Wizerunek doktoranta

[jonasz14]

Doktoranci

Ciekawi mnie jak jest postrzegany doktorant w polsce....tzn jak wam sie zdaje
ze jestescie postrzegani? czy jao osoby niedostepne? zbyt madre zeby z nimi
gadac? wyniosle? oderwane od rzezcywstosci? a moze bardziej godne zaufania
niz inni? bardziej fajni? Jak status doktroanta wlywa na relacje z
dziewczynami, chlopakami?
Jedym slowem jakie przelozenie na praktyke codziennego dnia ma bycie
doktorantem?
Jak wam sie wydaje?

[margaretka2002]

Ja to sie czuje jak taka wyrosnieta troche studentka. Nic szczegolnego, tylko
musze tlumaczyc, ze studia magisterskie mam juz za soba...

[rilian]

właśnie to tłumaczenie zawsze było najgorsze... hihihi

[margaretka2002]

Zauwazylam, ze wszyscy moi koledzy - doktoranci zaznaczaja swoja odrebnosc od
reszty studentow poprzez noszenie skorzanej teczki - aktowki. To jest bodaj
pierwszy ich zakup (duzo wyzej na liscie niz DEZODORANT). Ja jakos nie mialabym
co nosic w takiej teczce, wiec nie wyrozniam sie zanadto i ryzykuje tylko tym,
ze inni studenci mnie mowia na "ty" a im na "pan".
Facetom jest znacznie latwiej w zyciu...

[jonasz14]

Hehe dobre z tym dezodorantem.....ale ze wszechmiar czesto prawdziwe
niestety....no coz chyba lepiej zainwestowac na poczatek w skorzana aktowke bo
to cos BARDZIEJ konkretnego niz dezodorant lub perfumy Calvina Kleina....tylko
niektorzy doktoranci ladne pachna...ale zapewniam Cie ze jeszcze tacy
istnieja...
Dla mnie pachnacy doktorant z torba Samsonite to juz jest gosc..nie musi byc
skorzana:-}

[marcelina_prust]

Wśród znajomych doktorat akurat nie jest niczym osobliwym i człowiek nawet nie
ma okazji, żeby sie trochę popuszyć ;) Ale kiedyś dziewczyna, z którą dzieliłam
szpitalną salę nieopatrznie spytała co robię w życiu. Lekko się wtedy
skonfundowała i powiedziała: "Nie wyglądasz na taką...z wyższych sfer". No
rzeczywiście, moja piżamka raczej zwyczajna była.

[rilian]

hehehe, w takich momentach zawsze staje mi przed oczami scenka, w której do
mojego stryja pracującego w gumowcach pośród obornika podchodzi ankieterka z
powiatu i musi zrobić ankietę. on oczywiście chętnie odpowiada, ale gdy dochodzą
do wykształcenia panienka niemal mdleje, gdy jednocześnie wchodzą do gabinetu
stryja i panienka dowiaduje się, że jest profesorem belwederskim...

[marcelina_prust]

hehe, chyba mamy lukę na rynku. Najwyższy czas na produkcję profesorskich
gumiaków :) Ładnie kiedyś powiedziała hiszpańska profesorka, mając na myśli
ciało akademickie w ogóle, że ludzie patrzą na nas jak na "gadające popiersia".
Chyba coś w tym jest.

[mcdowell]

Dotorant to zupełnie inna kategoria bytowa ni student. Studenci to byty bardzo
niepozorne...niewidoczne...szare, blade wątłe, jakby przezroczyste i nie
potrafiące oprzeć się podmuchowi powietrza z atomowego kichnięcia bytu z
wyższej kategorii bytowej, czyli doktoranta.Doskonalsze kategorie bytowe z
trudnoscią dostrzegają studentów na korytarzu i dlatego gdy idą i natrafią na
studenta, przechodzą przez niego jak przez ducha rozpraszzając na cztery strony
jego mgłaicowy korpus. Doktorant jest bardziej skondensowany, mniej
przroczysty, wiatr musi być silny żeby go porwać, a w słoneczne dni jest nawet
dostrzegany na korytarzu przez jeszcze doskonalsze kategorie bytowe, jakimi sa
tzw. nauczyciele akademiccy ( bo doktorant niezatrudniony na etacie jest tylko
studentem doktorantem) Etat jest czymś co niesamowicie ugruntowuje w bycie.
Taki asystent jest calkowicie nieprzeroczysty, kiedy idzie to go słychać,
otacza go aura akademickiego dostojeństwa, kobiety mu się kłaniają pierwsze i
przepuszczają go w drzwiach. Gdy się go spotka na swojej drodze to może on
swoim monumentalnym ciałem naruszyć wątłą doktorancką integralność cielesną.
Schaby (dr hab.) i profesorowie to prawdziwi "Divinis". Gdy idą to kruszą
marmury, bije od nich światło tak intensywne, że należy pzrywdziać maskę
spawacza aby nie stracić wzroku, a ich stopy wypalają otwory w podłodze. Niższe
kategorie bytowe topnieją w ich obecności jak woskowe świece.

o!

