelnego. Ja
sie na to nigdy nie zgodzę. Jak mam mu przetłumaczyć, że NIE i już, bo to nie
jest mój Bóg i czemu mam sie niby mu podporządkowywać.

[marzeka1]

W KK jest możliwość wzięcia tzw. ślubu jednostronnego, tylko mąż
jako wierzący składałby przysięgę. Jednak wymaga to wielu wzajemn
ych ustępstw (także dotyczy to ewentualnych dzieci i ich
wychowania).Zawsze lepiej się wcześniej zastanowić.

[aabigail]

No właśnie. To ja musiałabym ustąpić i podpisać coś, ze będę wychowywała dzieci
w wierze katolickiej... A jak to możliwe skoro sama jestem niewierząca? Poza tym
wcale mi sie takie coś nie uśmiecha. Dla mnie jedynie słuszny jest ślub cywilny.

[marzeka1]

Dlatego masz problem, a ponieważ dotyczy spraw zasadniczych, nie da
się tego zrobić łatwo i przyjemnie.Niestety.Uważam, że jednak w tak
ważnych sprawach ludzi powinni być zgadzać lub umieć pójśc na
kompromis, bo inaczej rozwód będzie tylko kwestią czasu. Pozdrawiam.

[angazetka]

Nie, podpiszesz oświadczenie, że nie będziesz broniła mężowi
wywowywać dzieci po katolicku. Jasne, że od ateistki nikt nie będzie
wymagał wychowywania dzieci w wierze. ;)
I widzisz, dla ciebie jedynie słuszny jest ślub cywilny, dla Twego
faceta także kościelny - nie możesz mu tego umozliwić (zwłaszcza że
nie będzie to od Ciebie wymagało żadnych fałszywych obietnic czy
łamania własnych wartości, gdy weźmiecie ślub jednostronny)?

[bszalacha]

Masz zły stosunek do męża więc lepiej pomyślcie o rozstaniu a nie o
przysiędze bo nic nie będzie warta.

[po.rzeczka]

Mam podobnie,ale mój narzeczony nie chce się zgodzić nawet na ślub jednostronny.
I co wtedy? Przy tym on wcale nie jest praktykujący i jego motywacją jest
głównie wzruszająca uroczystość i spokój w rodzinie.W innych sprawach jakoś
specjalnie się nie liczy ze zdaniem swojej rodziny.

[cloclo80]

Zrobił cię w konia aż miło. Jak mu udało się bujać aż przez tak długi czas to
sam się dziwię.

[petra77]

Przez kilka lat nie
> wspominał o ślubie kościelnym, zgodził się an tylko cywilny, nie
miał
> obiekcji. Natomiast wczoraj wyznał mi, że on jednak chce ślubu
kościelnego

Może to sposób, by się Ciebie pozbyć? Wie, że się na taki ślub nie
zgodzisz, więc będzie pretekst do rozstania a wina spadnie na
Ciebie,...

[kalina.tt]

>Jak mam mu przetłumaczyć, że NIE i już, bo to nie
> jest mój Bóg i czemu mam sie niby mu podporządkowywać.

Jeśli zgodzisz się na ślib Twój chłopak będzie zadowolony a tobie nic się nie
stanie, nadal będziesz niewierzącą osobą, Twoj światopogląd się nie zmienia,
tryb życia też nie, niczego ci nie brak, ślub to godzina w życiu..
Wybieramy opcję drugą, nie bierzecie kościelnego, z Tobą jest tak samo jak w
pierwszej, nic się u ciebie nie zmienia, nie robisz nic wbrew sobie, nie masz
wyrzutów sumienia, twojemu chłopakowi, mężowi czegoś brakuje, żyje wbrew sobie,
ma poczucie grzechu, ten stan trwa non stop. Może warto ustąpić pod pewnymi
warunkami oczywiście, bo może to człowiek z tych,którzy chcą całą rękę gdy dać
im palec.

