"Gofrowe serce" Marii Parr

[kasiamaga]

Nie wiem, czy przeoczyłam czy też rzeczywiście było tu niewiele o tej
książce - a ja chciałabym polecić ją z całego serca! Czytałam ją mojej córce
(7 lat) ale i starszy syn (10 lat) chętnie się przysłuchiwał. Najpierw
tylko "przypadkowo" ;-) potem już zdecydowanie oficjalnie. Co weselsze
fragmenty bawiły go do łez. To bardzo piękna książka, taka, jakiej dawno mi
już brakowało po wyczytaniu "do imentu" całej Astrid Lindgren. W klimacie
bardzo podobna do "Dzieci z Bullerbyn" czy "Madiki", ale w spsobie narracji
zdecydwoanie bardziej współczesna. Jest w niej mnóstwo czułości i radości,
jest też przejmujący smutek i bardzo piękny obraz życia, za jakim chyba
wszyscy tęsknimy - cichego, rodzinnego i radosnego, pomimo większych i
mniejszych smutków :-)

[mamalgosia]

Właśnie wypozyczyłam dzisiaj z biblioteki. Dla siebie.

nie

[mamalgosia]

nie, nie podobało mi się. Do "Dzieci z Bullerbym" mu baaaardzo
daleko. Nie znalazłam w tej książce nic, co by mnie poruszyło

[kolorko]

Mojemu synowi ( 9 lat) podobało sie bardzo, powiedział nawet, ze to najlepsza
ksiazka , jaką zna:) Nie czytał jej , tylko słuchał ( bylismy w sanatorium i
czytałam dwójce dzieci) , zdarzyło nam się przy lekturze smiac i płakać ( mamo,
czy też masz gulę w gardle- pytał, kiedy usiłowałam zapanowac nad łzami i czytac
normalnie), sporo też było rozmów "okołoksiazkowych". Ksiazkę wypożyczylismy z
biblioteki, ale juz widzę, że bedę musiała ja nabyc:) Na koniec dodam, ze mnie
na poczatku niespecjalnie sie podobała, ale w trakcie lektury zmieniłam zdanie:)