Czym interesują się Wasze dzieci?

[per-vers]

Ja znów z pytaniem nieco odbiegającym od tematu forum... Ale tylko nieco ;) bo zastanawiam się, czy fakt, że dzieci dużo czytają / że im się czyta ma jakiś wpływ na te zainteresowania? Czy jakieś ich zainteresowania zaczęły się właśnie od książek?
Moja córka lubi książki, ale akurat teraz ma przestój i takie okres, kiedy mniej chce, żeby jej czytać, a woli robić inne rzeczy. Mam nadzieję, że przejdzie ;)
Ale jej zainteresowania wypływają raczej z innych źródeł. Duuuży wpływ ma przedszkole, koleżanki...
Także u nas czytanie nie ma zbyt wielkiego związku z zainteresowaniami.

---
Tworzymy Listę naprawdę dobrych książek dla dzieci i młodzieży - zapraszam.

Mama KaOwiec

[abepe]

Często jest odwrotnie - czytamy pewne książki wynikające z zainteresowań. Na przykład przyrodnicze. Albo "Jem zdrowo i strzelam gole":)
Ale zdarza się, że zainteresowanie czymś pojawiało się po lekturze. Zainteresowanie dinozaurami u starszego zaczęło się od pierwszej książki kupionej ówczesnemu trzylatkowi przez tatę. Nadal twierdzi, że chce być paleontologiem, marzy o wycieczce do muzeum ewolucji, chociaż atlasów nie studiuje już tak namiętnie (ale studiuje nadal).
Zainteresowanie historią starożytną - chyba było skutkiem komiksów o Asteriksie, itd. itp.

[steffa]

Różnie to bywa, ale generalnie zainteresowania wypływają od nas. Książki je podsycają.

[mamalgosia]

U nas często jest odwrotnie: jakieś zainteresowania wywołują falę poszukiwań literatury na dany temat

[tattarak]

Też nie widzę wyraźnego związku, ale może to się zmieni w przypadku całkowicie samodzielnych lektur. Teraz czytamy razem i mam wrażenie, że syn jest w stanie wysłuchać wszystkiego. Może to też kwestia wieku. Ale gazetki kupuje zgodnie ze swoimi zainteresowaniami.

[anna_mrozi]

Zainteresowania raczej niezależne od czytania. Czasem wybierane są książki związane z pasjami aktualnie obowiązującymi (z kręgu "inżyniersko-konstrukcyjnych").
Czytamy wszystko :)

[abepe]

Myślałam jeszcze o Twoim pytaniu. I mam sporo przemyśleń.
Mój młodszy syn ma zainteresowania dość nieksiążkowe. Piłkarską pasję zaspokoił książką "Jem zdrowo i strzelam gole" i śledzi nadal piłki i bramki na ilustracjach ("Wróbelek Elemelek", zwany wcześniej Menelkiem), ale nie domaga się na szczęście lektur związanych ze swoimi pasjami. Ja nie mam zamiaru specjalnie szukać np. książki o znakach (nie tylko drogowych). Mały po prostu lubi, gdy mu się czyta. Najgorszą karą jest ciągle nieczytanie na dobranoc (i robi się wtedy taka rozpacz, że staramy się tej kary unikać, żeby nie wychodzić na rodziców niekonsekwentnych). Czasami inspiruje się książkami w zabawach - chce mieć wędkę jak Pettson, czy coś tam jak Julek, albo cieszy się na hasło Japonia, bo Yumi.
Zainteresowania starszego dość mocno związane są z książkami, teraz na jego łóżku leży "Planeta mórz", do której często wraca (młodszy się przyłącza, bo także lubi podmorskie klimaty, Akwarium Morskie w Gdyni, cieszę się, że w empikowej promocji dorwałam wreszcie "Podwodny świat") Zawsze lubił encyklopedie, książki przyrodnicze, atlasy. Interesuje go poznawanie świata. Z kuzynką często zaczynają spotkania od wspólnego przeglądania atlasów dinozaurów. Podoba mi się to dzielenie się pasjami z rówieśnikami.
Na każdy wyjazd do Gdańska ciągał ze sobą przewodnik dla dzieci. Gdy miał okres fascynacji Juliuszem Cezarem wypatrywał tej postaci na naszych półkach. Słowo pisane jest ważnym elementem jego zainteresowań, chociaż nadal nie doczekałam się intensywnego samodzielnego czytania. Krótko - tak, jeden, dwa rozdziały ale jeszcze liczy na rodziców.
Denerwowałam się, gdy zaczął domagać się "Turbokomiksów" i gazetek "Ben 10", ale w sumie może to dobry objaw, że nie zadowala się gadżetami i filmami, ale chce o fascynujących go bohaterach czytać.

