Kasa czy satysfakcja z pracy?

[mruff]

Jestem na rozdrożu. Pracuję daleko od bliskich w pracy dość nudnej i
za kasę już nie rekompensującą ani nudy ani tęsknoty za rodziną.
Za obecną kasę mieszkam sama (co mnie już też dołuje)i wystarcza mi
na życie.

Mogę wrócić do rodzinnego miasta,do zawodu nauczcielki który
pozwalał mi spełniać się. Ale zarobki-sami
wiecie,masakryczne.Musiałabym przez rok pomieszkać z rodzicami.

Niestety nie da się połączyć u mnie satysfkacji z pracy z
satysfakcjonująca pensją.

Jak jest u Was?

[trypel]

musi być to i to.
Chociaż kasa mnie zawsze motywowała i dawała satysfakcję

[mahadeva]

a potem moi faceci sprzedawcy sie na mnie wyzywaja :) nie wiem, czy
sama kasa wystarczy :)

[kasiaaaa24]

Popatrz na dzisiejsze realia. Kasa.

[drugi.dwukropek]

mruff napisała:
> Jestem na rozdrożu. Pracuję daleko od bliskich w pracy dość nudnej i
> za kasę już nie rekompensującą ani nudy ani tęsknoty za rodziną.
> Za obecną kasę mieszkam sama (co mnie już też dołuje)i wystarcza mi
> na życie.
>
> Mogę wrócić do rodzinnego miasta,do zawodu nauczcielki który
> pozwalał mi spełniać się. Ale zarobki-sami
> wiecie,masakryczne.Musiałabym przez rok pomieszkać z rodzicami.
>
> Niestety nie da się połączyć u mnie satysfkacji z pracy z
> satysfakcjonująca pensją.
>
> Jak jest u Was?
>
U każdego może być inaczej. To zależy od charakteru człowieka, jego oczekiwań,
priorytetów. Miałam kiedyś sytuację, że zarabiałam dużo. Początkowo fajna praca,
później coraz gorzej, coraz więcej stresu. Kasa już nie rekompensowała, nie
cieszyła, zaczęłam się rozglądać za czymś innym. Obecnie mam świetną pracę,
nieźle zarabiam i szef w porządku (tylko pozazdrościć, no nie? ;P) Ale na każdym
kroku powtarzam, że pieniądze szczęścia nie dają. Trochę ta moja postawa
"niedzisiejsza", nawet wyżej ktoś napisał, co liczy się obecnie...kasa niestety.
Ale mnie wystarczy tyle, żeby żyć "godnie" (dla każdego może to być inny pułap)
i nie dążę za wszelką cenę do uzbierania fortuny. Ona i tak mnie nie
uszczęśliwi, a sprawianie sobie coraz to nowszych gadżetów i samochodów
niekoniecznie jest moim celem ;)
Aha, nie piszę tego z powodu obecnie zadowalającej sytuacji
materialno-zawodowej. Mam już spore doświadczenie, co sprawiło, że moja
filozofia życiowa jest taka, a nie inna :)

[mahadeva]

ja uwazam, ze ciekawa praca to podstawa, kasa tez jest wazna, ale
wystarczy jakis minimalny poziom zarobkow
rok temu zmienilam prace na mniej platna (mialam awansowac, ale nie
awansowalam i zarabiam mniej niz w poprzedniej prez to), ale
chcialam sie rozwijac, poznac inne firmy, miec inne zadania
takze potrzeba ciekawosci swiata byla wazniejsza :)

[die_blume]

Jedno i drugie, dylemat trudny, ale nawet jak praca daje
satysfakcję, to bez godziwej zapłaty ta satysfakcja jest też nie do
końca:-)

[grassant]

mruff napisała:

> Jestem na rozdrożu. Pracuję daleko od bliskich w pracy dość nudnej
i
> za kasę już nie rekompensującą ani nudy ani tęsknoty za rodziną.
> Za obecną kasę mieszkam sama (co mnie już też dołuje)i wystarcza
mi
> na życie.
>
> Mogę wrócić do rodzinnego miasta,do zawodu nauczcielki który
> pozwalał mi spełniać się. Ale zarobki-sami
> wiecie,masakryczne.Musiałabym przez rok pomieszkać z rodzicami.
>
> Niestety nie da się połączyć u mnie satysfkacji z pracy z
> satysfakcjonująca pensją.
>
> Jak jest u Was?
>
kasa, kasa. Satysfakcja potem.

