co sie z nim dzieje/ktos tak mial?

[speedymika]

nie wiem co sie dzieje z mezem...od jakiegos miesiaca (urodzilam 17 maja i
zaczelam zauwazac to gdzies po 2 tygodniach, maz do przedwczoraj byl na
urlopie ze mna w domu) maz sie dziwnie zachowuje.
ma takie, nie wiem jak to nazwac - napady nerwow. siedzi przy komputerze, cos
tam pisze - i nagle zaczyna napinac miesnie ze sie az trzesie, nerwowo szoruje
rekami po wlosach, inny trik to naciaganie skarpetek i zawsze jest zagryzanie
wargi takie widac ze w zlosci jakby. to trwa pare sekund i powtarza sie co 15
minut czasem rzadziej czasem czesciej.
kiedys tak nie bylo, ngdy wczesnie tego nie widzialam
pytalam go co sie dzieje, unika odpowiedzi konkretnej, raz wydusilam ze on
kiedys bywal nerwowy i musi wrocic na silownie i sport uprawiac, to mu pomoze
(pracuje w wojsku, wczesniej tam co innego robil i bylo to zwiazane z duzym
wysilkiem fizycznym i sportem , teraz bardziej biurowa i do tego naderwal cos
w barku i nie moze chodzic na silownie juz prawie rok).
tyle ze zanim poszedl do tego wojska to tez sie znalismy i nie przypominam
sobie czegos takiego.
jak ma taka 'serie' tych nerwowych zachowan to nie daj boze jak ktorys pies
zacznie szczekac czy cos zrobi nie tak - szarpie je, jest agresywny, udaje
kopniaki a gdybym nie byla w domu pewnie by kopnal!!!
albo jak np ja cos wtedy opowiadam i jest konkluzja ze ktos sie niefajnie
zachowal czy cos takiego - to az zaciska piesci jakby tak go to wkurzalo.
a dzisiaj w nocy to juz nie wiem..
wczoraj bylo spiecie miedzy nami, caly dzien bylo niesympatycznie. maz mial
focha po powrocie z pracy bo nie udalo mi sie zdazyc z obiadem (dziecko..). on
sobie zaplanowal ze zjemy szybko jak wroci i wyjdziemy z Ola na spacer, a
musial poczekac i przez to byl zly, a ja tez nie w sosie (brak seksu, to nasz
osobny powazny problem od dawna..) a potem jeszcze nie zgodzilam sie na
spacerze zeby usiasc w knajpie w parku zeby piwko sobie wypil (codzienny
rytual 1-3 piwa), to juz calkiem nerwa zlapal (zapewne tylko po to chcial
wychodzic z Ola, ja bylam na spacerze rano z nia, ale chodzilo o piwo, w domu
od kiedy jest dziecko nie pozwalam mu pic).
no i w nocy do 3 godziny caly czas sie tak trzasl od nerwow, tzn tak napinal
sie ze az lozko sie trzeslo, i odpowiadal mi agresywnie jak pytalam co jest -
ale w koncu sie jakos przytulilismy i zasnelismy jedno i drugie

co jest grane z facetem, wczesniej nigdy czegos takiego nie widzialam u niego,
pojawienie sie dziecka? zakaz piwny?
moj ojciec pil i bil i az sie boje coraz powazniej ze moj maz zaczyna byc na
tej drodze, te jego nerwy mnie przerazaja, nie wiem czy cos mam dzialac, czy co?
pomozcie, kto cos wie na takie tematy?
nie pisze na forum psychologia bo tam poziom dyskusji spadl tragicznie...

[kr_ka_11]

a mial kiedys jakis uraz glowy? od kiedy ma takie napady bywa senny? ja bym
poszla do neurologa i wykonala badanie EEG.

[kr_ka_11]

takie napinanie miesni i agresja czesto moze byc wynikiem jakis malych napadow
padaczkowych, ktorych nota bene jest kilkadziesiat rodzajow (wlacznie z
sekundowymi wylaczeniami, dretwieniem ciala i dziwnym zachowaniem). jego
ucieczka w alkohol moze byc spowodowana tym wlasnie, ze zdaje sobie sprawe ze
cos niedobrego sie z nim dzieje. sprobuj z nim porozmawiac na spokojnie przy
sprzyjajacej okazji. jesli nie zachowywal sie tak do teraz to cos napewno jest
nie tak. moze ja jestem przewrazliwiona (ale tak sie sklada, ze troche o tej
chorobie wiem) i jesli ta opcja odpada to tylko sie cieszyc. bez rozmowy sie nie
obejdzie tak czy inacze.

[speedymika]

maz mial trudne dzeicinstwo z trudna matka - wladczą osobą, ktora z ojca robila
szmate i zero w domu, we wszystko sie wtrąca, narzuca swoje zdanie itd,
mąz byl podobno zdiagnozowany jako nadpobudliwy i cos w tym jest bo np on nie
ustoi spokojnie tylko sie kolysze jak przy chorobie sierocej, chodzi w kolko,
nie ma szans zeby stal np w kolejce, nieruchomo, jak inni ludzie. tesciowa
podobno wtedy w dziecinstwie faszerowala go jakimis tabletkami na uspokojenie,
to bylo cos dla doroslych dostala od znajomej i mu dawala, moze to jest jakas
przyczyna?
co do urazu glowy to nie wiem jak w tej poprzedniej pracy w wojsku - mial tam
duzo zajec ze sztuk walki, moze kopali sie tam po glowch, albo na misji cos sie
stalo, albo na poligonach... nie wiem nie mowi mi o swojej pracy zbyt wiele.

jego brat mlodszy ma jakies zaburzenia psychiczne, tez z agresja zwiazane, nawet
byl w szpitalu, teraz na odwyku bo mial problem z narkotykami... wszyscy uwazamy
ze pierwotnym zrodlem problemow jest wlasnie matka...

nie wiem jak go namowic na badania i rozmowe z lekarzem, juz raz to
zasugerowalam to sie napial...
a co do alkoholu to 'od zawsze' bylo piwko. tylko ze wczesniej w domu normalnie,
a teraz przy dziecku ja juz nie pozwalam - nie chce zeby MLoda widziala go
codziennie z browarem w lapie...

