Twarza w twarz

[isma]

Dzisiaj mam dzien linkowny:

II Dzień Rozmów TWARZĄ W TWARZ
a.

17 grudnia 2007, tydzień przed Wigilią Świąt Bożego Narodzenia
obchodzony będzie II Dzień Rozmów Twarzą w Twarz. Zachęcamy, by tego
dnia zrezygnować z kontaktu za pomocą smsów, rozmów telefonicznych,
e-mali, for i komunikatorów internetowych na rzecz tradycyjnych,
bezpośrednich rozmów.

Niech ten dzień będzie dla nas okazją do częstszych spotkań z
rodziną i znajomymi - apelują organizatorzy. - Warto uświadomić
sobie jak wielkie znaczenie ma obcowanie jednego człowieka z drugim,
że większą wartość ma prawdziwy uśmiech niż komputerowa uśmiechnięta
ikonka.

Więcej informacji o akcji można znaleźć w specjalnym serwisie
www.17grudnia.zaufaj.pl. W serwisie znajdują się między innymi
propozycje spędzenia 17 grudnia "twarzą w twarz", przysłane przez
internautów, a także za pomocą serwisu można zgłosić swój udział w
akcji.

Starajmy się, aby nowoczesne formy kontaktu były tylko formami
uzupełniającymi, a nie zastępczymi. Zachęcamy wszystkich do udziału
w akcji i życzymy powodzenia! - mówią inicjatorzy akcji.

Akcja ma charakter ogólnopolski. Trwa jeden dzień. Pierwsza edycja
akcji odbyła się w niedzielę, 17 grudnia 2006.

info.wiara.pl/index.php?grupa=4&art=1197440023

Co myslicie? Bo ja mam wrazenia mieszane. Gdyby np. ktos oglosil
dzien bez noza...?

[mader1]

Oczywiście, nie należy zapominać o zwykłych rozmowach, nie nalezy
odwracać się od człowieka do komputera.
Ale... czasem chęć nie wystarczy... No bo teraz na ten przykład...
Moja teściowa jest sama w swoim domu. Mój synek nie nadaje się ani
do odwiedzania babci, ani do przedszkola - siedzimy więc sobie tak
odcięci i od świata i od siebie. Gdyby nie telefon, byłoby trudniej.
To tylko przedmioty - jak ich użyjemy, zalezy od nas.

[mama_kasia]

Rzeczywiście może być tak, że społeczność internetowa stanie
nam się bliższa niż np. ludzie obok nas - bo łatwiej w internecie
mówić o sobie, o swoich problemach, pytać itp. A przecież tych ludzi
obok nas (spoza internetu) mamy również "zadanych". Ale z
drugiej strony podkreśliłabym słowo "również". Czuję się jakoś tam
odpowiedzialna za kontakty interetowe. Tutaj też chcę słać
uśmiechy. I gdy ślę "", to jest to autentycznie mój uśmiech.

Druga sprawa to kontaktowanie się z moimi bliskimi, znajomymi,
przyjaciółmi za pomocą sms-ów czy maili. Czasami jest to jedyny
sposób na kontakt, bo ktoś jest daleko, ale także dlatego, że
tak jest ...łatwiej. Te krótkie sms-y mogą być sposobem
na przełamanie się do większej rozmowy.

[minerwamcg]

> Co myslicie? Bo ja mam wrazenia mieszane. Gdyby np. ktos oglosil
> dzien bez noza...?

Dzień bez noża, tydzień bez masła, dekada bez kaloszy. Wszystko
można, tylko po cholerę? Mam siedemnastego jechać specjalnie do
Krakowa, żeby tego dnia spotkać bliskich, przyjaciół i znajomych, z
którymi gadam przez telefon i net? Kraków to jeszcze pół biedy, ale
co z tymi z Chicago i Sydney?

Jest w dobrym tonie ubolewać, że tempo życia, że media, że nowe
technologie etc. zabijają osobisty kontakt. Taki sam dobry powód do
utyskiwania jak każdy inny, tyle, że ja widzę, jak dzięki netowi
nawiązuje się coraz więcej kontaktów, które przechodzą potem w
spotkania osobiste, potem w przyjaźń, czasem w całkiem sensowne
małżeństwo... Mówiło się, że telefon zabił epistolografię. Wychodzi
na to, że internet ją wskrzesił - mam duże zbiory niesłychanie
interesujących maili, pisanych w najlepszym stylu
dziewiętnastowiecznej korespondencji i protokoły gg - zapisy równie
pasjonujących rozmów. Oczywiście, osobiste spotkania mają wartość
nieocenioną. Nie wolno jednak odmawiać jej rozmowom, które ma się
zapisane na dysku, do których można wracać, czytać wielokrotnie,
upewniając się, że co prawda verba volant, ale za to scripta manent.
Chętnie podkreślana jest "bezduszność" maszyn, "bezosobowośc"
internetu. G..no prawda. Za tym drugim ekranem siedzi żywy człowiek,
jego emocje, jego poglądy, jego obraz świata. Mordka z uśmiechem nie
zastąpi prawdziwego uśmiechu - ale może sprawić, że czyjaś wypowiedź
mnie ucieszy, wzruszy, wkurzy. Nie przekaże w pełni emocji - ale
może je wywołać.