[welek14]

Nie ma satysfakcji z pracy bez odpowiedniej kasy.

[anga111]

Pracujesz żeby mieć pieniądze, nie dla zabicia czasu. Nie zawsze w pracy jest
tak różowo, nawet jeśli na początku praca przyniesie ci satysfakcję nie masz
gwarancji, że będzie tak później. Nie ma idealnej pracy, zawsze jest jakieś ale.
Człowiek jak ma kasę a nudną lub bardzo stresującą pracę marzy o satysfakcji,
spełnieniu. Znowu jak pracujesz w dobrej atmosferze i spełniasz się w pracy ale
za marne grosze prędzej czy później będziesz chodzić sfrustrowany :/ Takie
życie, taki świt. Praca to tylko praca - tam zarabiasz pieniądze. Spełniaj się w
życiu prywatnym :)

[mruff]

całkiem fajny post

tylko jak nie spełniasz się w życiu osobistym (czyli ja)to szukasz
innego spełnienia

u mnie w pracy kiepsko, a w życiu osobistym dno

[mruff]

Był moment, że grała mi kaska z pracy i rekompensowała nudę, i
miałam fajne życie osobiste

aż nagle wszystko się rozjechało. No taki Rów Mar(s)iański. Próbuję
się odmulić zmianą pracy, innego odmulacza nie widzę :)

[grassant]

mruff napisała:

> Był moment, że grała mi kaska z pracy i rekompensowała nudę, i
> miałam fajne życie osobiste
>
> aż nagle wszystko się rozjechało. No taki Rów Mar(s)iański.
Próbuję
> się odmulić zmianą pracy, innego odmulacza nie widzę

Kasa jest w stanie poprawić życie osobiste. Frustracja z jej braku
niekoniecznie.

[mahadeva]

a dla mnie raczej zycie osobiste jest ciezarem - relacje z facetami,
rodzina... praca za to jest mila i prosta, czasem pojawiaja sie
stresy, ale to da sie rozwiazac
takze, ja uwazam, ze bezpieczniej sie realizaowac w pracy
zycie osobiste jest o tyle fajne, gdy sie ma swoje przyjemnosci i
zainteresowania

[mahadeva]

nie rozumiem podejscia, ze tylko kasa...
kasa jest po to, zeby miec fun z zycia
ale przeciez wiekszosc zycia sie spedza w pracy... wiec tam
powinnismy szukac funu :)
ja uwazam, ze po pierwsze fajna praca, ale taka, ktora daje
minimalny poziom wynagrodzenia

[mruff]

Po 5 latach nauczania zarobek nauczyciela na pełnym etacie wynosi
1500 netto :)
I nadgodzin nie chcą dawać.

Mnie też satysfakcjonowała kasa z nudnej pracy, ale i tej kasy
ubywa :)

[mahadeva]

ja rozumiem, ze nie ma co sie zacharowywac w nieciekawej pracy za
powiedzmy powyzej 20k, bo to wystarczy, zeby jakos tam zyc, ale 1,5
to ponizej minimum socjalnego

[havana28]

inna opcja: praca dająca w perspektywie szanse na kasę z satysfakcją?

jestem w identycznej sytuacji!!! i ten sam zawod

[uhu_an]

Mam rpace, niby pozwala na jakis tam samodzielny byt, ale... szans
rozwoju zero, podwyzki zero, satysfakcja zero. no nic. z zawodu
pedagog i co? postanowilam wrocic. jednak to jest silniejsze.
doksztalcam sie jak sie da, by pozniej stanac na nogi. niestety ja
juz jeden ktrok podjelam i wrocilam do rodzicow. cos za cos. ale ja
widze w tym sznase. uwazam, ze jestem obrotna i dam rade. bedzie
ciezko, ale dam rade.