Jestem ateistką, brałam kościelny i żyję :)

[trypel]

kalina.tt napisała:

>nie robisz nic wbrew sobie, nie masz
> wyrzutów sumienia,

No nie bardzo. Robi cos wbrew sobie i może miec z tego tytułu
wyrzuty.

[angazetka]

Jeśli weźmie jednostronny, nic wbrew sobie nie zrobi.

[lupus76]

angazetka napisała:

> Jeśli weźmie jednostronny, nic wbrew sobie nie zrobi.

"Nie będzie przeszkadzać w wychowaniu dzieci w wierze katolickiej".
Jednak robi coś wbrew sobie, nie uważasz?

[angazetka]

Nie. Dzieci będą znały światopoglądy obojga rodziców i będą mogły
sobie wybrać, którą drogą iść (na pewnym etapie rozwoju,
oczywiście). Dziwne by było, gdyby któreś z małżonków przeszkadzało
drugiemu w mówieniu dzieciom o tym, co dla niego ważne.

[lupus76]

angazetka napisała:

> Nie. Dzieci będą znały światopoglądy obojga rodziców i będą mogły
> sobie wybrać, którą drogą iść (na pewnym etapie rozwoju,
> oczywiście). Dziwne by było, gdyby któreś z małżonków
przeszkadzało
> drugiemu w mówieniu dzieciom o tym, co dla niego ważne.

Abstrahując - jestem ateistą i nie chciałbym, żeby moje dziecko
chodziło na religię, czy na msze. Bo to jest indoktrynacja, a nie
krytyczne poznanine.

mas rację, ale...

[ewik_75]

... tylko częściowo.
Indoktrynacja to to jest, ale nieukrywana, co często odstręcza
młodych od KK, zamiast zachęcać.
Świadomość przymusu chodzenia na religię i bycia ocenianym za
frekwencję na mszach rodzi opór i odpycha.

po drugie - jeśli dziecko ma wybrać w co wierzy to musi mieć okazję
poznać religię i jej przesłanie. Niekoniecznie w szkole (jestem
przeciwniczką) ale w domu, od rodzica - czemu nie. Zwłaszcza, że
kraj nasz jest pseudo-katolicki więc warto żeby dziecko wiedziało, z
czym się będzie w dorosłym zyciu stykać.

Potem samo zadecyduje co myśli i czuje.

[lupus76]

ewik_75 napisała:

> ... tylko częściowo.
> Indoktrynacja to to jest, ale nieukrywana, co często odstręcza
> młodych od KK, zamiast zachęcać.
> Świadomość przymusu chodzenia na religię i bycia ocenianym za
> frekwencję na mszach rodzi opór i odpycha.
>
> po drugie - jeśli dziecko ma wybrać w co wierzy to musi mieć
okazję
> poznać religię i jej przesłanie. Niekoniecznie w szkole (jestem
> przeciwniczką) ale w domu, od rodzica - czemu nie. Zwłaszcza, że
> kraj nasz jest pseudo-katolicki więc warto żeby dziecko wiedziało,
z
> czym się będzie w dorosłym zyciu stykać.
>
> Potem samo zadecyduje co myśli i czuje.

Równie dobrze można by wysłac dzieciaka do obozu szkoleniowego dla
terrorystów islamskich. żeby mogło - gdy dorośnie - krytycznie
ocenić, czy woli ginąć w imię-czegoś-tam, czy żyć w demokratycznym
społeczeństwie. A rodzice mu to wyklarują.
Wiesz, jak przebiega socjalizacja, i jak sa jej 3 podstawowe etapy?

[ewik_75]

popieram kalinę.tt

Daj spokój, czemu masz się przejmować czymś/kimś czego nie ma? Gdyby
chciał wziać ślub w imię boga Ra, miałabyś problem?
Niech ma tę swoją ceremonią, skoro to dla niego takie ważne. Dla
Ciebie przecież bez znaczenia.

W Polsce to bardziej tradycja niż cokolwiek innego i tak do tego
podejdź.

