Taniec Wampirów w Romie

[Gość: Fido]

Dotarły do mnie jeszcze nieoficjalne wieści, że w Romie będzie wystawiany
genialny musical "Taniec Wampirów" w reżyserii Polańskiego. Czy ktoś coś o tym
już słyszał?

[Gość: Devojce]

Sie sprawdzi.
A skąd te pogłoski?

[Gość: gosc]

Kępczyński powiedział to w wywiadzie radiowym - a poza tym ogłaszane są kolejne
castingi do Romy pod kontem nowej obsady do Miss Saigon i
kolejnego "tajemniczego" musicalu (to już jest tajemnicą poliszynela)... Poza
tym zbiegło się to z wypowiedzią Polańskiego dla prasy że "...chętnie by zrobił
ten musical w Polsce i może to się w najbliższym czasie uda..." - a gdzie może
to zrobić jak nie w Romie? Polański ma już 67 lat i nie odkłada takich planów w
jakąś bliżej nieokreśloną przyszłość. Chyba że dogaduje się z Korwinem...(?)

casting!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: asia_dba]

a kiedy ten casting?????????????????????????????

[Gość: ja]

czy ktos moze wie od ilu lat mozna sie zglosic na casting????????????????

[Gość: fido]

Z tego co mi jest wiadomo 9-10 wrzesnia.
Pozdrawiam

[Gość: Milka]

Czy ktos wie, gdzie mozna w Polsce kupic plyte z muzyka do tego musicalu?
Chetnie bym posluchala tej muzy... :-)

[Gość: ubu]

czy to już jest pewna wiadomosć, ze w romie będą Wampiry????? I ta data
castingu też jest prawdziwa??????

[Gość: fido]

Na razie sa to tylko pogloski i nikt na Forum tego nie potwierdzil. Oficjalnie
niczego jeszcze nie wiadomo (mozna zadzwonic do Polanskiego :-))). Casting
oficjalnie dotyczy nowego naboru do Miss Saigon (taka tresc byla w ulotce
rozeslanej w pare miejsc w Polsce) - ale jak to zwykle w Romie bywa, jak ktos
sensowny sie tam pokarze, to znajdzie sie dla niego miejsce i w innych
przedstawieniach...

[Gość: sombre]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> ogłaszane są kolejne castingi do Romy pod kontem nowej obsady do Miss Saigon

Miss Saigon widziane w Romie był moim najgorszym musicalem w życiu.
Totalna porażka.

> a gdzie może to zrobić jak nie w Romie?

W tym teatrze widziałem tylko Misskę, zatem nie mogę wyrobić sobie zdania. Ale
jeżeli każdy spektakl robiony jest podobnie (i podobnie przereklamowywany), to
lepiej niech sią Roman trzyma z daleka od Wawy.

Gratuluję skromności. Jakbyś nie wiedział(a), istnieje jeszcze parę teatrów
muzycznych w Polsce, z BARDZO dobrymi sztukami. Pzdr.

[Gość: fido]

No coz - gusta nie podlegaja dyskusji. Mnie sie Miss Saigon bardzo podoba.
Widzialem tez wszystkie (no moze prawie wszystkie) produkcje z Chorzowa -
BARDZO ZLE!!!; z Gdyni - PRZECIETNE (oprocz Nedznikow - ktore byly
rewelacyjne). Ale jest to tylko moje zdanie i szanuje to, ze mozesz miec inne.
Chcialbym tylko, zebys napisal(a) co Ci sie tak w Miss Saigon nie podobalo.
Chetnie podyskutuje na ten temat.
P.S. W Gdyni podobalo mi sie jeszcze Hair.

[silver_]

Widziałam dużo musicali na świecie i większość w Polsce. Uważam, że "Miss
Saigon" w Romie jest jednym z najlepiej zrobionych musicali z tych, które
miałam przyjemność obejrzeć. Pod każdym względem - muzycznym, aktorskim i
inscenizacyjnym. Z ciekawości się zapytam - jakie to inne musicale w Polsce są
tak w/g Pana(i) tak dobre, że "Miss Saigon" nazywa Pan(i) porażką? Oczywiście
zgadzam się z tym, że gusta nie podlegają dyskusji - ale ja też chętnie usłyszę
argumenty "przeciw" temu przedstawieniu. Pozdrawiam i liczę na dyskusję na ten
temat. _silver

