1+1=3

[annafox]

Synergia :).
Co myślicie o czytaniu książek dla dzieci, później konfrontowaniu
ich literackiej treści z teatralnym przedstawieniem. Słuchanie
słuchowisk i oglądanie najlepszych filmowych adaptacji. Myślę że
takie działania na organizmie dziecka to czysta przyjemność.
Teraz mamy dwutakt Gąska Balbinka (książka, słuchowisko)
Ostatnio Pipi (film, książka obrazkowa, spektakl, malowanie
rysunków) w tym tygodniu to nasze największe hity.
Jak u was to funkcjonuje?

[alistar1]

Lubię takie połączenia. I staram się przybliżać je dzieciom. Z
reguły łączymy czytanie z wizytami w teatrze i oglądaniem "tego
samego, tylko inaczej":-)

[abepe]

Debiut teatralny jeszcze przed Grzesiem. Zaczął tolerować muzykę z
głośników, więc teatralny hałas już mu nie groźny. Teraz
utrudnieniem jest...mama, która bez tego małego przy piersi za długo
pozostać nie może a nie chce puścić Grzesia z samym tatą. Z
zazdrości.

Grześ za to regularnie konfrontuje ze sobą stary i nowy wy

[abepe]

Przepraszam za zbyt szybki enter.

Grzes regularnie konfrontuje ze sobą dwie wersje "Wyładunku z
przedszkodami". Najpierw czytamy stary, potem nowy:))

[alistar1]

abepe napisała:

> Grzes regularnie konfrontuje ze sobą dwie wersje "Wyładunku z
> przedszkodami". Najpierw czytamy stary, potem nowy:))

U nas podobnie rzecz się ma z "Trzema świnkami". Mamy mnóstwo
wersji, aż sama nie wiem, skąd się tyle tych świnek wzięło. Ale i
tak w rankingu te kasdepkowe prowadzą:-)

[violik]

Hej,
Ja zawsze podążam taką powiązaną ścieżką. Tak mnie wychowali rodzice i mam to we
krwi.
Najpierw mam natchnienie (mam przecież dwie "muzy"). Potem opracowuję strategię
podejścia do danego tematu. Staram się, aby książka była początkiem, bazą do
dalszych kroków, czyli po przeczytaniu książki oglądamy film, przedstawienie,
słuchamy muzyki na temat, z tematem w tle, oglądamy serial lub zapisujemy się na
zajęcia. Możemy zrobić coś w domu, albo na mieście.
Nasz typ z zeszłego miesiąca to był Sindbad. Najpierw Klechdy Sezamowe, potem
Przygody Sindbada Żeglarza, spektakl, na porę bajki serial o Sindbadzie, w tle
muzyka ze spektaklu, oglądanie map (gdzie ten Bagdad i Basra), słuchanie muzyki
orientalnej, baśnie z tysiąca i jednej nocy - wersje dla dzieci do słuchania.
Może kiedyś zaowocuje to konkretną wiedzą. Na razie świetnie się wszyscy bawimy.
W listopadzie mamy temat o nianiach. Jest czytanie Mary Poppins, obejrzeliśmy
nianię McPhee, czekam na obiecane DVD z musicalem o Mary Poppins. Reszta w
przygotowaniu.
Na grudzień muszę coś jeszcze wymyśleć, bo Dziadek do Orzechów był przez 2
poprzednie zimowe sezony. Dziadek jest akurat łatwy - książka, przedstawienie
lub balet (w teatrze, operze lub na DVD), są filmy animowane, słuchowisko, jest
przepiękna muzyka Czajkowskiego...
Najlepiej chyba lubię właśnie to planowanie, zastanawianie się, jak rozwinąć
treść książki.

[abepe]

Świetny pomysł, Wiola, masz zacięcie:))
Co jest u Was punktem wyjścia - książka czy raczej akurat grane
przedstawienie?
U nas w okolicy wakacji takie tematy wychodziły - dinozaury (bo
Zaurolandia), rycerze i zamki (bo Biskupin, trochę naciągane:)),
kosmos (bo toruńskie planetarium). Przed naszym niedoszłym wyjazdem
na krakowskie targi - miał być "Smok wawelski", "Pan Twardowski"
i "Dżok".
Podoba mi się ten pomysł. Muszę spróbować:))

[annafox]

Jestem pod wrażeniem. U nas tez funkcjonuje tzw Łańcuszek ale to
jakoś tak spontanicznie wynika nigdy planowo. Jest strategia, że
będziemy podchodzić do edukacji systemowo i całościowo ale nie
mieliśmy dotąd planu. Podziwiam violik. :)
Książki są zawsze punktem wyjścia.

[abepe]

Uuuuuuuuuuu. My podchodzimy do edukacji spontanicznie
i ...nieedukacyjne właściwie:)) Właściwie to chyba nieedukujemy:))
Chociaż mój ojciec oraz moja babcia ostatnio stwierdzili
niezależnie, że chyba przesadzamy z edukacją, jak Grześ
zaprezentował piosenkę po angielsku (dwa razy wysłuchał i załapał;)
oraz dodawanie w pamieci do 6 (na jajkach na drugie śniadanie:)
:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

[annafox]

Słowo edukacja może wywoływać alergie ale... czymże jest przygadanie
się biedronce i opowiadanie o dzięciole gdy widzi się trociny pod
drzewem i czubek wychylający się z dziupli... zaglądanie do
encyklopedii żeby tego dudka zobaczyć - uczeniem małego człowieka
świata. Myślę że planowe zacięcie violik jest godne naśladowania ale
niezmiernie trudne w praktycznym wprowadzaniu.