[modliszka24]

a czy twoje rozmowy z nim nic nie dały, może to jego rodzice nalegają on wie
jaka jesteś ,wiesz czasem dla miłości można zrobić dużo

[ansag]

Oj tam, przesadzasz :) To tylko ślub kościelny, nie musisz tego za bardzo brać
do siebie, a pomyśl jakie to dla niego będzie ważne i jaki będzie szczęśliwy.
Przecież prawnie małżeństwem będziecie tylko dzięki ślubowi cywilnemu.

[menk.a]

Żadna przeszkoda. Mówicie księdzu, ze Ty nie wierzysz i po sprawie. Nie musisz
wierzyć, żeby wziąć ślub w kościele z osobą wierzącą. Zostanie Ci udzielony ślub
na wzór cywilnego w kościele. Zn nie będziesz przysięgać Bogu. Mojej koleżanki
przyszły mąż jt niewierzący i biorą ślub wkrótce. Ksiądz zapytał wprost dlaczego
chcą w kościele i czy oboje wierzą. Powiedział, ze dobrze, iż przyszły pan młody
miał odwagę cywilną by być w tej materii szczerym.
;)

[bluecake]

podpisuje sie pod tym co napisala marzeka1.
bardzo trudna sprawa,
w przyszlosci ,niestety, takie roznice jeszcze sie nasilaja...

[april_12]

Jeśli w takiej sprawie trudno Wam pójść na kompromis (ślub
jednostronny...), to chyba powinniście się zastanowić na byciu ze
sobą...Życie ze sobą polega na nieustannych kompromisach, na które
trudno pójść, gdy sprawa dotyczy bardzo ważnej rzeczy -
światopoglądu. Problem powróci przy wychowaniu dzieci (jeśli chcecie
je mieć) i w wielu, wielu sytuacjach. No chyba, że Twój mężczyzna
jest katolikiem "od przypadku do przypadku" i w tym momencie
najważniejsza jest dla niego tradycja i zadowolenie rodziny. No
cóż...powodzenia:)

[effka454]

Pozwolę sobie wtrącić swoje trzy grosze :) i opowiem Ci swoją historię :)
Ślub cywilny z moim mężem ateistą brałam prawie 15 lat temu, nie jestem bardzo
praktykującą katoliczką i w zasadzie nie przeszkadzało mi nawet to, że nie mogę
przystąpić do komunii, wystarczało mi samo uczestnictwo w mszy. Dzieci
ochrzciliśmy nadal nie mając ślubu kościelnego (chociaż już wtedy ksiądz
napomykał o możliwości wzięcia ślubu jednostronnego).
Jakieś 5 lat temu w moim życiu nastąpiły pewne zmiany i odczuwałam potrzebę
pełnego uczestnictwa we mszy i przyjęcia eucharystii (komunii).
Porozmawiałam z moim mężem, wytłumaczyłam mu na czym polega ślub jednostronny,
że tak naprawdę w jego życiu nic nie zmieni, w moim - jako katoliczki, otworzy
furtkę do pełnego uczestnictwa w obrządkach, które są mi potrzebne do dobrego
samopoczucia.
Mąż to zrozumiał i wzięliśmy ślub w kościele.
Dodam jeszcze, że nie stałam się ortodoksyjną katoliczką, fanką Radia Maryja i
telewizji Trwam ;)
Nadal zdarza mi się, że nie chodzę do kościoła zawsze i wszędzie...
Dzieci... cóż mają w domu możliwość poznania zarówno punktu widzenia osoby
wierzącej, jak i ateisty. Owszem są ochrzczone i przystąpiły do pierwszej
komunii, ale kiedy dorosną i będą chciały wybrać inną drogę nie będę się temu
sprzeciwiać, bo zdaję sobie sprawę z tego, że tak naprawdę te obrzędy są tylko
pewną tradycją, a nie świadomym wyborem, bo w tak młodym wieku trudno go dokonać.
Bo do bycia wyznawcą jakiejkolwiek religi, jak i do tego by być ateistą trzeba
dorosnąć, a ja im tylko uchylam furtkę do jednej z możliwości...

