Ważny i ciekawy głos w obornie pracy magisterskiej

[flamengista]

i w kwestii polskiej nauki i dydaktyki na uczelniach.

www.gazetawyborcza.pl/1,75515,4033246.html
Pozostaje tylko zapytać: a kto jest za to odpowiedzialny?
Kazał ktoś uczelniom odchodzić od zatrudniania asystentów?
Kto jak nie profesorowie, szukajac dziadowskich oszczędności zdecydowali się
na taki krok?

Ale z profesorem Gadaczem w wielu kwestiach się zgadzam. Można robić dwie
rzeczy w kwestii dydaktyki. Albo ciągle obniżać poprzeczkę i równać w dół.
Albo mimo wszystko próbować tych ludzi czegoś nauczyć.

Wypadało by robić to drugie.

@%^$@*&%#@!!!

[flamengista]

No i psia mać, musiała się trafić literówka w tytule. A nie ma możliwości
edytowania postów... Ach, ta dysleksja:/

[turzyca]

nie przejmuj sie, literowki ludzka rzecz.

A jak przeczytalam artykul to padlam. 100 magistrantow!!! U mnie jeden prof ma
ponad 30 osob na seminarium (z czego prace pisze pewnie ok. 12) i patrza na
niego krzywym okiem, ze ma az tyle osob. A seminaria takie jak moje z 2 osobami
tez sie trafiaja.
100 osob...

100 - normalka

[flamengista]

stu i więcej magistrantów to zjawisko wcale nie nadzwyczajne na polskich uczelniach.

Limit przyjęć na seminaria magisterskie u nas na uczelni wynosi 12 osób. W
szczególnych przypadkach 14 (za zgodą dziekana i kierownika katedry). Seminaria
prowadzi się na IV i V roku (w dawnym, jednostopniowym systemie studiów). Przy
czym u nas seminaria mogą prowadzić doktorzy. Na takim UJ tylko samodzielni, z
habilitacją.

Ponieważ seminaria są na dziennych, zaocznych i wieczorowych to mamy:
2x3x14=84

A przecież nasze limity i tak nie są jakieś nadzwyczajne. Na innych uczelniach
ludzie miewają na seminariach i 20 osób.

A przecież nie należy zapominać o takiej "drobnostce" jak opieka nad piszącymi
prace licencjackie...

[profes0r]

Przeraża mnie Twoja uczelnia...

przecież piszę

[flamengista]

Gdzie indziej jest jeszcze gorzej.

Po prostu uczelnie ekonomiczne miały największy problem z boomem edukacyjnym lat
90tych.

[penthesileia]

Z tym, że na części kierunków UJ seminaria są w praktyce trzyletnie: na
jednolitych magisterskich na III roku jest proseminarium, które prowadzą
doktorzy (choć często także dr hab.). Niekiedy na dane seminarium można się
zapisać wyłącznie, gdy uczestniczyło się w konkretnym proseminarium
(prowadzonym przez samego dr hab. lub wybranego doktora z tej samej katedry).
Na moim proseminarium uczyliśmy się przede wszystkim zasad pisania poprawnej
pracy naukowej, potem przyszła kolej na prezentacje z zakresu przyszłych prac
mgr. Na koniec oczywiście praca roczna.

IV i V rok to już seminaria z wybranym promotorem. Promotorowi przyznać trzeba,
że jest zawsze przygotowany do zajęć, nawet gdy temat jest bardzo egzotyczny.
Poza tym, przyjmując studentów na seminarium, przeczytał nasze prace z
proseminarium, do których się też odniósł.
Limit przyjęć na seminarium wynosi zawsze 14 osób, piętnasta jest przyjmowana
za zgodą promotora i dyrektora instytutu.

