pytanie do e-tron

[achoc]

Czy wasza Marysia miała badania na cytomegalię i toxoplazmozę? Dr Radziszewska
kazała nam zrobić takie badanie, czekamy właśnie na wyniki.

pozdrawiam
Agnieszka

[e-tron]

Nie wiem, jakieś badania były robione zaraz po urodzeniu, ale muszę sprawdzić
jakie. A czy to moze mieć wpływ na słuch? Nigdy o tym od nikogo nie słyszałem.

[achoc]

O cytomegalii dowiedziałam się niedawno. Podobno jest to najczęstsza przyczyna
niedosłuchu, gdy brak innych czynników obiektywnych (jak leki ototoksyczne,
choroby w ciąży, uwarunkowania genetyczne, wcześniactwo)- z cytomegalią jest
taki problem, że może przebiegać totalnie bezobjawowo (u matki)a poza tym nie
ma na nią leków czy szczepionki, więc takich badań się nie robi u kobiet w
ciąży, bo i tak nic nie można podać. Wirus jest bardzo popularny i krąży po
ludziach, większość nawet nie zdaje sobie sprawy, że jest chora bądź jest
nosicielem. U dorosłych zarażonych może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

tyle co wiem
pozdrawiam
Agnieszka

[e-tron]

a pamietam teraz, pytano nas o to, z cytomegalią to jest tak, że jak się nie
zrobi badań zaraz po urodzeniu dziecka, to potem już nie wiadomo, czy dziecko
nie zaraziło się ją już po urodzeniu. A co z ta toksoplazmozą?

[achoc]

Podobno prawdopodobieństwo poważnego uszkodzenia słuchu w wyniku toxo nie jest
tak duże jak w przypadku cytomegalii. Na razie mamy wyniki cytomegalii - są
negatywne. Badanie określa czy dziecko kiedykolwiek miało styczność z wirusem
(jeśli się zaraziło w ciąży na pewno będą przeciwciała)

pozdro
Agnieszka

[e-tron]

przeciwciała bedą też jeśli dziecko zaraziło się po urodzeniu, dlatego badanie
kilka miesiecy po urodzeniu jest mało wiarygodne i nie mozliwości stwierdzenia,
czy to było przyczyną niedosłuchu, chyba, że się chce tylko stwierdzić, czy
dziecko miało styczność z tą chorobą,
ale jesli badanie wyszło negatywnie, to i tak nie ma to teraz znaczenia

[achoc]

No właśnie, teraz mamy pewność że nie była zarażona, ale nadal nie wiemy co jest
przyczyną niedosłuchu. Czy możesz napisać gdzie robiliście badania genetyczne?
Byliśmy ostatnio u znajomej, która jest otolaryngologiem i opowiedziała mi o
przedziwnym przypadku, z którym miała do czynienia. Dziewczynka (12 lat)nagle
ogłuchła, przestała mówić - bez jakiejkolwiek przyczyny (choroby, urazu
itp.)robiono jej wszystkie możliwe badania otoemisja, ABR i jeszcze jakieś -
wszystkie, co do jednego z zerowym wynikiem, nawet badano tzw. odruch
strzemiączkowy i też zero - z badań wynikało, że absolutnie nie może słyszeć.
Debatowano nad nią długo, jakiś psycholog namówił na terapię rodzinną (prosili
dziewczynkę o rysowanie na zadane tematy dom, ja itp.)Doszli do tego, że mała
była molestowana przez ojca i nastąpiła totalna blokada słuchu. Po terapii (i
oczywiście odstawieniu ojca)udało się jej słuch przywrócić (powoli wracał do
normy !!!) Wszyscy jednomyślnie stwierdzali, że to jest niemożliwe, że przecież
badania są obiektywne itd. Czy siła psychiki może być tak potężna? Może przyczyn
należy też szukać w psychice, czy traumatycznych przeżyciach matki (w czasie
ciąży)?
pozdro
Agnieszka

[mab5]

hej Agnieszko!
wtrącę się na chwilkę w Wasze rozważania, bo chcę Ci opowiedzieć o kobiecie,
którą mieliśmy okazję poznać - i o sensie nazywania badań słuchu -
obiektywnymi. Kobieta dojrzała, mówi, słyszy, własciwie - żadnych podejrzeń co
do zaburzeń słuchu. A że pracuje akurat w szpitalu na oddziale laryngologii i
wykonuje badania przesiewowe niemowląt - kiedyś same sobie z koleżankami
porobiły badania. I wiesz co? Z wyników, które jej wychodzą wynika że ona nie
słyszy ... Robiła te badania rano, wieczorem, raz, drugi... wyniki te same a
ona słyszy i mówi i twierdzi, ze w życiu nie wpadłaby na to, że ma coś ze
słuchem, -bo ewidentnie nie ma!!
więc chyba najbardziej obiektywny wynik jaki uzyskamy to sytuacja, kiedy nasze
dzieci same pokażą nam co słyszą a czego nie...
pozdrawiam
Magda

[mjtom]

Zgadzam się z tym co mówisz Magdo. Tak sobie myślę, czy nie jest to właśnie
przyczyna, dla której ja mówię i mówiłam już wówczas, gdy nie miałam aparatu
słuchowego, a według lekarzy ówczesnych i dzisiaejszych, powinnam była już
wtedy co najwyżej bełkotać. Sądzę, że jako dziecko nie zdawałam sobie sprawy,że
nie słyszę i przyjmowłam świat dźwięków tak jak słyszałam czasem gorzej, czasem
lepiej.Kiedyś wspominałam tu na forum, że pomaga nam słyszenie dźwieków za
pomocą np. dotyku.Wiecie,że gram na gitarze? Niesłyszę,że jeste rostrojona,
ale,gdy wezmę gitarę słyszę,że jest i co ciekawe potrafię ją nastroić.Myślę,że
chcę słyszeć i chyba tak podchodziłam od dziecka. Nie robili ze mnie kaleki moi
rodzice. Może to jest właśnie jeden ze sposobów podejścia do swoich dzieci z
ubytkiem słuchu? Dajcie im wiarę,że słyszą, puszczajcie im piosenki, próbujcie
z nimi spiewać, czytać wiersze, uczyć ich tych wierszy recytować, tak jak to
robili moi rodzice zanim dostałam aparat w wieku 8 lat i chodziłam do masowej
szkoły(mówiłam i to zrozumiale dla wszystkich). Powodzenia Magda

[e-tron]

badanie genetyczne robilismy w Instytucie na Pstrowskiego,
nam wyszły negatywnie, ale spotkałem rodziców, oboje nie mieli zadnych
problemów ze słuchem, a dziecko urodziło się z niedosłuchem, przyczyną było
podłoże genetyczne.Okazuje się, że taka wiedza stwarza dodatkowe problemy.

[e-tron]

a swoja drogą, to poproszę swoją żonę, żeby mi narysowała coś na kartce, na
zadany temat )), może się czegoś ciekawego dowiem )), bo jak narazie, to
rysunki Marysi są mało przecyzyjne )