temat solidarnosci kobiecej....

[monie_pl]

... temat zaisnpirowany dyskusja w watku o "honorowych zabojstwach".
No wiec tak sobie poczytalam i sa to straszne rzeczy!

Jednak jednak z osob wspomniala o braku solidarnosci kobiecej, o wychowywaniu
corek rownie surowo jak wychowane byly matki, o staraniu sie o przychylnosc
Pana (meza). I to jest fenomen, ktory wysepuje nie tylko w jednym miejscu,
ale wlasciwie na calym swiecie!

Skoro ten fenomen jest taki miedzykulturowy to musi miec on baze w czasach
kiedy religii jeszcze nie bylo, czyli wtedy kiedy mezczyzni byli rzeczywiscie
silniejsi fizycznie i brali wladze sila. Idac dalej tym tropem mozna byloby
powiedziec, ze ten fenomen nie powinien istniec w krajach gdzie kobiety moga
swobodnie pracowac i wybierac swoja sciezke zyciowa, ale...

... wtedy zjawisko odizolowywania kobiet samotnych przez mezatki (ktoras z
was o tym wspominala) lub obnizanie wartosci zycia bez meza czy dzieci nie
miescilby sie w tych ramach takze....

Jakie sa wasze pomysly na powod takich zachowan?
Ciekwa jestem.

Pozdrawiam
Monika

dlaczego

[sylwek07]

tak malo jest solidarnosci miedzyludzkiej? czy swiat nie bylby piekniejszy
jakby kazdy czlowiek dzielilby sie szczesciem,tym co posiada aby te dobro
wracalo do Nas w 2-4 razy silniejsze .Tak wiem jak wyglada zycie i ze to sa
marzenia ale warto chyba zaczac ??wszystkim zycze udanego wtorku jak i srody.

[katarzynams]

monie_pl napisała:

> Skoro ten fenomen jest taki miedzykulturowy to musi miec on baze w czasach
> kiedy religii jeszcze nie bylo,<

mnie sie wydaje, ze ten fenomen wzial sie wlasnie z
patriarchatu/monoteistycznych religii, wlasnie wczesniej, we wspolnocie
plemiennej z panteistycznymi religiamii nie istnial.

>Idac dalej tym tropem mozna byloby
> powiedziec, ze ten fenomen nie powinien istniec w krajach gdzie kobiety moga
> swobodnie pracowac i wybierac swoja sciezke zyciowa, <

teoretycznie, ale to chyba jeszcze za wczesnie, pomysl ile stuleci kobiety w
naszym spoleczenstwie byly kompletnie uzaleznione od mezczyzn, a od ilu lat
moga same o sobie decydowac. Osobiscie znam 45letnia kobiete, Portugalke z
Azorow, ktora wydano za maz jak miala 16 lat za duzo starszego mezczyzne wcale
jej o nic nie pytajac. Swoja droga tak nieszczesliwej, a przy tym zlosliwej
osoby to chyba jeszcze nie spotkalam. No ale jest religijna, wiec rozwod nie
wchodzi w rachube. Moze swoim corkom pozwoli wybrac sobie mezow, ale
prawdopodobnie nadal bedzie uwazac, ze rola kobiety to rola matki i zony.
katarzyna

[monie_pl]

czy panteistyczne religie to to samo co politeistyczne?

czyli to wnaszej psychice lerzy? chyba nie moge sie z tym zgodzic, bo jesli
przyjmiemy, ze na kazde pokolenie kobiet przypada 2-5% (w statystycznym
rozkladzie normlanym) kobiet odstajacych od stereotypu, to wskaznik kobiet
wyzwolonych powinien byc juz wyzszy.

a moze problem jest z definicja kobiety wyzwolenej, ktora nieustannie sie
zmienia, bo swiat pedzi do przodu?

tak sobie mysle...a wy?
Monia

[triskell]

monie_pl napisała:
> czy panteistyczne religie to to samo co politeistyczne?

Nie. Według religii politeistycznych, jest wielu Bogów. Według panteistycznych
natomiast elementem boskim jest "The All", "The Source", wszechświat czy
jakkolwiek to byśmy zwali, ale nie jest to ani jakaś antropomorficzna istota,
ani nawet nie jest zewnętrzna w stosunku do nas.

[samo]

monie_pl napisała:

> Skoro ten fenomen jest taki miedzykulturowy to musi miec on baze w czasach
> kiedy religii jeszcze nie bylo, czyli wtedy kiedy mezczyzni byli rzeczywiscie
> silniejsi fizycznie i brali wladze sila.

Mezczyzni nawet teraz sa zazwyczaj silniejsi fizycznie. Rzecz w tym, ze kobiety
nie sa w stanie uwierzyc, ze tez moga byc silne fizycznie. Nie sa socjalizowane
do walki, do bycia silna, zwinna, wysportowana i odwazna. Na zajeciach z
samoobrony poczatkowo boja sie bic kukly czy "napastnikow". Miesnie u kobiet
nie sa mile widziane. W ogole kobiece cialo nie jest mile widziane. Mamy byc
niedozywione, slabe psychicznie (konkurencja miedzy kobietami o paleczke bycia
najatrakcyjniejsza) i bezwolne.

>Idac dalej tym tropem mozna byloby
> powiedziec, ze ten fenomen nie powinien istniec w krajach gdzie kobiety moga
> swobodnie pracowac i wybierac swoja sciezke zyciowa, ale...

Prawo kobiety do pracy nie oznacza jeszcze, ze w danej kulturze brak
patriarchatu i dyskryminacji.

