Wnerwiający bohater

[zona_mi]

Kto Was wkurza - albo wkurzał na początku książki?
Czytam teraz "Morze trolli" i - prawdopodobnie to celowy zabieg
autorki, ale w moim przypadku skuteczny - jak nie wiem co, wnerwia
mnie Lucy.
Macie takich różnych/różne?
:)

[zawsze_wolna_nilka]

Głupi, leniwy Jaś, pieszczoszek mamusi- który od niechcenia zbiera wszystkie
granty w każdej baśni, łącznie z ręką królewny.

Nie lubiłam go jako dziecko- starsze i pracowite, jako dorosła głęboko
współczuję królewnie;-)

[mika_p]

Mnie wkurzali bohaterowie Ożogowskiej, a "Chłopak na opak" do tej pory mnie
denerwuje.
Może dlatego, że ja byłam zdyscyplinowanym dzieckiem, a on taki bezmyślny jakiś
i ciagle brojący.

[danka_jk]

A Polyanna? Ta dopiero była irytująca. Jak dostała kule zamiast
lalki, to cieszyła się "że nie są jej potrzebne". Czasami miałam
ochotę wywrzeszczeć tej dziewusze, żeby przestała wreszcie cieszyć z
niczego, bo szlag mnie trafiał. Ale i tak czytałam w dzieciństwie
teksiążki po wielokroć...:-)

[karanissa]

Jako dziecko mialam ksiazke "Bractwo zaginionej biedronki" Barbary
Eysymontt. Nie wiem dlaczego, ale jej bohaterowie, skrzaty,
wkurzali mnie niemozebnie - ale ksiazke czytalam kilka razy :-)

"Chlopak na opak" - mialam dokladnie takie same odczucia,
niepozbierany i roztrzepany, olewajacy swoje obowiazki Jacek
przyprawial mnie, piatkowa uczennice, za kazdym razem o zawal serca.
Jak to - grac w pilke cale popoludnie zamiast przysiasc nad
ksiazkami??? I sie tym w ogole nie przejmowal???

Bohaterowie Minkowskiego tez dzialali mi na nerwy. Niby dzieciaki w
wieku wczesnonastoletnim, a prowadzili jakies dete rozmowy sztucznym
jezykiem.

A teraz czytam synkowi Karlssona z Dachu. Rozdzial, w ktorym
Karlsson okantowal Braciszka i wyludzil od niego fure slodyczy
drazni mnie i za kazdym razem podkreslam mojemu dziecku, ze tutaj to
ten Karlsson sie nie popisal...

[zona_mi]

Przypomniałaś mi Karlssona - nie trawię go! Irytuje mnie
straszliwie. Myślałam, że zejdę zanim doczytam tę książkę do końca -
córce na głos - i odmówiłam czytania innych jego przygód.

[natalajj]

Mnie zawsze denerwował Bastian z "Niekończącej się historii" Ende,
miałam wrażenie, że w głowie mu się poprzewracało.

[verdana]

Mnie denerwuje polowa bohaterów Małgorzaty Musierowicz, szczegolnie
tych wzorowych - Gabrysia, Dmuchawiec, mama Borejko, Kreska. A
Gabrysia szczególnie - wzorowa matka, zaniedbujaca dzieci.

[uccello]

>Głupi, leniwy Jaś, pieszczoszek mamusi- który od niechcenia zbiera
>wszystkie
>granty w każdej baśni, łącznie z ręką królewny.

No ale GŁUPI Jaś, był taki w oczach swoich starszych, ambitnych
braci. Nie był butny, ani cwany , ani chytry jak oni ,co w ujęciu
ogółu mogło wydawać się głupie. Dziś powiedzielibyśmy ,że w
inteligencję emocjonalną był chłop wyposażon: to staruszeczce
pomógł, to ptaszkowi, to pszczółce, z diabłem się nawet panie dzieju
skibą chleba podzielił, i ta właśnie postawa- mniej rozumowa, ( moim
starszym braciom się nie udało, co ja sie bedę wygłupiał i na
szwank narażał) a bardziej SERCOWA ( nie dam matuleńce starowince
zginąć/ braciszkom ukochanym/ tej niebodze królewnie) sprowadza na
niego te granty.