Tak naprawdę uważam, że nie jest to problem, abyś wyraziła zgodę na ten ślub.
Widzę tu raczej problem - sprzeciwić się dla zasady.
Małżeństwo to kompromisy, nie tylko na zasadzie, że w danej sprawie Ty trochę
ustąpisz i On trochę ustąpi, bo są sytuacje, które wymagają pełnego poświęcenia
jednego z małżonków.
A może przyjdzie kiedyś taki problem, kiedy to Twój mąż będzie musiał w pełni
ustąpić...
Pozdrawiam i życzę dużo miłości, tolerancji i zrozumienia w Waszym związku

[drizzlys]

Moja droga, to jest oczywiste ze jestes osoba wierzaca. Mianowicie
wierzysz ze Boga nie ma jak toja religia ateistyczna stypuluje.

A wiec Ty i maz jestescie wierzacy. On wierzy ze Bog jest a Ty ze
go nie ma. Wiec podejdz do tego tak jak to sie zdarza w roznych
religiach i ustap mu.

[qw994]

Czy możesz wyjaśnić określenie "religia ateistyczna"?

[trypel]

drizzlys napisał:

> Moja droga, to jest oczywiste ze jestes osoba wierzaca.
Mianowicie
> wierzysz ze Boga nie ma jak toja religia ateistyczna stypuluje.

Ja Cie bardzo prosze nie gadaj głupot o religiach ateistycznych i
naucz sie odrózniac wiarę od wiedzy.
Wiem a nie wierzę że nie ma latających słoni, grających na
fortepianie ośmiornic i boga. Jak ktos mi udowodni istnienie sił
nadprzyrodzonych to wtedy bede wiedział że one istnieją. Ale to nie
ma nic wspólnego z wiarą. Po prostu niektórzy nie wierzą w coś czego
nie można udowodnic w żaden sposób

Najprościej tak samo, jak nam.

[naprawdetrzezwy]

Źe twoje poglądy religijne zabraniają ci brania ślubu wg obrządków
katolickich.


I już.
Jemu wiara też nie pozwoli, więc musiciue się rozstać.

(tak to religia kolejny raz coś zniszczy)

[aabigail]

> (tak to religia kolejny raz coś zniszczy)

Może by chciała, ale ja jej nie pozwolę.

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi.
Nie jestem z tego zadowolona. Ale zgodziłam się, na moich warunkach. W sumie to
moge się poświecić i posiedzieć tam godzinę. no chyba, że da się zrobić to tak,
żeby odbył się sam ślub, bez mszy. Będę kombinowała.

[ewik_75]

i masz rację.
Trzymaj się mocno.
Podejdź do tego jak do zwyłej formalności.

[horpyna4]

Aabigail, nie ma przymusu brania ślubu podczas mszy. Może być sama
ceremonia i wtedy trwa to bardzo krótko. Jeżeli nie lubisz szopek,
to możecie wziąć ślub cichy. Wymagane jest tylko dwóch świadków, nie
musi być to uroczystość publiczna. Stroje zwykłe, bez żadnych
cyrków. I jeżeli dla Twojego męża ważny jest ślub kościelny z powodu
przekonań, a nie dla satysfakcji rodzinki, to możecie to załatwić
właśnie w ten sposób. Polecam.

Już przegrałaś.

[naprawdetrzezwy]

Skoro bierzesz ślub w kościele, to robisz na warunkach kościoła
katolickiego, a nie na swoich. (jeśłi nie wierzysz, to spróbuj
zmienić te zasady kościelne, zdziwisz się jak niewiele możesz...)

Musisz zgodzić się na wychowywanie dzieci na katolicką modłę i
pozbawiasz się większości praw wynikających z założenia rodziny.

NIE RÓB błędu i nie bierz ślubu konkordatowego.
MUSISZ wziąć cywilny, by mieć jakiekolwiek prawa.