[ciupakabras]

może będę wyjątkiem ale stawiam na satysfakcję. Pensje nauczycielskie porównywalne są z pensjami prac. socjalnych z zasadniczą różnicą - my nie strajkujemy ;)

[pchelka_81]

Satysfakcja z pracy... powiedzmy, że jest.
Z pieniędzy... no cóż, ujmę to tak:
Gdybym mieszkała sama, to moja wypłatka starczyłaby mi owszem na wszystkie
opłaty, ale na życie nie zostałoby mi za wiele. Delikatnie rzecz ujmując jest
nędzna, ale szef nie widzi potrzeby podwyżki.

[justysialek]

Wszyscy mówicie o frustracji z braku kasy - taka występuje tylko u
tych, którym zależy na kasie. Są ludzie, którym kasa wisi.
Ja nie napisze, że mi wisi, bo akurat mam kasę... ale jak nie miałam
to mi wisiała - tylko, że jeszcze młoda byłam ;-) Jeśli myślisz o
rodzinie to trochę inaczej to wygląda ale wtedy też jest 2 osoba do
pomocy.
W każdym razie ja, do nudnej, nielubianej pracy, która mnie nie
ciekawi ani nie daje satysfakcji poszłabym tylko raz... no chyba, że
płaciliby 10tyś na miesiąc.

[crunch-4]

jak "ci ludzie "nie maja na rachunki tez im wisi ? jak nie maja
co do gara dziecku wlozyc albo na d.. zalozyc tez im wisi?
patologia?

[justysialek]

Można żyć na rózne sposoby. Są tacy ludzie, którzy z powodów
ideologicznych nie mają telewizora ani lodówki, jedzą ziarenka,
poruszają się na rowerach i nie mają potrzeby jeżdżenia na wakacje
na Dominikanę. Inny punkt widzenia to niekoniecznie patologia,
Crunch ;-)

Można też mieszkac na wsi lub w Bieszczadach i utrzymywać się z
agroturystyki i tego, co ziemia urodzi.
Można cae życie podrózować i mieć tylko to, na co przed chwilą
zapracowałaś - bez zbędnego balastu.
Wreszcie można być parą nauczycieli, którzy są szczęśliwi bez
plazmy, laptopa, kolacji w restauracjach i balowania w klubach... i
nawet dziecko w budżecie zmieszczą.
Ja wiem, że pieniądze są potrzebne ale żeby były najważniejsze? - to
dla mnie jest patologia.

Ja uważam, że mam wszystko, czego potrzebuję (poza dzieckiem ;-) i
nie jestem szczęśliwsza z tego powodu. A pamiętam i czasy, kiedy na
wiele brakowało i czasy zbytków.
Kasa to kasa, raz jest, raz jej nie ma. Jak jest to ok, bo ułatwia
wiele rzeczy ale jak nie ma to i tak można sobie dać radę.
Frustracja dopada tylko tych, którzy uznają kasę za oznakę sukcesu i
potrzebują jej, żeby czuć sie lepiej ze samym sobą.

[july-july]

> Można żyć na rózne sposoby. Są tacy ludzie, którzy z powodów
> ideologicznych nie mają telewizora ani lodówki, jedzą ziarenka,
> poruszają się na rowerach i nie mają potrzeby jeżdżenia na wakacje
> na Dominikanę. Inny punkt widzenia to niekoniecznie patologia,

Są też ludzie, którzy nie wyobrażają sobie życia ponizej pewnego
poziomu, a czytajac post o braku lodówki i o tym, że kasa nie jest
taka niezbędna pukają sie w głowę. Co wcale nie znaczy, że pieniądze
są dla niech jedyną wartością, bo co innego brak Mercedesa, a co
innego brak lodówki i liczenie każdego grosza. Ok, niech ktoś sobie
tej lodówki z powodów ideologicznych nie ma, ale nie pisz, że każdy
tak moze, ze to normalne i że za marne grosze da sie fajnie żyć.

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Mam koleżankę pochodzącą
z ubogiej rodziny, ktora (koleżanka) zarabia niewiele ponad 1000 zł,
narzeczony tyle samo i planuja wspólne zycie i zakładanie rodziny.
Tak też można, co nie znaczy, że każdy tak chce.

