Przekraczanie granic.

[jan.kran]

Zycie stawia nam rozne wyzwania. Malzenstwo lub parnerstwo, macierzynstwo,
nowy jezyk , praca zawodowa , studia.
Ja dzis w nocy przkroczylam kolejna granice , zawsze sie tego momentu balam.
Poszlo dobrze.
Opowiedzcie o swoich granicach przekroczonych...
Kran Enigmatyczny

[tamsin]

w poniedzialek 1:00 am rozpoczelam zycie bez wyrostka robaczkowego!

[mulinka]

tez zdrowka zycze

[viki2lav]

ale ci ladnie bez wyrostka, no zupelnie twarzowo, najlepszego!

[viki2lav]

chodzi za mna ten watek, co cos spierdziele to mysle acha, przekroczylam
granice: dobrego smaku np., czasem wydaje mi sie ze sama z soba nie jestem
soba, najbardziej beznadziejne uczucie.
Przekraczanie granic jest trudne, najgorzej przekracza sie wlasne, powiedzmy
limity. Czesto to co pomysli glowa tak trudno jest z siebie wyrzucic w obawie
przed niezrozumieniem ze strony innych. a jak juz czlowiek wywali z siebie to
tez zle bo w niewlasciwym czasie, miejscu i porze.
i tych cholernych granic sa tysiace...

[jan.kran]

Miałam otworzyć nowy wątek ale Viki podciągęła mój stary , który trochę pasuje
do mojej dzisiejszej sytuacji. Ja nazywam tę sytaucję połknięciem żaby czyli
zrobieniem czegoś na co nie mam ochoty.
W moim Domu Swawolnej Starości pracuję dwa lata plus cztery miesiące praktyki.
Na dwóch oddziałach rehabiliatcji i somatycznym. Samochwała w kącie stała ale
zaczynałam od zera nie mając pojęcia o języku ani o zawodzie.
W tej chwili jestem ceniona, bardzo lubiana pzrez kolegów , podopiecznych i ich
rodziny.
Często słysze pochwały i koledzy lubią ze mną pracowac , pacjenci przywiązują
się do mnie , rodziny cenią.
Na oddziale somatycznym pracuję mało i tam jet bardziej praca w zespole i
hierarchia nie istnieje czy fiyzczny czy pielegniarka wsio rawno .
Na rehabilitacji w zasadzie też ale zwłaszcza szefow stwarza lekki podział na
personel fachowy i nie.
Ale bardzo nieznacznie i to nie jest dla mnie problem.
Ja nie mam stałej pracy i pracuję "na gębę " albo na telefon.
Patrzę jakie dyżury są wolne i o nie proszę , często piszę karteczkę z
życzeniami i z reguły dostaję dyżury jakie chcę.
Badzo lubię pracować w nocy i wieczorem , unikam ze względów osobistych pracy w
dzień.
Ostatnio dużo miałam nocnych dyżórow. Jest o nie trudno bo z reguły otrzymują
je podpięlegniarki mające stały kontrakt. Ale jedna jest chora i się załapałam.
Pacjenci lubią jak pracuję nocą bo mam czas , gadam z nimi sporo , pomagam.
Do tej pory było ok.
Kilka dni temu był kolejny kryzys pracowy , choroba nocnej podpielęgniarki.
Wzięłam na błagania mojej szefowej dwie noce. Nikt nie chciał pracować bo był
weekend.
Ponieważ miałam dzienny dyzur umówiony wczesniej na oddziale somatycznym a wiem
jak cięźko znaleźć kogoś na zastępstwo w weekend pracowałam jak galerniak.
Noc na rehab plus dziień na somatycznym , 16 h nonstop.
Kilka godzin pauzy i noc na rehab 20 h.
Załoga patrzyłą zlekim zadziwieniem i pukała się wgłowę ale ja to zrobiłam dla
pacjentów i szefowej.
Dodam źe przea dwa lata ze trzy razy odmówiłam zamiany dyżuru albo nieprzyjścia
do pracy w razie potrzeby.
Zminiam wczesniej ustalonej dyżury, eęcę jak dzwonią bo kogoś brakuje.
Mieszkam blisko więc w ciągu 30 minut od telefonu stoję na taśmie.
Pracuję w święta , wekendy , na mnie jak na Zawiszy

Trzy dni temu napisałm karteczkę do szefowej z prośbą o dyżury za dwa tygodnie.
Było dużo wolnych nocy i popołudni.
Po trzech dniach wolnego zaglądam do planu dyżurów,
Trzy noce na które miałam wielką ochotę dostała dziewczyna , również fizyczna
nie pracująca u nas tylko na innym oddziale.
Innych dyzurów nie dostałam , ani jednego.
Dziś zadzwonię do szefowej i umówie się na rozmowę.
Co mam powiedzieć?
Kran Wściekły

[samo]

Kranie,moze powinnas poprosic o staly etat i grafik?Nic innego nie przychodzi
mi do glowy.Jesli pracujesz "na gebe", jak to nazywasz,to nic nie wegzekwujesz.
Obawiam sie,ze sympatia rodzin,pacjentow i wspolpracownikow nie ma w tym
przypadku zadnego znaczenia.