A jaki powod? Socjalizacja, trening gender od samych urodzin.

> ... wtedy zjawisko odizolowywania kobiet samotnych przez mezatki (ktoras z
> was o tym wspominala) lub obnizanie wartosci zycia bez meza czy dzieci nie
> miescilby sie w tych ramach takze....

Ja nie uwazam, zeby zycie bez meza i dzieci mialo mniejsza wartosc. Chyba
jeszcze tkwi ci w glowie nazywanie singli starymi pannami w Polsce. Wiesz ze w
USA wiekszosc gospodarstw domowych stanowia single? Nastapila ogromna zmiana
obyczajow w tej materii. Odizolowywania kobiet samotnych przez mezatki tez nie
zauwazylam. Moze to kobiety samotne jak je nazywasz nie maja ochoty sluchac
tylko o rodzinie,pieluchach i rachunkach? ;o)) A na serio, to watek zaczelas
strasznie ciekawy,ale jednoczesnie skazany na porazke,jesli nie zostanie
skrecony :o) Dlaczego wsrod kobiet nie ma solidarnosci? Ja uwazam ze jest.
Doswiadczam jej caly czas- wsrod rodziny, przyjaciol, w pracy, w roznych
codziennych sytuacjach i wreszcie tutaj- na szacownej kupie :o)

[alex113]

Jeszcze nie tak dawno (na skali historii) w dumnej i "cywilizowanej" Europie
kobiety inteligentne, myslace i postepowe (czesto parajace sie medycyna i
nauka) oskarzano i palono na stosach.
U pozostalych postepujace zastraszenie doprowadzilo do tego ze
zaczely "chronic" siebie i swoje corki tym by byly ciche, posluszne i nie
prowokowaly kontrowersji.
I tak juz zostalo, ze wiele kobiet nadal zyje w strachu i obawia sie podniesc
glowy.

[tamsin]

troche abstrachujac od tematu a troche nie...wlasnie zobaczylam wspanialy film
o solidarnosci kobiet a wlasciwie o wdowach z Indii, ktory musze polecic -
"Water" Deepa Mehta. W tym samym momencie w ktorym traci sie nadzieje na
cokolwiek pozytywnego, bo chyba gorszego losu nie ma dla kobiet niz to co
spotykalo/spotyka hinduskie wdowy w Indiach, jeden maly wyjatek sprawia, ze
widzi sie szanse na zmiane.. Jeszcze ras polecam ten film, ktory nawiasem
mowiac byl nakrecony w tajemnicy z obawy na fanatykow (przypuszczam ze meskich)

[syswia]

Tamsin - to jedna z czesci tryptyku: Woda, Ogien, Ziemia.
Ogladalam Wode, niedawno obejrzalam Ogien - tez o kobietach i o kobiecej
solidarnosci (???). Polecam.

[tamsin]

Syswia, wlasnie wczoraj doczytalam sie o tych dwoch starszych filmach i mam
zamiar je zobaczyc. Rowniez doczytalam sie ze role Kalyani gra aktorka ktora ma
pochodzenie polskie tzn. jej ojciec pochodzi z Bangladeszu ale matka jest
Polka - zobaczcie tutaj jaka jest piekna:
en.wikipedia.org/wiki/Image:Waterlisa.jpg

[syswia]

O tak Ona sie urodzila w Mississauga, a teraz jest okropnie modna w
Bollywood, bo ma jasna cere i zielonkawe oczy, co sie aktorkom fulblod nie
zdarza....

[bielinka]

Kobieca solidarnosc - jest czy jej nie ma? Roznie. Ale mysle, ze dobrze, ze
szokuja nas zjawiska ktore ujawniaja jej brak Jest mnostwo
gazet "kobiecych" i tysiace kasiazek, w ktorych mozemy sie dowiedziec co zrobic
zeby utrzymac rodzine: jak godzic prace zawodowa z funkacja zony i matki, przy
tym byc dobra kochanka i dbac i dobre samopoczucie meza, jak go traktowac jak
rozumiec i jak "manipulowac". Pokazcie mi takie gazety-ksiazki dla facetow: jak
dbac o dobre samopoczucie zony jak umiec wyhamowac z praca, ze dzieci sa wazne
TERAZ, jak pomagac zonie w domu i jak rozumiec jej potrzey spotkania z
kolezankami itd itp. NIE MA. No dobra jest moze kilka tytulow, ktore i tak
kupuja koiety Z czego sie bierze przekonanie ze to kobieta musi zadbac o to
wszystko??? Bo kobieta zajmuje sie urodzonymi przez siebie dizecmi i potrzebuje
zabezpieczenia materialnego dla nich i do tej pory takim gwarantem byl facet.
Wciaz w nas pokutuje przekonanie ze musimy o niego zadbac bo same sobei nie
damy rady. Ale posluchajcie - wcale tak nie jest! Jesli masz prace i mieszkanie
to czego sie masz bac? Oprocz przynoszenia kasy do czego podobny jest facet?
Taki facet na stale? Jak cos Ci sie popsuje to mozesz wezwac montera, jak masz
ochote na seks to wystarczy "przyjaciel", albo i platny dostarczyciel. Jesli
zarabisz tyle kasy zeby CI straczalo na zycie to facet na stale NIE JEST
konieczny. Jesli z nim jestes badz tylko dlatego ze chcesz jego dla niego
samego. Ale to powoduje ze nie muszisz i nie powinnas deprecjonowac siebie w
tym zwiazku!!! Macie rowne prawa! Powinnas je egzekwowac - bez strachu ze on
odejdzie - bo jak odejdzie to co sie stanie? NIe bedzie milo to fakt, ale...
Dopiero wtedy kiedy kobiety sobie to uswiadomia i wywalcza rowne traktowanie na
rynku pracy (kasa kasa kasa) dopiero wtedy beda wolne, dopiero bedzie mozna
mowic o parterskich zwiazkach. Dopiero wtedy bedziemy sie szanowac. Owszem to
ze nie pracujemy ale dbamy o dom tez jest bardzo duza wartoscia i my to wiemy.
ALe faceci nie zrozumieja tego i nie docenia dopuki sami nie zaczna tego robic.
Na razie droga do uzyskania szacunku od mezczyzn dla kobiet jest praktycznie
jedna samodzielnosc finansowa. Oni tylko to szanuja. Tylko to potrafia
policzyc i znalezc wymierna wartosc. Jesli dojdziemy do tego ze naprawde
jestesmy same w stanie sie utrzymac - i swoje dzieci, dopiero wtedy kiedy to
naprawde poczujemy, to dopiero wtedy oni to poczuja i dopiero wtedy zaczna nas
szanowac. Co to ma do solidarnosci kobiecej? Mozemy do tego dojsc wspierajac
sie a nie traktujac jak rywalki w walce o facetow ... tego kwiatu to pol
swiatu ... Oczywiscie nie bierzcie mnie za wojujaca feministke W koncu
od trzech lat siedze w domu i nosze kolejne dizecko Ten tekst potraktujcie
troche na luzie, ale przyznacie - cos w tym jest...

