Wątek dla czytających

[wawrz]

Czytam....

[inna_mama]

jestem z Wami codziennie, czytam, podziwiam Was, nie moge zrozumiec dlaczego
dzieci cierpia, dlaczego odchodza...

[madi30]

nie wiem co napisać...każdy Wasz post to łzy płynące ciurkiem...boję się gdy
czytam, serce mi pęka mimo, że Was nie znam... ja straciłam 1szą ciażę, ale to
nie to samo, chociaż do dziś czuję ranę na sercu...
mam ogromne szczęście być mamą zdrowego chłopczyka..modlę się za Wasze Aniołki
i proszę Je, żeby "pilnowały" mojego Nikodema, żeby nigdy nie był chory.

myslami jestem z Wami

[olejek1]

zagladam tu, ale nic nie pisze, bo co moge Wam powiedziec? ze moj synek spi i
ze chyba do niego zajrze tak po prostu, bo mi smutno?...
ogromnie mi przykro z powodu tragedii, ktore przezywacie. i dzieci, ktore musza
cierpiec, nie wiadomo, dlaczego.
wiecie co, właśnie dlatego nie wierze w Boga.
pozdrawiam, całuje i zapalam w myslach światełka za Wasze Maleństwa
(+) Ola

[atkabe]

Witajcie Kochani, już na forum NASZA LISTA napisałam trochę o sobie. Codziennie
jestem z Wami i modlę się za Wasze Dzeciaczki. Może to zabrzmi samolubnie, ale
doceniam to co posiadam. Chociaż bywało różnie jest całkiem dobrze.
Jestem z Wami, płaczę, modlę się i mocno przytulam.

[paulinek1]

czytam i wspieram duchowo:)

[jmx]

Uśmiech i pozdrowienia dla wszystkich :)

[sandglass]

Ja Was też odwiedzam. Ściska mi się serce z żalu jak czytam Wasze historie.
Jest mi na prawdę smutno. Nie potrafię znaleźć słów i wiem co mogłabym napisać.
Pamiętam o Waszych słodzitkich pociechach.

[76kitka]

Czekałam na indukcję porodu z olbrzymim 9-cio miesięcznym brzuszkiem, na łóżku obok położyli dziewczynę, która chwilę wcześniej straciła swoje maleństwo. Szum KTG mojego dziecka wygrywał marsza żałobego tej kobiecie. Tak nie można.
Modlę się za Was, żeby starczyło Wam siły i wiary i za Wasze dzieci, żeby wyzdrowiały te chore i za te, które już odeszły żeby zawsze żyły w ludzkich sercach.

[agnieszkaw8]

[morgan0]

często Was czytam i popłakuję w samotności,otwieram Wasze forum jak jest mi
źle,jak czuję się bezradna,jak stwierdzam,że nie daję rady z moimi dziećmi
(bałaganią,nie chcą jejść,ciągle pranie i sprzątanie,monotonia itp.),ale cóż
moja bezradność wobec śmierci dziecka,to jest dopiero rozpacz i
smutek,podziwiam Was dziewczyny,wspieram Was w myślach,nigdy nie piszę,bo brak
mi słów,wobec tragedii jakie Was spotkały.Myślę o Was i Waszych
Aniołkach.Pozdrawiam.Magda

[anajka]

jestem mama juli (11 m-cy) i jakubka (5,5 roku). ponad 6 lat temu stracilam
fasolke - wyczekaną przez 10 lat dzidzie. widzialam maluszka na USG... pierwszy
raz serduszko bilo, a juz drugi raz nie. to brzmialo, jak wyrok... ale teraz
jestem szczesliwa. lacze sie w bolu z wszystkimi, ktorzy stracili juz narodzone
dzieciaczki. nawet nie potrafie sobie tego wyobrazic.
odwiedzam to forum regularnie i z kazdym wejsciem staje sie lepszym czlowiekiem
i lepsza mama dla moich ukochanych cudeniek.

[agulek11]

Kochane jestem z wami i myślę o Was.
A modlitwą będę wspierać wasze aniołeczki........

Jesteście wspaniałe


_
Mama 5-cio miesięcznej Córci

[panterka-23]

jestem z Wami

[cookee2]

Czytam i wzuraszam się ,zaczynam doceniać to co mam.A przy tym jeszcze bardziej
drżę o moje dzieci. Jestem z Wami ,wspieram mentalnie.Dziewczyny jesteście dla
mnie KIMŚ.Pozdrawiam

[elutek67]

trafilam tu przez przypadek,i czytajac Wasze historie strasznie sie
wzruszylam/jak to banalnie zabzmialo/ale sledzilam losy zalozycielki Agiblues i
innych mam jakby byly znanymi,bliskimi mi osobami.Agablues ciesze sie z calego
serca z narodzin Twojej coreczki Alicji,zycze Wam przede wszystkim zdrowka na
cale zycie a inne dzieciaczki w duchu wspominam

[asica33]

czytam, płaczę i wstydze się za to,że mije śmieszne zmartwienia nazywałam
wielkomi problemami. Modlę się za Was i za Wasze dzieciny.