[jan.kran]

samo napisała:

> Kranie,moze powinnas poprosic o staly etat i grafik?Nic innego nie przychodzi
> mi do glowy.Jesli pracujesz "na gebe", jak to nazywasz,to nic nie wegzekwujesz.
>
> Obawiam sie,ze sympatia rodzin,pacjentow i wspolpracownikow nie ma w tym
> przypadku zadnego znaczenia.

Pogłebię sytuację.
" Na gębę" pracuje u mnie pewnie połowa załogi. To jest przyjęte i działa.
Ja miałam trzy miesiące stały kontrakt i mi nie pasowało bardzo.

Teraz oprócz dwoch oddziałow w " moim" DSS pracuję w kolejnym domu gdzie tez mam
trochę dyżurów i czuję że jestem tam potrzebna.
Z moim doświadczeniem i referencjami dostanę bez problemu pracę w Oslo.

Dla mnie problemem jest nielojalnośc fabryki, nie tylko do mnie , generalnie.
Ja sobie nie pozwolę skakać po głowie choć na pracy akurat tam bardzo mi zależy.
Dużo emocjonalnie zainwestowałam w to miejsce , lubię swoich podopiecznych , załogę.
Dzwoniłam do szefowej , spotakamy się jutro albo w poniedziałek.
Zobaczymy.
K.

[samo]

Hmmm, ja rozumiem doskonale twoj zal czy rozczarowanie, natomiast tak to chyba
wyglada-jak nie masz stalego grafiku, to ci rzucaja po zmianach jak szmaciana
lalke. Ja tak mialam,kiedy pracowalam w barze. Szef potrafil wpisac mnie na
sobotni wieczor (najgorszy z mozliwych),siedzialam do 3-4, a pozniej do domu i
z powrotem w niedziele w poludnie do wieczora. Chodzilam po takiej serii na
rzesach, a pozniej czekalam kilka dni,az znowu cos dla mnie znajdzie.Nigdy
wiecej.Szefowa zapewne wyslucha twoich pretensji, pokiwa glowa,powie,ze jej na
tobie zalezy zeby cie zmotywowac. A pozniej znowu bedziesz traktowana gorzej
niz pielegniarki- no ale takie sa reguly gry.Trzymam kciuki,zeby bylo inaczej.

[viki2lav]

moze boja sie liczyc tylko na Ciebie, tak czasami jest, mnie tez przez trzy
lata wystarczalo 2 fizykoterapeutow do wszystkich pacjentow, wszystko bylo ok
dopoki jeden nie mial wypadku nie widzialam w co rece wlozyc, tak ciezko tu o
fizykoterapeutow! teraz szukam zawczasu zastepstwa przezornie! tyle

[yatzekalexander]

pamietam swoja pierwsza, prawdziwa prace zaraz po studiach-pierwsza rade mi dal
moj przelozony-nigdy nie licz na lojalnosc pracodawcy...oh ile razy sie to
sprawdza

[syswia]

W jeden wieczor po raz pierwszy przekroczylam granice poznania drugiego
czlowieka, ciagle zapuszczam sie w nieznane coraz glebiej. Kazdego dnia.
Prawie 3 lata temu przekroczylam granice fizyczne i umowne.
W kilka tygodni przekroczylam granice nieznanego i stalam sie znana w obcym mi
srodowisku.
Przez wiele miesiecy usilowalam przekroczyc granice wlasnych slabosci. Robiac
dobra mine do zlej gry dreptalam w miejscu. Teraz wiem, ze musialam podreptac,
zeby miec wiecej sily na odbicie sie.
Ponad pol roku temu przekroczylam barierie zaufania kanadyjskiego pracodawcy.
Szykuje sie do kolejnego skoku... A potem do tygrysiego skoku.
A potem cos jeszcze wymysle.

[sylwek07]

tamsin i jak sie czujesz?wszystko ok?zycze zdrowia
jan.kran to super ze przekroczylas granice zycze nastepnych sukcesow
syswia moge sie przylaczyc do Twojego postu poniewaz widze swoje zycie .

[jan.kran]

> Kilka godzin pauzy i noc na rehab 20 h

Miało być 10 h)))

[sylwek07]

jan.kran a ja pomagalem w Andrzejkach w Domu Pomocy Spolecznej