[syswia]

kurna, Bielinko, ale jestes wojujaca)))
ale masz racje, cos w tym jest

[asia.sthm]

Brawo Bielinko!!
Przez megafon to wyglaszaj, potrzebne jak cholera.

[maja92]

Bielinko, dlaczego sie na koniec wycofalas? strach przed stosem?
))))))

Ja zarabiam dwa razy tyle co moj maz. W domu nie gotuje i gotowac nie bede.
Robie to w weekend dla przyjemnosci i zeby sie czegos nauczyc, ale piec nie
bede - w Superquinn apple tart jest za €6 - nie oplaca sie bawic)))
Umyje lazienke, ale Pan Maz musi odkurzyc - przez 11 lat malzenstwa odkurzacz
moze mialam 2 razy w reku.
Samochodu nie myje i nigdy tego nie zrobilam - ja Mu piore skarpetki, wiec On
moze mi umyc samochod)
Mam wlasne konto - On ma swoje - ja place mortgage, rachunki i kredyt na
samochod - on placi polowe za opieke dla dzieci i kupuje jedzenie. Moja reszta
z pensji jest moja i Jemu nic do tego)
Kupie farbe do domu - Pan Maz maluje sciany)
Ja zawoze dzieci do szkoly - On musi je odebrac. Ja robie z nimi lekcje w
poniedzialki i srody - Maz we wtorki i czwartki.

Za bardzo nie moze podskakiwac - zrobil to raz i pokazalam Mu gdzie sa drzwi od
mojego domu)))) Ja jestem motorem w naszym domu i jak balast mi sie za
bardzo wierci, to sie Go pozbede)) Poplacze w poduszke przez pare dni i sie
otrzepne i dalej bede ciagnela do przodu, bo taki mam charakter)))
Kaprysy moich wlasnych dzieci musze znosic, bo sa moje - maz nie moje dziecko -
oddam Go mamusi na poprawke z wychowania)))) Ogolnie to matka ze mnie
srednia, wiec matkowac nie lubie)))))
A tak ogolnie to Go kocham i swietny z niego partner, ale ze mna to "nerwy w
konserwy", bo ja tez pazurki pokaze....

No!!
Poziom adrenaliny mi sie znowu podniosl!!
))))))))

[bielinka]

maja92 napisała:
> Bielinko, dlaczego sie na koniec wycofalas? strach przed stosem?
> ))))))