[suffo]

mcdowell napisała:

> Dotorant to zupełnie inna kategoria bytowa ni student. Studenci to byty bardzo
> niepozorne...niewidoczne...szare, blade wątłe, jakby przezroczyste i nie
> potrafiące oprzeć się podmuchowi powietrza z atomowego kichnięcia bytu z
> wyższej kategorii bytowej, czyli doktoranta.Doskonalsze kategorie bytowe z
> trudnoscią dostrzegają studentów na korytarzu i dlatego gdy idą i natrafią na
> studenta, przechodzą przez niego jak przez ducha rozpraszzając na cztery strony
>
> jego mgłaicowy korpus. Doktorant jest bardziej skondensowany, mniej
> przroczysty, wiatr musi być silny żeby go porwać, a w słoneczne dni jest nawet
>
> dostrzegany na korytarzu przez jeszcze doskonalsze kategorie bytowe, jakimi sa
> tzw. nauczyciele akademiccy ( bo doktorant niezatrudniony na etacie jest tylko
> studentem doktorantem) Etat jest czymś co niesamowicie ugruntowuje w bycie.
> Taki asystent jest calkowicie nieprzeroczysty, kiedy idzie to go słychać,
> otacza go aura akademickiego dostojeństwa, kobiety mu się kłaniają pierwsze i
> przepuszczają go w drzwiach. Gdy się go spotka na swojej drodze to może on
> swoim monumentalnym ciałem naruszyć wątłą doktorancką integralność cielesną.
> Schaby (dr hab.) i profesorowie to prawdziwi "Divinis". Gdy idą to kruszą
> marmury, bije od nich światło tak intensywne, że należy pzrywdziać maskę
> spawacza aby nie stracić wzroku, a ich stopy wypalają otwory w podłodze. Niższe
>
> kategorie bytowe topnieją w ich obecności jak woskowe świece.
>
> o!

??? Doprawdy ???

;-))))

[ar.pl]

No wlasnie - doprawdy???

Kochani, doktorant to przeciez nieudacznik, mol ksiazkowy, a jednoczesnie
przemadrzalec. Biedka i lachmaniarz do tego (o jakich teczkach skorzanych Wy
piszecie???). Bez pomyslu na zycie, bo co to za pomysl studiowac dalej zamiast
kase robic w zachodniej korporacji.

A tak na powaznie to strasznie mnie krepuja jakies achy i ochy. Kiedy dopiero
dostalam sie na studia, moj owczesny pracodawca chwalil sie wszystkim klientom,
ze pracuje u niego taka superzdolna mloda pani, ktora juz ma otwarty przewod
doktorski na Politechnice. Z panem pracodawca rozstalam sie bardzo szybko.
Przypomina mi sie tez tekst znajomej mojej mamy, ktora na wiesc o tym, ze
zaczynam doktoranckie, stwierdzila: "Oj, biedna, teraz to dopiero bedziesz
musiala wydawac na dziecko..." - w jej mniemaniu studia dokt to hobby, za ktore
trzeba obowiazkowo placic ciezka kase. Troszke w tym racji jest:)
Pozdr wsyztskich.

[mcdowell]

jaki mól ????
Znam doktorantów którym się kompletnie poprzewracało w głowach kiedy rozpoczęli
doktoraty.Smakowali z ukontentowaniem ze mowi sie do nich "panie magistrze" i
nadęli się jak purchawy, przy czym napór ciśnienia zdecydowanie nie miał
uzadadnienia.
Znam też normalnych doktorantów, takich którzy nie zagrażają eksplozją.
Dktoranci są różni, tak jak różni są ludzie.

[jonasz14]

Ar.pl napisz ile lat bylas po studiach gdy pracowalas u tego pana co sie tak
chwalil toba ze masz otwarty przewod? byl oto zaraz po ukonczeniu
magisterskich?
dzieki

[ar.pl]

Chi chi, strzal w dziesiatke, u tego pana pracowalam dokladnie 10 miesiecy w
ciagu ktorych zdazylam obronic magisterke i zdac na doktoranckie:) Aha, jak
dostalam wyroznienie za obrone mgr tez sie chwalil wszytskim dookola, a ja
tymczasem chowalam sie z zaklopotania pod biurko. Pozdrawiam!

