Taki zastój na forum ... a więc wierszyk

[szirin-javaheri]

رفتي و در دل من ماند بجاي

عشقي آلوده به نوميدي و درد

نگهي گمشده در پردة اشك

حسرتي يخ زده در خندة سرد

To wierszyk, który doprowadził mojego Mohammada prawie do łez :((( Mnie też
się podoba tylko nie wiem kogo jest ?? Może ktoś wie jakiego to poety ??

[buggi]

Wierszyk jest teskno-piekny. Ale kto jest faktycznie jego autorem? Moze cos
dalo by sie ustalic, gdybys napisala "skad "go wytrzasnelas. W mojej
biblioteczce nie znalazlam podobnegoz :( Popytam.

A może przekład?...

[namban]

Oczywiście nie poetycki, ale tak żebyśmy wiedzieli przynajmniej o czym to.....

[buggi]

po rodzinie i znajomych, ale nikt ( a chyba nieskromnie rzec moge, ze wszyscy
oni oczytani raczej sa) nie wiedzial, spod czyjego pióra owy wierszyk wyszedl.
Spekulowali prawie wszyscy,a znawcy prawie pewni byli, ze to amatorszczyzna
lub "poetica nova". Mnie sie wierszyk podobal, nie trzeba wszak duszy tylko
Hafezem i jemu podobnymi karmic. D(o)roste?:)

wierszyk

[szirin-javaheri]

własnie w tym wierszyku ta świeżość ujmuje :) przegryzam się przez Hafeza,
Chajjama itd. i też mi się podoba, ale czasem znajdę coś w sieci anonimowego i
też ładne. ten wierszyk jest z jakiegoś irańskiego bloga, bardzo możliwe że
amatorski, a co do tłumaczenia to chodzi w nim o to, że ktoś odszedł, a ktoś
został. tak jak ja i mój kochany pan Javaheri ... jeszcze 2-3 miesiące sobie
poczekam na wizę ... a może lepiej byłoby zamieszkać w Iranie ??? zachciało mi
się Florydy, snobizm :(((