Czy chcę od życia zbyt wiele?

[jaania26]

W 2003 roku urodziłam mojego Aniołka, w 32 tygodniu ciąży (nagle przestałam
czuć ruchy... scenariusz był taki jak wielkokrotnie tu opisywano, nie
usłyszałam płaczu mojego dziecka po porodzie (który odbył się siłami natury -
choć żadnych sił tu nie było, dziecko nie parło się na świat...), świat się
dla mnie zawalił.
Położna, która odbierała poród powiedziała żeby odczekać 3 miesiące i
próbować. Spróbowaliśmy. Po 3 miesiącach (wbrew zaleceniom lekarza, który
radził czekać dłużej) zaszłam w ciążę. UDAŁO SIĘ. W 39 tygodniu ciąży
urodziłam przez cc zdrową córeczkę, ma prawie dwa lata.
Dziś chciałabym spróbować znów. Powiedzcie: czy jestem ryzykantką? Zawsze
marzyłam o dwojgu dzieci, mąż nie chce, twierdzi, że straty dziecka nie
przeżyłby drugi raz, jest zdecydowany: nie chce ryzykować. Bardzo pragnę
rodzeństwa dla mojego dziecka. Czy chcę od życia zbyt wiele? Co byście
zrobiły na moim miejscu? Cieszyć się życiem i nie ryzykować czy przekonywać
męża. Może ryzyko jest zbyt wielkie? Może lepiej nie być zbyt zachłannym,
żeby się nie sparzyć? Ja też nie przeżyłabym tego horroru po raz drugi, choć
kto wie ile człowiek jest w stanie przeżyć.

Zapalam światełko dla wszystkich Aniołeczków.

[venla]

Nie jestem mamą Aniołka, mam 2-letniego synka. Nie wiem więc, czy mam prawo
wypowiedzieć się w Twojej sprawie, ale chciałabym. Uważam, że nie chcesz od
życia zbyt wiele pragnąc drogiego dziecka. Chcesz podzielić się swoją miłością,
mieć szczęśliwą rodzinę. Nie zapominasz przecież o swoim Aniołku, wiesz, że On
zawsze przy Tobie czuwa i kocha Cię tak samo jak Ty jego. Może nie rozumiem
Twojego męża, bo nie doświadczyłam straty dziecka, ale próbuję i uważam, że nie
powinnaś Go namawiać, zdecydujesz się, jeżeli oboje do tego dojrzejecie,
wierzę, że on również chciałby mieć większą rodzinę, ale z miłości do
pierwszego maleństwa nie potrafi zdobyć sie na ten krok po raz drugi.
Napisałaś, że lepiej nie być zachłannym, nie mów tak, nad wszystkim czuwa Bóg i
tylko On ma wpływ na to co się stanie. Z całego serca zyczę Ci tego o czym
marzysz, wierzę że tak się stanie, pozdrawiam ciepło

do jaania26

[mama-oliwki1]

Witaj,
Wiesz, ja też straciłam Dziecko w 38 tc-przestałam czuć ruchy, a przyczyny
śmierci Córeczki do tej pory nie znam. Czy Ty wiesz z jakiego powodu zmarło
Twoje Dziecko?
Szczerze mówiąc Twoja historia daje nadzieję, że może się udać, że można mieć
dzieci. Jeśli udało Ci się mieć drugie dziecko, to dlaczego nie uda się mieć
trzeciego?! Jeśli bardzo chcesz zapewnić rodzeństwo dla swoich skarbów to
przekonaj jakoś męża bo później może być za późno (nie wiem ile masz lat) i
można żałować do końca życia, że nie spróbowaliście. Dziecko też na pewno będzie
szczęśliwsze jeśli nie będzie wychowywało się same. Jednak wiem, rozumiem Was
doskonale - wasz strach. Sama, choć od śmierci mojej Oliwki minęło 1,5 roku nie
odważyłam się ponownie zajść w ciążę, ale myślę o tym, muszę spróbować i mam
nadzieję, że mi się uda i przytulę do serca moje Maleństwo i zapewnię rodzeństwo
mojej Córeczce .
Trzymaj się cieplutko i myśl pozytywnie (w końcu co nam zostało...)

[jaania26]

Mam 29 lat, 28,5 dokładnie. Też przestałam czuć ruchy, za radą lekarza
zrobiliśmy dziecku sekcję okazało się że było zupełnie zdrowe : diagnoza
lekarza prowadzącego brzmiała węzeł prawdziwy_prawdopodobnie dziecko zrobiło
węzeł na pępowinie, albo ta zawinęła się wokół rączki lub nóżki. Powiedział
potem: jedyne co mogę pani powiedzieć to to,że taka historia nie zdarza się dwa
razy jednej kobiecie, byłam trzecim takim przypadkiem w jego praktyce
lekarskiej.