Nie Nie boje sie stosu Ale sa kobiety, ktore dobrze sie czuja w swoich
domowych rolach i nie czuja sie dyskryminowane itd. Wynika to czesciowo z ich
nastawiania a czesciowo - smiem domniemywac - z przyzwoitosci ich facetow. I
nie chcialam zeby poczuly sie zle we wlasnej skorze, ze znowu przyszla taka i
ich zycie uwaza za "gorsze" albo cos. Bo kazdy jest inny i kazdy ma wlasny
sposob na zycie.
ALe wiem ze wiele kobiet jest zmeczonych laczeniem tysiaca rol w jednej. Wiem,
ze tak na prawde nie zdajemy sobie sprawy skad sie bierze to nastawienie ze my
powinnysmy... i tu dluga lista. I jak widze kolejny artykul pt. "jak rozumiec
faceta i sprawic zeby chcial z Toba zostac" to krew mnie zalewa. Bo to
nastawianie ze za atmosfere w domu odpowiada glownie, jesli nie jedynie,
kobieta to do szlau mnie doprowadza.
Kiedys kolega opowiedzial mi anegdote o szynce wielkanocnej. Moze znacie, ale
przytocze: zona na wielkanoc jak gotowala szynke to zawsze odkrawala jej oba
konce i kiedys maz pyta: a po co to robisz? Ona: nie wiem... moja mama tak
zawsze robila. Ida do mamy: czemu mamo te szynke kroilas z obu stron? Mama: nie
wiem... moja mama tak zawsze robila. Ida do babci: babciu czemu ty te szynke...
Babcia: bo mialam maly garnek i z reguly zadna szynka w calosci nie wchodzila...
Mam wrazenie ze nasze postepowanie jako kobiet jest wlasnie powielaniem wciaz
tych stereotypow bez zadawania sobie pytania: a wlasciwie dlaczego? Powiedzmy
sobie szczerze - mozliwosci mamy wieksze niz nasze babki i mamy, ale wciaz nie
jestesmy ich SWIADOME. Bycie "kura domowa" nie jest zle. ALe pod warunkiem, ze
czujemy sie w tym dobrze, ze jest to nasz wybor, ze czujemy sie dalej
pelnoprawnymi ludzmi. A nie wtedy gdy godzimy sie na to ze strachu przed
porzuceniem, z powodu braku wiary we wlasne sily, itd.
Twoj przyklad maju92 swiadczy o tym, ze prawdziwie "wyzwolonych" kobiet jest
coraz wiecej. Bardzo mi sie podoba to co napisalas A raczej to jak zyjesz :-
) Badz nam przykladem!
Mysle sobie tez ze odpowiedz na pytanie zadane wczesniej: dlaczego matki robily
to swoim corkom zawiera sie wlasnie w tym, ze uczyly je przetrwania w swiecie
gdzie warunki dyktowali mezczyzni. Oni sobie tego zyczyli a poniewaz byli
jedynym gwarantem jakiegos zycia (sami to tak urzadzili) to jedynym sposobem
bylo dostosowac sie i corki do ich wymagan. Teraz swiat sie zmienia i
mozliwosci kobiet tez, ale nie we wszystkich spolecznosciach tak samo. Pozatym
zeby wyjsc z nalecialosci myslowych utrwalonych przez XXXX lat socjalizacji
potrzeba tez XXX czasu. Nawet my, w miare swiadome tego wszystkiego wychowujemy
nasze dzieci poslugujac sie pewnymi stereotypami. Mozemy zlikwidowac tylko te
ktorych jestesmy swiadome. W kazdym pokoleniu posuwamy sie kilka krokow
naprzód, ale to i tak wymaga czasu. Nasze mamy nauczyly nas podnosic glowy, my
uczymy swoje corki siegac po swoje marzenia, ale to nie koniec drogi.

[asia.sthm]

Dotychczas od zarania statystyk czy czegos tam (jakichs badan socjalnych)
najczesciej podawanym powodem zawierania zwiazku malzenskiego bylo:
mezczyzni - staly dostep do sexu
kobiety - potrzebny ktos do utrzymania potomstwa.

Teraz, kiedy te powody staly sie jakby bez sensu, stracily swoja
pierwszoplanowa role, mozna miec nadzieje ze zawierane zwiazki malzenskie sa
skutkiem prawdziwej checi wspolnego zycia, partnerskiego ukladu na cale zycie.
I znow okazuje sie ze guzik prawda. Nadal goruja w statystykach te stare
archaiczne powody. Tak jakby jakis tryb gdzies sie na amen zatrybil.
Nie pamietam juz z jakich zrodel to mam, utkwilo mi w pamieci poprostu.

[bielinka]

asia.sthm napisała:
> Dotychczas od zarania statystyk czy czegos tam (jakichs badan socjalnych)
> najczesciej podawanym powodem zawierania zwiazku malzenskiego bylo:
> mezczyzni - staly dostep do sexu
> kobiety - potrzebny ktos do utrzymania potomstwa.

Bylo nie bylo, nasz powod jest szlachetniejszy

[maja92]

))))
bylo nie bylo w tym wolnym dostepie do sexu tez sie zmienia))

pamietam, jak moja Babcia o tym punkcie malzenstwa mowila, ze to "nieprzyjemna
lecz obowiazkowa robota"

Ja takiej nie mam ))) ja wyszlam za maz, a nie oddalam sie na posluge
sluzebno-seksualna)))

Oj - tak teraz sobie mysle 100 lat temu bym chyba zostala wychlostana, a Pan
Maz mialby klawe zycie))))

[syswia]

kobiety - potrzebny ktos do utrzymania potomstwa



i do zrobienia...
Kiedys pytalismy sie naszej Babci dlaczego wyszla za maz za Dziadka... Babcia
miala wtedy 38 lat i pochodzila z niezamoznej wiejskiej rodziny, Dziadek z tzw
inteligencji. Myslelismy, ze chodzilo o status, albo ze chcial ja bez
posagu.... Powiedziala, ze wyszla za maz bo chciala miec dziecko....

[maja92]

)))

Teraz wystarczy miec "one night stand"....

ba - mysle, ze na to szybciej, by sie znalazlo kandydata niz na malzenstwo)))

[tamsin]

no ale jak od takiego "dawcy" zagwarantowac zdrowie potomstwo???

[syswia]

Pamietam, ze nas ta odpowiedz zszokowala
w sumie potraktowala go jak rozplodowca...

[monika_a_b]

W czasach naszych Babć i Dziadków światem rządziły inne normy - trzeba
pamiętać, że były to czasy około-wojenne. Dziadek ze strony mojego Taty ożenił
się, bo musiał - Rodzice mu kazali znaleźć sobie żonę, bo byli bliscy śmierci.
Stracili wszystko na ziemiach koło Lwowa, przenieśli się tuż za polską granicę,
starzy już byli i schorowani, więc w przeciągu bodajże dwóch tygodni po tej
przgnębiającej przeprowadzce syn się ożenił praktycznie z "pierwszą lepszą" 16-
latką ze wsi, a już kilka tygodnii poźniej oboje Jego Rodziców przeszło na
drugi świat... Cóż, takie czasy... Było to krótko po wojnie...
Z kolei mój Dziadek śp. ze strony mojej Mamy ożenił się również tuż po wojnie z
o 14 lat młodszą od siebie dziewczyną - dzieci były potrzebne. Tyle, że oni
poznali się jeszcze podczas wojny.