[r.richelieu]

i Tyś się z nim szybko rozstała? Co z tego, że cielę, przynajmniej płaci za
hobby, a Ty opromieniasz go swoim blaskiem;) Ja bym u niego pracowała ile
wlezie, bo drugiego takiego, który cieszyłby się z moich studiów ze świecą
szukać

[ar.pl]

Tylko ze robota byla nudna jak flaki z olejem, niczego nowego sie tam juz nie
bylam w stanie nauczyc po pol roku, gdyby nie to, ze musialam ja odbebnic do
stazu do uprawnien, ucieklabym wczesniej:) Chociaz to prawda, ze potem zdarzalo
mi sie slyszec, czy tak naprawde to chce pracowac czy studiowac (a z nastepnej
pracy wylecialam po miesiacu, ale to akurat nie z powodu studiow, tylko
dlatego, ze nie dalam sie sprowadzic do roli 'mrowki' ani pracowac za darmo
wieczorami i w weekendy:))

[r.richelieu]

Oddałabym dużo za bezpieczne flaki z olejem, zawsze to zabezpieczenie finansowe
umożliwiające stosunkowo bezstresowe uprawianie własnego hobby. Mam nadzieję,
że udało Ci się znaleźć równie miłego szefa i ciekawszą pracę

[tuptusie]

mhm.. ja może tak odpowiem trochę niedyplomatycznie, ale wydaje mi się, że jest
to taka istota pomiędzy tymi bohaterami występującymi w poniższym kawale

Student poszedł zdawać ustny egzamin. Zdaje, zdaje, męczy się męczy, ale coś mu
to nie wychodzi. Profesor coraz bardziej wnerwiony, widzi że student nie kumaty
i chce go oblać. Ale student nie daje za wygraną i prosi o drugą szansę. Na co
profesor odpowiada:
- No dobra. Jeśli odpowie pan na jedno moje pytanie to zaliczę panu egzamin.
Proszę mi powiedzieć: Kto to jest STUDENT?
Po czym student z <cheese>em na twarzy odpowiada:
- No więc STUDENT to młoda osoba, która dąży do zdobycia wiedzy itd. itp.
Na co profesor tak patrzy i mówi:
- Otóż nie. Student, to takie małe gówno co pływa po wielkim szambie i z
trudnością próbuje dopłynąć do wyspy zwanej MAGISTER.
Student wkurzony nie wie co powiedzieć. Profesor chce wpisać mu pałę, na co
student się odzywa:
- To niech mi pan profesor powie: kto to jest PROFESOR?
Profesor <cheese>nął się i zaczął mówić, że profesor, to starsza osoba bardzo
inteligentna itd. itp.
Student popatrzył i powiedział:
- Otóz nie. PROFESOR to było kiedyś takie małe gówno pływajace po wielkim
szambie, które z trudem dopłynęło do wyspy MAGISTER, posiedziało tam trochę,
znudziło mu się, następnie z trudem dopłyneło do wyspy zwanej PROFESOR i teraz
siedzi tam i robi wielkie fale żeby te inne gówna nie dopłynęły do swoich wysp!

...jak widzicie poczucie humoru mojego męża, od którego dostałam ten kawał nie
ma granic.. tym bardziej, że on sam chyba nie zdaje sobie sprawy, że w tym
szambie siedzi po uszy razem ze mną -haha:)

[mcdowell]

Piękne. Jakieś takie prawdziwe.... uśmiałam się do łez ;-)))))))))))))

[miluszka]

Nie wiem czy ktoś z was widział rysunek ( chyba Mleczki) przedstawiający
stosunki na naszych uczelniach. Byl to powtorzony ten sam pięciokrotnie
rysunek faceta całującego w rękę z głębokim ukłonem innego faceta.Podpisy (nie
pamiętam dokładnie, więc to tak +-)pod nimi były następujące: studenci
pozdrawiają magistrów, magistrzy pozdrawiają doktorów, doktorzy pozdrawiają dr
hab, dr hab pozdrawiają profesorów.
I pomyślec, że jak swego czasu byłam na krótkim pobycie na Uniwersytecie w
Turku (uniwersytet =iliopisto), to zwyczajem było, że w jeden dzień w tygodniu
cały instytut ( profesor, doktorzy, pani sekretarka, sprzątaczka, technik)
zbierał się na wspólnym lanczu i miłych pogwarkach.

[malwaaa]

Nie może być ;-) Ja ich tam widywałam codziennie przy jednym stole na wspólnym
śniadaniu.