[malutka_kropka82]

No i właśnie to mi wygląda na głód alkoholowy. Nie pozwalasz w domu to nim
trzęsie, dlatego był taki zły, że nie zdążyłaś z obiadem. Nerwowy jest, bo tego
piwka w domu mu brakuje...

[bertrada]

To raczej nie jest kwestia trudnego dzieciństwa tylko jakiś uwarunkowanych
genetycznie zaburzeń psychicznych albo neurologicznych. Prawdopodobnie jego
matka ma tą samą przypadłość.
Musisz z nim rzeczowo porozmawiać i postawić sprawę na ostrzu noża. Alkohol nie
zastąpi mu profesjonalnych leków. I albo zaczyna się leczyc albo się
rozstajecie. Dopóki na własnej skórze nie odczuje konsekwencji swojej choroby,
dopóty nie będzie mu ona przeszkadzała i nie będzie miał motywacji do leczenia.
Z zaburzeniami psychicznymi jest dokładnie tak samo jak z alkoholizmem. Ludziom
się wydaje że są zdrowi, tylko inni mają w stosunku do nich jakies urojone
problemy.

[bertrada]

Najwyraźniej jest chory. Na początek wystarczy lekarz rodzinny, bo powinien
sobie zrobić podstawowe badania. A jak wszystko będzie dobrze to do psychiatry.
Można się także skonsultować z neurologiem jak to radzi ktoś w poprzednim poście.

[fantastyczna]

Biedne psy!!!!!!!!!!!i ty pozwalasz na takie ich traktowanie?to sie
nadaje to towarzystwa opieki nad zwierzetami

[speedymika]

nie pozwalam. ale to sa sekundy czasem kiedy sie podrywa z miejsca. a ja np
siedze z dzieckiem przy piersi, i jestem uziemiona co do reakcji...
normalnie jak on nie ma tych napadow to jest oki, glaszcze je, mowi cos do nich,
czasem cos dobrego podrzuci do jedzenia..to nie jest facet ktory by sie znecal
nad zwierzetami. lubi zwierzaki i zajmuje sie nimi bardzo dobrze. tylko ostatnio
od kiedy ma te zachowania, jak psy trafia w te 'zle' momenty to jest gorzej....
i szczerze mowiac bardziej martwi mnie co bedzie jak dziecko zacznie sie platac
pod nogami i tez bedzie w 'niewlasciwych' chwilach mu przeszkadzac...

[fantastyczna]

Moj narzeczony jak tylko postraszy psa to dostaje po glowie.na pewno
twoj maz ma b stresujaca prace ale to nie moze sie przeciez odbijac
na tobie dziecku i psach.ja bym byla stanowcza w takiej sytuacji
czyli marsz na terapie a jak to nie skutkuje to rozwod(mam nadzieje
ze mozesz sie sama utrzymac)

[kr_ka_11]

moze porozmawiaj najpierw sama z psychologiem - to nie lekarz wprawdzie ale
powinien doradzic jak moznaby na mowic go na wizyte u specjalisty. mozesz tez
porozmawiac z psychiatra (zreszta przypuszczam, ze psycholog bedzie Cie do tego
namawiał bo jego zachowania nie mozna zbagatelizowac). wizyta u neurologa wg
mnie bedzie konieczna, adhd w dziecinstwie tez moze miec podloze neurologiczne
czasami jest leczone, nie wiadomo o jakich lekach uspokajajacych mowa a zle
dobrane leczenie moze wyrządzić wiecej szkody niz pozytku. nie zazdroszcze Ci
sytuacji, ciezko gdybac co oznacza jego zachowanie i jaka jest jego przyczyna,
jesli prawdopodobna wersja padaczki sie sprawdzi konieczne bedzie wlaczenie
leczenia, poniewaz kazdy napad toruje droge nastepnemu. on powinen wiedziec ze
musi dac sobie pomoc, ze jego zachowanie jest nie do zaakceptowania. badania
beda niezbedne.

trzymaj sie jakos
pozdrawiam.

[mozambique]

a swoją droga sparwdz ( jesli masz jak ) czy mąz nie faszeruje sie
sterydami ( wojsko, sztuki walki , budowanie agresji i muskulatury )
albo np. amfetaminą

[speedymika]

niee, niczym sie nie faszeruje raczej.. jesli juz czyms to bromem... :(
zreszta od prawie roku nie pracuje juz tam, tylko w pracy umyslowej w wojsku, a
do tego ma ta kontuzje barku i nawet na silke nie chodzi wiec i nie mialby po co
sie faszerowac ostatnio...fete bym zauwazyla ze cos jest na rzeczy po oczach...

[alpepe]

a ja bym na twoim miejscu poleciła odrobaczyć męża, szczególnie, jeśli macie
zwierzęta. Na moje oko to on jest poważnie struty toksynami pasożytów. Kał na
pasożyty, test Elisa z krwi, test plasterkowy na owsiki, posiew z kału, to na
początek. W ciemno to jest balsam kapucyński, chyba na alkoholu, więc mąż będzie
wniebowzięty.
A neurolog i eeg też by się przydały, to co się dzieje z twoim mężem, nie jest
normalnym wkurwem.

[speedymika]

hmmm.. on byl w Afryce na misji wojskowej, i przytargal jakas lamblie, ale to
wyplenil metronidazolem czy jakos tak. mial w szpitalu tym zakaznym w Wawie
dokladne badania na pasozyty i te inne tam swinstwa ale nic wiecej nie wyszlo,
do tego mial wojskowe badania po misji...ale to bylo w 2006 roku...a nerwy sa od
1,5 miesiaca...

