"Wędrówki Pyzy" - pytanie

[violik]

Byłam w sobotę z pociechami na promocji/czytaniu/zabawianiu na powyższy
temat - czyli "Wędrówki Pyzy" na 'Czułych czytankach' w Czułym Barbarzyńcy.
Pyza była książką mojego dzieciństwa - mętnie pamiętam treśc, ale raczej z
sympatią.
Natomiast teraz, kiedy Pani Jungowska czytała o "buciczkach, podeszewkach i
przennej klusce..." jakoś nie bardzo mnie to bawiło.
Ale nie o tym...
Chodzi o to, że dzieci moje (inne w większości też) w ogóle nie były
zaiteresowane treścią tej książki. Mam podejrzenie, że byla dla nich
niezrozumiała.
I tu nasuwa mi się pytanie, jak Wasze dzieci reagują na czytanie archaicznej
(niestety) Pyzy?

Zastanawiam się po prostu, czy jest sens wtłaczać w dzieci treśc książek
naszego dzieciństwa (Pyza to już kolejna porażka u nas), czy jednak dążyć
drogą poszukiwań i eksperymentów (a może obie drogi są właściwe?).


Pozdrawiam,

[zona_mi]

Stawiam na obie drogi :)
U nas jak dotąd sprawdziło się podsuwanie książek mojego dzieciństwa, ale też
sporo nowych czytamy, odkrywamy razem.
A że nie wszystko mnie cieszy jak wtedy gdy sama miałam 5 - 8 - 10 lat to i
chyba nic dziwnego :)
A co jeszcze oprócz Pyzy u Was nie wypaliło?

[elaw2]

U nas z Pyzą porażka kompletna. Moja pięciolatka nie była zainteresowana a ja
po kilku stronach też miałam dość. A teksty o budowniczych pałacu kultury czy
coś podobnego nawet mnie nie rozśmieszyły. Odłożyłyśmy bez żalu.
Inne książki mego dzieciństwa: Dzieci z Bullerbyn, Czarnoksiężnik z krainy Oz,
Pilot i Ja, Plastusiowy pamiętnik spodobały się małej. Zaznaczam, że w
dzieciństwie Pyzy nie czytałam a tylko bajeczkę na dobranoc pamiętam, mętnie
zresztą.

[zona_mi]

Wracając do Pyzy - u nas tak jak u Elaw - sama jej nie czytałam, pamiętam tylko
z dobranocek, więc nawet nie zamierzałam kupować po przejrzeniu w księgarni -
nie poruszyła mnie do tego stopnia :)

[kolorko]

Pyza to jedno z moich wyrażniejszych ( pozytywnych) wspomnień z wczesnego
dzieciństwa:) Od dawna polowałam na nią w antykwariatach i targach staroci i
bardzo sie ucieszyłam, że NK wznowiła te ksiazeczkę. Pewnie kupiłabym ją od
razu, jak sie ukazała, ale cena mnie powstrzymywała, pomyslałam, że poszukam
taniej na allegro, a tymczasem wypozyczę z biblioteki. Wypozyczyłam, i juz
wiem, że raczej nie kupię- Julka wyraznie znudzona odmówiła słuchania (
przeczytałam jej jakies 3/4 książki). Piszę raczej- bo gdybym upolowała w
jakiejś szczególnie przystepnej cenie, to kupiłabym dla ilustracji:))
Co do ksiażek z mojego dzieciństwa- przytstopowałam ostatnio z kupowaniem,
szczególnie tych "młodzieżowych", własnie z obawy, że się nie sprawdzą:) Te dla
młodszych w większosci się sprawdzają- ukochane "Dzieci z Bullerbyn" stały sie
ulubioną ksiązka moich dzieci, "Mikołajek" smieszy je tak samo jak mnie, Jaś ,
podobnie jak ja lubi wszelkie mity, klechdy i podania:)). No, może z Marią
Kownacką nam topornie idzie- ja lubiłam "Plastusiowy pamiętnik" i "Kajtkowe
przygody" ,dla moich dzieci, jak widzę, te pozycje sa nieco archaiczne:)

[domil]

A ja nie znosiłam tej książki jako dziecko. I moim zdaniem problem nie w tym,
że "Pyza" jest stara, tylko że jest po prostu nudna.

"Pyza" - jest sposób :)

[minerwamcg]

Odżałujcie na bilety do Krakowa - w Teatrze Ludowym jest świetne
przedstawienie "Pyzy na polskich dróżkach" w reżyserii Jerzego Fedorowicza. Z
partiami tekstu dopisanymi na nowo, z przepięknym baletem, z ludowymi
piosenkami, aranżowanymi na jazz, rap, pop, rocka... W tym spektaklu drętwawy
tekst po prostu żyje! Tytułowa bohaterka jest grana świetnie przez studentkę
PWST. Oglądałam z przyjemnością, dzieci wrzeszczały z zachwytu.