Ale IMHO branie ślubu z fanatykiem religijnym będącym pod silnym
wpływem rodziny, to jak najgorsza prognoza dalszego związku...\

ja też nie wierzę, ale..

[jakas_kobietka]

ja też nie wierzę, ale np ja chciałbym mieć ślub w kościele.

dlaczego? otóż dla atmosfery. może to chamskie wobec katoli, że nie wierzę, ale
chcę brać ślub w ich świątyni, ale trudno, mi się tam po prostu podoba, niektóre
kościoły są naprawdę piękne, takie wysokie, kolorowe, mm... chciałabym kiedyś
iść tą długą drogą pomiędzy ławkami, słuchając organów;)


cóż... ale nie zmienia to faktu, że rozumiem twoją frustrację. i nic ci nie
potrafię poradzić:/

[strawberryfield]

jesli go kochasz- musisz szanowac "jego boga".
moglabys np. wziac tzw. "slub towarzyszacy". to taki slub, ktory
bierze katolik z kims niewierzacym lub innej religii. bylam na dwoch
takich. kursy przedmalzenskie itd. robi tylko katolik. w kosciele
tylko on sklada przysiege. a ty stoisz obok.

jeśli nie wierzysz

[widokzmarsa]

to się zgódź, dla świętego spokoju. Choinkę ubierasz? Opłatek jesz jak ci dają?
Skoro to dla ciebie zabobon a ważny dla przyszłego męża to myślę że twoja zgoda
powinna być automatyczna. Chyba że twoja odmowa ma być manifestacją
niezależności przekonań. To się nie zgódź i wtedy twój facet będzie miał szansę
na ślub z jakąś bardziej normalną osobą:)

[klapoucha1]

z normalną osobą?szczęście,że nie jestes kobietą,bo i tak nie
zaliczałbyś się do tego grona. A ona musi się zgadzać bez wahania na
manifestację jego przekonań?
Frapuje mnie jak to zawsze ateiści mają się godzić dla świętego
spokoju na zachcianki 'katolików',a w odwrotną stronę to jakoś nie
działa.Tu nie chodzi o sam kompromis.Chodzi o to,że partner oszukał
autorkę wątku.Uzgodnili to dawno,a on nagle zmienił zdanie i ona ma
się dostosować.To tak jak by po scementowaniu związku doszli do
porozumienia,że pragną miec dzieci w przyszłości,a po latach on
stwierdził,że jednak nie chce i już-takie ma przekonania.Jeżeli
przykład jest dla wielu nieadekwatny,bo przecież to tylko godzina w
kościele-nic wielkiego,to znaczy,że tą całą religia i rytuałami z
nią związanymi,podcierają sobie tyłki,bez zastanowienia.

[widokzmarsa]

od razu oszukał, okłamał. A może zmienił zdanie? Albo postanowił że zrobi to dla
rodziców, babci? Może właśnie dlatego że mu to wisi.
Moi znajomi, oboje zaciekli ateiści, wzięli ślub kościelny dla babci właśnie. I
nikt z tego powodu nie został zamordowany.
Co do normalności to podtrzymuję swoje, poza tym za mało danych by mieć pełną
opinię..

[klapoucha1]

znajomi nie są tacy zaciekli,jeśli zgodzili się na odstawianie
szopki,żeby babcia sie mogła sąsiadkom pochwalić.A ślub bierze się
dla siebie,a nie dla krewnych,a to,że nikt fizycznie przy tym nie
ucierpi i nie zejdzie na zawał,to marny argument za.

[widokzmarsa]

jak czytam takie teksty to podtrzymuje mnie to w postanowieniu żeby się nie żenić.

[ewik_75]

to sie nie żeń, łaski nie robisz.

Słodkiego, miłego życia ;)

[widokzmarsa]

dzięki:)

[kalina.tt]

widokzmarsa napisał:

> jak czytam takie teksty to podtrzymuje mnie to w postanowieniu żeby się nie żen
> ić.

Dlaczego? Myślisz bardzo mądrze, nadajesz się na męża :)
Nie wszystkie kobiety to idiotki.