Szukałam długo w pamięci jakiejś irytującej mnie w dzieciństwie
postaci literackiej i -mam. MAM!!!
Opowiadanie ze szkolnej czytanki pt."Sposób Walerki". Traktował o -
a jakże-uczennicy Walerce, która jakże roztropnie odrabiała lekcje
tego samego dnia kiedy były zadane, kiedy wszystko to, co mówił Pan
Nauczyciel miała jeszcze dobrze w pamięci...
nie mogę pisać dalej, bo dziwna, pienista ciecz zalepia mi
klawiaturę. Jest to zapewne tzw.krew nagła.

[zawsze_wolna_nilka]

uccello napisała:

> >Głupi, leniwy Jaś, pieszczoszek mamusi- który od niechcenia zbiera
> >wszystkie
> >granty w każdej baśni, łącznie z ręką królewny.
>
> No ale GŁUPI Jaś, był taki w oczach swoich starszych, ambitnych
> braci. Nie był butny, ani cwany , ani chytry jak oni ,co w ujęciu
> ogółu mogło wydawać się głupie. Dziś powiedzielibyśmy ,że w
> inteligencję emocjonalną był chłop wyposażon: to staruszeczce
> pomógł, to ptaszkowi, to pszczółce, z diabłem się nawet panie dzieju
> skibą chleba podzielił, i ta właśnie postawa- mniej rozumowa, ( moim
> starszym braciom się nie udało, co ja sie bedę wygłupiał i na
> szwank narażał) a bardziej SERCOWA ( nie dam matuleńce starowince
> zginąć/ braciszkom ukochanym/ tej niebodze królewnie) sprowadza na
> niego te granty.
>

Nic z tego, moja droga, próżne nadzieje- ty piszesz o ugrzecznionych, moralizatorskich wersjach baśni o Jasiu, co to dobre serduszko miał i głęboką wewnętrzną mądrość- które to powstały na potrzeby małych paniątek; natomiast duża część pierwotnych bojek, wymyślona (a może i trochę przeżyta) przez prostych, spracowanych, o niewysublimowanym humorze chłopów, dla których cały dowcip krył się w tym, że takiemu głuptakowi z pieca się udało przechytrzyć mądrzejszych i robotniejszych, nie zyskawszy przy tym rozumu ani dobrych manier- i dojść na najwyższy wyobrażalny szczyt- zostać samym królem ( bo cysorzem to się żadnemu nie udało;-))
Głupi Jaś, o którym piszę ja, w kabałę wpada przypadkiem; zwierzynce daruje życie z powodu obiecanej nagrody, a w drodze do zamku, oprócz "chłopskiego sprytu", nie raz używa kija i pięści, a rozwiązania kłopotów są tylko skutkiem dotychczasowych przypadków bohatera i pojawiają się czasem bez względu na jego decyzje.
Jaś przez przypadek zostaje wciągnięty w łańcuch wydarzeń, inaczej ze swojego pieca nie ruszyłby się do śmierci. Po wszystkich perypetiach zresztą, stara się w jakiś sposób przywrócić dawny porządek- nieczęsto to spotkasz, ale jednak- kiedy taki chłopek wybija- dosłownie!- "rozpieszczonej" królewnie żonie grymasy czy "lenistwo" z głowy.
"Kot w butach", "Lampa Aladyna", "Wdzięczność szczupaka"- to bardziej znane, tylekroć przerobione baśnie, w których właśnie taki bohater występuje. W dzisiejszych czasach nie sprzedałby się w pierwotnej wersji, został przybrany w empatię i charyzmę oraz, nie wiadomo skąd wziętą, za to dobrze do lat młodzieńczych ukrytą, wiedzę i ogładę;-)

O Dorotkach w studniach i innych spolegliwych Kopciuszkach nawet nie wspominam, na liście denerwujących postaci- to akurat łatwiej rzuca się dziś w oczy;-)
N.

[uccello]

zawsze_wolna_nilka napisała:

> "Kot w butach", "Lampa Aladyna", "Wdzięczność szczupaka"- to
bardziej znane, ty
> lekroć przerobione baśnie, w których właśnie taki bohater
występuje.

No patrz, do dzisiaj byłam pewna ,że "Kot w butach" to
klasyczna,elegancka dworska bajka z czasów Ludwika XIV.
To chyba dobra okazja żeby zapytać
_____________ czy znacie oryginalne teksty bajek_____________
tłumaczone , a nie interpretowane, nie owijane w XXwieczną,
septyczną bawełenkę?

Podpowiecie , gdzie można te teksty znaleźć?