[alpepe]

masz dzidzię, więc ci dzidzia druga niepotrzebna, ale niestety, musisz sie i ta
dorosłą dzidzią zająć. Wprowadź sobie obserwację męża i porównaj z fazami
księżyca. Do tego te badania, co ci napisałam, a jak mąż się wzbrania przed
badaniami, to choć ten ORYGINALNY balsam kupcie i niech zażywa, gdzieś w necie
znajdziesz, to chyba kapucyni z Krakowa robią.
No i to eeg, to faktycznie może być padaczka, choć objawy padaczki występują
również przy pasożytach. Ciekawe, co takiego się stało te półtora miesiąca temu.

[speedymika]

dziecko sie urodzilo. innych zdarzen nie bylo. siedzial w domu ze mna glownie.
a, i nie zdal na prawko jazdy na poczatku czerwca. nie jestem w stanie skojarzyc
czy przed egzaminem tez taki byl ale wydaje mi sie ze juz byly te tiki nerwowe...

[kr_ka_11]

wow.. zaskoczylas mnie - nie wpadlabym nigdy na to, ze to moze byc przyczyna.
jedno mnie tylo zastanawia, ze jak on ma jakies badziewia w organizmie to
speedymka by nie zlapala tego rowniez?

[kr_ka_11]

*speedymika - przepraszam.

[mozambique]

na misji , mówisz ?

a jak wygląda tzw. syndrom bojowy , czy jakos tak ?
bo zdaje sie ze głowneym punktem jest nagła , niekontrolowana
agresja takze do najblizszych , bezsennosc abo koszmary senne ,
skłonnosc do alkoholu itp

[speedymika]

tam nie bylo bojowo :)
to bardziej jak wakacje bylo a nie jak misja bojowa :)
tyle ze jakas paskude mogl przytargac

[mozambique]

a moze .... chorobe weneryczną ????

coby nie mówić z Afryki rózne rzezcy żołnierze przywożą

[speedymika]

nie, badal sie po przyjezdzie :) zreszta ja tez sie badalam przy ciazy i jest oki :)

[alpepe]

niekoniecznie. Są ludzie bardziej podatni na pasożyty i ci mniej. Gdzieś nawet
doczytałam,że u prawie wszystkich schizofreników zdiagnozowano pasożyty (przy
czym grzybicę ukł. pok. też się do nich zalicza), ciekawe, nie?
Podobnie z dziećmi autystycznymi i z ADHD.

[kr_ka_11]

no bardzo ciekawe.. w zyciu bym nie pomyslala.

[kr_ka_11]

podobno jak ktos przez sen zgrzyta zebami to to jest objaw owsikow, ale nie wiem
na ile to prawda. jako dziecko mialam adhd ale wyroslam - wtedy to nie bylo adhd
tylko nadpobudliwosc psychoruchowa - mialam problemy z koncentracja, na niczym
sie nie moglam skupic. jedyne co mi z wtedy zostalo to trzęsienie kolnem jak sie
czyms zaczytam. smieja sie ze mnie :) i w dziecinstwie jakies tam owsiki raz czy
dwa razy zlapalam ale to niestety jak wszystkie inne syfy z przedszkola sie znosilo.

[speedymika]

ja sie juz nad candidia zastanawialam. moja Ola ma AZS, i skaze bialkowa,
wyczytalam ze grzyb to czesty powod. moja Mama ma silne podejrzenie kandydozy
(multum objawow zaawansowanej choroby, nietolerancja mleka, drozdzy, nadwrazliwe
jelito i moge tak wymieniac w nieskonczonosc), i tak zaczelam sie interesowac
tematyka...
jego czesto brzuch boli ale poza tym chyba nic takiego charakterystycznego nie
ma z objawow.
niemniej jednak wydaje mi sie ze takie nagle pojawienie sie tych zachowan
nerwowych to chyba nie pasozyt bo to raczej latami by narastalo?

[kr_ka_11]

on musi przejść badania, te o ktorych alpepe mowila, morfologie, eeg. wg mnie
nie problem bedzie z diagnoza, to zostaw lekarzom tylko kwestia lezy w
namowieniu go do poddania sie im i w wizycie u specjalisty.

[mozambique]

alpepe - bardzo ciekawe to co piszesz

czy w necei mozna znależć jakeis materiały na ten temat ?

[alpepe]

ło, lepiej w to nie wchodzić, bo człowiek się przerazi, ale jak masz ze dwa
tygodnie czasu, to poczytaj sobie choćby ten wątek, tylko przewiń do początku
www.dzieci.org.pl/cgi/forum/ikonboard.cgi?act=ST;f=12;t=5401;st=820
to topic z podforum autyzmu.

[mozambique]

mnie nie przerazi ,
biolog jestem i nie o takich paskudztwach sie uczyłam :)))))

dzieki za linka !

[aire1]

Puknij się w głowę, facet ma poważne problemy a ty tu o owsikach,
ciekawe gdzieś ty wyczytała takie mądre rzeczy, pewnie na forum
wyznawców candidy.

[minasz]

doskonale rozumiem twojego meza bo jestem troche podobny tzn nie cierpie
stagnacji jestem uzalezniony od wysiłku fizycznego intelektualnego i roznorakich
wypraw - kiedy pojawia sie dziecko nagle na pewne aktywnosci brakuje czasu i to
powoduje olbrzymia nerwowosc

zorganizujcie czas tak zeby chociaqz 1,5 godziny mogł sie dziennie wyszalec bo
inaczej eksplodujue

[speedymika]

wiesz on ciagle sie wybiera pobiegac po parku ale jakos konczy sie na siedzeniu
przed komputerem wiec nie sadze zeby to byla taka wielka potrzeba ruchu, chyba
by nie wybieral siedzenia w domu?