[hophopi]

o rany, ja również jestem pod Wioli wrażeniem, to się nazywa
strategia! inspirujące, choć nieco mła również deprymujące, bo życie
znam i wiem, że moja chaotyczna rodzinka ze mną na czele
zapomniałaby o planie w samym środku jego realizacji ;)
ale udaje nam się trochę pojechac w tym kierunku na spontaniczności -
ostatnio połączyliśmy "Emila ze S." teatrzykowo i książkowo.
i stwierdzam, że jak w przypadku starszych dzieci [hmmm, od 6 lat
powiedzmy] sensowniej jest zaczynać od książki [co by nie narzucać
pociechom przed lekturą wyobrażeń nt. postaci itd.], to w przypadku
młodszych lepiej może sprawdzać się odwrotna strategia.
w każdym bądź razie mój Młody po spektaklu teraz jest zachwycony
Emilem książkowym, a wcześniej nie chciał go tknąć, bo bez obrazków,
więc zasadniczo bleee; niecierpliwie czeka w czasie lektury na
fragmenty, które poznał na przedstawieniu, ale cieszy go też
odkrywanie nieujętych w spektaklu przygód - jednym słowem radochy
pełnia.

Przepraszam, jeśli...

[abepe]

...zabrzmiało to " a ja mojego dziecka nie uczę a ono samo takie
zdolne":))
Chodziło mi o reakcję rodziny, przecież to żadne wielkie
umiejętności (choć cieszą:)
Reaguję troche alergicznie na hasło "edukacja":))
Dobranoc.

Przepraszam, jeśli...

[abepe]

...zabrzmiało to " a ja mojego dziecka nie uczę a ono samo takie
zdolne":))
Chodziło mi o reakcję rodziny, przecież to żadne wielkie
umiejętności (choć cieszą:)
Reaguję troche alergicznie na hasło "edukacja":))
Dobranoc.

[alistar1]

Mi się marzy taka rodzinna wyprawa. Walizka pełna książek i kurs na
Vimmerby i okolice. Oj, to by była frajda... Ale odczekam jeszcze ze
dwa lata, aż mi dzieci trochę odrosną;-)
W ogóle uwielbiam podróże "śladami". Zawsze mnie ciekawi, czy to, o
czym czytaliśmy, wydarzyło się naprawdę i czy można odnaleźć po tym
dziś jakiś ślad.
A propos Dżoka. Właśnie mi się przypomniało, że w Bremie można
znaleźć na rynku pomnik trzech muzykantów:-) Ha, kiedyś, dawno temu,
po prostu go "widziałam", dziś chętnie bym "obejrzała" z dziećmi pod
kątem przeczytanej ksiażki. Lubię takie małe, literackie elementy
architektury. Znacie jeszcze jakieś inne przykłady?

[violik]

Ja od dłuższego czasu myślę o czymś w temacie z Panem Twardowskim. Właściwie
wystarczy spojrzeć w wyszukiwarkę. Ja znalazłam w wikipedii listę miejsc w
Polsce związanych z legendą o Panu Twardowskim:
pl.wikipedia.org/wiki/Pan_Twardowski_(posta%C4%87)
Pan Twardowski też jest wdzięcznym tematem np.na adwent lub na post - ze względu
na kumanie się z diabłem.
Wyjściem mogą być baśnie polskie "U złotego źródła" - może być kawałek ballady
Mickiewicza, czemu nie? My akurat mamy jakiś ilustrowany skrótowiec dla dzieci o
Twardowskim - książeczkę w twardej oprawie z ładnymi ilustracjami, i
bajkę-grajkę (chyba jedną z najlepszych bajek z tej serii z fantastyczną muzyką
inspirowaną oryginalną z tamtych czasów), są kolorowanki i zgadywanki o
Twardowskim, no i taka wizyta... np w Bydgoszczy... to byłoby niezłe.

[abepe]

Hehe, Wiola, właśnie miałam wspomnieć o Panu Twardowskim.
Przypadkiem trafiliśmy na jego "pokaz" w Bydgoszczy. Nie
wyczytaliśmy wcześniej informacji o tej atrakcji, więc Grześ nie był
przygotowany a pamiętał kto to taki:)Udało nam się dwa razy zobaczyc
go w oknie. Wygląda to nieźle - prawdziwy człowiek w kłębach dymu.

[alistar1]

Z bardziej lokalnych jest jeszcze Smok Wawelski:-)

[violik]

A my właśnie będziemy niedaleko Krakowa przez najbliższe 3 tygodnie, więc Smoka
też może obejrzymy. Za to na pewno zobaczymy tę karczmę w Suchej Beskidzkiej, co
to niby Rzym się nazywa.
Czasami właśnie jest tak, że coś się bierze z zaskoczenia :)
A tej Bydgoszczy Aneta szczerze Ci zazdrościmy, bo nam nijak po drodze :(.

[abepe]

violik napisała:


> A tej Bydgoszczy Aneta szczerze Ci zazdrościmy, bo nam nijak po
drodze :(.
A szkoda, bo pomyślałam, że miesiąc z Panem Twardowskim warto
zakończyć w toruńskim planetarium, żeby zobaczyć Księżyc, gdzie
bohater teraz rezyduje:)