W praktyce, tylko na początku IV roku niektóre seminaria są bardzo oblegane -
krótki jest okres zapisów na seminaria (prowadzi to sekretariat, a nie sami
promotorzy), więc studenci zapisują się masowo do profesorów których znają i
lubią. Profesorzy studentom nieznani (a są takie "duchy", o czym dalej),
prowadzący seminaria o niepopularnej tematyce, bądź tacy, o których krąży
opinia, że zlecają prowadzenie seminariów doktorantom, początkowo mają
miniaturowe grupy. Jednak w ciągu pierwszego semestru grupy się wyrównują -
studenci, za sprawą kolegów, którzy zaryzykowali, migrują na te niepopularne
seminaria.
Na moim seminarium, które startowało z 15 uczestnikami + dodatkowym studentem z
licencjackich, zostało po roku jakieś 8-9 osób.
Są jednak i tacy promotorzy, kórzy mają 4-5 studentów na krzyż, a i to
seminaria łączone IV z V rokiem.

Ale, podsumowując: 2 (Iv, V rok) x 2 (dzienne, zaoczne) x średnio 10
uczestników = 40 studentów. Wydaje mi się, że to mimo wszystko bardzo dużo.
A prof., nie dość, że jest zorientowany w naszych sprawach, udziela dodatkowych
konsultacji na dyżurach, ma kilku doktorantów, prowadzi kilka regularnych
przedmiotów, to jeszcze dość intensywnie publikuje.

Ale są i inne przykłady - prof. bez żadnych przedmiotów, publikacje rzadkie, a
seminarium prowadzone mailowo (jest na moich studiach grupa, która miała tylko
jedno spotkanie organizacyjne na IV roku, na którym prof. dał swój adres
mailowy i prosił o maile "w razie jakichś kłopotów". I to dopiero jest
tragiczne seminarium...).

Student nie będzie musiał pisać pracy mgr

[niewyspany77]

Magister bez magisterki

Student nie będzie musiał pisać pracy magisterskiej. Wystarczy, że zda ustny
egzamin.

Taki pomysł znajdzie się w nowelizacji ustawy "Prawo o szkolnictwie wyższym",
którą resort nauki i szkolnictwa wyższego przygotuje do końca czerwca. - Chcemy
dać uczelniom wybór: praca magisterska albo egzamin alternatywny - zapowiedział
wczoraj minister Michał Seweryński.

www.gazetawyborcza.pl/1,76842,3988126.html

[profes0r]

Czyli wylewamy dziecko z kąpielą. Mam nadzieję, że potencjalni kandydaci na
studia III stopnia zostaną uprzedzeni, że bez pracy magisterskiej nie mają o
nich co marzyć - przynajmniej w mojej jednostce.

chcemy dać uczelniom wybór

[flamengista]

albo uczelnie kształcą nieuków, albo się pod tym podpisują (pod ich pracą
magisterską).

Uradowane uczelnie z przyjemnością zrezygnują z prac, bo profesorom odpadnie 50%
dydaktycznych obowiązków.

A zamiast zwykłych nieuków mury polskich uczelni zaczną opuszczać nieuki do
kwadratu.

Zaiste, jest się z czego cieszyć.

[panieneczka6]

Taki żeś pewny,wszyscy tak pewnie w sumie oceniają bezsensowność ale czy
widzieliście jaki jest poziom tych alternatywnych egzaminów a problem
niesamodzielnych prac magisterskich jak można rozwiązać?

[jancio.wodnik]

Właśnie tak wygląda upadający polski biznes edukacyjny.

W obecnej sytuacji uczelnie powinny zmniejszyć o 50% liczbę studentów i
zwiększyć o taki sam odsetek liczbę etatowych pracowników. Wymagałoby to
oczywiści nakładów finansowych, co w praktyce oznaczałoby wprowadzenie
wysokiego czesnego na studiach obecnie zwanych dziennymi. Niestety
pseudosocjaliści, będący w istocie populistami, nie zdecydują się na tak
drastyczne rozwiązanie, nie przeznaczą też większych środków na naukę i w ten
oto sposób nauka i edukacja w Polsce będzie się staczała po równi pochyłej.

[flamengista]

W zasadzie nie mam tu nic do dodania. Zgadzam się w 100%, podpisuję się pod tym
obiema rękami.

[brtlmj]

Tak sie zastanawiam - czy te liczby dotycza tylko takich kierunkow jak prawo czy
ekonomia, czy tez az tak duzo sie zmienilo przez ostatnich siedem lat? Moj
promotor prowadzil oprocz mnie dwoch innych magistrantow (politechnika).