A co do pracy - ktoś napisał niby cos oczywistego, ale jednak chyba
nie dla wszystkich - pracujesz aby zarabiać, a nie dlatego, że Ci
sie nudzi. Atmosfera w pracy, to co robisz, satysfakcja z pracy też
są bardzo ważne, ale praca jest po to żeby zarabiać pieniądze, a nie
spełniać marzenia czy realizować sie towarzysko.

[mruff]

Justysialek-zgadzam się z Tobą
Media/świat kreują złudzenia, że szczęśliwi są bogaci, że jak
wakacje to na Malediwach...

Ludziom wydaje się,że gość który stoi w hipermarkecie z pełnym
wózkiem jest bardziej szczęśliwy od tego co ma mniej w koszyku.

July-july-myślę,że każdy pracuje dla/z różnych powodów i ma inne
priorytety pracowe. Nie zawsze kasa stoi na miejscu nr 1.
Bo znam kobiety które nie muszą pracować (mąż zarabia wystarczająco)
a są właśnie nauczycielkami :)

Widzę jak mocno gasnę w obecnej pracy, w której:
-satysfakcja pracowa niska
-używam 3% swojego umysłu (czuję jak marnuję swój potencjał i wiedzę
nabytą na studiach)
-z kasą coraz gorzej
-koleżanki to kobiety po 50 t-ce (taki PRL pracowy)

I jak to w ekonomii-trzeba dążyć żeby bilans zysków i strat był na
plus :)

[july-july]

> July-july-myślę,że każdy pracuje dla/z różnych powodów i ma inne
> priorytety pracowe. Nie zawsze kasa stoi na miejscu nr 1.

No przecież napisałam, że nie chodzi o to, że tylko kasa, kasa i
kasa. Ale jakieś pieniądze muszą być żeby utrzymac sie na GODNYM
poziomie, a nie ciułac grosz do grosza i oszczędzać na wszystkim.
Praca która pozwala się utrzymać nap rzyzwoitym poziomie to
podstawa. A szczęśliwymi jesteśmy z wielu powodow - jeśli ktoś nie
ma na chleb i jest szczęśliwy to gratuluje optymizmu.

Chcecie pracować za marne pieniadze, ale dla idei - ok, Wasz wybór,
ludzie są różni. Ja wolę wieksze zarobki niz spełnienie w pracy bo
lubię gdy mnie stać i spełniam sie gdzie indziej. Co nie znaczy, że
myśle tylko o kasie i własną matke bym sprzedała. Bez skrajności
proszę.:) Bo pieniądze wcale nie są złe i jeśli ktoś je lubi nie
znaczy to, że jest okropnym, pustym materialistą.:)

[grassant]

Praca która pozwala się utrzymać nap rzyzwoitym poziomie to
podstawa

ile potrzeba na w/w poziom? :)

[july-july]

Imo 3000 zł netto jeśli ktoś zyje samotnie i sam sie utrzymuje.

[july-july]

Oczywiście za 2000 zł też jakoś sie utrzymasz, ale mnie chodzi o
ten "przyzwoity poziom" - jak chcesz iść do kina to idziesz, a po
spożywczaku nie chodzisz z kalkulatorem.

[mruff]

Jest jeszcze POWOŁANIE. W szkole średniej zapragnęłam zostać
nauczycielką i to właśnie w tej szkole:) Na studiach w trudnych
momentach właśnie to marzenie mnie motywowało(możecie się śmiać).

Pod koniec studiów zadałam się z "warszawiakiem" to postanowiłam
spróbować tych milionów :) I wciąż tęsknię za zawodem nauczycielki.

[grassant]

I wciąż tęsknię za zawodem nauczycielki.

Miałaś lekcję w szkole? :))

[mruff]

grassant napisał:

> Miałaś lekcję w szkole? :))

Uczyłam na zastępstwie na V roku i było rewelacyjnie. Czułam,że to
jest TO. Miałabym pracować w szkole średniej i uczyć przedmiotów
zawodowych.
Do gimnazjum nie pchałabym się.

No ale fakt, kasa lipna. Postanowiłam,że w obecnej pracy biorę urlop
bezpłatny i pouczę 1 semestr w szkole. I albo w tym czasie poprawi
się sytuacja sektora w którym pracuję i tym samym szef przywróci mi
satysfakcjonującą kasę albo wbijam się do szkoły na stałe.

