Binta-kompletna porazka!

[ap77]

Zachecona zachwytami kupilam to "cudo" dla naszego 22 miesieczniaka.
No i porazka na calej linii! On w ogole nei zainteresowany (bo i czym???) ja
rozczarowana....
Fabula zalosna, o co chodzi?, w tytule jest wymieniona Binta, a w ksiazeczce
jest jakos na drugim planie (tata jest chyab na pierwszym).
Zupelnie bez sensu, ilustracje fajne, ale tekst to porazka, spodziewalam sie
jakiegos fenomenu.
To juz nam pospolity Kamyczek lepiej "wchodzi", z sensem od poczatku do konca.

Szukamy dalej:)

[abepe]

Ja bardzo lubię Bintę, ale czytaliśmy ją na początku z maluchem rok
młodszym od Twojego. Dla niego fabuła była idealna. Ale starszy,
wtedy pięciolatek, właściwie też był bardzo zainteresowany. Urok
Binty nie wynika z fabuły, tylko z nastroju.

[abepe]

abepe napisała:

Urok
> Binty nie wynika z fabuły, tylko z nastroju.

Miałam na myśli to, że fabuła jest prościutka na tyle, żeby maluszek
mógł zrozumieć a starszemu podoba się opisany i namalowany
świąteczno-taneczny klimat.

[lunatica]

ap77 napisała:

> Zachecona zachwytami kupilam to "cudo" dla naszego 22 miesieczniaka.
> No i porazka na calej linii! On w ogole nei zainteresowany (bo i czym???) ja
> rozczarowana....
> Fabula zalosna, o co chodzi?, w tytule jest wymieniona Binta, a w ksiazeczce
> jest jakos na drugim planie (tata jest chyab na pierwszym).
> Zupelnie bez sensu, ilustracje fajne, ale tekst to porazka, spodziewalam sie
> jakiegos fenomenu.
> To juz nam pospolity Kamyczek lepiej "wchodzi", z sensem od poczatku do konca.
>
>
> Szukamy dalej:)

Szukaj!
My uwielbiamy Bintę, a teraz czekamy na Lalo. A co do Kamyczka, na szczęście
moje dziecko nie miało go nigdy w rękach. Bo ja nie trawię. Tak więc, co dom, to
książka. A tak na marginesie, prawie3latek dziś kategorycznie zażądał czytania
wszystkich posiadanych części Maksa i turlał się ze śmiechu, że aż miło :-) choć
programowo za stary na taką lekturę <LOL>

[cipcipkurka]

Za stary trzylatek?!
Młodszy (4,5) zna Maksa na pamięć i czasem upiera się, żeby zabrać
wszystkie części do przedszkola, bo chce pokazać innym dzieciom.
A i starszy lubi poczytać sobie albo i bratu (jak zasłuży ;-))
A Bintę najbardziej lubię ja, Lalo też sobie kupię :)

CCK,

[lunatica]

cipcipkurka napisała:

> Za stary trzylatek?!
> Młodszy (4,5) zna Maksa na pamięć i czasem upiera się, żeby zabrać
> wszystkie części do przedszkola, bo chce pokazać innym dzieciom.
> A i starszy lubi poczytać sobie albo i bratu (jak zasłuży ;-))
> A Bintę najbardziej lubię ja, Lalo też sobie kupię :)

Nominalnie za stary. Niby. Ale kto by się tym przejmował? <LOL>

[cipcipkurka]

No ja się zastanowię, bo może już czas Gombrowicza dzieciom
podsunąć, a nie Maksy jakieś dla maluchów ;-)

[abepe]

Złośliwcy, złośliwcy!!!
Ale - wczoraj odebrałam od koleżanki pożyczone jej rok temu książki
dla maluchów (młodszy do nich dorósł) i dziś od rana prawie
sześciolatek chce czytać amberkową serię o Piotrusiu:)

[lunatica]

cipcipkurka napisała:

> No ja się zastanowię, bo może już czas Gombrowicza dzieciom
> podsunąć, a nie Maksy jakieś dla maluchów ;-)

Zastanawiać się będziesz? Dopiero? IMO zaprzepaściłaś szansę na rozwój
młodszego, o starszym nie wspominając <LOL> Nadzieja w najmłodszej. Oczywiście
pod warunkiem, że nie będziesz się zbyt długo zastanawiała. Czas goni. TIK TAK...