[kitek_maly]

> zorganizujcie czas tak zeby chociaqz 1,5 godziny mogł sie dziennie wyszalec bo
> inaczej eksplodujue

Niezły jesteś. A co z NIĄ? Skoro i tak cały dzień spędza z dzieckiem?

[speedymika]

to bez znaczenia, niech leci sie wyszalec, tyle ze u niego konczy sie na gadaniu
jak to on by pobiegal. poza tym po misji siedzial 3 miechy w domu na urlopie i
nawet tylka nie ruszyl od kompa zeby ogarnac w mieszkaniu, a co dopiero wyjsc
sie poruszac.. jakby go tak nosilo to by cale dnie spedzal na jakims basenie czy
cos, czasu mial w opor a dziecka jeszcze nie bylo

[kitek_maly]

O kurczę, Twój mąż był na misji?
Może w ten sposób teraz wychodzi stres z tym związany?

[speedymika]

jaki stres, kurna.. cale dnie glownie popijal z francuskimi zolnierzami spiryt
rozrobiony i te ich anyzowki...
raz za murem murzyny strzelaly i byla wieksza zadyma ale to nie irak ani
afganistan...spokoj i cisza cale dnie. sama bym sobie tak pojechala, Kongo fajny
kraj...

[kitek_maly]

> raz za murem murzyny strzelaly i byla wieksza zadyma ale to nie
irak ani
> afganistan...

Kurczę, wyglądasz mi na bardzo do rzeczy kobietę, ale jak coś
takiego czytam, to ręce mi opadają. :-(

[speedymika]

yyy? a dokladniej od czego Ci opadly? niepoprawnosc polityczna , Murzyni albo
Afrykanczycy powinno byc? czy olewanie jego przezyc? sam mowil ze to wczasy byly
a nie misja...

[kitek_maly]

Chodzi mi o podejście do tego tematu.
To że mówił, że to wczasy były, to może faktycznie oznaczać, że się
nie przemęczał albo po prostu zgrywa chojraka. Dziwi mnie takie
bagatelizowanie sprawy. Kiedyś oglądałam reportaż o żołnierzach
wracających z misji i niestety zdarzało się, że te przeżycia
odciskały piętno na całym życiu. Oczywiście była tam mowa o naprawdę
ciężkich i ryzykownych wyjazdach. Jednak jak piszesz, że co jakiś
czas były tam jakieś strzelanki, to myślę, że w takich momentach
niestety chcąc nie chcąc człowiek myśli o tym, że za chwilę może
zginąć, nawet przez przypadek.

Po prostu ja ten aspekt też wzięłabym pod uwagę.

[speedymika]

oj.. to byla misja EUFOR, Murzyni demokratycznie wybierali prezydenta (tzn
demokratycznie sie kandydaci wzajemnie probowali odstrzelic) i czasem wynikalo z
tego wieksze zamieszanie w Kinszasie, ale EUFOR sie w to nie mieszal a oni nie
interesowali sie EUFOREM. i tyle. nikt do nich nie strzelal , nikt nie robil
zasadzek, jedynie widzieli i slyszeli co sie dzieje na miescie... wiec mysle ze
wcale nie bagatelizuje, szczegolnie ze maz mial szczegolny tryb szkolenia w
poprzedniej jednostce i wiem ze tam wiecej mu kul kolo ucha latalo na
szkoleniach, niz w tej Afryce calej...
:)

[minasz]

a co ma byc z nim kiedy mu odwala?
a moze według ciebie powinna mu pozwolic zostac z dzieckiem
hehe

Do neurologa

[edwarddyp]

Jeśli odstawił po wielu latach piwka to już jest duża zmiana. Takie codzienne
picie piwka to lekka postac alkoholizmu.

To może być poczatek padaczki, częstej choroby u alkocholików . Nie pisze żeby
deprecjonować twojego męża, zle żeby pomóc

Widziałem co się dzialo z jednym moim przyjacielem i wyglądalo to bardzo podobnie

[stedo]

Słuchaj, ponieważ on nie chce pójść do lekarza, to nawet jak pójdzie/a powinien
bezapelacyjnie/, to i tak nie naświetli wszystkich okoliczności i objawów. Wg
mnie powinnaś Ty spisać sobie dokładnie wszystkie aspekty sprawy, o których tu
pisałaś, począwszy od dzieciństwa, objawów itp. i pójść sama do jego lekarza
pierwszego kontaktu i mu to przedstawić i zapytać, co masz z tym zrobić.Wtedy
gdy uda się namówić Męża na wizytę u lekarza, to lekarz będzie miał już jakiś
pogląd na sprawę. Bo sytuacja jest bardzo złożona,niejednoznaczna i
skomplikowana i oprócz zdrowia Twojego męża może też być zagrożeniem dla
dziecka, bo nie wiadomo jak to się może rozwinąć i czy np. nie będzie
zagrożeniem dla otoczenia.

[slodkatrucizna]

Przeczytalam prawie wszystki komentarze do Twojego pytania
problematycznego. Otóż sądze ze powinnas namowic Meza jakos na
spotkanie ze spercjalista. Powodów jego zchowania moze byc wiele,
zerówno te genetyczne jak i nabyte. Calkiem prawdopodobna wydaje sie
padaczka. Ta choroba ma wiele odmian. Jednak bez wiedzy lekarza nie
podawalabym zadnych "leków babuni". Kto wie, czy wlasnie Mu nie
zaszkodzisz. Radze szybko wziać sie do roboty, zeby Jego stan sie
nie pogarszal, oraz by nie zrobil wam w "napadzie" jakiejs krzywdy.
Mysle, ze pije dlatego, zeby "uciec" od mysli, ze coś Mu dolega.
Takie "lekarstwo" na problemy. Sadze, ze nie jest glupi i wie, ze
cos jest z Nim nie tak. Tylko zadziwiajace jest to, ze nie chce sie
leczyć...
Dzialaj kobietko i trzymaj sie :)

[speedymika]

wlasnie taka dziwna rzecz mi sie skojarzyla jak czytalam Twojego posta -
kilkakrotnie pytalam go co sie dzieje, wymyslal jakies pseudopowody np. ze
swedzi go glowa, i dlatego tak sie szoruje po niej rekami. a w koncu zaczal
mowic nie wiem i zmieniac od razu temat.
dokaldnie jak piszesz-jakby wiedzial ze cos jest nie tak i staral sie o tym nie
mowic.