[drugi.dwukropek]

mruff napisała:
> Jest jeszcze POWOŁANIE. W szkole średniej zapragnęłam zostać
> nauczycielką i to właśnie w tej szkole:) Na studiach w trudnych
> momentach właśnie to marzenie mnie motywowało(możecie się śmiać).

To jest to i o to chodzi. Ja na Twoim miejscu spełniałabym siebie, nawet kosztem
mniejszej kasy. Ubolewam nad tym, że w dzisiejszych czasach już prawie nikt nie
pamięta o czymś takim jak powołanie, większość (jak widać nawet w tym wątku) ma
na myśli kasę w pierwszym (a nawet przed-pierwszym, zerowym) rzędzie :(
Obserwuję w szkołach, że taki "prawdziwy" nauczyciel to na wagę złota, właściwie
prawie nieosiągalny już...

[justysialek]

> Są też ludzie, którzy nie wyobrażają sobie życia ponizej pewnego
> poziomu, a czytajac post o braku lodówki i o tym, że kasa nie jest
> taka niezbędna pukają sie w głowę.

Ja mam lodówkę i trudno by mi było się jej pozbyć ale mam takich
znajomych i w głowe się nie pukam.

Ok, niech ktoś sobie
> tej lodówki z powodów ideologicznych nie ma, ale nie pisz, że
każdy
> tak moze, ze to normalne i że za marne grosze da sie fajnie żyć.

Czemu mam nie pisać, skoro uważam, że tak można. Kwestia
priorytetów. Jeśli ktoś myśli, że w życiu by tak nie mógł - to nie
nie myśli, że "nikt by tak nie mógł" i "patologia", tylko, że ON SAM
by tak nie mógł i tyle.

[july-july]

Wiesz, teoretycznie to i w kartonie na dworcu mozna zyć. Ba, ilu
ludzi tak ma. A mnie jednak nie korci.

[grassant]

koleżanka) zarabia niewiele ponad 1000 zł,
narzeczony tyle samo i planuja wspólne zycie i zakładanie rodziny.

we dwoje może być taniej :))

[july-july]

Tylko, ze póki co obydwoje mieszkają z rodzicami i w minimalnym
stopniu dokładaja sie od utrzymania domów. Nie mają własnego lokum,
oszczędności. No i chcą zakładać rodzinę w sensie dziecko. Chociaż
sami nie wiedzą jak to zrobią finansowo.

Justysialek - popieram w całej rozciągłości.

[drugi.dwukropek]

A to, że inne osoby mają inne zdanie i inne priorytety akceptuję. Nie moja
sprawa, każdy sam decyduje o swoim życiu.

[mruff]

Porozmawiałam z obecnym szefem i idę na urlop bezpłatny do momentu
kiedy będzie w stanie dać mi 3000 netto jak niegdyś
a póki co idę do szkoły jako nauczycielka i wracam do miasta
rodzinnego (600km)

Czuję niesamowitą wolność i radość z dzisiejszych wydarzeń :)))

[drugi.dwukropek]

Bardzo cieszę się z Twojej decyzji. Nie wiem czemu, przecież ja swoje szkoły już
dawno ukończyłam ;)))
A tak serio, to uważam taką decyzję za najsłuszniejszą jaką mogłaś podjąć.
Naprawdę należy się Tobie podziw i szacunek. Warto spotkać tak wartościowych
ludzi, choćby tylko wirtualnie :))

[male_diva]

mam podobny dylemat - ale liczę,ze zanim skończę drugie studia, to pensje w
zawodzie nauczyciela trochę wzrosną i będę mogła podjąć wymarzoną pracę:) Nie
mam dużych wymagań, 1500 netto na początek i będę szczęśliwa.

[ania78p]

I to i to.
Mam zarobki ok ale nudną, nieciekawą pracę, która mnie męczy i dołuje (co prawda
jestem specem w tym co robię).
Przyjęłam propozycję nowego stanowiska - zaczynam od zera, nowa dziedzina, nowe
zadania, nowi ludzie. Zobaczymy jak będzie, ale na poprzednim stanowisku
brakowało mi wyzwań i możliwości samorealizacji. Na szczęście kasa nie będzie
niższa.
No ale życie prywatne nie poukładane :-((