[agisek]

Fakt, "Binta" jest mocno niekonwencjonalna i to jest właśnie w niej urocze :-)
Nie będę pisać o "fabule", bo najświetniej o tej książeczce napisała alistar w
brombowej recenzji. Ładniej chyba nie można było powiedzieć o tym, co w Bincie
tak urzeka.

Moje dzieci miały trochę ponad rok, gdy trafiła do naszego domu. I przez wiele
miesięcy była hitem numer jeden - i dla nich, i dla nas. Wyliśmy do księżyca,
biliśmy w bęben (mamy brzuch na przykład ;-) ) i kręciliśmy pupami. :-)

A "Kamyczki"... kupiłam trzy, ale przeszła tylko: "Moja mama". "odkrycia" już
wydałam, bo nikt się tym u nas nie interesował, a "Kamyczek. U lekarza", który
miał pomóc dziecięciu znosić nielubiane wizyty, tak nudzi, że gdy tylko go
wyciągam, dziecię wstaje i demonstracyjnie chwyta autko :-).

[agisek]

I jeszcze coś. Dawno temu zauważyłam, że na to jak moje dzieci przyjmują daną
książkę, wpływ ma nie tylko to, jaka jest ta książka, ale jaki ja mam pomysł na
jej czytanie. Na pewno w przypadku starszych dzieci jest inaczej, ale moim
maluszkom nie wystarczało samo słuchanie tekstu. Zawsze musiały mieć atrakcje
dodatkowe: śmieszne miny, wydawanie odgłosów, pokazywanie czegoś, naśladowanie
gestów, albo przytupy i inne potańcówki ;-). W przypadku
kilkunastomiesięczniaków to zawsze była bardziej zabawa niż lektura... I właśnie
"Binta" daje możliwość wielkiego kreatywnego szaleństwa w tej materii :-).

OT - Binta

[lunatica]

Przypomniałam sobie, że to właśnie Binta była pierwszym wpisem na moim blogu :-)
W małym czerwonymdomku :-)

[aniam123]

ha, jeszcze kilka dni temu nie wypowiadałabym się w tym wątku. Pół roku temu
wysłałam Bintę mojej, rocznej wtedy, siostrzenicy. Siostra mówiła, że książeczka
bardzo się małej podoba, ale o tym co to znaczy przekonałam się wczoraj
(dziewczyny właśnie do nas przyleciały - Binta też :-)). Mała gdy tylko widzi
okładkę już się chichra a tańce pupy wywołują u niej "salwy" śmiechu. Nie
kupiłam Binty dla mojego trzylatka bo uznałam, że jest na nią zbyt duży -
wczoraj kazał ją sobie czytać chyba z 10 razy a wieczorem zapytał - "kupisz mi
taką też?". Podobnie było u nas z gąsienicą - kupiłam dla małej Hani a synek nie
chciał jej oddać. Również uważam, że dużo w tej książce zależy od przekazu i
zaangażowania czytającego, trzeba wciągnąć dziecko do zabawy. Myślę, że te
wszystkie wypowiedzi skłonią Cię do "ruszenia pupy" :-)) a za jakiś czas
pobiegniecie do ksiągarni po "Lalo gra na bębnie" (ja właśnie dzisiaj się idę na
poszukiwania).