Yumi?

[kavakava]

Mam pytanie o Yumi, bardzo chętnie bym ją (sobie) kupiła, ale boję się czy mały chłopiec znajdzie w niej coś ciekawego? Z tego co piszesz abepe to jednak może się podobać płci przeciwnej?
2,5-latek nie ma jeszcze poważnych zainteresowań, bardziej sugestywne są na tym etapie bajki telewizyjne niż książki. Przez jakiś czas kochał Tomka i ślęczał nad torami (mam nadzieję, że fascynacja kolejowa jeszcze powróci, bo zainwestowaliśmy w Brio;)), czasem bawi się trochę w majsterkowanie i mówi do mnie Marto. Ostatnio jednak głównie jest Lolą, a ja jestem Charlie i jestem z tego dumna:) Mężowi pozostał Soren Lorenson do obsadzenia.

[abepe]

Wątek o Yumi.

Kupiłam tę książkę, gdy mój młodszy syn miał 3,5 roku. Zawahałam się zanim ją mu dałam, wydawało mi się, że go nie zaciekawi. Wsiąkł razem z ojcem:)

[gopio1]

No to ja napiszę, że fascynacje mojego syna (8,5) idą zdecydowanie ZA książkami. Po przeczytaniu pierwszej mitologii młody wpadł w mitologiczną manię - czytał wszystko co mu na ten temat wpadło w ręce. Po przeczytaniu Lassego i Mai, bardzo długo bawił się w detektywów, a całkiem niedawno założył z kolegą i koleżanką Biuro Detektywistyczne "Okulary". Nie pamiętam dokładnie jak się zaczęła jego znajomość z Potterem, ale po przeczytaniu 4 tomów Harry całkowicie zdominował jego życie - ze skutkiem wydania całej kasy ze skarbonki (nie tylko swojej, ale zdołał namówić też i młodszą siostrę) na kilka zestawów klocków Lego HP. Fakt, że klocki nie leżą - wręcz codziennie są w użyciu, ale przyznam szczerze, że nie jestem pewna, czy ta jego podatność na świat książkowy mnie bardziej rozczula, czy martwi.

Córka (6,5) wręcz odwrotnie - jak się czymś zainteresuje, to szuka książek. Uwielbia zwierzęta, więc z największą przyjemnością sięga po różne psy i koty (Kaktusy, Groszki, Wilhelminy, Kocie historie, Findusy etc.). Ostatnio chciała dołączyć do klubu brata, ale postawili jej warunek - musi przeczytać Lassego i Maję. Przeczytała ze 3 tomy i się wkręciła. A teraz bez przerwy buduje i gada z bratem o Potterze, więc już zapowiedziała, że w wakacje chciałaby samodzielnie przeczytać pierwszy tom.

[abepe]

Hmmmm, Gopio - dałaś mi do myślenia. Może zaproponować mojemu starszakowi Harrego Pottera do samodzielnego czytania? On ma za sobą kilka grubych książek, ale nadal twierdzi, że dłuższe czytanie go męczy (inna sprawa, że może powinniśmy odwiedzić okulistę, jest z dwóch stron zagrożony wadą wzroku) i poza obrazkowymi, encyklopediami albo książkami dla początkujących czyta samodzielnie automatycznie (tzn. rzuca się na to, jak tylko widzi nieprzeczytaną część i pochłania w godzinę) tylko "Lassego i Maję". Kiedyś chciał Pottera, ale odmówiliśmy. A może mu dać? Ile części może bezpiecznie przeczytać siedmiolatek?

[gopio1]

abepe napisała:
> Ile części może bezpiecznie przeczytać siedmiolatek?

Ha! ;-)
Ja się nad tym głowiłam jakiś czas temu. 8-latkowi pozwoliłam przeczytać 3 tomy. Potem miał pół roku przerwy, ale gadał ciągle jak najęty, negocjował, przekonywał i prosił - 4 tom łyknął w tydzień, początkowo znowu miała być dłuższa przerwa, ale jak przeczytał Atramentową krew i Percy'ego Jacksona, to stwierdziłam, że chyba jest gotów na Zakon Feniksa. Nie jestem pewna co z 6 i 7, ale już się tak nie jeżę, że jest za mały.
Córka, jestem pewna, że nawet jeśli chwyci się za Pottera, to na 1 tomie na razie poprzestanie - chodzi zwyczajnie o objętość dalszych tomów - ja wyszłam z założenia, że Harrego im czytać nie będziemy - jeśli chcą czytać, to sami (czyli muszą w jakiś sposób do tego dojrzeć).