[zawsze_wolna_nilka]

"Kot w butach" to bajka chłopska, a jej motywy krążą po Europie od XV wieku.
Moim zdaniem jednak wiele baśni ma pochodzenie pozaeuropejskie, niektóre motywy
mają charakter mitu- czyli działają od początku istnienia słownego przekazu i
zaistnienia problemu jako takiego w świadomości człowieka (np dziecko pokonujące
żywioły, głupiec-maga, człowiek-śmierć itd.)
Nie istnieją dlatego też oryginały baśni jako takie- ale badacze baśni
(Staparola, Perrault, Grimm, Andersen, nawet Tolkien, u nas- Kolberg,
Siemieński, Wójcicki i in.) co nieco zanotowali i jeśli mi dasz tydzień, to w
osobnym wątku wpiszę te wydania, które znam, a mają w sobie najwięcej z ustnych
przekazów.

Wracając do tematu wnerwiających bohaterów- "Głupi Jasio" w interpretacji
Andersena, to esencja "jasiowatości"- każda postać, każdy dialog i wydarzenie
nasycone są tym rodzajem chłopskiego humoru, który niestety nie znajdował
uznania u dziesięciolatki z współczesnego blokowiska;-)
I nawet empatii Jasiowi nie sposób wiele przypisać, po jego wyznaniu "Mam wielką
ochotę się żenić! Jak mnie nie weźmie, to ja ją wezmę."
;-)

[uccello]

>(Staparola, Perrault, Grimm, Andersen, nawet Tolkien, u nas-
>Kolberg, Siemieński, Wójcicki i in.) co nieco zanotowali i jeśli mi
>dasz tydzień, to w
>osobnym wątku wpiszę te wydania, które znam, a mają w sobie
>najwięcej z ustnych przekazów.

Dzięki!!! Temat wart jest na pewno osobnego wątku, bo to powinno
zainteresować wiele osób. Będziemy mogły sobie porozmawiać o tych
powyrywanych bohaterom wątrobach i we wogóle.

[mama_kotula]

verdana napisała:

> Mnie denerwuje polowa bohaterów Małgorzaty Musierowicz, szczegolnie
> tych wzorowych - Gabrysia, Dmuchawiec, mama Borejko, Kreska. A
> Gabrysia szczególnie - wzorowa matka, zaniedbujaca dzieci.

O tak tak tak. Tu się podpisuję i dołożę jeszcze Bernarda Żeromskiego, który ma być ponoć uroczo elokwentny, a u mnie wywołuje odruch wymiotny.

Z literatury dziecięcej - do szału doprowadza mnie Ania z Zielonego Wzgórza, uduchowiona mameja, brrr...

[alinawk]

Hi hi, ja na Ani z Zielonego Wzgórza nauczyłam się czytać. Pamiętam
do tej pory ten zniszczony egzemplarz z biblioteki obłożony w
brązowy papier. Mama czytała mi po kawałku, ja chciałam więcej, a że
nie była w stanie tak długo czytać ile ja chciałam, to sama
zaczęłam. Jakie to ludzie mają różne gusta...
Ja nie trawię Harrego Pottera, zmordowałam pierwszą część z
ciekawości cóż to za dziwo, gdy się ukazała, więcej nie byłam w
stanie.

[i2h2]

Mnie Ania wkurzała w pierwszej i drugiej części, dalej jakby
znormalniała ;-)
Ignacy Borejko za to im dalej, tym gorzej. To samo Gaba - szlag mnie
trafia. Ale akurat w przypadku tych bohaterów dochodzi "urok" nowych
tomów i wrażenie, że autorka albo straciła kontakt z rzeczywistością
albo się z czytelników wyśmiewa...

[truscaveczka]

Bernard Żeromski zdecydowanie, Maciek Ogorzałka <#%^&&^$>, Gabryjella Poznańska...
I Łusia!
Ryjek z Muminków.
To mi się rzuca w pierwszym skojarzeniu ;)

[mama_kasia]

Próbuję znaleźć bohatera, który mnie wnerwia. ...I nic!
Coś ze mną nie tak? ...Jakaś taka ze mnie "uduchowiona mameja" -
bardzo mi się spodobało to określenie ;-))))))))

[abepe]

Karlsson z dachu - znienawidzony przez mojego męża.
Przypomniałyście, że maż mnie zobowiązał, żebym Was spytała o co
chodzi z tym Karlssonem!!! I dlaczego ten Braciszek tak go lubi?!!!

[nioma]

Bohaterka ksiazki "Oto jest Kasia" wredne dziewuszysko.

[zona_mi]

Kasi to mi szkoda - biedne, zaniedbane dziecko...

