Prosil bym o rade/pomoc.

[sho01]

Witam. Kilka dni temu dostalem napad, mialem kilka lat spokoju a tu nagle ni z tad ni z owat napad... biore depakine 500 mg x2 rano. Jestem obecnie za granica. Mogl by mi ktos poradzic lub pomoc? Dziekuje serdecznie pozdrawiam wszystkich.

[lanefretete]

Na czym by ta owa rada/ pomoc miała by polegać??

[sho01]

Na tym np. czy wziac dodatkowo jeszcze tabletke wieczorem, czy moze inne jakies, narazie nie mam mozliwosci isc do lekarza. Dlatego sie zwrocilem z taka prosba, moze ktos by mogl cos doradzic ...

[lanefretete]

To jest dość niebezpieczna wydaje mi się kwestia, gdyż pomimo faktu, iż posiadamy pewną wiedzę na temat choroby to decyzję o zwiększeniu dawki jest zbyt poważną sprawą, aby "radzić". Najlepiej znasz własny organizm i jego indywidualne potrzeby, tym nie mniej, "próbowanie" manipulowania dawką bym nie polecała. Jest strona TacyJakJa.pl tam na forum o tematyce padaczka pełni konsultacje specjalista, może on Ci pomoże. Nie korzystaj z rad i pomocy osób, które nie mają nawet w najmniejszym stopniu przybliżonej Twojej historii choroby.

[26tomek1]

nie zapominaj brac magnez i wit.B6 a jeden napad moze okazac sie przypadkowy

[lanefretete]

Czemu magnez i witamina B6 jest tak istotna??

[renatka5822]

nie jestem lekarzem ale magnez i vit.B6 to są składniki które są potrzebne by chronić układ nerwowy a my mamy go uszkodzony magnez i vit, B6 łatwo się wypłukuje z organizmu szczegulnie kawa to robi a trzeba to uzupełniać ja sama tak dokłanie nie rozumiem wszystkiego bo w moim przypadku nawet lekarze nie za bardzo więdzą a każda ma inne podłoże i nawet przy badaniach nie ma oznak choroby żebym nie dostawała ataków przy kimś to powiedzieli by mi że jestem zdrowa nawet jak starałam się o grupe żeby choć na pół etatu pracować to w ciechanowie lekarz mnie powiedział że jak by to była padaczka ankocholowa to bez problemu a tak to nie dostane i wiesz mam to w nosie jak mi się uda to pracuje i ukrywam chorobe bo nie miała bym jak żyć z dzieckiem a tak to jakoś mi się udawało teraz jest gorzej ale może coś mi się uda tylko że teraz chciała bym popracować w domu

[renatka5822]

nie wiem o jaką rade prosisz ja jestem epileptyczką od 13 roku życia i jest to choroba genetyczna w mojej rodzinie fakt że zaczeła się od mojego ojca dostał też tak mając 12 lat po tym jak był świadkiem roztrzelania ojca i brata i tak się nteraz ciągnie ale ja nie czuje się ułomną bo jestem silniejsza niż nie jeden zdowy człowiek i psychicznie i fizycznie trzeba tylko nie myśleć o tym że jesteś chory i brać leki bo to jest konieczne wiadomo że nie zawsze one tak pomagają jak my tego chcemy ale jak pilnujesz się i je bierzesz to możesz ograniczyć ataki dobre jest też jak co pare lat za zgodą lekarza zmienia się leki ja zaczynałam od fenedantiny pużniej brałam depakine a teraz lamitrin ale wspomagająco biore tegretol jak mało żyje w stresie to nawet i 3 do 5 miesięcy nie mam ataków a naprzykład mój brat ma inne i gorsze ataki żyj własnym życiem nie bierz wszyskiego do serca bo to wszystko powoduje ataki że przeżywamy wszystko nerwowo i w sobie lepiej wykrzyvczeć jak coś w sercu zalega ciężko tak ale ja prubuje choć ja bardzio jestem uczuciowa

[gumiis1230]

Oki może mógłbym ci jakoś pomóc ale napisz w jakiej konkretnie kwestii, sytuacji itp.
chorzynaepilepsje.blogspot.com/