Ciekawa jestem

[suffo]

Czy macie swoich zagorzałych przeciwników wśród profesorów, ponieważ
odważyliście się "postawić"? Ja tak, choć nie ja zaczęłam wojnę ;-)))
Temat zszedł trochę w kierunku układów uczelnianych i widzę, że w większości
przypadków działa zasada świętości profesora ;-)

Do jonasza

[madaminka]

Te perfumy Kalvina kleina kosztuja moj drogi ponad 300 zlotych..kogo na to
stac przy glodowym stypendium....?
no ale dezodorant kosztuje 15 zl wiec braki w tym wzgledzie nie sa w zaden
sposob usprawiedliwione...

wizerunek

[annie_laurie_starr]

Ja zaczelam studia doktoranckie po paru latach przerwy po magisterskich. Gdy
zaczelam, to juz mialam meza, dziecko i jeszcze pare innych obowiazkow. Tak
wiec najmniej mnie interesowal moj wizerunek jak doktoranta. Nie zmienilam
garderoby, ale docenilam wygodne buty, bo nie dosc, ze dojezdzam z innego
miasta i jeszcze mam niezly spacerek na uczelnie. Aktowki nie posiadam i zle
bym sie z nia czula.

[margaretka2002]

Otoz to, ja wcale nie myslalam o Kleinie, tylko o zwyklym Gilette i kostce
mydla.

[mcdowell]

Oj, ale przecież można traktować to jako taki specyficzny fason - rys
doktoranckiej subkultury...ten trzydniowy zarost, tłuste rozczochrane włosy,
ten sam czarny powyciągany sweter noszony dzień w dzień od trzech miesięcy i
lubo nasiąknięty przetrawionym fetorem nikotynowym, ponadto płonące, podkrążone
i zapadnięte w głąb czaszki oczy. Taki widok wcale nie świadczy o tym, że ktoś
jest gnuśny, rozmemłany i notorycznie skacowany ale wskazuje, że ktoś taki
żyje jedynie ideami, przebywa duchem w Niebie Platońskim i gardzi takimi
pospolitoścciami jak dezodorant.
Ludzie wy nie czujecie tego klimatu !!! O tempora! o mores!

[pseudodoktorant]

jonasz14 napisał:
> Jak status doktroanta wlywa na relacje z
> dziewczynami, chlopakami?

He, he, myślę, że jeszcze sporo wody upłynie w Wiśle, zanim 'doktorant'
przestanie się kojarzyć z oderwanym od rzeczywistości przeintelektualizowanym
osobnikiem, nieśmierdzącym groszem gołodupcem, na siłę dorabiającym ideologię
do swojej postawy życiowej, nierzadko zakrawającej na ascezę.
Tak więc przy zawieraniu znajomości z nowo poznaną przedstawicielką płci
pięknej nie wyrywam się z moim doktoranctwem, a jak już ktoś zaczyna wypytywać,
co porabiam na co dzień, nieśmialo wybąkuję, żem doktorant, i pośpiesznie
dodaję, że zajmuję się także (a raczej przede wszystkim) czym innym, żeby moja
rozmówczyni miala jasność, że studia dranckie i praca na uczelni to tylko
urozmaicający dodatek do mego żywota:)

[annie_laurie_starr]

Ponizszy fragment dal mi do myslenia. Czyli jednak faceci chca sie spotkac z
pustymi babkami, dla ktorych "miec" jest wazniejsze niz "byc" i przed, ktorymi
raczej trzeba ukrywac doktoranctwo. Dziwne...Gdybym byla nadal stanu wolnego,
to "doktoranctwo" dzialaloby na plus raczej niz na minus, w czsie prowadzenia
poszukiwan tego wlasciwego faceta. No chyba, ze bylby to wieczny doktorant.;)
####

Tak więc przy zawieraniu znajomości z nowo poznaną przedstawicielką płci
pięknej nie wyrywam się z moim doktoranctwem, a jak już ktoś zaczyna wypytywać,
co porabiam na co dzień, nieśmialo wybąkuję, żem doktorant, i pośpiesznie
dodaję, że zajmuję się także (a raczej przede wszystkim) czym innym, żeby moja
rozmówczyni miala jasność, że studia dranckie i praca na uczelni to tylko
urozmaicający dodatek do mego żywota:)

[anaat]

Ja sobie chwale fakt, ze moglam wyskoczyc z prawniczych mundurkow i szpilek i
powrocic do 'studenckiego' stylu na luzie. Jak ja kocham plecaki, porozciagane
swetry i bojowki. I wygodne buty! Najlepiej trekkingowe, za kostke :)


(tak swoja droga na szpliki i garsonki to mnie teraz nie stac :-)))