[bertrada]

Tutaj masz podstawowe informacje o padaczkach:
www.emedycyna.info/padaczka
Ale to co jemu jest może być wszystkim. Niezbędna jest konsultacja lekarska i
przeprowadzenie kompleksowych badań. Nie tylko neurologicznych ale także
hormonalnych i metabolicznych.

nie rozumiem...

[iberia.pl]

speedymika napisała:

> jak ma taka 'serie' tych nerwowych zachowan to nie daj boze jak
ktorys pies zacznie szczekac czy cos zrobi nie tak - szarpie je,
jest agresywny, udaje kopniaki a gdybym nie byla w domu pewnie by
kopnal!!!

to miej swiadomosc tego, ze teraz to jest pies, na drugi raz to
bedziesz Ty albo dziecko....
Psycholog potrzebny od zaraz.


> wczoraj bylo spiecie miedzy nami, caly dzien bylo niesympatycznie.
maz mial focha po powrocie z pracy bo nie udalo mi sie zdazyc z
obiadem (dziecko..). on sobie zaplanowal ze zjemy szybko jak wroci i
wyjdziemy z Ola na spacer, a musial poczekac i przez to byl zly,


ile czekal ? pol godziny?

> a ja tez nie w sosie (brak seksu, to nasz
> osobny powazny problem od dawna..)

brak seksu ? a jednak zaszlas w ciaze....

> a potem jeszcze nie zgodzilam sie na
> spacerze zeby usiasc w knajpie w parku zeby piwko sobie wypil
(codzienny rytual 1-3 piwa), to juz calkiem nerwa zlapal (zapewne
tylko po to chcial wychodzic z Ola, ja bylam na spacerze rano z nia,
ale chodzilo o piwo, w domu
> od kiedy jest dziecko nie pozwalam mu pic).


ukryty alkoholizm ?

Problem macie nie dosc, ze powazny to nie jeden a wiecej.Czym
predzej terapia, psycholog itd., wydaje mi sie, ze bez tego ani rusz.

[speedymika]

iberia.pl napisała:

> speedymika napisała:

>
> to miej swiadomosc tego, ze teraz to jest pies, na drugi raz to
> bedziesz Ty albo dziecko....
> Psycholog potrzebny od zaraz.

dlatego sie juz zaczelam powaznie martwic...


>


> ile czekal ? pol godziny?

niecala godzine


> brak seksu ? a jednak zaszlas w ciaze....

jak wymusze i wymarudze to raz na tydzien- dwa sie zmusi do tych 10 minut
wysilku pod koldra... to zreszta dluzszy temat, o wiele dluzszy. w kazdym razie
sam z siebie potrzeb nie wykazuje,


> Problem macie nie dosc, ze powazny to nie jeden a wiecej.Czym
> predzej terapia, psycholog itd., wydaje mi sie, ze bez tego ani rusz.
>

to jeszcze mi podpowiedz jak go namowic - bo chyba musi tez chciec zeby to
przynioslo efekt?...

[iberia.pl]

speedymika napisała:


> dlatego sie juz zaczelam powaznie martwic...

slusznie niestety:-(.

> niecala godzine

to naprawde nie jest powod zeby strzelac fochem...jak nastolatek.


> jak wymusze i wymarudze to raz na tydzien- dwa sie zmusi do tych
10 minut wysilku pod koldra... to zreszta dluzszy temat, o wiele
dluzszy. w kazdym razie sam z siebie potrzeb nie wykazuje,

no coz, wspolczuje...a czy znasz to forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=15128

> to jeszcze mi podpowiedz jak go namowic - bo chyba musi tez chciec
zeby to przynioslo efekt?...


Speedymika obawiam sie, ze wyjscie jest jedno i w dodatku malo
elegenackie : postawic ultimatum: albo cos z tym zrobi czyli pojdzie
do psychologa/terapeuty albo....z Wami koniec. Nie jestem
zwolenniczka szantazowania czy stawiania warunkow bo uwazam, ze
dwoje doroslych ludzi powinno umiec sie dogadac, ale niestety czasem
nie ma wyjscia i takie postawienie sprawy na ostrzu noza skutkuje
jak kubel zimnej wody.

Badz dzielna i walcz, ale jesli bedziesz w tej walce sama to
niestety ale ja przegrasz.Wierze, ze Wam sie uda przezwyciezyc ten
kryzys.

[stedo]

speedymika napisała:

to jeszcze mi podpowiedz jak go namowic - bo chyba musi tez chciec zeby to
> przynioslo efekt?...
>
Już go nie pytaj, co mu jest, bo to bez sensu. Po prostu powiedz ,że uważasz że
z nim coś jest nie w porządku i to poważnie, że nie kontroluje swoich zachowań i
odruchów,i jeśli on nie chce zadbać o swoje zdrowie to trudno, ale Ciebie to
przeraża, że boisz się o bezpieczeństwo swoje i dziecka i sama jesteś zmuszona
podjąć jakieś działanie w tym zakresie dla dobra rodziny.Uświadom mu, że to, że
on nie zdaje sobie sprawy ze swej choroby może być jednym z jej objawów, bo
rzadko kiedy ktoś chory psychicznie zdaje sobie z tego sprawę.I zrób to
maksymalnie spokojnie, nie daj się sprowokować. Jak to nie da rezultatów może
idż do psychologa, przedstaw sytuację i poproś/najlepiej prywatnie i żeby była
to kobieta, bo możesz ją przedstawić jako koleżankę/,by przyszła do Was do domu
i rozpocznij ponownie rozmowę z mężem na ten temat przy niej.A wcześniej, aby
zrobić odpowiednią atmosferę, zacznij tak, aby on słyszał zwierzać się rzekomo
tej" koleżance", jakie masz obawy na temat jego zachowania.Może sam zareaguje i
z tego ta psycholog będzie mogła wyrobić sobie opinię.