[elagrubabela]

Moze to jest tak, ze ja sie stesknilam na kajaku za synkiem, ze teraz bardziej
mysle o wszystkim przez pryzmat Jego osoby ale moze to, co napisze ma jeszcze
jakis inny sens niz wyraz mojego "zapatrzenia" w Henka. Chodzi mi o to, ze
kobiety winny wreszcie zaczac praktykowac te babska solidarnosc na etapie
WYCHOWYWANIA SYNOW. Corki, sa oczywiscie wazne, ale z synami to jest czesto tak,
ze kobieta w domu sporo wymaga od meza ale synowi odpuszcza. I On potem rosnie
taki ksiaze, ktory bedzie wymagal od nastepnego pokolenia kobiet. Nawet w
najbardziej patriarchalnych spoleczenstwach, kobiety zajmuja sie synami
przynajmniej przez pierwszych kilka lat ich zycia. I wciaz wychowuja ich na
rozpuszczonych tyranow w kolejnych pokoleniach. W kazdej sprawie od dziewczynek
sie zawsze wymaga wiecej rozwagi, rozsadku, odpowiedzialnosc. Nawet teraz a moze
nawet teraz coraz wiecej, bo jeszcze maja byc wyksztalcone i ambitne zawodowo. A
chlopcy sa "zalatwiani" okresnieniem "boys will be boys" i odpuszcza im sie
przez wiele lat. Najgorszy przyklad to jest chyba z AIDS w Afryce gdzie to od
kobiet wciaz sie oczekuje, ze beda umialy sklonic swoich partnerow do zakladania
prezerwatyw a kto do jasnej cholery uczy tych chlopakow i wymaga od nich zeby
sami to robili???!!! AIDS jest juz znany od chyba 1985 roku czyli ile to juz
pokolen facetow wyroslo nienauczonych zadnej odpowiedzialnosci za siebie i innych!
Ja znam tylu syneczkow swoich mamus w roznych pokoleniach i wlasciwie ze
wszystkich stron swiata. Wszedzie jest ten sam schemat: mama traktuje syneczka
jak swoja ukochana maskotke, wymaga niewiele i spelnia zachcianki. Ta sama mama
czesto stawia wysokie wymagania corce, bo "dziewczynki musza" to i tamto; czesto
wrecz ta sama mama w roli kobiety stawia wysokie wymagania mezczyznom w ogole
ale to jest tak jakby te wymagania jej synka nie dotyczyly, jakby on byl z innej
gliny. No to ja sie tu publicznie zobowiazuje, ze Heniek bedzie wychowywany "jak
dziewczyna" - ha ha ha. Czyli ze bedzie mial stawiane wymagania i o pozycji
ksiecia bedzie mogl tylko slodko snic. Tyle mojego wkladu w solidarnosc kobieca:
jakas niemowlaczka albo dziewczynka w planie miejmy nadzieje z tego skorzysta
Elka

[sylwek07]

elagrubabela co do tej odpowiedzialnosci masz racje bo powinna byc po obu
stronach .

[marjanna1]

elagrubabela napisała:

Chodzi mi o to, ze
> kobiety winny wreszcie zaczac praktykowac te babska solidarnosc na etapie
> WYCHOWYWANIA SYNOW.

Swieta racja elka!!!!!))))))

[monika_a_b]

Masz rację!
Więcej takich zdroworozsądkowych matek, mniej problemów dla przyszłych
pratnerek ich synów!
Pozdrawiam...

[katarzynams]

Ela,
jest dokladnie tak jak piszesz. Mam sporo znajomych, dla ktorych syn jet
ksieciem, a corka kopciuszkiem. Nie potrafie tego pojac, ale dobrze, ze sa
matki, takie jak Ty,
z szacunkiem,
katarzyna

[monika_a_b]

Bielinko i Maju92 - bardzo mi się podobają Wasze postawy, bo potwierzają mnie w
mojej własnej...

