PENSUM

[mpit78]

sprawa wygląda tak - jestem świeżo "upieczonym" adiunktem, wchodzę w rytm zajęć na swojej jednostce i jak to nowy nie mam "swoich" ustalonych przedmiotów - każdy starszy pracownik bojąc się o przyszłość i swoje pensum pilnuje własnych nadgodzin jak ognia.

Dzisiaj dowiedziałem się iż w wyniku niżu demograficznego i zmniejszającej się liczby studentów przewidywane są redukcje etatów. Jako adiunkt mam 4 lata umowy o pracę po czym następuje weryfikacja. Znając specyfikę swojego wydziału zaczynam się bać o swoją przyszłość. Mam określony dorobek, uczestniczę w kilku programach w których rzeczywiście moja wiedza jest przydatna. Piszę właśnie 2 książki (jako ich współautor). Mimo to jako najmłodszy pracownik w dodatku pochodzący z jednostki powszechnie nielubianej (przodujemy w ilości studentów - poprawkowiczów, obecna kadra również miała problemy z przejściem naszych przedmiotów stąd ta niechęć ;)) obawiam się, że w pierwszym rzędzie odczuję redukcje.

W związku z powyższym mam pytanko, jakie przyjąć nastawienie do pracy ? mam dwa wyjścia - starać się jak najszybciej zrobić habilitację i jak najwięcej publikować (co może nic nie znaczyć mam 4 latka czasu) lub powoli wychodzić z trybu pracy naukowej i zacieśniać współpracę zewnętrzną.

Czy pracownik z którym nie przedłużono umowy o pracę z uwagi o niezabezpieczoną liczbę godzin dydaktycznych ma prawo odwołać się ? i czy bogaty dorobek może być dostatecznie silnym argumentem w odwołaniu?

Wiem że to 4 lata ale w laboratorium czas szybko mija, nie chcę obudzić się jako 34 letni człowiek z ręką w nocniku , szczególnie zważając na fakt, iż wielokrotnie z premedytacją rezygnowałem z opłacalnej pracy innego typu, gdyż jasno wytyczyłem sobie swoją ścieżkę naukową ;).

Pozdrawiam i przepraszam za przydługi post

[babazgaga]

Jak najszybciej habilitacja i jak najwięcej publikować. Wtedy jak będą
mieli komuś nieprzedłużać umowy, to na pewno nie będziesz to Ty.

[wichajster4]

Jak masz umowę na czas określony to uczelni nie będzie tak łatwo się
z niej wycofać. Swoją drogą to masz tylko na 4 lata??? To już w
ogóle kiszka. Moja koleżanka ma umowę na 9 lat. W ostateczności
możesz się zapisać do związku zawodowego i się oflagować. ;)
A tak na serio to ja bym rozważył czy nie dać sobie spokoju, tym
bardziej jak piszesz, że stara kadra pilnuje nadgodzin jak oka w
głowie. Z pewnością jak dojdzie do zwolnień to możesz polecieć
właśnie Ty (z dużym dorobkiem) a nie pani X czy pan Y, starsi
wykładowcy których wszyscy kochają.

[wichajster4]

...albo jak napisała babazgaga - habilituj się jak najszybciej. W
ciągu 4 lat habilitacja - będziesz stawiany jak wzór tytana pracy :)

[babazgaga]

Umowa na 4 lata to niestety teraz standard, przynajmniej u mnie, na
adiunkcie dwie umowy po 4 lata, a nie jedna na 8-9

[autumna]

Uciekałabym, gdzie pieprz rośnie, jeśli masz taką możliwość. Habilitacja jest sprawą uznaniową; nie wiadomo kiedy twój dorobek zostanie oceniony jako wystarczający na habilitcję - za 5 lat? 10? Weź pod uwagę, że wobec braku godzin starsza kadra nie ma interesu w tym, by młodzi szybko awansowali...

zgadzam się

[flamengista]

1. 4 lata na habilitację to strasznie mało, nawet - jeśli dobrze zrozumiałem -
jak na nauki przyrodnicze
2. w sytuacji redukcji etatów na uczelni niestety nie patrzy się na dorobek, a
na układy. No i to, kto wyrabia pensum. Jeśli je wyrabia, jest "niezbędny"
3. habilitacja - jak trafnie napisała autumna - jest sprawą uznaniową, chodzi
rzecz jasna o wystarczający dorobek. Zgadzam się też z nią - w dobie kryzysu
stara kadra zewrze szeregi i będzie walczyć z konkurencją

Swoją drogą, ta redukcja etatów to dla mnie science-fiction. Mamy katedry, które
nie wyrabiają pensum od 4-5 lat (a więc jeszcze w czasie wyżu) - i nikogo za to
się nie zwalnia. A raczej - nikogo ze stopniem doktora i wyżej.