[dragica]

Tez stracilam swojego Aniolka pod koniec ciazy, u mnie nie byla pepowina, ale
predeklampsja. Jelsi stracilas swoje dziecko przez wezwl na pepowinie, to
wcale, tak mysle, nie musi sie powtorzyc. Jesli nie mialas problematycznej
ciazy, sprobuj.Nie mozna sobie wmawiac, ze jak raz sie nie uda, potem to
juztylko cud. Mnie bardzo wiele ludzi, nawet lekarz, probowali przekonac, ze ja
nie mogfe, ze nie powinnam w ogole wiecej byc w ciazy, ze po mojej stronie jest
wina. Wysylanie na drogie nadania, nie wiadomo po co...Stracilam druga ciaze,
ale nie dlatego, ez cos jest ze mna nie tak-bylo przeziebienie,byl straszny
stres, wlasnie dlatego, ze sama w koncu uwierzylam, ze nie moge i juz.
Probuj...zycze Ci duzo radosci...na pewno sie uda...

[mama-oliwki1]

dragica napisała:

> Tez stracilam swojego Aniolka pod koniec ciazy, u mnie nie byla pepowina, ale
> predeklampsja. Jelsi stracilas swoje dziecko przez wezwl na pepowinie, to
> wcale, tak mysle, nie musi sie powtorzyc. Jesli nie mialas problematycznej
> ciazy, sprobuj.Nie mozna sobie wmawiac, ze jak raz sie nie uda, potem to
> juztylko cud. Mnie bardzo wiele ludzi, nawet lekarz, probowali przekonac, ze ja
>

Ewo, a co to jest predeklampsja? U mnie też wykonano u Córeczki sekcję, która
praktycznie nic nie wykazała - Oliwka bła zdrowa.
> nie mogfe, ze nie powinnam w ogole wiecej byc w ciazy, ze po mojej stronie jest
>
> wina. Wysylanie na drogie nadania, nie wiadomo po co...Stracilam druga ciaze,
> ale nie dlatego, ez cos jest ze mna nie tak-bylo przeziebienie,byl straszny
> stres, wlasnie dlatego, ze sama w koncu uwierzylam, ze nie moge i juz.
> Probuj...zycze Ci duzo radosci...na pewno sie uda...

[mama-oliwki1]

Ewo, a co to jest predeklampsja? U mnie też wykonano u Córeczki sekcję, która
praktycznie nic nie wykazała - Oliwka była zdrowa.

[dragica]

predeklampsja-gestoza...

[duszka30]

Moja znajoma w styczniu 2002 straciła synka, miał cztery miesiące,
prawdopodobnie przez śmierć łóżeczkową, ma już starszą córeczkę, w tej chwili
ma 7 lat, w następnym roku w marcu urodziła drugą córcię, czyli po pół roku od
śmierci synka była już w ciąży, dla niej to było wybawienie, napewno nie na
zawsze, cały czas pamięta o Kacprze i jest jej ciężko, ale myślę, że sam fakt
posiadania zaraz potem maluszka nie pozwala zamartwiać sie i zbyt wiele o tym
myśleć. Nie wiem sama w takiej sytuacji nigdy się nie znalazłam, mam dwóch
zdrowych synów, ale obserwując ją myślę, że był to dobry krok.

[mhanutka]

Mam doświadczenia podobne do Twoich (zdrowe dziecko i Aniołek). Obawy mam
również podobne, mąż boi się jeszcze bardziej ode mnie. Myślę, że jednak
podejmiemy ryzyko, bo myśl o dzidzusiu nie daje mi spokoju. Liczę na to, że
stanie się cud i kiedy zajdę w ciążę nie będę sie bała tak obłąkańczo jak
teraz. Po takich przeżyciach trudno jest podjąć decyzje o ciąży i jeszcze
zachować spokój. Pozdrawiam i życzę szczęścia.

[jaania26]

Może jestem ryzykantką, ale zawsze uważałam,że do odważnych świat należy. Mój
mąż bardziej racjaonalnie stąpa po ziemi, nie wiem jakich argumentów mam użyć
by go przekonać, nie wiem czy warto go przekonywać, bo co bedzie jeśli się nie
uda? Mam głowę pełną wątpliwości. Trudne to wszystko.