Nie wiem, jak wy, ale ja często spotykałam się z niezrozumieniem, albo co
gorsza ze zwymyślaniem mnie, gdy pokazywałam różki i nie chciałam dać się
nagiąć do niestety cały czas jeszcze panujących stereotypów. Zawsze
twierdziłam, że najpierw muszę zdobyć wykształcenie, potem trochę popracować, a
dopiero później zabrać się za rozmnażanie, przy czym zawsze podkreślałam, że
nie chcę zostać przy dziecku dłużej niż rok (a może nawet tylko pół roku,
wszystko zależy oczywiście od tego, czy mogłabym np. pracować częściowo z domu
i takie tam udogodnienia).
Nie rozumiem, dlaczego kobiety _w dalszym ciągu_ chcą się robić zależnymi od
swoich mężów. Nie uwierzycie, ale w Stanach (przynajmniej w moim WA) jest
całkowitą normalką, że kobieta wychodzi za mąż, rodzi dzieci i staje się kurą
domową (i to nawet przy tylko jednym dziecku tak długo, aż ono pójdzie na
studia!). Gdzie się nie obejrzę, to widzę taki schemat. Dla mnie to kompletna
załamka. Całkowicie niezrozumiała. W czerwcu np. byliśmy u znajomych Quebecków
na grylowaniu w St. Jean (to quebeckie święto). Same pary z dziećmi (oprócz
nas), a przy wejściu na taras tak to wyglądało: po lewej (tam gdzie gryl)
panowie z piwkiem bądź jedzonkiem w ręku rozmawiali o pracy i ciekawostkach ze
świata, po prawej (tam gdzie mały plac zabaw) panie gruchały do dzieci _przez
cały czas_ naszego tam pobytu. Praktycznie nie sposób było porozmawiać z nimi
na tematy bardziej "dla dorosłych". Cóż, ja nie jestem w temacie dzieci, a
nawet gorzej, bo już mam pewną "alergię" na zwroty typu "będziesz miała dzieci,
to sama zobaczysz", "dziecko to dla kobiety pełne spełnienie" i takie tam,
pewnie same je znacie... Tak, jakby kobieta bez dziecka nie była 100%
kobietą! W XXI wieku! I tak się zachowują kobiety względem innych kobiet!
A już w ogóle jestem bardzo "alergiczna" na sugestie typu: "jeśli nie możesz
pracować (jak wiecie nie mam pozwolenia na pracę ani szansy na dostanie tego
świstka, więc o legalnej pracy mogę tylko pomarzyć), więc dlaczego nie chcesz
zajść w ciążę i zająć się wychowaniem dziecka???" Tak, jakby to było jedynym
rozwiązaniem. Nikt nigdy nie wspomniał o ewentualnym dalszym kształceniu się, o
jakiejkolwiek możliwości rowinięcia swoich zainteresowań, cokolwiek co nie
byłoby związane z rozmnażaniem się! Często rozmawiam na ten temat z moim mężem,
i przy okazji dowiedziałam się, że u niego w pracy żony kolegów _nie pracują_,
a zajmują się prowdzeniem domu i ewentualnie wychowywaniem dzieci. Wszystkie,
bez wyjątku (w jednym przypadku żona nie pracuje, ale ma zamiar dalej się
kształcić)! Czy to nie jest trochę załamujące? Przecież one nie myślą o
przyszłości. Po kilku latach może być tak, jak wspomniała Bielinka (chyba): mąż
odchodzi do młodszej koleżanki z pracy, która ma ambicje! (I nawet wcale bym mu
się nie dziwiła, niestety) A żona zostaje z niczym - nie pracując oczywiście
nie płaciła świadczeń emerytalnych (w Niemczech np. emerytury kobiet są
zastraszająco niskie, bo zbyt długo zostawały w domu), ze znalezieniem pracy po
kilku latach abstynencji zawodowej mogą być kłopoty, w końcu świat idzie do
przodu, technika się rozwija itd.... Jeśli któraś z założenia chce zostać w
domu, to po co w ogóle studiuje? W Meksyku dziewczyny studiują, aby upolować
męża... Również na wydziale prawa na moim niemieckim uniwerku wśród mężczyzn w
dalszym ciągu panuje takie przekonanie. No nie mogę wyjść ze zdziwienia! W XXI
wieku! A jeśli w rozmowie z kimś (obojętnie czy to z mężczyzną czy z kobietą) o
takich poglądach podaję moje, to często wychodzę na "wojującą feministkę". I
tylko dlatego, że ja chcę pracować, a nie poświęcać się mężowi i dzieciom!
Mój chłopak, którego miałam w wieku 20 lat, z uparciem mianiaka powtarzał, że
jeśli nie chcę zostać minimum 3 lata przy dzieciach, to nie powinnam ich mieć,
bo będę wyrodną matką! Co za bzdura!
Na całe szczęście znam też normalne matki, które nie zaniedbują się
intelektualnie pod pretekstem wychowywania dzieci. Moja sąsiadka (Belgijka)
będać jeszcze w ciąży szukała mieszkania/domu do kupienia. Raz prawie prawie by
znalazła coś odpowiedniego, ale: w pobliżu był mały park, a w nim same matki-
kwoki, z którymi mogła porozmawiać li tylko i wyłącznie o osławionej kupce i
zupce. Tak się tym zraziła, że na jakiś czas machnęła ręką na dalsze
poszukiwania nowego lokum. Powiedziała mi, że nie ma zamiaru mutować w taki
sposób. Hmmm... Jedna z moich polskich koleżanek tutaj zrobiła karierę w banku
mając dwójkę dzieci. Czyżby to nasze europejskie wyobrażenie w tej kwesti było
aż tak odstępujące od tutejszego?

[syswia]

Ja tez bylam zadziwiona tym jak olbrzymi jest odsetek kobiet - pan domu w
Kanadzie. W Polsce bylo to zjawisko prawie niezauwazalne....

[katarzynams]

monika_a_b napisała:

> Nie wiem, jak wy, ale ja często spotykałam się z niezrozumieniem, albo co
> gorsza ze zwymyślaniem mnie, gdy pokazywałam różki i nie chciałam dać się
> nagiąć do niestety cały czas jeszcze panujących stereotypów. <

A propos stereotypow - ja nie mam dzieci z wyboru i uwazam, ze to byla
najlepsza decyzja jaka w zyciu podjelam. Oczywiscie, nie wszyscy krewni i
znajomi o tym wiedzieli, ale nikomu nie przyszlo do glowy, ze to mogl byc moj
swiadomy wybor. Wiekszosc wspolczula mi, ze nie moge miec dzieci, niektorzy
uwazali, ze moj (byly) maz byl impotentem, ale nikt nie pomyslal, ze nie chce
miec dzieci.

katarzyna

P.S. Zeby nie bylo watpliwosci, nie uwazam, ze z kobieta, ktora chce miec
dzieci jest cos nie tak, po prostu ja sie do tego nie nadaje.