[speedymika]

wiesz problematyczne jest to ze on nie cierpi sie uzewnetrzniac przed nikim,
nawet mi kiedys zapowiedzial ze nie o wszystkim bedzie chciec ze mna rozmawiac.
i kazda taka powazna rozmowa miedzy nami, a pare ich juz bylo, nasz zwiazek w
ogole jest ciezki, to naprawde jest okupione wczesniejszymi podchodami, fochami,
i roznymi cyrkami zeby tylko go otworzyc. wlacznie z upijaniem, co teraz odpada
- karmie piersia :(
a juz pojscie do psychologa czy psychiatry - to obawiam sie ze jak tu ktos
zauwazyl wczesniej - musialabym stac za jego plecami i dpowiadac to czego nie
powiedzial, albo przekrecil. chbya ze faktycznie zrozumie potrzebe leczenia - i
tu wlasnie pies pogrzebany...
mysle ze pojde najpierw sama i razem z lekarzem poszukam sposobu jak z nim
porozmawiac zeby dotarlo.

[bertrada]

W takim wypadku lepszy byłby chyba psychiatra mężczyzna a nie kobieta. Bo przy
kobiecie to faktycznie może się w sobie zamknąć. I być może, faktycznie dobrze
by było jakbyś najpierw ty pogadała z lekarzem.

[bertrada]

A może to jest jakaś ostra reakcja na stres. Podejrzewam, że przed wysłaniem go
na misję przeszedł wszelkie możliwe badania. Włącznie z neurologicznymi.
Padaczkę pewnie by wykryto, bo to dyskwalifikuje delikwenta z działań bojowych.

A jak sama piszesz, skupiło się na nim na raz wiele problemów. Przesunęli go,
aktywnego człowieka do pracy papierkowej, nie zdał egzaminu na prawo jazdy, co
pewnie dla faceta jest ujmą, urodziło się dziecko, które wywróciło jego świat do
góry nogami, konflikty z rodziną -w innym wątku opisywałaś przecież problem
chrztu, sióstr i teściowej.

Do tego trzeba jeszcze dołożyć specyficzną osobowość, którą mają wojskowi. Jak
ktoś lubi porządek, dyscyplinę i życie zgodne z odgórnie wyznaczonymi zasadami
to w domu będzie mu ciężko. Bo po pierwsze nikt mu niczego nie każe i sam musi
sobie organizować zajęcie, życie jest pełnie niespodzianek i niczego nie może
zaplanować od a do z. A po drugie wszyscy go olewają i nikt nie staje przed nim
na baczność.
Podobny problem miała moja znajoma ze swoim ojcem, który całe życie pracował w
wojsku i przeszedł na emeryturę. Wojskowi przechodzą dość wcześnie na emeryturę,
więc facet był stosunkowo młody i pełny sił. I też go nosiło, wszystko go
drażniło, popadał z całą rodziną w konflikty. W końcu jakoś go skłonili do
wizyty u psychiatry i po kuracji jakoś doszedł do siebie. Więc się da, tylko
trzeba go jakoś nakłonić do wizyty u lekarza.

[speedymika]

bertrada napisała:

> A może to jest jakaś ostra reakcja na stres. Podejrzewam, że przed wysłaniem go
> na misję przeszedł wszelkie możliwe badania. Włącznie z neurologicznymi.
> Padaczkę pewnie by wykryto, bo to dyskwalifikuje delikwenta z działań bojowych.
>

dokladnie, nic nie bylo. za to po studiach (prawo) chcial byc kuratorem ale go
zdyskwalifikowali ze wzgledu na wynik testow psychologicznych - cos tam nie tak
bylo, nie powiedzial mi dokladnie co.


> > aktywnego człowieka do pracy papierkowej,

yyy.. tutaj to troche moja robota.. nie chcialam wiecej wyjazdow na misje, wiec
sie przeniosl do tej nowej pracy w zeszlym roku. nawet zreszta na poczatku byl
zadowolony bo troche wykorzystuje studia i swoja wiedze.

> konflikty z rodziną -w innym wątku opisywałaś przecież problem
chrztu, sióstr i teściowej.

ale ta zadyma to teraz na wekend byla, to swiezutka sprawa.

>
> Do tego trzeba jeszcze dołożyć specyficzną osobowość, którą mają wojskowi. Jak
> ktoś lubi porządek, dyscyplinę i życie zgodne z odgórnie wyznaczonymi zasadami


on owszem ma od poczatku tendencje do rzadzenia i ustawiania mnie - patrz
pierwszy post. ja tez aniolek nie jestem i lubie postawic na swoim wiec owszem,
iskrzy czasem. z tym ze ostatnie pare miesiecy, ciaza i potem do niedawna - bylo
sielsko-anielsko. i ja bylam spokojna bardzo i on.