Znam przypadek, że nie dało się zwolnić pewnego delikwenta, który zrobił
wszystko, by sobie na zwolnienie "zasłużyć" (brak hab. w terminie, brak
publikacji, fatalne oceny ankiet ze studentami, konfliktowy). Umowa mu się niby
skończyła, a skoro jego szef nie chciał jej przedłużyć, znaleziono mu przystań w
innej katedrze. To było raptem rok temu...

No, ale może moja uczelnia rządzi się trochę innymi prawami;)

[autumna]

> nie wyrabiają pensum od 4-5 lat (a więc jeszcze w czasie wyżu) - i
> się nie zwalnia. A raczej - nikogo ze stopniem doktora i wyżej.

No cóż, w moim byłym instytucie po doktoracie nie było etatów ani dla mnie, ani dla koleżanki z roku niżej, za to pojawiali się znienacka inni pracownicy nie bardzo wiadomo skąd i po co. A w obecnym spisie pracowników figuruje magister na stanowisku asystenta, mimo wielokrotnego gadania "nie mam mowy o zatrudnieniu kogokolwiek przed obroną". Już nie wspominając delikwenta, też magistra, na stanowisku starszego wykładowcy, który zżera masę godzin, a na pracę naukową może sobie gwizdać.

no dobra

[flamengista]

ale tu piszesz u zatrudnieniu, nie zwalnianiu. U nas po doktoracie najwyraźniej
trudno być zwolnionym.

[krysiulka]

Przeczytałam to, co napisaliście i myślę sobie - ciekawe, czy w Polsce jest
osoba, która zrobiła habilitację w cztery lata.
Czy to jest do zrobienia?? Czy jest do zrobienia w branży mpita78?

Kusi mnie też, żeby zadać pytanie, czy ci, którzy wpadli na ten pomysł, sami
zrobili swoje habilitacje w tak krótkim czasie - ale odpowiedź nie ma dla nas
znaczenia.

Myślę, że w tym szaleństwie jest metoda i chodzi o drastyczne obniżenie poziomu
habilitacji lub zachowanie własnych ciepłych posadek...Pytanie, czy mpit78 chce
wejść do takiej gry.
Ja bym nie poszła na taki układ.

[carduelis]

Mój kolega w październiku podpisywał umowę na stanowisko adiunkta na 3 lata.
Wcześniej był zatrudniony jako asystent (przez 2 lata). Raczej nie wydaje mi
się, żeby ktokolwiek myślał, że w ciągu 3 lat się habilituje. Najszybsza
habilitacja jaką znam w mojej branży to 5 lat po doktoracie.

to jest chyba tylko możliwe

[flamengista]

... w przypadku prawników. Znam taki przypadek, chłopak ok. 30-tki, tuż po
doktoracie i za chwilę będzie kończył pracę habilitacyjną.

Problem w habilitacji polega zwykle na:
- zgromadzeniu odpowiedniego dorobku w danej dyscyplinie;
- zgromadzeniu danych i przeprowadzeniu ciekawych, oryginalnych badań.

W przypadku prawa wystarczy w praktyce dużo czytać (jasne, to też ciężka praca)
- nie robi się żadnych żmudnych ankiet, nie grzebie się w bazach danych, nie
żebrze się w urzędach statystycznych...

Będę szczery - dla mnie habilitacja zrobiona w 3-4 lata po doktoracie oznacza 2
możliwości:
- autor jest geniuszem na miarę nagrody Nobla;
- habilitacja jest cieńka i przeszła dzięki życzliwości rady.