[isma]

No tak. Ale pamietaj, ze mowiac o sobie, o nas - mowisz o osobach,
ktorych ta kultura nie ksztaltowala. Dojrzewalismy w innej, a te,
powiedzmy, zaadaptowalismy, jako narzedzie.

Ja tez raczej maile pisze jak listy (gg i skype'a nie uzywam ;-O).
Ale w czasach, kiedy sekretarzowalam olimpiadzie polonistycznej,
dostawalam sporo maili od rocznikow 90', i one, no, pisaly tak, jak
gdyby czlowieka zaczepialy na ulicy, pytajac o droge: "Do kiedy sie
oddaje prace? Edyta." (zadnych wstepow, zadnych kurtuazyjnych tam
ozdobnikow - prosto z mostu )).

Myslcie i mowcie. Wirtualnie )).

[minerwamcg]

Odpowiem jednym z ulubionych "minerwizmów" - tak i nie ))
Po pierwsze - kto jest "targetem" akcji? Pokolenie z peselem na
dziewiątkę, czy może właśnie takie stare konie na biegunach jak my -
ludzie o ugruntowanych przyzwyczajeniach, trochę już wygodniccy,
rozdarci między gryką a informatyką, podatni na zachłyśnięcie się
nową technologią (trudno zachłystywać się czymś, w czym się
wyrosło). Ludzie już jakoś tam opiniotwórczy, coś tam
reprezentujący, w jakiś tam sposób wychowujący następne pokolenie -
czy może faktycznie, małolaty urodzone w domu z komputerem. Bo
myślę, że jedna akcja do obu tych grup to nie jest dobry pomysł...
Są zbyt różne.

Po drugie - jak pewnie wiadomo, należymy z Arthurem do pewnej
społeczności, która choć powstała i działa w necie, spotyka się
także w realu (za trzy dni mamy wspólną Wigilię). Przedział wiekowy
towarzystwa to 14-40. I co? I właśnie małolatom z peselem na
dziewiątkę nasz styl korzystania z netu podoba się najbardziej. Góry
korespondencji mailowej, o których wspominałam, powstały z moich
dyskusji z ludźmi piętnasto-szesnasto-siedemnastoletnimi! Nawiasem
mówiąc niedawno na socjologii UW powstała o nas praca magisterska
pt. "Kształtowanie się grup społecznych za pośrednictwem
internetu" ))

to dziś...

[samboraga]

dzień bez internetu - przypominam jakby ktoś miał ochotę popościć)
ja nie mogę, mam dyżur, ładnie mnie Siostra moderatorka urządziła)

[isma]

Noooo!
W rmach tegoz dnia, poniewaz musze zawiezc L4 do pracy, to moge
kogos zaprosic na kawe, tradycyjnie do Miodu i Maliny, po 17 )).
Aka jest dobra w takich niespodziewanych spotkaniach np.

[samboraga]

> kogos zaprosic na kawe, tradycyjnie do Miodu i Maliny, po 17 )).

www.kawamiodimalina.pl?...

swoją drogą - tak mówiło jeszcze niedawno moje dziecko -
ja: 'umyj ręce', on: 'www.umyjrece.pl?'
to może coś na rzeczy z tym postem internetowym dla młodszych roczników...

[isma]

Prawie trafilas:
www.miodmalina.pl/
To jest miejsce w realu, gdzie Marzek podczas wizyty Benedykta XVI,
ominawszy szczesliwie TO okno kurii metropolitalnej krakowskiej,
wyladowala w towarzystwie samych ksiezy )).

Na szczescie szybko przyszlysmy jej z odsiecza )).

Ktoś podrzucił świnię

[otryt]

>Zachęcamy, by tego dnia zrezygnować z kontaktu za pomocą smsów,
>rozmów telefonicznych, e-mali, for i komunikatorów internetowych na
>rzecz tradycyjnych, bezpośrednich rozmów.

A dlaczego nie ma nic o listach tradycyjnych, pisanych na papierze?
Przecież to również nie jest bezpośredni kontakt twarz a w twarz. W
czym mail jest gorszy? Myślę sobie, że to przedsiębiorstwo Poczta
Polska podrzuciła świnię telekomom. W tym roku po raz pierwszy
rezygnuję z wysyłania kartek świątecznych. Nie zrobiłem tego w
październiku, więc nie ma szans, aby doszło przed świętami. A nie
chcę, aby przyszło w lutym lub marcu. Zastanawiam się jaka jest
przyczyna, ze poczta sięgnęła aż takiego dna? W normalnym,
nieświątecznym czasie listy i rachunki przychodzą nierzadko po
ponad miesiącu. Gdybym nie mógł w internecie podejrzeć, ile mam
zapłacić za rachunek i w terminie nie przesłał tego poprzez bankowe
konto internetowe płaciłbym wciąż kary, bo rachunki poczta przysyła
grubo po terminie płatności. W czasach kolei warszawsko-wiedeńskiej
i dyliżansu list przychodził na następny dzień, a gdy był wysłany w
tym samym mieście, kilka godzin później. Kto mi wytłumaczy ten
paradoks?