> Wojskowi przechodzą dość wcześnie na emeryturę

mam wujka co cale zycie w woju wiec wiem i dlatego tej jego roboty tak nie
lubie...w ogole to mi sie wydawalo ze sie z prawnikiem wiaze a nie z
wojskowym...ale to inna bajka

[mrs.solis]

Ja widze co najmniej kilka mozliwosci dlaczego twoj maz sie tak
zachowuje. Po pierwsze skoro on juz taki byl od malego to moze
cierpi na ADHD. Po drugie zakaz picia alkoholu w domu. PO trzecie i
chyba najwazniejsze,brak seksu. Nie uprawia sportu z powodu
kontuzji,wiec nie ma gdzie rozladowac nagromadzonej energii.
Zaloze sie ,ze gdybys mu "dala" to by sie troche wyciszyl,ale ja cie
doskonale rozumiem ,ze to nie bedzie latwe (sama mam malutkie
dziecko).

[stedo]

Kobitko, czy Ty umiesz czytać ze zrozumieniem, czy tylko dajesz głos, by
zaznaczyć swoje istnienie? Przecież autorka wyrażnie napisała, że problemy z
częstotliwością współżycia to oni mają od dawna i to on się ociąga i leni, co
notabene też może być jednym z objawów choroby.Oj. ludzie, ludzie, jakie to
irytujące takie wtręty ni "w 5 ni w 9";((

[iberia.pl]

stedo napisała:

> Kobitko, czy Ty umiesz czytać ze zrozumieniem, czy tylko dajesz
głos, by zaznaczyć swoje istnienie? Przecież autorka wyrażnie
napisała, że problemy z częstotliwością współżycia to oni mają od
dawna i to on się ociąga i leni, co notabene też może być jednym z
objawów choroby.Oj. ludzie, ludzie, jakie to
> irytujące takie wtręty ni "w 5 ni w 9";((

po prostu nie przeczytala calego watku...zdarza sie.

[mrs.solis]

I co ulzylo ci,jak sobie po mnie pojechalas/es? Po jaka qurwe ten
komentarz? Masz cos do mnie to na priva mi napisz,bo tylko
zasmiecasz watek.

[iberia.pl]

mrs.solis napisała:

> Po drugie zakaz picia alkoholu w domu.

wybacz, ale jak ktos codziennie pija 1-3 piwa to wg mnie to jsa
poczatki alkholizmu.

> PO trzecie i chyba najwazniejsze,brak seksu. Nie uprawia sportu z
powodu kontuzji,wiec nie ma gdzie rozladowac nagromadzonej energii.
> Zaloze sie ,ze gdybys mu "dala" to by sie troche wyciszyl,ale ja
cie

problem w tym, ze to autorka ma wieksze potrzeby niz on....pisala o
tym kilka postow wyzej.

[mrs.solis]

> wybacz, ale jak ktos codziennie pija 1-3 piwa to wg mnie to jsa
> poczatki alkholizmu.

No jak najbardziej sie z toba zgadzam,dlatego uwazam,ze jest nerwowy
z tego powodu,bo ma "utrudnione" picie.

> problem w tym, ze to autorka ma wieksze potrzeby niz on....pisala
o
> tym kilka postow wyzej.

Prosze o wybaczenie mi glupiej poniewaz przyznaje bez bicia nie
przeczytalam calego watku tylko glowny.

[fantastyczna]

Nie rozumiem niektorych z was:wymyslacie choroby mozliwe przyczyny
takiego zachowania a ja widze zwyklego frustrata.speedymika na pewno
przed slubem troche go znala i nie wierze zeby nie zauwazyla jakichs
niepokojacych zachowan zanim powiedziala "tak"
naprawde b wspoczuje bo sytuacja jest nieciekawa uwazam ze jedyne
wyjscie to postawienie ultimatum

[wilk11]

Frustracja.
Strach przed odpowiedzialnością po urodzeniu dziecka.
Życie bez "wrażeń".
Brak męskiego potwierdzenia się w roli kochanka.
Początki depresji.
Alkoholizm.

Kolejność przypadkowa. Aż nadto, żeby się nie spinać. Współczuję.

Spokojnie! To depresja połogowa męska

[claratrueba]

Trochę Cie upokoję. Mężczyżni źle znoszą urodzenie dziecka- stary świat sie
zawalił do nowego nie zdążyli sie przystosować. Te drapania, biegania to objaw
nerwowości, może nerwicy ale nic więcej. Ty pewnie reagujesz na nie zbyt
nerwowo- hormony jeszcze nie wróciły do normy. Argument o braku siłowni- dla
mnie przekonujący. Powtarzalne ćwiczenia uzależniają (wydziela sie serotonina-
hormon szczęścia). Kiedy zamknęli basen, na który chodziłam kilka razy w
tygodniu byłam kłębkiem nerwów. Wrzeszczałam na psy, zdzierałam lakier z
paznokci, czepiałam się o byle co. Wyślij go na tę siłownię- on się wyżyje na
złomie, a Ty pokażesz, że zależy Ci na jego dobrym samopoczuciu. Drugi powód
nerwowości- piwo, a raczej brak. Jeśli pił je codziennie- uzależnił się. Być
może tylko psychicznie, może fizycznie. Trudno powiedzieć. A tu nagle dziecko
pozbawiło go tego "lekarstwa na stres"- znaczy dziecko jest nr 1 ja muszę sie
przystosować, trudne do zaakceptowania. Tu nie doradzę nic- mój mąż tez pije
piwo a ja nigdy nie zabraniałam po prostu. Nie widzę w tym nic złego, że dziecko
to zobaczy. Widzi od 14 lat i nic (uczy się super, żadnych problemów
wychowawczych nie mam) Co do specjalisty- odradzam na razie. Po pierwsze- pewnie
samo wspomnienie o tym wywoła agresję i żal, który będzie miał długo. Po drugie-
jeśli nie pomoże to tylko pogorszy sprawę- "byłem, zrobiłem co swoje więc jestem
w porządku, nie muszę się starać" Co do różnych "obciążeń rodzinnych"- czy warto
się zagłębiać? Czy nie jest tak, że im więcej analizujesz tym więcej potworów
widzisz? Przypomnij sobie raczej jaki był kilka miesięcy, lat wcześniej. To jest
stan do którego wróci jak mu "depresja połogowa" minie. Generalnie życzę Ci dużo
cierpliwości i wyrozumiałości. Ty do dziecka miałaś czas się przyzwyczaić przez
całą ciążę, nawiązałaś z maleństwem więź emocjonalną. Dla niego to "obcy",
którego nie rozumie, który go pozbawił jego pozycji w rodzinie, którego on
dopiero musi pokochać. Przepraszam,że sie tak rozpisałam, ale miałam to samo
kiedy urodziłam syna. Którego mój mąż chciał bardzo, którym się wspaniale
zajmował. Minęło po kilku miesiącach. Cierpliwości. A na pewno minie kiedy twoja
córeczka powie "tata"- zobaczysz co wtedy dzieje się z facetem, nawet takim
"trudnym" jak Twój. Serdecznie pozdrawiam.