[kajamama]

Zawsze podziwiam i wspieram duchem.

[kasiulka32]

Ja właśnie należe do tych osób czytających. Czytam Wasze posty i jestem myślami
z Wami. Ucze się od Was cierpliwości i jak należy godnie żyć! Dziękuje za to
forum!

[agnieszkarzaca1]

czytam was czesto staram sie o dziecko od 5 lat i nic ale jak widze rozpacz
tych rodzicow co stracili swoje malenstwa to mysle ze moje problemy mnie sa
takie wielkie

[bekimama]

Zaglądam do was czasami,ale jast to dla mnie tak bolesne że robię to rzadko i
na krótko.Nie straciłam dziecka, straciłam kilka lat temu człowieka z którym
miałam spędzić resztę życia.Teraz mam rodzinę (szczęśliwą generalnie) męża i
wspaniałą córeczkę.Sercem jestem z wami ale nie zaglądam tu za często bo
podświadomie najbardziej na świecie boję się że znów spotka mnie tragedia.

[female]

Czytam, płaczę, podziwiam, wspieram i modlę się za Aniołki, za siłę...
Sama staciłam kilka lat temu dziecko w 11 tc i choć boli to coraz mniej, to
zawsze będę pamiętać, bo czuję, jakby wyrwano mi kawałek serca...
Teraz mam dwójkę dzieci i każdego patrząc na usypiające Maluchy, dziękuję Bogu
za ten dar.Wiem, że wygrałam los na loterii.

[monika.latka]

:) Czytam Was od 5 m-cy. Tyle ma mój Filipek. Zdrowy.
Moja koleżanka Asia, z którą przez całą ciążę byłyśmy blisko urodziła swojego
synka 9 dni przede mną. Umarł po 6 dniach. Nie umiem się do niej odezwac...
Myślę o Niej codziennie i o Jej Aniołku też. Ma chyba na imię Hubert.
(*) dla Huberta

[luccio1]

Trafiłem tutaj wędrując po forach "mamowo-dziecinnych".
Sam nie mam własnych dzieci, a tylko córkę, którą dostałem gotową, już dorosłą,
wraz z moją Żoną, dla której jestem drugim mężem.
Krótko przed chorobą (paraliż częściowy), prowadzącą prosto do śmierci, moja
Mama powiedziała mi, że mam poprzednika, który na skutek poronienia samoistnego
nie zaistniał na świecie; już całkiem niedawno, czytając dzienniki Taty,
wyczytałem, że ten Ktoś, a nie ja, miał być pierwotnie Łukaszem. Z tego wynika,
że nie jestem z dwojga rodzeństwa pierworodnym, a tylko tym pierwszym, który
wyżył - chociaż według tego, co też mówiła Mama, było ledwo-ledwo, np. oddychać
zacząłem bodaj w ostatnim możliwym momencie. Mama też mówiła, że według
lekarzy, którzy prowadzili ciążę, byłem przypadkiem zagrażającym życiu matki,
uzasadniającym jej przerwanie - i to wg uregulowań prawnych sprzed ustawy 1956
roku.
Dlatego bywam tu czasem - choć głównie jako czytający.
Pozdrawiam Was serdecznie i ściskam mocno. Łukasz.

P.S. Jakoś żyję, 50 urodziny za mną, z kłopotami bo z kłopotami, ale mam dwa
magisteria (historia, historia sztuki), i jeszcze doktorat (z pogranicza obu
wspomnianych dyscyplin).

[mamaaniiasia]

Dziękuję za ten wątek:) Jestem z Wami myślami...

Aniołki czynią dobro...

[gapolik]

...choć, za cenę smutku i niewyobrażalnego cierpienia
... i Aniołki przecież już nie cierpią... prawda?
Aniołki się uśmiechają, tylko trzeba im się dobrze przyjrzeć

[bela80]

ja czytam wsze historie od ponad roku. każdą tragedie przeżywam z wami sama
straciłam moją mała bratanicę żyła zaledwi 4 dni starsznie to przeżyłam. Sama
też starciłam maluszka w 9 tyg. ciążyw listopadzie 2004.jestem z wami z waszymi
smutkami i troskami i łzami
światełka dla wszystkich aniołków

[lidszu]

Odwiedzam was czasami, ale robię to bardzo rzadko. Wasze opowieści i zamagania
o życie waszych dzieci przyponinają mi moje przeżycia z dzieciństwa. Jako 5
letnie dziecko straciłam brata bliźniaka (nowotwór mózgu). To co przeżyli moi
rodzice na zawsze zostanie w mojej pamięci. Ja sama też czuję, że wraz ze
Sławkiem umarła część mnie. Już nigdy nie było tak samo.

Jestem z wami i waszymi aniołkami.

[sylvia2005]

Tylko czytam.
Dziękuję Wam za wszystko - takie matki, jak ja, mogą się wiele nauczyć.
Jutro też będę się modlić.

[mimi44]

Rzadko,ale zaglądam.Nie pisze nic,ale rozumiem Was,bo straciłam pierwszą
córeczke w 26tyg.ciąży.Nie lubie o tym rozmawiac,wiec sie nie odzywam.Podziwiam
Was za to ,ze potraficie.....