[a.zaborowska1]

Witaj !
Czytam, patrze i widze siebie. Ja też jestem mamą dwójki dzieci mamą Andżeliki
7 lat i Aniołkja 41tc. Mam też wielki strach i tygodnie przekonywania męża
abyśmy spróbowali jeszcze raz. Ostatnie rozmowy: wniosek spróbować na wakacjach
za 2,5 mc. Nie chciałałam nic robić bez jego zgody ale nie mogłam pozwolić abym
później żałowała tego do końca życia. Ja uważam że losowi czasami trzeba pomóc
bo Bóg ma za dużo obowiązków aby wszystkimi się zająć (przepraszam jeśli
obraziłam twoje przekonania religijne). Ja spróbuje jeszcze raz i nie mogę się
doczekać kiedy to już będzie. I mimo iż boję się okrutnie mam nadzieję, że
wszystko skończy się dobrze.

Nie przekonuj męża tylko rozmawiaj: powiedz mu czego pragniesz, co da ci
szczęście, pokaż mu że jest to dla ciebie bardzo ważne, że tak naprawdę
wszystkiego nie da się zaplanować i że chcesz aby to była także jego decyzja bo
to jest dla ciebie najważniejsze.
Jeśli cię kocha to się zgodzi dla ciebie, chodż może to się trochę w czasie
przeciągnąć. My rozmawiamy dobre pół roku. Życzę ci aby wszystko się jakoś
ułożyło. Jakbyś chciała moje gg 6255003

pozdrawiam
Agnieszka

[gruchotka]

> Cieszyć się życiem i nie ryzykować czy przekonywać męża

Ale czemu zakładasz, że powtórzy się sytuacja z pierwszej ciąży, skoro z drugą
nie miałaś takich obaw, no i pojawiła się tak szybko.

> Zawsze marzyłam o dwojgu dzieci, mąż nie chce, twierdzi, że straty dziecka
> nie przeżyłby drugi raz.

Może o nie chodzi o obawy związane ze stratą dziecka, ale po prosu Twój mąż nie
jest gotowy lub nie chce nasępnego dziecka.
To chyba jest jakiś głębszy problem między Wami, a zdanie forumowiczów niewiele
pomoże.

[jaania26]

Problem w tym, że ja nie zakładam, że sytuacja sie powtórzy, mąż zakłada,
twierdzi, że z drugim dzieckiem to było szczęście, które może się nie
powtórzyć ,ja raczej należę do optymistów, wierzę, że możemy mieć dwoje
zdrowych dzieci, choć z tą wiarą też różnie bywa,czasem się boję, ale
chciałabym zaryzykować po raz drugi.

[edycia11]

Aniu,mój synek też miał węzeł prawdziwy.Ponoć najczęściej występuje w
literaturze i polega na tym,że pępowina się skręca.Obecnie jestem w kolejnej
ciąży i tak naprawdę zdecydowałam się na nią szybko bo wiedziałam,że mój synek
nie miał wad tylko "przypadek".Staram się wierzyc,że to juz się nie powtórzy.
Powolutku namawiaj męża,przekonuj,że taki los "wygrywa" się tylko raz.
Mój lekarz stwierdził wieksze prawdopodobieństwo trafienia w totka,niz żeby dwa
razy to samo się przytrafiło dzidzi:)
Pozdrawiam

[jaania26]

Na pewno będzie dobrze, ja jestem przkładem na to, że się udaje po raz drugi, a
czy trzeci też czas pokaże:)
Mój lekarz też tak stracił dziecko, dlatego moja tragedia dotknęła go
osobiście. Sam ma jedno dziecko. Ale taka jest prawda,że ten przypadek
występuje głównie w literaturze. Do dziś nie potrafię sobie odpowiedzieć na
pytanie dlaczego mnie to spotkało, dlaczego akurat mnie, nie widzę w tym
żadnego sensu i nawet moja wiara nie daje mi na to odpowiedzi. Dlaczego akurat
ten a nie inny człowiek wygrywa taki los i dlaczego życie musi być takie
brutalne.

[urszula5]

Ja napisze tak .... bedac na Twoim miejscu zaryzykowalabym , przecierz nie
zawsze musi byc tak samo ( ja ryzykowalam 5 razy niestety nie udalo sie choc
bylo bardzo blisko ) jeszcze jedno w listopadzie skoncze 41 lat i gdyby nie to
ze od odejscia Bartusia nam sie nie uklada zaryzykowalabym jeszcze raz.

Pozdrawiam Ula

Jest milosc co byla cialem, a stala sie duchem....