[sylwek07]

tylko zeby te kobiety chcialy takich mezow wybierac bo jak narazie to jest nie
za bardzo ..

[mon101]

W Szwecji urlop, zwany tu nie macierzynskim, tylko rodzicielskim, dzielony jest
miedzy matke i ojca. Narazie w wiekszosci dobrowonie, oprocz miesiaca, ktory
tatusiowie musza wziac obowiazkowo, bo inaczej przepadnie. Partie kandydujace
do wyborow (za dwa tygodnie!) przescigaja sie w pomyslach co tu zrobic zeby
tausiowie wykorzystywali wiekszasc ilosc urlopu, bo nadal jednak biora go w
wiejkszosci matki. U mnie w pracyj est oczywiste, ze kazdy mlody ojciec bierze
kilka miesiecy wolnego, inaczej uwaza sie , ze cos jest z nim "nie tak".
Wiekszosc ojcow bierze urlop w miesiacach letnich (czerwiec

[monika_a_b]

Super pomysł! W Kanadzie też tak jest - mój szwagier wziął pół roku
wychowawczego, bo mu przysługiwał. Niestety, dziećmi w dalszym ciągu bardziej
zajmował się ich matka aniżeli on. Urlop jest płatny, a jemu fianasowo nawet
bardziej opłacało się być na tym urlopie niż pracować (w pracy ogciągano mu
opłaty związkowe, a on "wychowawczego nic się nie odciąga).
Mój mąż też chce wziąć taki urlop tacierzyński, jak już tym tatusiem kiedyś
zostanie. W Stanach ojciec może wziąć co najwyżej do tygodnia wolnego -
czyli niepłaconego! Tak miał znajomy z pracy mojego ślubnego.

[samo]

Watek jak zwykle sie troche skrecil, bo byl o solidarnosci kobiecej, a nie
niezaleznosci materialnej czy macierzynstwie

Mam troche inna opinie nt kobiet decydujacych sie na pozostanie w domu. Dla
nas, Polek, pobyt w domu,czy zostanie tzw SAHM (stay at home mom) kojarzy sie z
byciem kompletnie zalezna od meza, spedzanie calego dnia na ciezkich pracach
domowych i kompletnym braku czasu dla siebie,oraz zebraniu pieniedzy od meza.
Owszem, tak w wiekszosci wygladalo zycie Polek, ktore sie na cos takiego
decydowalo. Amerykanki ktore decyduja sie na pozostanie w domu wciaz jednak
zatrudniaja babysitters, zamawiaja w restauracji carry-out na obiad, a
sprzataniem zajmuje sie raz w tygodniu cleaning service. Malo tego, pensja ich
meza na to wszystko wystarczy- nie to co w PL. I wiecie co, gdybym ja
zdecydowala sie kiedykolwiek na dziecko, a moj maz zarabialby tyle, ze ja nie
musialabym isc do pracy, zeby stac nas bylo na to wszystko o czym napisalam,
oraz na wakacje, ubrania czy inne przyjemnosci, to wcale nie zawracalabym sobie
gitary robota. Tez wolalabym sobie isc z dzieckiem do parku, galerii czy do
zoo. To, ze jedyna pracujaca osoba bylby moj maz/partner nie oznaczaloby,ze
jestem od niego zalezna, czy ze moim jedynym tematem byloby moje dziecko.

Troszke przesadzone wydaly mi sie ostatnie posty. Jestem feministka, ale dla
mnie tozsamosc feministyczna nie oznacza buntu przeciwko posiadaniu dzieci,
rozmowach o nich, czy buntu przeciwko pracy. Praca kobiet niekoniecznie jest
oznaka ich wyzwolenia. Kobiety poszly do pracy do fabryk, bo wraz z urbanizacja
i migracja spoleczenstwa ze wsi do miast nastapila koniecznosc dwoch pensji w
kazdym gospodarstwie domowym. Trzeba umiec oddzielic przywilej od koniecznosci.
Jest wiele innych rzeczy ktore mozna robic zamiast kwitniecia przy biurku i
gapienia sie w ekran przez osiem godzin dziennie. I jesli kasy z mezem mam
wystarczajaco duzo, zeby nie musiec pracowac i wysylac swoje dziecko do daycare
na 8 godzin, to wcale nie robi to ze mnie zaslepionej i ciemnej kury domowej.
Troche zrozumienia, siostry!

Samo bezdzietne

[asia.sthm]

samo napisała:
> Troche zrozumienia, siostry!

Ja cie tak cholernie dobrze rozumiem ze wszystkim, ze az mnie mdli od tej
niezwyklej zgodnosci
Podpisuje sie oburacz i lece sie teraz solidarnosciowac z przyjaciolka.

A ze watek skreca, jak cholera to naprawde niczyja wina. To lezy w hormonach.
Tych hormonow od scislego trzymania sie tematu na KP brak.
E tam, to trzymajcie sie czego tam chcecie, milego dnia !

Zebym tylko za bardzo sie nie rozkupila ,bo mam nadal traume po wczorajszym
pozarze

[marjanna1]

Ja tez sie zgadzam z samo. Mi sie wydaje, ze w Polsce my nie przyzwyczajone do
obrazku oani domu, bo niewiele osob bylo na to stac. Na zachodzie natomiast
ludzi najnormalniej w swiecie stac na to by jedna osoba zostala w domu. I tak na
przyklad w Holandii coraz czesciej sie slyszy, ze to pan tata zostaje w domu
zajmowac sie dzieckiem lub pan maz zajmowac sie po prostu domem.