[zuzaleczka]

witam,
czytam Was od maja br, (wróciłam z macierzyńskiego do pracy gdzie mam czas na
internet) i choć sama nie straciłam dziecka, to wiem ,że moja mama poronila
kilka razy (miezdzy mną a moja siostrą jest 16 lat róźżnicy i w tym długim
czasie miałyśmy kilkoro rodzeństwa - aniołki.
pozdrawiam wszystkich i myślę codziennie o Waszych anioiłkach

[kinga707]

Trafilam tu dzisiaj przez przypadek i musze powiedziec ze zadne forum nie
zrobilo na mnie takiego wrazenia.Czytalam...,plakalam...i wsciekalam sie na
Pana Boga ze zabral te maluszki tak szybko:(( To takie niesprawiedliwe!!!:(
Sama mam 3,5 m-cznego synka i chyba duzo szczescia,bo jak sie urodzil to
okazalo sie ze jest owiniety pepowina.To cud ze sie nie udusil.Za to dziekuje
Panu Bogu,bo nie wyobrazam sobie zycia bez niego.A Was drodzy rodzice
podziwiam,dla mnie jestescie wielcy.Bede tu zagladac ,bo moge sie od Was wiele
nauczyc.Zycze Wam z calego serca juz samych radosnych chwil,bo tych smutnych to
juz starczy.
Pozdrawiam goraco wszystkich dzielnych rodzicow.

Czytam...

[umasumak]

...chociaż przyznaje, że rzadko, wolę omijać to forum. Boję się Waszego
cierpienia... Ale często myślę o Waszych maleństawach i o Was kochane
dziewczyny...
Dzisiaj natknęłam się na wątek o małej dziewczynce, która utonęła w oczku
wodnym i czuje się tak źle, jestem taka wściekła na los i tak bardzo, bardzo
żal mi jej rodziców... Boże pomóz im...

[rosemary4]

Dzieci..
Chciałoby się uczestniczyć w Ich życiu, cieszyć się Ich szczęściem. Przysiąść
się do rodziców i posłuchać o Nich.
Dzieci Utracone...
Mogę o Was pamiętać i czasem "przysiąść się" do rodziców, czytać i zapewnić o
pamięci.
Ula

[ahaberla]

dopiero kiedy zostałam Mamą zrozumiałam tragedię mojej cioci któa straciła
dwóch synów. pierwszy był z bliźniąt wiele lat temu, żył tylko godzinkę.
drugi... miał 4 lata kiedy zachaczył kapucą o wystajacy pręt i powiesił się...
z trojga dzieci zostało jej jedno... mimo tego jest uśmiechnieta i
serdeczna.nigdy nie były to tematy tabu.często przy urodzinowym stole rozmawia
się o dzieciach i wspomina jaki był sebastianek w tym wieku a jaki byłby
teraz... jest ciągle obecny w naszych sercach. bardzo ją za to podziwiam, za
jej siłę ducha i wielką wiarę. czasami mysle co by było gdyby... szczególnie
gdy myślami jestem z waszymi Aniołkami.. wolę nie myśleć... pękło by mi serce
tak jak wasze pękają... modlę się za wasze Aniolki, wspieram duchowo dzieci
walczące z chorobą i proszę Boga by mnie to minęło...

Ola

[kata74]

czytam Was czasami ale jak zacznę nie potrafię skończyć.
nie rozumiem dlaczego takie historie zdarzyły się Wam i waszym dzieciom.
wiem, że nie jestem w stanie zrozumieć co czujecie. nie jestem w stanie nikogo
z Was pocieszyć, choć tak bardzo bym chciała.
jednak nie osądzajcie nas zbyt surowo. my ludzie z "drugiej strony" nie zawsze
wiemy jak się zachować, co powiedzieć i czasmi ranimy nie zdając sobie zupełnie
z tego sprawy

[misia9932]

czytam i płaczę ... jestem z WAMI

[doro20]

Kochani, czytam i ocieram łzy. Jestam matką dwójki zdrowych dzieci i jednego
Aniołka (11 tc). Jestem pewna, że to był malutki Kubuś. Chociaż zaraz po
stracie (w 2002r.) próbowałam wyprzeć żałobę z serca, to teraz czytając o
Waszych dzieciach czuję, jak bardzo kochałam mojego Kubusia. Codziennie wracam
bardzo zmęczona po pracy i w pierwszej chwili chciałabym położyć się na kanapie
i spokojnie obejrzeć jakiś film. Ale zaraz potem widzę moje dzieci i cała
reszta staje się absolutnie nieistotna. Dostałam od Boga tyle szczęścia, o
którym w codziennej bieganinie zupełnie się nie pamięta. Dopiero jak zostanie
odebrane.... Codziennie myślę o wszystkich Aniołkach.
Chciałabym zapalić światełko dla mojej ciotecznej siostrzyczki Agusi, która
zginęła w wypadku samochodowym 15 lat temu.
Wam drodzy osieroceni Rodzice przesyłam całe pokłady siły, aby to przetrwać.