chciałabym mieć dziecko

[Gość: mila]

tylko się boję, że sobie nie poradzę. Boję się ciąży i porodu. Że będę
ubabrana w pieluchy i zostanę z tym sama. Że nie dam rady wstawać w nocy. Że
będę ciągle zmęczona i już nic nie będzie proste. Ale z drugiej strony bardzo
chciałabym je mieć.

a odpowiedziałaś sobie na pytanie

[soczewica]

po co?

[Gość: mila]

żeby je kochać, żeby patrzeć jak się rozwija, dbać o nie. Ponieważ uważam, że
rodzina jest najwyższą wartością.

[mamabruna]

Nie boj sie. Bycie mam (Tata) jest fajniejsze niz mozna sobie to wyobrazić nie
będać Rodzicem. zajrzyj na fora "eDziecka", a zobaczysz jak szczesliwi sa
ludzie mający dzieci. Z tego co piszesz wynika, ze jestes gotowa. To
najważniejsze. W nocnym wstawaniu, zakopaniu sie w pieluchach pomagają
hormony :)) Nie jest to takie złe, a w zamian dostajesz najpiekniejsza rzecz na
swiecie - bezinteresowną miłość!

[Gość: ania]

Z tego co piszesz wynika, ze jestes gotowa. To
> najważniejsze.

A ja mam zupelne inne zdanie.

[Gość: renia]

JEsli boisz sie ze zostaniesz sama, to faktycznie jest powod, zeby nie miec
dziecka. Bo niby dlaczego mialabys zostac z nim sama? A ojcciec tegoz dziecka?
O babciach ciociach ne wspominam, bo to zaden ich obowiazek pomagac Ci z
dzieckiem, ale pewnie na nich tez bedziesz mogla czasem liczyc. Natomiast
jesli chodzi o porod, ciaze i pieluchy to przesadzasz, wszystko to jest do
przejscia, moze nie jest tak badzo proste, ale na pewno nie przekracza sil
przecietnej , bardzo przecietnej kobiety. Mozna sobie z tym wszystkim
doskonale poradzic przy odrobinie dobrej organizacji.

Ale wiesz, mysle, ze jesli masz takie watpliwosci, takich rzeczy sie boisz, to
poczekaj jeszcze, pewnie jestes bardzo mlodziutka i stad takie a nie inne
twoje obawy. Za pare lat spojrzenie na te sprawe ci sie calkowicie wyklaruje,
zobaczysz.

[Gość: mila]

jestem "przed trzydziestką", to chyba nie taka młodziutka (co oczywiście
również nie znaczy stara).
Pisząc, że zostanę z tym sama, mam na myśli , że tatuś będzie musiał wyjść do
pracy, że większość obowiązków spadnie na mnie. On też chce mieć dziecko i
będzie się nim zajmował, ale to ja będę go karmić i ja będę z nim cały dzień.
Boję się czy sobie poradzę.

Naprawdę nie miałyście takich obaw????????????????????????

[Gość: renia]

No to skoro nie masz juz 21 lat, a masz te obawy, a naprawde chcesz miec
dziecko to nie pozostaje Ci nic innego jak rzucic sie na gleboka wole. Albo
sobie poradzisz albo nie. Jesli nie sprawisz sobie dziecka - nigdy sie nie
przekonasz. A na uszko szepne Ci, ze na pewno sobie ze wszysktim poradzisz, Ja
poradzilam sobie z dzieckiem, studiami i praca i w obcym kraju nie znajac
jezyka, bedac na czarno, bez kasy, to Ty sobie nie poradzisz, starsza,
madrzejsza, w ojczyznie, z ustabilizowana sytuacja prawno zawodowa, jak sie
domyslam; daj spokoj, nie takie schody jestes w stanie pokonac. Jasne ze
mialam obawy, ale co z tego, nie samymi obawami czlowiek zyje.

