Powroty

[i2h2]

Do jakich książek Wasze dzieci wracają, gdy są zmęczone, chore, gdy
w otoczeniu coś jest nie tak?
Czy te książki często się zmieniają (z wiekiem?)
MOja córka z tych najnajstarszych ma jedną - sztywnostronicową z
klapkami("Chciałbym być... kotem"), którą trzyma na półce i nie chce
się jej pozbyć.
Ja gdy się strasznie z czymś szarpię, to sięgam po Chmielewską na
zmianę z L.M.Montgomery :-)

[alistar1]

Córka nieodmiennie i na wszystko przykleja plasterkiem misia Sama;-)
U mnie to się zmienia. Generalnie lekiem na całe zło pozostaje
niezawodna J. Austin, a ze współcześniejszych H. Fielding.

[zf71]

Czerwony Kapturek, we wszelkich postaciach i wersjach - ja sama w
dziciństwie miałam też kilka wersji i strasznie często do nich
wracałam, a tu proszę odziedziczone, chociaż absolutnie nie
moderowane.
A ja - Karen Blixen we wszelkich postaciach :)

[siostraheli]

Mach a Šebestová Milosa Macourka i Adolfa Borna. Najlepsza książka świata. I Arabella tychże.

[abepe]

Ja w stresie nie jestem się w stanie na niczym skupić. Nie choruję.
G choruje specyficznie - zawsze jest w pełni sił, więc czyta to co
aktualnie jest na tapecie.

[malgorzata722]

Mój synek jeszcze za mały, na razie jest raczej na etapie oglądania obrazków, a
ja zawsze wracam do Chmielewskiej i L.M.Montgomery

[i2h2]

malgorzata722 napisała:
> ja zawsze wracam do Chmielewskiej i L.M.Montgomery

:-D

[ash3]

Trudno mi powiedzieć (jednak) jak córka wybiera sobie ksiązeczki na czas kryzysu (a akurat teraz przechodzi taki czas). z pewnościa to coś zaczytanego, znanego i wałkowanego a przy tym o dość prostej fabule: Kamilka i jej przygody, Kamyczki (te dla trzylatków), księgi malucha, Pan Tom, książeczki o zwierzątkach jako rodzeństwie czy rodzinie, to, co opowiada o znanym otoczeniu...

Ja - akurat też przechodzę trudny czas;-) - najbardziej lubię zacząć nową ksiązkę, albo taką której jeszcze nie czytałam, znanego mi i lubianego autora. Hm, dość mglisty opis...

[martheatre]

Choroba=dużo czasu na czytanie. Na wysoką gorączkę najlepszy "Czarnoksiężnik z
krainy Oz" czytany przez Kwiatkowską. Poniżej 38.0 czytamy "Babcia na jabłoni" a
potem książki byle grubsze, połykane w tempie ekspresowym. Chorowity ale
oczytany sześciolatek ;-)

powracamy do wielu książek...

[nchyb]

młodszy niezmiennie do Julków,
starszy co jakiś czas czyta o Takeo Otorim, powraca też do Harrego
Poterra i do Mikołajków, które często czyta.

a ja powracam do kryminałów (Christie, Chmielewska, czysty PRL np
Zeydlera Zborowskiego) oraz książek gładzących serce, np. Anie
Montogomery lub książki Jane Austen. W sumie do bardzo wielu książek
powracam.

Są jednak dwie, do których wracam minimum raz w roku : moja prywatna
kultowa książka Sztylet wenecki Jacka Joachima i Martin Eden
Londona. Nie wiem dlaczego, ale muszę je często czytać...

[klaryma]

córka - najczęsciej seria o Alice ("Tylko nie Alice" itd), oraz, co
trudno mi zrozumieć - opowiastki familijne, także Karolek
niezmiennie co jakiś czas powraca. Trudno jednak mi powiedziec, czy
te ksiażki mają byc jakimś pokrzepieniem, czy po prostu co jakis
czas ma potrzebę sobie je odświeżyc. Podobnie, falami musi
przeczytać od nowa cały (pokazny) zbiór komiksów o Kaczorze
Donaldzie.
Ja jako plasterka na duszę używam najczęsciej Musierowicz i S.
Jackson Poskramianie demonów i Życie wśród dzikusów

właśnie mam okazję sprawdzić

[abepe]

G siedzi (teraz śpi) w domu przeziębiony. I nadal, już 5 dzień
króluje Yakari.

[natalajj]

Ja w chwilach chandry leczę się książkami J. Austen, często wracam
do "Błękitnego zamku" oraz "Marianny i barbarzyńców" A. Carter. W
czasie choroby lubię dobre, grube kryminały z szerokim tłem
obyczajowym, ale klasykami A. Christie też nie pogardzę.
Dzieci wciąż wracają do komiksów (wszystkie są doszczętnie
zaczytane, zwłaszcza Kaczor Donald), często do Mikołajka, A.
Lindgren i koszmarnego Karolka. Starszy w czasie choroby woli
rysować, co zawsze jest dla niego pretekstem do snucia opowieści.