Bartek

[kasiamat00]

Na pewno nie wszędzie jest aż tak źle. Tzn. dla mnie wszystkie historie o
kilkudziesięciu magistrantach i totalnym braku czasu dla nich brzmią zupełnie
egzotycznie - z tego co widzę po znajomych, większość osób na matematyce
(działka teoretyczna, na jakiś zastosowaniach jest chyba ciut gorzej) jest
jedynym lub jednym z dwóch-trzech magistrantów swojego promotora. Na informatyce
standardem jest chyba coś koło 3-5 magistrantów rocznie, ale raczej nie więcej.
No i raczej nie słyszę o problemach z umówieniem się z promotorem - a raczej o
tym, że się przed nim ucieka (w styczniu! :).

[brtlmj]

Ufff, ulzylo mi :-)

B.

masz rację

[flamengista]

To o czym piszę to problem raczej nauk społecznych, humanistycznych czy prawa.
Obleganych kierunków takich jak zarządzanie, stosunki międzynarodowe,
politologia, dziennikarstwo, socjologia, psychologia czy prawo.

Pamiętam szok, jak nasz dobry znajomy podczas towarzyskiego spotkania zaczął
narzekać na trudną sytuację. Jest profesorem mikrobiologii i do niedawna na
seminarium magisterskim miał 3-4 osoby. A teraz limit zwiększono mu do 7.

Tyle że te 7 osób to i tak za dużo jak na seminarium z mikrobiologii, gdzie
studenci robią własne eksperymenty w ramach pracy magisterskiej. W tym świetle
nawet seminarium z ekonomii dla 12 osób nie wygląda najgorzej.

[jancio.wodnik]

Oczywiście, że to dotyczy komercyjnych kierunków, gdzie są tabuny zaocznych,
wieczorowych, a oprócz tego jeszcze prywatne szółki wyższe.

[niewyspany77]

POzwole sie nie zgodzic z Toba. Rynek pracy zweryfikuje, moze i owszem ale
jedynie jakis procent z tych magistrow. Wez pod uwage, iz w naszym kraju nie ma
po prostu pracy dla tych mas ekonomistow, managerow, pedagogow takich a owakich,
historykow, archeologow, plastykow, filozofow itd. W zwiazku z czym upycha sie
ich po urzedach, bankach, gimnazjach, prywatnych firmach, dowozeniu pizzy,
kasach w tesco itd, plus oczywiscie zagraniczne zmywaki/budowy/sieciarnie gdzie
weryfikacji nie ma zadnej.

[jancio.wodnik]

niewyspany77 napisał:

> POzwole sie nie zgodzic z Toba. Rynek pracy zweryfikuje, moze i owszem ale
> jedynie jakis procent z tych magistrow

masz rację
wyższe wykształcenie powinno oznaczać, że osobnik przeszedł już jakąś selekcję.
rynek niech sobie weryfikuje ludzi z maturą, albo bez niej, tacy też nadają się
do różnych prac. nie każdy musi mieć wyższe wykształcenie i nie każdy powinien
je mieć.

[jtr11]

Kto odpowiedzialny?? Hmm... jako ekonomista przytoczę ciekawe przysłowie, iż: "jeśli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o pieniądze". Taka jest niestety smutna prawda. Uczelnie musza na siebie zarabiać aby wogóle istnieć. Jak zarabiają? Przyjmują większą rzeszę studentów. Maturzyści ambitnie idą na studia aby tam dowiedzieć sie (najczęściej po kilku latach), że to w sumie i tak strata czasu bo tutaj nikt nie ma ani siły, ani czasu, ani pieniędzy ich czegokolwiek przydatnego w praktyce nauczyć. Tu tak naprawdę jest największy problem polskiej nauki. Brak nam środków na badania, wyposarzenie, pensje, etaty, dydaktykę. Uczelnie ratując się zwiększają limity przyjęć, co implikuje, iż prac magisterskich będzie coraz więcej i więcej. Rozwiązania są w zasadzie dwa: albo całkowita prywatyzacja sektora edukacji wyższej i radźmy sobie dalej sami, albo zwiększenie dotacji państwowych.
Oba tak samo nie realne, więc pozostaje tylko usiąść i płakać nad stanem polskiej nauki i edukacji
Pozdrawiam