[kr_ka_11]

hmm... czyli Ty tez spokojnie bys patrzyla na napady agresji w stosunku do psa,
drapanie wslosow, apatie? nie przeczytalas chyba, ze facet od komputera prawie
nie odchodzi, z wlasnej woli do zadnego ruchu sie nie garnie, nie reaguje na
zachete zony do bliskosci (gdzie czesto to mezczyzna narzeka na brak seksu po
porodzie - tu ona ledwo moze sie doprosic). Ty mialas swoje przejscia, ulozylo
sie tak a nie inaczej ale Twoj maz nie byl agresywny. nie generalizuj. nie mow
ze doswiadczenia dziecinstwa nie maja znaczenia, zwlaszcza ze jako dziecko mial
problemy z nadpobudliwoscia a teraz jego zachowania jako normalne nazwac nie
mozna. sugerujesz cierpliwosc ale do kiedy? do momentu gdy nie da jej w twarz bo
z obiadem spozni sie poltorej godziny nie godzine? rozmowa to podstawa a na to
on rowniez kiepsko reaguje. jesli to depresja to tym bardziej nie mozesz pisac,
ze minie sama bo to nie przelewki. jak do teraz wszystkie tego typu sugestie o
braku ruchu sprostowane byly przez autorke topicu, tym maz sam nie podejmuje
zadnch dzialan - wrecz przeciwnie - jego aktywnosc ogranicza sie do klikania
myszka i denerwowania sie na wszystko z brakiem browara w reku na wstepie.

po rozmowie...

[speedymika]

zrobilam wieczorkiem klimat - a i w dzien staralam sie go jak najbardziej
odprezyc, na szczescie mial jakis super efektywny dzien w robocie wiec
zadowolony byl sam z siebie juz. rozmawialam spokojnie, bez stawiania ultimatum
czy cos, na zasadzie 'martwie sie o Ciebie kochanie'.
a wiec - w dziecinstwie to go przebadali i powiedzieli ze musi miec zapewnione
ciagle zajecie - cos jak Minasz napisal. podobno eeg mial robione ale pewny nie
jest. Jeszcze na 100% sie nei zgodzil na pojscie do lekarza, ale nie bylo oporu
ani zmiany tematu i ma sobie to przemyslec. podsunelam mu ta padaczke - i
widzialam po reakcji ze go to ruszylo.
z ciekawych rzeczy:
- tak jak myslalam - wczesniej nie wykazywal objawow bo piwko uspokaja i
wycisza, to jego slowa.
- wczoraj - po pracy zjedlismy (zrobilam mu jego przysmak) i poszlismy do
marketu cala rodzinka na zakupy odziezowe - byl bardzo rozprezony, wyglupial sie
w sklepach, ludziska mieli chyba z nas ubaw :)
dawno go takiego radosnego nie widzialam. ciekawi mnie czy to po tej nocnej
akcji, jakies przesilenie, czy fakt ze w pracy 'cos sie dzieje' i jest pozytywnie.
i przez caly dzien ANI RAZU nie mial tych swoich tikow nerwowych i zachowan.
dawno takiego dnia nie bylo. szkoda tylko ze wieczor nie zakonczyl sie .. no
wiadomo jak.. ale to juz nadmiar szczescia by byl chyba.

ufff... szczerze mowiac jestem podbudowana, moze to naiwne ale mam wrazenie ze
on sie tez napinal bo nie do konca artykuowalam ze nie czepiam sie a
martwie..(jestem DDA wiec tez latwo mi nie jest). po wczorajszym wieczorze
wydaje mi sie ze bedzie dobrze i czuje ze pojdzie sie pbrzebadac, na poczatek
ozcywscie nie mowie nic o psychologu, zeby nie spalic tematu, tylko neurolog i
ta padaczka, od czegos trzeba zaczac.
pozdrawiam

[kr_ka_11]

no i brawo - powodzenia zycze!! :)

[claratrueba]

Odpowiadam. Ja czekałam cierpliwie, powtarzając sobie "to jest ten sam facet, za
którego wyszłaś, bo chciałaś, jemu jest też ciężko, on też nie śpi bo dziecko
płacze, on pracuje i w pracy nie jest słodko". Nie potrafiłam rozmawiać,
płakałam po dwóch słowach. Też zastanawiałam sie nad jego dzieciństwem- matka
chorowała, ojcu zdarzało sie picie dość często. I tylko gorzej mi było, szukałam
genetycznych obciążeń, Bóg wie czego. Seksu też mi, a nie jemu brakowało.
Minęło. I uważam, że dobrze zrobiłam nie próbując niczego załatwiać na siłę.
Uważam, że w małżeństwie tak się nie da. A poza tym ja go po postu kocham i
szanuję, a nie traktuję jak kogoś kto chce mnie zniszczyć i celowo sprawia
przykrość. A po głowie czy dupie niech się drapie. To jego ciało.