[monika.zdz]

Wiesz,może jeszcze poczekaj,bo najwidoczniej jeszcze nie jesteś na 100 %
gotowa.Bo do dziecka trzeba w nocy w stawać i nie ma ,że "się nie da
rady",trzeba i już,bo na początku jest permanentne zmeczenie i matka sie modli
o te trzy-cztery godziny snu bez przerwy,bo są zapalenia piersi i kłpoty z
karmieniem,bo są dziecięce przypadłości,choroby,płacz kilkukodzinny z
niejasnych powodów.To wszystko wiem teraz bo zanim zaszłam w ciążę i nie
urodziłam syna nie zatruwałam sobie głowy martwieniem się co będzie.I jest
dziecko ,największy skarb do którego wstawałam w nocy co chwila,którego
pielęgnowałam w chorobach,które czasem wymiotuje,czasem się obsra i to wszystko
trzeba posprzątac,dla którego utraciłam swoją wolność i lenistwo i bywa czasem
bardzo ciężko,są frustracje i depresje.Nie ma się co oszukiwać.Mnie istnienie
mojego dziecka rekompensuje to wszystko opisane wyżej.Jest tak naturalne bo
związane z dzieckiem,które kocham.

[mamabruna]

Obawy są zawsze. Monika.zdz moze miała trudne początki z dzieckiem. ja
urodziłam 11 miesięcy temu i nie było zadnych kolek, ryków, nieprzespanych
nocy, chociaż nie chce powiedzieć, ze od 11 miesiecy mam wakacje. Każde dziecko
jest inne. Nie zawsze jest tak, ze zakopiesz sie w pieluchach i bedziesz
marzyła o 4 godz. snu. Nie uogólniajmy. Nie znam wiele osób, które płopdząc
dziecko wiedziały, na 100%, ze jest to idealny czas. Zawsze jest coś innego-
kariera, wakacje, kredyt. Tak myśląc nigdy się nie zdecydujesz. Twoje obawy są
czymś naturalnym i nie wydaje mi sie, żeby kiedys minęły. To normalny strach
przed nieznanym. Piszesz, ze chciałabyś mieć dziecko - na tej podstawie uważam,
ze jesteś gotowa. Strach przed zmianą sytuacji na pewno będzie Ci towarzyszył,
ale pierwsze kroki juz poczyniłaś. CHCESZ MIEC DZIECKO!

No to co się martwisz?

[Gość: Anton]

Dziewczyno - przed trzydziestką to najwyższy czas żeby zaczynać! Martwisz się,
że będzie ciężko? To pocieszę Cię - będzie. Z dzieckiem główny problem jest
taki, że nie można powiedzieć "pieprzę to, zabieram swoje zabawki, wychodzę".
Dziecko jak głodne i brudne to trzeba umyć i nakarmić i nie ma spasa. To się
nazywa podejmowanie zobowiązań. Na tym polega dojrzałość.

Nie bój nic, zamknij oczy i myśl o Anglii ;-)

[Gość: Erzatz]

Mysle, ze Twoj problem tkwi zupelnie gdzie indziej - Ty potrzebujesz wiecej
zainteresowania, im wiecej osob tu sie wypowie, tym lepiej.
Nareszcie ktos zwroci na Ciebie uwage........ i nie mysl, ze to potepiam.

Nocne wstawanie i pieluchy to najmniejszy problem.
Dopoki dzieci sa male, ich problemy nie sa problemem dla nas.
Poczekaj jednak jak dorosna i jak bezsilna wtedy bedziesz, widzac wlasne
dzieci robiace jeden blad za drugim.
Sily potrzeba wlasnie dopiero wtedy, aby moc pokonac wlasna bezsilnosc.

Nie rozumiem tej dziwnej kokieterii, i jest to nie pierwszy watek tego typu.
A moze by tak na poczatek lalke Barbie?

[Gość: mila]

lalki barbie mam 2, zostały mi jeszcze z dzieciństwa, więc już nie potrzebuję.
Nastpne będę kupować dziecku.

To nie kokieteria i brak zainteresowania, chciałam wiedzieć czy inne kobiety
też mają takie obawy, też zastanawiały się czy będą dobrymi matkami, czy sobie
poradzą z nowymi obowiązkami.

Pomimo obaw, poczyniłam już pewne kroki (odstawiłam tabletki, jestem pod
kontrolą lekarza) i chcę mieć dziecko!!