Jako że potencjalni laureaci nagrody Nobla stanowią jakieś 0,000001% polskich
naukowców, wiadomo jaka możliwość jest bardziej prawdopodobna.

nie zgadzam się

[alba.alba]

flamengista napisał:
> W przypadku prawa wystarczy w praktyce dużo czytać (jasne, to też ciężka praca)
> - nie robi się żadnych żmudnych ankiet, nie grzebie się w bazach danych, nie
> żebrze się w urzędach statystycznych...

Nie zgadzam się. W naukach prawnych też robi się żmudne badania. Przykładowo jeździ się po różnych sądach w kraju, żebrze o akta sprawy, analizuje je i tworzy się statystyki. Nie mówiąc już o tym, że w takich dziedzinach jak kryminalistyka/kryminologia/psychologia kryminalistyczna/wiktymologia badania empiryczne stanowią znaczną część pracy i są na ogół skomplikowane oraz czasochłonne, łącznie z przeprowadzaniem żmudnych ankiet przez ciebie wspomnianych. Tak więc twierdzenie, że prawnikom wystarczy tylko literatura do poczytania jest nieprawdziwe.

może i tak

[flamengista]

Nie mam zamiaru się spierać, bo prawnikiem nie jestem. Jednak w tym konkretnym
przypadku mam pewne wątpliwości...

Wiem, może to czysta zazdrość;) ale jednak jeśli od matury do habilitacji dzieli
delikwenta 10 lat, to jest to lekka przesada.

Jasne, można być geniuszem - ale tacy od razu są odławiani przez MIT czy
Cambridge. W ostateczności przez UJ i UW, jeśli mowa o prawnikach.

Natomiast co do metodologii prawnej nie mam zamiaru dyskutować. Mam jednak do
alby pytanie: czy wśród prawników tak szybkie doktoraty i habilitacje to norma?

[alba.alba]

flamengista napisał:
> Natomiast co do metodologii prawnej nie mam zamiaru dyskutować. Mam jednak do
> alby pytanie: czy wśród prawników tak szybkie doktoraty i habilitacje to norma?

Z moich obserwacji wynika, że wcale nie są szybkie.

[nickwmig]

mpit78 napisał:

> lub powoli wychodzić z trybu
> pracy naukowej i zacieśniać współpracę zewnętrzną.

Zdecydowanie to lub. Zresztą o to warto zadbać wcześniej, jeszcze
jako doktorant (a może i magistrant), tak aby się potem nie okazało,
że człowiek z braku alternatywy robi doktorat na siłę, zmuszając się
do pisania, nierzadko na prochach.

Swoją drogą ciekawi mnie, jak się ma taka umowa na czas określony do
zdolności kredytowej.

[eu-iza]

Ja mam etat na 8 lat (i tyle czasu na habilitację, przy czym chyba jest
możliwość przedłużenia o rok czy dwa jeśli się przedstawi dowody, że jest się
blisko celu)
Z kredytem nie ma problemu, pytają tylko o zarobki (przynajmniej tak było 2 lata
temu).
A propos pracy na uczelni, to nigdy nic nie wiadomo. Może przedłużą, a może
przyjdzie czyjaś córka, syn czy ktoś tam jeszcze. Tak naprawdę to wszystko
zależy od bezpośredniego szefa - czy ma i chce mieć dobry zespół czy nie.
Ja nie wiem, czy się wyhabilituję. Na wszelki wypadek mam drugi zawód
(nie-naukowiec) i jakby co, to do prywaty. Zresztą, kto wie, co będzie za parę
lat...

[puriste]

Zamiast podanej opcji "zacieśniania współpracy zewnętrznej" skupiłbym się na
współpracy wewnętrznej. Bez stosownego poparcia habilitacji nie zrobisz,
rozbijesz się o beton obojętności :(

[mpit78]

dzięki za Wasze odpowiedzi/rady etc. mam swoje własne przemyślenia.
Ale nie rozwijam ... ;)

[joannah31]

Habilitacja w 4 lata? Chłopie...czarno to widzę. Może rozejrzyj się
za drugim etatem albo godzinami np. w prywatnej szkole, to nie tylko
okazja do dodatkowego zarobku, ale ewentualnego złapania kilku
znajomości i jeżeli cię zredukują, do przenosin?