[a_beatle]

I moja opinia nie będzie odosobniona:-) Binta jest z nami od kilku miesięcy,
Maja ma prawie 2 lata i ją UWIELBIA. Za prostotę, za "łałę" i "kaka", za tatę
bijącego w bęben, za tańce. Nie mówi jeszcze, tzn. mówi, ale bardziej po
swojemu, a przy Bincie się rozgaduje:-)
Piękne ilustracje, a tekst? To tylko pretekst;-)))

[donkaczka]

moje dziewczyny tez kochaja
starsza miala 2,5 roku gdy binta u nas zawitala, nie rozstawala sie z nia
mlodsza tez juz zaskoczyla, zasmiewaja sie gdy czytamy :)
a kamyczki mi srednio pasuja i tez szalu nie ma..

[ap77]

macie racje, ze duzo zalezy od interpretacji, moze synek wyczul, ze mi sie ta
ksiazka nie podoba i tez ja hmmmm "olal"
Zauwazylanm, ze jednak w jego wieku zaczynaja go juz interesowac fabuly
(wiersze, opowiastki z sensem, takie blizej zycia...a nie tylko tata bebniacy na
bebnie;)

Woli po stokroc "pospolita" Lokomotywe i Rzepke z ilustracjami Szancera, niz
jakies wydumowanki

Ale to kwestia gustu, ja tez nie lubie literatury skandynawskiej

[abepe]

ap77 napisała:

> Zauwazylanm, ze jednak w jego wieku zaczynaja go juz interesowac
fabuly
> (wiersze, opowiastki z sensem, takie blizej zycia...a nie tylko
tata bebniacy n
> a
> bebnie;)
>
> Woli po stokroc "pospolita" Lokomotywe i Rzepke z ilustracjami
Szancera, niz
> jakies wydumowanki

Mam wrażenie, że "Binta" jest "bliżej życia" niż "Rzepka"
czy "Lokomotywa":)) Poza tym tata bębniący na bębnie, żeby spędzić
czas z rodziną nie zasługuje na określenie "tylko tata". Na
przykładzie tej rodziny można dziecku pokazać jak, dzięki prostemu
wspólnemu spędzaniu czasu rodzina może być szczęśliwa.
Zostaw "Bintę" na później, możecie jeszcze do niej wrócić.
>
> Ale to kwestia gustu, ja tez nie lubie literatury skandynawskiej.

Szkoda, Twoje dziecko wkracza w wiek, gdy wszystkie zakamarkowe i
podobne książki zaczynają być niezwykle atrakcyjne. Patrzę na
biblioteczkę mojego młodszego syna i porównuję z tym, co czytaliśmy
ze starszym, gdy miał 2 lata. Teraz jest o wiele ciekawiej.

[ap77]

Jest wielu fajnych polskich tworcow (ktorych na tym forum jest niestety malo:(
Zawodowo jestem zwiazana z rynkiem wydwawniczym, wiec wiem co mowie:)
(aktulanie na dluuugim wychowawczym:)

Np. Jajunciek! Bromba! caly Brykczynski, czy ostatnio kompletnie tutaj nie
poruszana seria M. Niemyckiego! (KAPITALNE ILUSTRACJE!!!)

jednym slowem TERAZ POLSKA:)

[abepe]

Jeżeli uważasz, że na forum za mało mówi się o polskich twórcach -
pisz o nich. Uważam, że piszemy, gdy coś wartościowego się pokazuje,
ale można pisać więcej:)

BTW - "Bromba" dla dwulatka? Muszę spróbować:)(czekam na "Wieczór
autorski Bromby i Fikandra":))

[donkaczka]

o nie, o jajuncku i brykczynskim sie na forum pisalo, stad mam te pozycje
mnie sie jajunciek podoba, ale trzylatka mi kartki przerzuca, a "jak tata
pokazal mi wszechswiat" kaze mi czytac 2-3 razy pod rzad..
ile dzieci tyle gustow

ps ja uwielbiam skandynawska literature, a i moja mama tez, imie mam po
bohaterce ksiazki

[a_beatle]