[abepe]

Mnie bardzo denerwuje przemądrzały dobranockowy Miś Uszatek, do tego
stopnia, że nie sięgnęłam po książkowego i nie wiem, czy jest równie
wkurzający!

[bea-sjf]

Mąż z córką dziś sobie podśmiewajki z Uszatka urządzali za plecami
ogladających bajkę chłopców ,przegoniłam prześmiewców precz do
kuchni .Książka inna jest w klimacie ;)

[andziulindzia]

W książce Uszatek jest raczej głupawy i to jemu wszystko trzeba
tłumaczyć. Ale ja już wolę bajkę niż książkę. Niektórych z opowiadań
na tyle nie trawię, ze omijam jak dziewczynki nie zauważą.

Och nie!

[anials]

Książkowy Miś to zupełnie inny miś - żadne tam przedszkola
zwierzątkowe, morały na dobranoc i ciocie Chrum-Chrum. To miś,
którego przygoda gna po świecie, odwiedza wieś, las, przedszkole
dziecięce i dalej w drogę...

Karlsson z dachu

[mma_ramotswe]

nie cierpię go

[mma_ramotswe]

dopiero teraz przeczytałam inne wypowiedzi i widzę, że bynajmniej
nie ejstem osamotniona:) Może jakiś AntyFanClub?

[abepe]

Ja bym Karlssona nie spisywała na straty. Podejrzewam, że Astrid
miała jakis cel we wprowadzeniu go w życie Braciszka. Czy ktoś zna
ten cel (tzn. nie pisał ktoś o tym w jakiejś mądrej książce)?
Wkurzający jest, ale dlaczego?

[karanissa]

Poniewaz ostatnio z Karlssonem jestem na biezaco (za sprawa mojego
czterolatka), to powiem tak: wobec niego mam uczucia ambiwalentne.

Gdy jako dziecko czytalam te ksiazke, to pamietam, ze wydawal mi sie
fajny, mily i taki niezwykly. Dopiero gdy teraz czytam ja synkowi,
to widze, ze w niektorych scenach Karlsson jest po prostu nie do
zniesienia. Przechwala sie i sciemnia ("jestem najlepszym na swiecie
kims-tam", "mam w domu tysiace maszyn parowych" itd.). No kurde, kto
by takiego lubil!

A juz to, jak pod pozorem swojej "choroby" wyludzil od Braciszka
wszystkie slodycze... skandal. Az posluzylo to jako tlo do powaznej
rozmowy z synkiem, jak to wstretnie ten Karlsson postapil. I jak
rzucil sie na tort urodzinowy Braciszka. Wstretny lakomczuch.

Ale wydaje mi sie, ze Braciszek go lubi, bo jest wlasnie taki
niezwykly i inny. Mozna zatem przymknac oko na te jego przywary.

[trup.w.szafie]

u mnie było dokładnie tak samo: jako dziecko bardzo lubiłąm karlssona i kiedy trafiliśmy na niego w bibliotece natychmiast go wypożyczyłam. czytamy, czytamy i - halo - co to za wredny typek? rozwala braciszkowi maszynę parową, wyżera słodycze i w kółko strzela focha:) a potem sobie pomyślałam, że karlsson robi dokładnie to, o czym marzy siedmiolatek: SAM uruchamia maszynę parową (co było niebezpieczne i robił to tylko tata lub starszy brat), je słodycze ile wlezie i rzecz jasna chodzi po dachach:) pesonifikacja marzeń samotnego dzieciaka. i jak sobie to uświadomiłam, to z powrotem polubiłąm karlssona:)))

Trup w szafie

[bruy-ere]

> cz jasna chodzi po dachach:) pesonifikacja marzeń samotnego dzieciaka. i jak so
> bie to uświadomiłam, to z powrotem polubiłąm karlssona:)))

Bardzo ciekawe spostrzeżenia :-)

[bea-sjf]

Koszmarny Karolek i Doskonały Damianek , wrrrr , sytuacja rodzinna w
ich domu doprowadza mnie do szewskiej pasji .
Wyznałam , trochę mi lżej ;)

[anndelumester]

Sama nie wiem która bardziej Polyanna czy Gabrysia Borejkówna - obie
rownie nawiedzone i zawsze szczesliwe jak po przedawkowaniu
prozaku..wrr....
Z Ania mam problem , bo to wazna dla mnie seria, ale Ania swoim
egzaltowaniem tez doprowadzała mnie do szału.
A z bohaterow ksiazek mojego dziecka - wkurza mnie chyba najbardziej
Franklin.