[bielinka]

A propo ostatnich postow nt. kobiet w domu. Ja to jestem pelna rozpusta: syn w
przedszkolu, maz w pracy, raz na tydzien Natasza do sprzatania ... Teraz
troche mi sie wolnosc dzikiego zwierzecia skonczy bo Jasiek za dwa tygodnie ma
sie pojawic I tez mi sie dobrze siedzi, choc... brak ludzi, brak pracy w
sensie wybitne towarzyskim W pewnym sensie chcialabym isc do pracy, bo
jednak mozg mi sie strasznie rozleniwia w domu, bo jestem z zalozenia leniwiec
i jak nie musze to nie robie ... Ale wkurza mnie ze w zwiazku z tym ze jestem w
domu a nie pracuje to ode mie sie wszystkiego wymaga. Nie zeby moj maz byl
tyranem ale wiecie - ja sama jakos soba jestem rozczarowana ... Gdyby nie ANia,
ktora sie pojawila w Kijowie i wyciagnela mnie z domu to pewnie juz bym umarla
z depresji.
A co to ma z solidarnoscia kobieca? To ze nas tego mamy nie uczyly ... No,
okej, mamy zaczely, ale poniewaz one na pewno nie byly tego uczone to my tez
sie dopiero uczymy. Jest trudno, bo kobiet, ktore osiagnely cos w - nie
ukrywajmy- meskim swiecie maja czesto sklonnosc do "bycia bardziej papieska od
papieza". Mysla sobie - nam nikt nie pomagal, wymagali tyle co od facetow, to
co ja mam pomagac innej kobiecie? Pozatym same znamy najlepiej jak wyglada
zycie zon i matek i gdzie lezy niebezpieczenstwo ze beda "slabszymi"
pracownikami. To mi przypomina sytuacje gdy oddzialowa na oddziale gdzie
rpacowalam zostala nasza, do tej pory, kolezanka. Ona wiedziala dokaldnie jak
migalysmy nasza poprzednia oddzialowa... WIedziala pracujac z nami, ze inaczej
sie nie da, bo sie zwariuje, ale kiedy stanela po drugiej stroanie barykady
byla w trudnej sytuacji - i my tez... Prawda jest taka, ze kazda kobieta ktora
teraz cos osiaga, osiaga to dlatego ze kobiety cos juz jako spolecznosc
osiagnely. Oczywiscie - jej sukcesy sa jej wlasnymi sukcesami, ale to nie
prawda, ze ona doszla tu gdzie jest tylko swoimi nogami. Przed nia bylo wiele
innych ktore wydreptywaly sciezke na szczyt. Czy zobowiazuje ja to do dozgonnej
wdziecznosci i pomagania innym? To juz pytanie indywidualne. ALe Sylwek napisal
cos o solidarnosci miedzyludzkiej, niejako bez wzgledu na plec. Jesli spojrzymy
na drugiego czlowieka jak na czlowieka to juz cos, a jesli uswiadomimy sobie,
ze jednak wciaz kobiety maja trudniej w tym meskim swiecie to juz pelny sukces -
KOBIET. Nie chodzi o poblazanie tam gdzie jest niedopuszczalne, ale o
zrozumienie w swiadomosci, ze jednak podlegamy duzej presji spolecznej. I warto
sobie pomagac. Bo jak my sobie nie pomozemy to nikt nam nie pomoze.
A czy jest sie kura domowa czy biznes women? Kazda droga zyciowa jest dobra
jesli Ci odpowiada, ale musi Ci ODPOWIADAC! Matka z dziecmi nie jest "gorsza"
od tej bezdzietnej biznes women - to po prostu inna droga do siebie. Ale faceci
nas powinni szanowac bez wzgledu co robimy. O!

[jan.kran]

Po pierwsze pomimo że ja osobiście jestem kompletnie świrniętą matką i uważam
moje dzieci za ósmy cud świata i sobie ciągle je oglądam , podziwiam i jestem
zachwycona macierzyństwem nigdy nie miałam problemu z zaakceptowniem braku
powyższej chęci u innych kobiet.
Jeden z moich dwóch Braci nie ma potomstwa z wyboru i już.
Mam kilka bezdzietnych przyjaciółeczek które nie mają dzieci z wyboru albo z
powodu braku odpowiedniego faceta w odpowiednim czasie.
Są wspaniałymi ciotkami dla mojej młodzieży , świetnie się rozumiemy i nigdy
nie komentuję ich wyboru.
Ja byłam przez wiele lat Hausfrau i Mutter. Jakoś mi to rozumu nie odebrało
a wręcz przeciwnie. Miałam masę znajomych które miały wyższe wykształcenie,
doktoraty , języki i z wyboru ale też często z konieczności zostały w domu.
Spotykałyśmy sie ciągle na śniadaniach , brunch lub na placu zabaw i
progenitura sobie gdzieś pełzała po okolicy a myśmy sobie inteligetnie dyskutowały.
Oddawałam dzieci do przedszkola - szkoły i jeżdziłam na francuską konwersację
albo sobie przypominałm łacinę i gręeę lub czytałm ambitną literaturę.
Mam czasem wrażenie ze miałam więcej czasu na swój intelekt siedząc w domu z
dziećmi niż obecnie w rozkroku między domem a fabryka.
Kran