Ależ i polskich autorów doceniamy i kochamy. Nie umniejszam wartości i urody
klasyków, po nowych z przyjemnością sięgam (wczoraj trafił do nas Wilkoń z kocią
kołysanką):-)
Ale wiesz, literatura skandynawska nie była mi znana wcześniej (nie licząc A.
Lindgren), może dlatego ją z radością odkrywam? Mnie prostota tych książek
urzeka, ich dowcip, lekkość. W naszym przypadku mało tekstu to zaleta, bo
prowokuje (mnie i dziecko) do tworzenia własnych opowieści:-) Dlaczego nie
pograć tak po prostu na bębnie, nie potańczyć? Byle razem...:-)

Ap77

[lunatica]

ap77 napisała:

> macie racje, ze duzo zalezy od interpretacji, moze synek wyczul, ze mi sie ta
> ksiazka nie podoba i tez ja hmmmm "olal"
> Zauwazylanm, ze jednak w jego wieku zaczynaja go juz interesowac fabuly
> (wiersze, opowiastki z sensem, takie blizej zycia...a nie tylko tata bebniacy n
> a
> bebnie;)
>
> Woli po stokroc "pospolita" Lokomotywe i Rzepke z ilustracjami Szancera, niz
> jakies wydumowanki
>
> Ale to kwestia gustu, ja tez nie lubie literatury skandynawskiej
>

Wybacz, ale mam wrażenie, że delikatnie mówiąc ślizgasz się po Bincie,
traktujesz zbyt powierzchownie. A może Twój syn jest na nią jeszcze za mały?
Choć do nas Binta trafiła w okolicy 2 urodzin i wpadliśmy po uszy! Może taka
nasza uroda, że lubimy to, co skandynawskie. Muszę kończyć i wracać do Mankella,
żeby dowiedzieć się, kto zabił? A tak BTW, dziś kupiłam Lalo :-)

[ap77]

lobby skandynawskie czy co?;)))
A ja jednek bede promowac polskich tworcow

Ostatnio namietnie czytamy-ogladamy Wilkonia!

[abepe]

ap77 napisała:

> lobby skandynawskie czy co?;)))
> A ja jednek bede promowac polskich tworcow
>
> Ostatnio namietnie czytamy-ogladamy Wilkonia!

Hmmmmmmmmm, zarzucasz forumowiczom, że nie lubią Wilkonia? Przejrzyj
wątki dokładniej.

[donkaczka]

to prawda ze oferta zakamarkow sie tu czesto przewija, ale oni ciagle cos nowego
wypuszczaja

przyznam, ze robiac zakupy szperam po opiniach na forum i stad mam ksiazki:
kasdepke, wilkonia, frączek, brykczyńskiego, onichimowskiej, bardijewskich
(rodzenstwo? malzenstwo?), strzałkowskiej i dlugo by jeszcze mozna
jak tak luknelam okiem w baze danych, to spokojnie fifty/fifty jest miedzy
polskimi i zagranicznymi autorami

donkaczko, to ojciec i córka

[mamalina]

mowa, rzecz jasna, o Bardijewskich

fajny wątek, przypomniał mi, że nie mamy jeszcze Lalo!

[donkaczka]

mamlina, dziekuje :) to tez mi przyszlo do glowy :) w koncu talent po rodzinie idzie
lalo juz lezy mi w koszyku, ale znow nastukalam straszna ilosc ksiazek i trawie,
co moze poczekac, a co absolutnie natychmiast musze miec..
majatek mam w ksiazkach, niestety takie minusy mieszkania za granica, bibliotek
niet, trzeba swoja konstruowac

[agisek]

A tu coś więcej na temat pokrewieństwa Bardijewskich :-):
www.qlturka.pl/czytelnia,literatura,czy_talenty_sa_dziedziczne__rozmowa,668.html

[ap77]

o matko jakie serio jestescie!