[kalina.tt]

klapoucha1 napisała:

> znajomi nie są tacy zaciekli,jeśli zgodzili się na odstawianie
> szopki,żeby babcia sie mogła sąsiadkom pochwalić.A ślub bierze się
> dla siebie,a nie dla krewnych,

Czasem dla krewnych trzeba coś zrobić. Ty jesteś z tych co to olewają rodzinę a
na strość sio do domu starców, żeby nie przeszkadzali?


>a to,że nikt fizycznie przy tym nie
> ucierpi i nie zejdzie na zawał,to marny argument za.

W przypadku wielu babć to możliwe tzn ten zawał.

a propos potencjalnego oszustwa..

[ewik_75]

poruszyłaś ciekawy temat.
Powinni usiąść i ustalić: czy chcą mieć dzieci, ile, kiedy, kto je
będzie wychowywał. Czy dzieci mają zostać ochrzczone i czy mają
chodzić na religię.

I tak naprawdę dopiero to pokaze, na ile religijny jest potencjalny
pan młody i ile jeszcze trzeba będzie ustępstw.
Bo może się okazać, ze ten slub to tylko poczatek łańcucha...

[vandikia]

idźcie na układ, niech on ślubuje, a Ty nie.. jest taka opcja, jest
uroczysta oprawa nabożeństwa.. myślę, że to najlepsze wyjście dla
was.

[aabigail]

> idźcie na układ, niech on ślubuje, a Ty nie.. jest taka opcja, jest
> uroczysta oprawa nabożeństwa.. myślę, że to najlepsze wyjście dla
> was.

Inna opcja w ogóle nie wchodzi w grę.
Nie sądziłam, że mój post wywoła tak żywą dyskusję.
Czy naprawdę możliwy jest ślub kościelny (to, że osoba wierząca z niewierząca to
oczywiste) bez mszy? Tak sama ceremonia...?
Czułabym się bardzo niekomfortowo gdybym musiała siedzieć tam na całej mszy. Na
msze mąż może iść sam.

[ewik_75]

jest z tym trochę więcej ceregieli, potrzebne jest zdaje się
pozwolenie biskupa, ale to oczywiscie możliwe.

[studentk]

A ja myślę iż go po prostu nie kochasz, jak to taki problem dla
Ciebie. Lepiej zerwij i poszukaj kogoś dla którego będziesz
mogła "zrywać gwiazdki z nieba".

[horpyna4]

Oczywiście, że możliwy. Sama taki brałam.
Na ślub mieszany musi wydać zgodę biskup, ale to załatwia ksiądz.
Wszystko więc zależy od księdza (proboszcza lub upoważnionego przez
niego). Najważniejsze to znaleźć życzliwego księdza i porozmawiać z
nim.
Moim zdaniem ślub mieszany nie powinien być brany podczas mszy. Po
co osoba niewierząca (często w ogóle nieochrzczona) ma brać udział w
czymś, co może być dla niej farsą? Bo sama ceremonia jest w zasadzie
"obojętna" - taka osoba składa przysięgę bez odwoływania się do Boga.

[kalina.tt]

aabigail napisała:

> Czułabym się bardzo niekomfortowo gdybym musiała siedzieć tam na całej mszy.

Niekomfortowo, bo? Naprawdę nie rozumiem jaki ty masz problem, jestem
niewierząca, msze w kościele to dla mnie śmieszne szopki koszmarnie długie i
nudne, ale nie miałabym problemu, żeby z okazji własnego ślubu przesiedzieć
godzinę w kościele. Na gwoździach cię tam nie posadzą przecież. Mam wrażenie, że
jesteś ateistką bardziej dla szpanu i buntu na pokaz niż z przekonania.
Swoją drogą dla mnie ten ślub jednostronny jest lekko śmieszny i gdybym była
ochrzczoną ateitską wolałabym zwyczajny ślub, mniej problemów by było, poudawać
przed księdzem można i z głowy.