[silije.amj]

Najgorszy jest Kopciuszek!
Jak można być do tego stopnia pozbawionym asertywności??????

[anndelumester]

Racja!!! Mnie tez te wszystkie ucisnione sieroty z bajek (czy
Kopciuszek, czy ta od braci miesiecy, czy od wpadania do studni)
strasznie irytowały i rodzice mieli problem z moimi komentarzami do
bajek. A teraz ja mam problem ze swoim dzieckiem.

[mamalilki]

Z Kopciuszkiem jest inny problem: jak mozna miec tylko dwa cele w zyciu: piekna
suknia i taniec z ksieciem???!!! Kopciuszek moglby cale zycie zmywac gary i
uslugiwac siostrom jezeli spelniloby sie to marzenie.
Kasia (Z Oto jest Kasia) to jest z patologicznej rodziny, wiec o co tu do
dziecka miec zal? Naturalne reakcje miala :-)
Ja nie znosilam Mery Lennox i malego lorda i nigdy nie wierzylam w ich
przemiane. Wstretne, rozpuszczone, samolubne bachory!!!

[zona_mi]

Rozpuszczonym bachorem była też Ruth Sonnenbruch z "Niemców".
Przy czym wnerwiała mnie nie tyle ona, co moja ówczesna polonistka,
z uporem wmawiająca nam, że Ruth miała dobre serduszko, skłonne do
poświęceń.

Zaczęłam czytać "Dziki ogień"

[zona_mi]

Lucy nadal mnie wnerwia - nie wiem, czy nie bardziej...

Bartuś z "Co to znaczy"...

[maskot_1]

Przepraszam - tuman kompletny. Niby chodzi do 4 klasy, a nie rozumie
podstawowych zwrotów i zachowuje się jak przedszkolak... Nie cierpię "Co to
znaczy" (obu części) - w przeciwieństwie do mojego syna (4 l.), który wałkuje to
(z moim aktywnym udziałem, rzecz jasna) już po raz trzeci :/

Calineczka

[lis888]

Calineczka - czytam synbkowi bajeczke o niej i az nóż mi sie w
kieszeni otwiera, jak mozna byc taką ciemięgą i popychadłem.
Kopciuszka tez nie cierpię, ale jako osoba dorosła, jak byłam mała
to uwielbiałam te bajkę (miałam chrapke na te sukienki a zwłaszcza
na buciki kryształowe;P)
Nie znosze wszystkich pozytywnych bohaterów z Jeżycjady, Ignacego
Borejke udusiłabym własnymi rekami za te afere ze zmywarka.
Nie wiem czy pamiętacie i czytaliście "Dittę", tez jej
nienawidziałam za zyciowa niezaradnośc i obwiniałam o to samo co
powyżej (czyli totalny brak asertywności)

[agisek]

Myślę, myślę i nikt mi nie przychodzi do głowy!
Anię uwielbiam, właśnie taką egzaltowaną, ta normalniejsza z późniejszych części
nie budzi już moich uczuć.
Bohaterowie Ożogowskiej? Ci, których pamiętam, są świetni! Kostek i Marcin z
"Głowy na tranzystorach" przede wszystkim.
Karlsson z dachu? Ma na swoim koncie sporo dobrych uczynków. Na przykład
wyuczenie rodziców niemowlęcia, że nie wolno zostawiać dziecka samego w domu!

Ostatnio rozjuszyła mnie tylko Magda z serii książek Marty Fox. Perfekcjonistka
i samotnica z nadkontrolą o skłonnościach anorektycznych. Może dlatego, że jest
moim całkowitym przeciwieństwem?

[effie1980]

Nusia! taka wylekniona z rozrosnietym ego... no wyjatkowo mnie denerwuje.

[monique_alt]

Och wątek dla mnie.
Ostatnio własnie dzieci zmuszają mnie do czytania ksiązki której bohaterowie wyjątkowo mnie wkurzają.

Mowa o całej czwórce dzieci z "Pięcioro dzieci i coś".
Nosz dlaczego te dzieci takie durne? Jeszcze żeby miały po 5 lat to może bym, zrozumiała ale kilkunastolatki? Kradną pastorowi jedzenie po czym zasypiają na czubku wieży kościoła? Mają możliwość wyczarowania praktycznie wszystkiego i za każdym razem wpędzają się w kłopoty? I ciągle myslą tylko o sobie - żadne z życzeń nie dotyczy pomocy komuś obcemu. Do tego tłumaczenie jakieś kulawe. Och okropna książka ...

A dzieci każą czytać ...