[andaba]

minerwamcg napisała:

> Odżałujcie na bilety do Krakowa - w Teatrze Ludowym jest świetne
> przedstawienie "Pyzy na polskich dróżkach"



No właśnie, to samo chciałam napisac. Nie kupiłam Pyzy, bo właśnie wątpiłam
żeby się moim dzieciom podobała. Średni był wczoraj w Ludowym na przedstawieniu
i wrócił zachwycony - jeszcze nigdy nie wrócił tak zauroczony z teatru. Cały
wieczór mi opowiadał gdzie Pyza była i co widziała. DZiś z entuzjazmem napisał
wypracowanie, co by Pyzie w Krakowie pokazał. Poza Teatrem Ludowym oczywiście :)

[marian_na48]

No wlasnie, kompletne nieporozumienie, że wydano te wersję z radzieckimi
budowniczymi. natomiast tekst i pomysl jest rewelacyjny, wszystko pod
haslem "piękna nasza Polska cała" i "cudze chwalicie swego nie znacie". W
znanej mi bibliotece hucznie obchodzono urodziny Pyzy z licznym dzialaniami
plastycznymi, typu Stare Miasto z kartonów po mleku i Pyza w łowickiej
spódniczce wykonanana techniką Origami z kółek. Ale bibliotekarka czytala
dzieciom sekecjonując materiał.

[i2h2]

Ba - gdyby żyła Autorka, być może zmieniłaby tekst, ale tak... Idealnie byłoby
wydać dwie różne wersje - jedną "wspomnieniową", a drugą bez tych wstawek z lat
pięćdziesiątych. Ale jestem realistką i rozumiem, że niespecjalnie to by sie
przekładało na sukces finansowy wydawnictwa ;-)))
A swoją drogą jestem ogromnie ciekawa "Pyzy..." przedwojennej - jak bardzo się
różniła od tej nam znanej (nigdy nie miałam w ręku tamtego wydania).
Wracając do tematu - u nas "Pyza..." chwyciła, ale ja też trochę cenzurowałam,
czytając.
A z książkami z dzieciństwa to tak jak w cytacie:"Kraj lat dziecinnych - on
zawsze zostanie piękny i czysty jak pierwsze kochanie" (cytat z głowy, więc
niekoniecznie dokładny) - można się na wspomnieniach zawieść, albo i nieźle
przejechać...

[j_aga]

To też moje wielkie rozczarowanie.
Pamiętałam z dzieciństawa i wspomnienia pozytywne.
Kupiłam zaraz jak się ukazała i porażka, tego się nie da czytać.
Co prawda Eryk nawet słuchał, ale mnie się to ciężko czytało. Więcej po nią nie
sięgne.

[verdana]

Trochę mi to przypomina (mój ulubiony cytat), jak płakała ze wzruszenia służąca
z "Nocy i dni" nad pięknymi czasami pańszczyzny "niepomna, że nie pańszczyznę
a mlodość wspomina".

moje Pyzy nie znają...

[nchyb]

zważywszy na to, że ja jako dziecko małe Pyzy nie lubiłam i nudziła mnie i nie
miałam ochoty męczyć jej całej, a jak była w TV przestawiałam na inny program
(jeżeli był) lub wyłączałam telewizor - nic więc dziwnego, że moich dzieci nie
katowałam Pyzą :-)

Więc moje dziieci nie reagują wcale...

[nchyb]

za szybko się wysłało...
więc dokończę

Więc moje dzieci nie reagują na Pyzę wcale...
bo Pyzy chyba nie znają. Może im w przedszkolu ktoś wspomniał, może kiedyś
jakiś odcinek w TV widziały, ale chyba wrażeń nie zrobiła, bo się nigdy
czytania ani książki nie domagały. Co mnie akurat nie martwiło... :-)

[cysia.b]

A mojej córce (2,7) Pyza raczej przypadła do gustu, chociaż tylko wybrane
fragmenty (ostatnio zwłaszcza o toruńskich piernikach). Lubi też oglądać
ilustracje, mnie zresztą też się podobają. Wstawek z lat 50-tych nie zamierzam
jej czytać -naczytałam się takich kwiatków do mojej pracy magisterskiej.
Plastuś też jest (a raczej był) u nas czytany i lubiany.
To mój debiut na forum, więc grzecznie wszystkich witam:)

[itula]

Moje dziecko na Pyzę jest już za stare - to opinia mojej 10-latki - ale ja
książkę z ogromną przyjemnością przeczytałam i postawiłam ją na swojej nie
dziecka półce ot tak z sentymentu... Podobno w przyszłym roku ma być 2 część,
jak wyjdzie też z przyjemnością kupię i postawie obok pierwszej - przypominają
mi moje dzieciństwo i moją babcię która mi Pyzę czytała.