Zagrywki tesciowej

Tak się rozmarzyłam...

[nstemi]

Jakby to tak generalnie miło było zamiast ciągle wojować z teściową zwyczajnie z
nią siąść pogadać i poplotkować o głupotach. A własna matka mogła pogadać o
głupotach z zięciem. A jak teściowa (pomijam przypadki patologiczne) z czymś
przegina to zwyczajnie jej powiedzieć zamiast robić afery. I poprosić ją, żeby
robiła tak samo gdy my coś niefajnie robimy, bo po co nam wojny podjazdowe.
Zamiast się domyślać i podejrzewać o niecne zamiary po prostu pogadać.Podejść do
niej jak do mamy naszego faceta, z założeniem że nie wszystkie kobiety są
świrnięte i nienawidzą nas bo "zabrałyśmy" synka i powstrzymać się od niechęci,
bo to przecież teściowa, czyli z założenia wróg. I my też staramy się, żeby
nasze matki były fajnymi teściowymi
Ech, pięknie pomarzyć... Ale powiedzcie, nie fajnie by tak było?

[cus27]

Cudownie!!! Wystarczy "wbic " sobie w glowe,ze JEST ONA MATKA
TWOJEGO UKOCHANEGO... !

[horpyna4]

Wiesz, ja miałam naprawdę paskudną i wredną teściową. I po prostu
nie utrzymywałam z nią kontaktów, dbając jednocześnie i to, żeby mąż
jak najczęściej ją odwiedzał. Efekt był taki, że teściowa zaczęła
się do mnie wdzięczyć i starać się o nawiązanie kontaktu. Usiłowała
nawet obdarować mnie złotą biżuterią, ale powiedziałam jej, że
przecież ma córkę i powinna przekazać ją córce.
Tak więc nasz kontakt był bardzo rzadki, ale zachowanie poprawne.
Pogadać szczerze z nią się nie dało, bo nadawała na zupełnie innych
falach. A poza tym ja nie miałam nigdy potrzeby "pogadania sobie" z
kimś, z własną matką również. Z moją matką mój mąż miał chyba lepszy
kontakt, niż ja.

[listopadowa81]

horpyna4 napisała:

> Wiesz, ja miałam naprawdę paskudną i wredną teściową. I po prostu
> nie utrzymywałam z nią kontaktów, dbając jednocześnie i to, żeby
mąż
> jak najczęściej ją odwiedzał. Efekt był taki, że teściowa zaczęła
> się do mnie wdzięczyć i starać się o nawiązanie kontaktu.
Usiłowała
> nawet obdarować mnie złotą biżuterią, ale powiedziałam jej, że
> przecież ma córkę i powinna przekazać ją córce.
> Tak więc nasz kontakt był bardzo rzadki, ale zachowanie poprawne.
> Pogadać szczerze z nią się nie dało, bo nadawała na zupełnie
innych
> falach. A poza tym ja nie miałam nigdy potrzeby "pogadania sobie"
z
> kimś, z własną matką również. Z moją matką mój mąż miał chyba
lepszy
> kontakt, niż ja.

no to masz szczescie(?)w moim przypadku jest tak,nie mamy kontaktu z
przerwami-na dawanie sobie szansy po raz setny-ona po prostu
nauczyla sie lepiej kryc ze swoja niechecia,lepiej gra.Wie jak
zagrac aby osiagnac swoje korzysci,to co chce!Mydli najczesciej
oczy,oczywiscie ze jako matka nie widzi ze zniszczyla syna
bo,jako matka nie ma sobie nic do zarzuceniamialam taki etap w
zyciu ze bardzo sie przez nia klocilam w zwiazku ze swoim mezem,nie
moglam nawet na meza patrzec bo wizualnie ma cos z tesciowej
brrrr.dostalam jakas odraze,wstret(bardzo zle sie wtedy z tym
czulam),tak bardzo tesciowka mi obrzydzila wszystko.wymagal to kilku
lat aby jakos to pokonac w sobie.

[horpyna4]

Trudno to nazwać szczęściem, ja po prostu konsekwentnie taki układ
sobie wypracowałam.
Dlatego na przykład nie rozumiem, jak można zamieszkać z teściową, a
potem narzekać - jest wiele takich wątków, prawda? Ja po prostu nie
zamieszkałam u teściów, wolałam pomieszkać osobno do czasu, aż
będziemy mieć swoje mieszkanie. Opcja z wynajęciem nie wchodziła w
grę ze względów finansowych... o, przepraszam, teściowa powiedziała,
że chętnie nam będzie opłacać wynajęte mieszkanie, jeżeli nie
odpowiada nam mieszkanie u niej. Powiedziała to zresztą swojemu
synowi (mnie przy tym nie było), a on od razu odmówił. Wiedział, że
się nie zgodzę.

[bicicletta]

To nie są żadne "zagrywki". Teściowa raz na kilka miesięcy chce się Wami
nacieszyć, a Ty masz jej to za złe. Omawianie przy kimś spraw,które go nie
dotyczą jest według mnie niekulturalne. Piszesz, że teściowa przerywa Wam
"brutalnie", to znaczy jak? Rzuca się z pięściami??? Miałaby prosić Was o
pozwolenie odezwania się? Uważam, że powinnaś trochę opanować swoje negatywne
emocje i dostrzec w teściowej kobietę, której zawdzięczasz wspaniałego męża.

[cus27]

Ciesze sie ,ze nie jestem sama "broniaca niedobrej" tesciowej.Szkoda
mi meza,poniewaz jest w sytuacji"miedzy mlotem,a kowadlem"(znam
kilka osob,a raczej mezczyzn w podobnej sytuacji,pieklo w
domach).Synowe "kierowane" sa zwykla zazdroscia o uczucia meza do
wlasnej matki.Zalosne!

[sonic84]

Nie rozumiem tylko jednego-skoro widujecie się bardzo rzadko tj raz na kilka
miesięcy to nie jesteś w stanie przez kilka godzin pozwolić swojemu mężowi na
to,aby trochę pobył z własną matką???Musisz w tym danym momencie dyskutować o
ważnych dla was sprawach?Przecież to absurd.Ja sama staram się raczej trzymać
dystans pomiędzy mną a rodzicami partnera,nie pozwalam na jakiekolwiek wtrącanie
się w nasze relacje a tym bardziej na komentarze dotyczące mojego stylu
życia,nie nazywałam ani nie nazwę nigdy obcej kobiety "mamą" itd.Staram się
jednak,aby mój stosunek do "teściów" był wyzbyty egoizmu i zaborczości.Gdyby
taka sytuacja miała miejsce często,zrozumiałabym twój sprzeciw.Nie zapominaj
jednak,że to matka jest jego PRAWDZIWĄ rodziną twojego męża i ma prawo do
sporadycznego kontaktu z synem "sam na sam".Spotkanie raz na kilka
miesięcy,nawet jeśli teściowa jest lekko wkurzająca,nie powinno stanowić dla
dorosłej osoby wielkiej traumy.