12.45

[alana5]

6 miesięcy temu o tej godzinie zgasło światło mojego życia. Też był piątek
trzynastego. Nie jestem przesądna, ale wściekła. Tym bardziej, że termin
porodu miałam na 03.03.03.
Czarka nie ma już 6 miesięcy, pół roku. Rodzice mówią, żebym się nie
zadręczała, a mi te słowa przechodzą koło uszu.
Dwa tygodnie po pogrzebie Czarka wróciłam na uczelnię, zaliczyłam czwarty
rok. Wszyscy mówią jaka jestem dzielna, a mi te słowa przechodzą koło uszu.
Mądre książki powtarzają za kościołem, że Czarek jest w lepszym świecie, nie
cierpi; osiągnął cel, do którego wszyscy dążymy, a mi te słowa przechodzą
koło uszu.
A czemu?
Bo tęsknię, bardzo, bardzo mocno tęsknię. Moje serce biło potrójnie, dla
Arka, dla Czarka i dla reszty świata. Teraz pali się tylko część Arka. Czy
taki mały żar wystarczy? A jeśli zgaśnie ognisko we mnie zostanę pustą
skorupą. Jaki wtedy będzie sens mojego życia?

[natkaszczerbatka]

Czarek na zawsze pozostanie sensem Twojego życia. Nawet jeśli jest gdzie
indziej. Istnieją przecież różne wymiary rzeczywistości, trzeba się w nie
wczuć - i tam będzie Czaruś. Ja nie wierze, że jest tylko ciało, materia i
już ... to wszystko. Było. Niema. Czaruś jest nieśmiertelny, a jego dusza
doskonała i piękna. A ten dzień i ta godzina, niech pozostanie dla Ciebie taką
furtką do innego wymiaru ... skup się mocno, bardzo mocno i pomyśl o swoim
synku, jak bardzo go kochasz i jak bardzo ci jest bliski - i właśnie On - Jego
istota, a nie Jego ciało. Na pewno ci coś przekaże, coś co ci da siłę.
Naprawdę ... mój Bruno mi to powiedział. Przecież ja sama bym tego nie
wymyśliła. Pozdrawiam. Ania.

[zorka7]

Ja pomyślałam w czasie największej tęsknoty i rozpaczy, że muszę popracować nad
tym by byc fajną i dobrą osobą. Bo.. wtedy mam wieksze szanse na spotkanie z
Martynką. Poza tym... Czarek z pewnością by nie chciał mamusi pogrążonej w
totalnym smutku, mamusi - skorupy. Zrób to dla niego - uśmiechaj się, pojedz
nad morze, jezioro, do lasu i "zanieś" go tam w sercu ze sobą...

[olga-roy]

Chyba kazda z nas odczuwa podobnie,ze z chwila smierci naszego dziecka jakas
nasza czesc tez umiera.Wypalilam sie na dlugie miesiace.Jedynie chyba nasza
corka pomogla mi z tego wyjsc.Jezeli Ci to w jakims stopniu pomoze myslami
jestem z Toba

[anuteczek]

Kochana,
O 12.45 zapalę świeczkę dla Czarka.
Ja po odejściu Tosi czułam się podobnie, tylko wiesz co ten żar rozpalił się w
wielki ogień, ale na to potrzeba czasu...
ściskam
andzia

[siago1]

O tej godzinie
pogadaj o tym z Bogiem
wszystko Mu powiedz

A ja życzę Ci pokoju w sercu
i nadziei, że żar wznieci ogień

trzymaj się
gosia

[agablues]

Alicjo, nie próbuję Cię pocieszać, bo wiem, że tęsknota, jak złapie za serce,
to niewiele pomaga. Marzy się tylko o tym, żeby jeszcze raz dotknąć, przytulić,
pocałować, poczuć ukochane ciałko, ten niezapomniany zapach dziecka. A wtedy -
niech to nigdy nie mija...
Kochana, przytulam mocno.

[mharrison]

Oh Aga,
Wiele bym dala, zeby jeszcze raz potrzymac Alka za reke i przytulic go.
Moze taka chwila kiedys nadejdzie...

Alana, sciskam goraco i wpadne dzisiaj do Waszego Czarusia

[alana5]

Dziękuję. Smutki u mnie zawsze trwają krótko i tak jest też dziś. Rano byłam na
zakupach i tak mi się trzęsły ręce, że nie mogłam dać kasjerce pieniędzy. Na
dworze lało monotonnie. I choć miałam zaczekać do wieczora na Arka i tak
poszłam na cmentarz. Zaniosłam Czarkowi kwaiaty i zapaliłam świeczuszkę. Lało
mi na głowę, a ja rozmawiałam z Bączkiem. Strasznie się dziś bałam, że to On
płacze. Ale jak wróciłam do domu przestało padać, mi było lżej i weselej. Teraz
pójdziemy z Arkiem ponownie, Tata też ma dla Czarka bukiet. A ja jestem już
spokojna.
Alicja-mama Aniołka Czarusia
Przy okazji przypomniałam sobie też ile osób było na pogrzebie Czarka i że nie
wszystkim podziękowałam. Już czas to nadrobić, bo to nasi najwięksi przyjaciele.