[abepe]

gopio1 napisała:

ja wyszłam z za
> łożenia, że Harrego im czytać nie będziemy - jeśli chcą czytać, to sami (czyli
> muszą w jakiś sposób do tego dojrzeć).
>
Właśnie! Założyliśmy tak samo, ale chciałabym, żeby już czytał grubsze książki. A tak - przeczytał sam "Despero" i przerwa, coś tam innego - przerwa, drugą połowę "Czerwonego krzesła" i pierwszą "Tajemnicy mostu" i znowu przerwa. Nie chcę czekać aż Znak wyda trzecie "Magiczne drzewo", może go HP wciągnie?

[zuzannao]

Ośmiolatkowi pozwoliłam przeczytać samodzielnie dwa tomy. Pozwolenie na lekturę trzeciego uzależniłam od postępów w panowaniu nad lękami (był z tym problem, wyobraźnia za dużo pracowała). W końcu z mamą przyjaciela Sz. i równie zapalonego czytelnika ustaliłyśmy, że trzecią część dostaną na początku trzeciej klasy. Ale szczerze wątpię, czy uda się potem zachować podobne odstępy między następnymi tomami. W efekcie Sz. przeczytał dwa pierwsze tomy chyba z pięć razy, więc już nie wiem, co lepiej, żeby czytał w kółko to samo, czy żeby trochę na wyrost zapoznał się z następnymi.

[gopio1]

zuzannao napisała:
> W efekcie Sz. przeczytał dwa pierwsze tomy chyba z pięć razy, więc j
> uż nie wiem, co lepiej, żeby czytał w kółko to samo, czy żeby trochę na wyrost
> zapoznał się z następnymi.

No właśnie - to dość zabawne zjawisko - gdy Kuba skończył czytać czwarty tom, zapytał czy może zacząć piąty. Gdy powiedziałam nie, to stwierdził, że w takim razie jeszcze raz sobie przeczyta czwarty...

[zona_mi]

Nie wiem, jak to się u mojego Kacpra (7) zaczęło, kojarzy mi się, ze miał okres fascynacji piratami, ze szczególnym upodobaniem szant i kości z piszczelami na banderach/koszulkach itp. Fascynacja kośćmi przerodział się w umiłowanie organizmu, wiec teraz, mieszkajac z takim "organistą" mamw kuchni "żołondek", w łazience jelita i pęcherz moczowy, w pokoju dzieci mózg, w moim serce, przedpokój to jama ustna (buty to zęby, a wycieraczka - język), balkon, oczywiście, to płuco. Każde pomieszczenie jest podpisane, a my to impulsy i co tam jeszcze po organizmie krąży.
Od ok. półtora roku trzyma się tego organizmu, przyswaja wciaż wiedzę w temacie, prenumerujemy Tajemnice ludzkiego ciała, każdy numer wyczytuje we wszystkie strony, poza tym wraca do tych - właściwie czytuje je co chwilę:








I jeszcze jedna ksiażka (zapomniałam tytułu), rysunki są fajne, a strony rozkładają się tak, że można zobaczyć np. cały układ pokarmowy od początku do końca. Pewnie gdzieś tu o niej było, ale jakoś mi teraz umknęło.

Są też inne rzeczy - przy d.o.m.k.u zaczął sie inetersowac architekturą, przy inncyh - innymi tematami. Inspiruje go to, co czyta, ogląda, czego słucha.
Ale miłość do organizmu jest niezmienna.

[abepe]

zona_mi napisała:
> I jeszcze jedna ksiażka (zapomniałam tytułu), rysunki są fajne, a strony rozkła
> dają się tak, że można zobaczyć np. cały układ pokarmowy od początku do końca.
> Pewnie gdzieś tu o niej było, ale jakoś mi teraz umknęło.


Stawiam na Jak działa niesamowite ciało człowieka według mózgofalek.

[zona_mi]

O, to to!
Jako niespełna sześciolatek potarfił tkwić w bezruchu przez kwadrans nad jedną stroną :)