Nie kazdemu moze sie podobac to co Wam!
Prawda?;)

[abepe]

Zarzuciłaś nam (mam nadzieję, że nie uważasz nas za jedno ciało,
każdy z nas ma swoje, przypadkiem podobnie pozytywne, zdanie na
temat tej książki)że kierując się naszymi zachwytami kupiłaś
wątpliwej jakości "cudo". Nie dziw się, że bronimy swoich zdań.
Oczywiście, że "Binta" nie musi Tobie ani Twojemu dziecku się
podobać, ale można z Twoimi zarzutami dyskutować. Większość osób,
które się wypowiadały starały się odnieść sensownie do Twoich
argumentów (złośliwości też były, już to zaznaczyłam). Dlaczego
ucinasz dyskusję w ten sposób, starając się wmówić nam jakiś spisek?

Spisek????

[ap77]

nie zauwazasz znaku ";)" przy moich wypowiedziach

[abepe]

ap77 napisała:

> nie zauwazasz znaku ";)" przy moich wypowiedziach

Zauważyłam wreszcie:))

[lunatica]

ap77 napisała:

> lobby skandynawskie czy co?;)))

Najwyraźniej!
Chyba pora złożyć papiery do IKEA albo VOLVO <LOL>

[donkaczka]

hehe
to juz wiem, czemu sie na volvo upieralam gdy maz za audi lobbowal :)
i siedze na ektorpie :D

ale mi z kolei nusia nie weszla, dziecko lubi i czytac kaze, a mnie drazni
narracja w czasie terazniejszym

[bazia8]

Bintę przeczytałam kilka miesięcy temu mojej dwuletniej Córce,
spodobała się bardzo, do tej pory od czasu do czasu mówi: Mamo,
pokaż jak tańczy Twoja pupa:)

Binta ma jeszcze tę zaletę, że teraz Młoda "czyta" ją mnie:)

[irmeline]

Po przeczytaniu wszystkich postów w tym wątku z radością zdjęłam
Bintę z półki i sobie czytałyśmy z moją trzyipółlatką kolejny raz
(kupiłysmy rok temu), a ja obserwowałam co ją (i mnie) tak urzeka w
tej książce. Oczywiście klimat radosnej zabawy, rodzinnego bycia
razem. Tekst jest tylko zarysem, sugestią, duzo dodaję od siebie.
Córka uwielbia ilustrację, na której mama czesze Lalo - on ma tam
taką wykrzywioną buzię, ja zawsze wtedy jęczę: "Aaaauuu, boli, boli,
ciągniesz mnie" - a moje dziecko pokłada się ze śmiechu, bo sama nie
znosi się czesać i cieszy ją niesamowicie, że ktoś też tak ma ;-)
No i ilustracja na końcu, Binta śpi wtulona w psa, a świetlisty
wieczór rozbrzmiewa muzyką i tańcem, bo tata wciąż gra i reszta
rodzinki śmieje się i podskakuje w tańcu. Gdy wypowiadam te słowa i
patrzę na zachwycopną minę Zuzy, wręcz słyszę ten bęben i gwar i
inne odgłosy letniego wieczoru. Wspaniałe jest w Bincie własnie to
pole dla wyobraźni.

[bbkk]

heh
piszesz jak moja mama która pierwszy raz zobaczyła Bintę
ale moja Gocha ją uwielbia i Binta jest codziennie czytana kilka razy
i starszak też przyłazi jak ją czytamy (chociaż on przyłącza się do czytania
wszystkiego ;-))
i mama też już ją polubiła ;-)

[steffa]

Moją uwagę przyciągnęło 'z sensem od początku do końca'. Toż to nie literatura
pozytywistyczna! Czasem czyta się dla przyjemności wynikającej z połączenia
czystego dźwięku mowy, szelestu przewracanych kartek i (oczywiście) obcowania z
udanymi ilustracjami.
Mój prawie siedmiolatek lubi Maksa ;) Wyrywa młodszej siostrze. Bintę też
lubi. Młodsza siostra jeszcze niedopuszczona, bo powyrywałaby kartki. Che che.