Pospiech

[isma]

Ha!

Jest gorszy, jest. Wlasnie w tym, ze oczekujesz odpowiedzi
NATYCHMIAST. A cierpliwosc jest cnota )).
(napisala w goracej wodzie kapana Isma, dzieki wschodniej naurze
slubnego forsownie szkolona w cnocie powyzszej, na razie jednakowoz
z miernym efektem).

Powaznie zas - ja nie lubie Umberto Eco, ale w "Imieniu Rozy" jest
taki fajny dialog

"- Co przeraza cie najbardziej w czystosci? - spytalem.
- Pospiech - odparł Wilhelm."

I tak rzeczywiscie jest w kontaktach elektronicznych - jak sie nie
dostaje odpowiedzi na sms czy maila natychmiast (przy czym nie
mowimy tu o sprawach w oczywisty sposob pilnych), a nie daj Boze w
tym samym dniu, to sie czlowiek zaczyna Bog wie czego domyslac,
irytowac, zazdrosnie żądac dla siebie tego kontaktu.
W kontaktach elektronicznych wymagamy od drugiego czlowieka
dyspozycyjnosci.
A chyba nie zawsze powinnismy.

Twarza w twarz jest inaczej. Od kilkunastu dni usilowalismy sie
umowic u nas w domu na obiad z jednym z naszych znajomych. Najpierw
M. byla mocno chora, potem ja sie rozlozylam, w koncu, wygladalo, ze
w niedziele jednak uda sie nam spotkac. Zadzwonil chwile przed
umowiona godzina - "wiecie, jestem chory, mam troche goraczki,
katar - lepiej do dziecka sie z tym nie pchac". Co bylo ujmujacym
wyrazem naprawde serdecznej troski, bo jest to czlowiek bezdzietny.

I wtedy, takie "spotkanie, ktorego nie bylo", tez ma swoja wartosc.

[mader1]

ale poczta polska naprawdę listy przesyła coraz wolniej. To jest
fakt. Kiedyś trzy dni to było długo. Teraz one idą tygodniami
A... żeby nie żadać dyspozycyjności od wszystkich naokoło... trzeba
pamietać, trzeba.
U nas też w niedzielę spotkanie nie wypaliło - przez choróbsko
Pozostał telefon.

[maadzik3]

Rozumiem wezwania do bezposrednich kontaktow w sytuacji gdy mozemy je miec - z
osobami fizycznie bliskimi (kolega z drugiego pokoju, sasiadka, ze o mezu i
dzieciach nie wspomne). Ale co zlego w komunikowaniu sie na odleglosc gdy inna
forma nie jest mozliwa? Czy lepszy jest brak kontaktu? Zdecydowanie nie.
Technika nie jest ani dobra ani zla. Dobry lub zly uzytek moze z niej zrobic
czlowiek. Tylko czy niekorzystanie z niej jest dobre? Taka generalna rezygnacja
bez rozpatrywania powodow i szczegolow?
Nie zgadzam sie z tym. Musialabym przestac rozmawiac z rodzicami (2500 km
odleglosci raczej nie daje czestych szans na osobisty kontakt), z przyjaciolmi w
Polsce i innych krajach i miastach niz to w ktorym mieszkam, z Wami. To nie
kwestia zamiany kontaktu telefonicznego czy mailowego na osobisty. To czesto
kwestia kontaktu lub jego braku. W tej sytuacji zawsze wybieram kontakt. Wiem
jak w trudnych chwilach pomaga mi mail lub telefon od osob ktore choc daleko
pamietaja, troszcza sie, sa mysla przy mnie i daja temu wyraz. Staram sie nie
zostawiac innych samych, a przeciez nie zawsze mozna do nich po prostu pojsc.
Gdyby kontakty twarza w twarz uznac za jedyne mialabym dzis kontakt z synem i
lekarzem do ktorego sie z synem wybieram. I tyle. A pzreciez ja pamietam o
bliskich a oni o mnie. A bardzo ich dzis potrzebuje.
Rozumiem potrzebe osobistego kontaktu wszedzie tam gdzie jest on mozliwy ale nie
tracmy z oczu mozliwosci techniki kontaktu na odleglosc. Uzaleznienie od
techniki i kontakt mailowy z malzonkiem w drugim pokoju budza niepokoj.
Rezygnacja z telefonu i maila i ograniczenie sie do kontaktow osobistych
spowodowaloby zerwanie wielu wiezi, wiele bolu i przywrociloby czasy gdy
przeprowadzka dalej oznaczala brak wiadomosci i kontaktu czesto na lata. Temu
mowie NIE

[mader1]

no właśnie... z niektórymi ludźmi po prostu nie mogłabym się pewnie
w życiu spotkać. A tak " spotykam się"...
Wiele osób, choćby na tym forum pomogło mi. rozmawiajac ze mną,
pisząc do mnie. To wielki dar.