Miss Saigon w Romie

[Gość: sombre]

Zatem już spieszę z odpowiedzią.
Też się oczywiście zgadzam z twierdzeniem, iż o gustach się nie dyskutuje.
Nie mam tak bogatych doświadczeń musicalowych i podejrzewam, iż nie wiem tyle
o musicalach co Wy. Nie jestem "z branży". Po prostu zwykły widz,który od czasu
do czasu, tu czy tam pójdzie na musical. Dlatego pisząc o porażce, miałem na
myśli swoje subiektywne odczucia. Ten musical mnie po prostu... rozczarował!
Przede wszystkim piekielnie nudny. Słowo daję, nigdy przedtem nie zasypiałem w
teatrze. Tym bardziej zatem byłem rozczarowany (zwłaszcza, że przyjechałem do
Wwy paręset km specjalnie do Romy). Jazda z oczekiwaniami i apetytem i ta
nuda... sami rozumiecie. Jak dla mnie, akcja niepokojąca zwalniała, była
przeciągana, do tego te przedramatyzowane śpiewy... miałem chwilami wrażenie,
że to jest operetka. Inscenizacja? Smiech wzbudził finałowy helikopter -
wybaczcie, ale w zderzeniu z ochami i achami marketingowymi ten topornie
opuszczany karton był (jeszcze raz sorry) żałosny. Może na tym wrażeniu zaważył
fakt używania prawdziwej maszyny na scenie londyńskiej. Ale mniejsza o detale.
Sama historia, jak dla mnie, banalna i papierowa. Muzyka? Nie rzuciła na
kolana, nie doszukałem się żadnych przebojów, nie "chodziły za mną" fragmenty
po wyjściu z teatru, nie miałem ochoty na kupno płyty (jak było po obejrzeniu
Metra w Buffo czy Hair w Gdyni). Spektakl widziałem dobry rok temu i muzyki
kompletnie już nie pamiętam, w przeciwieństwie do oprawy pozostałych dwóch
wymienionych. Może na moim odbiorze Miss zaważył też fakt, iż byłem stosunkowo
na gorąco po gdyńskim Hair, które przyjąłem wręcz entuzjastycznie. Oczywiście,
to zupełnie inna sztuka, ale... może jej charakter, nośna tematyka w połączeniu
ze przebojową oprawą muzyczną, wykonaniem i pomysłową reżyserią
(np. humorystyczne gagi, zapraszanie publiczności na scenę do odtańczenia
finałowego "Let the sun shine", albo motyw tolerancji pokazany także poprzez
osobę czarnoskórego, przesympatycznego aktora, wcześniej prześladowanego przez
trójmiejskich skinów), może te i i nne elementy sprawiły, że Hair był
przeżyciem AUTENTYCZNYM, mocnym i porywającym. A Miss... zwyczajnie "sobą"
rozczarowała. I nie czepiałbym się, gdyby nie taka zmasowana kampania
reklamowa, podejrzanie słodkie recenzje, no i to określenie "A gdzie indziej,
jak nie w Romie". Postrzegam Romę tylko przez pryzmat tego rozczarowania,
dlatego trochę się pewnie też i zagalopowałem. Nie mam nic do zarzucenia grze
aktorów, oprócz faktu, iż byli "daleko", w przeciwieństwie do bohaterów Hair
czy Metra. Ale to taka natura tej sztuki. Nie twierdzę, że np. w Gdyni zrobiono
by ją lepiej. Może to po prostu jej charakter sprawia, że jest... po prostu
nudna. Wspólnie z moimi znajomymi (pięć osób) mieliśmy wrażenie, iż wpakowano
mnóstwo pieniędzy w słaby towar. Ale to opinia zwykłych widzów, zapewne osoby o
lepiej wyrobionych gustach odnalazły w tej sztuce wiele zalet.
Pozdrawiam serdecznie :)

[Gość: fido]

Dzieki za szczegolowe uzasadnienie swojej wypowiedzi. Miss Saigon w odroznieniu
od innych musicali granych aktualnie w Polsce jest dramatem muzycznym. Tematyka
tego przedstawienia nie usprawiedliwialaby gagow ani zartow. Jest to musical
smutny - mowiacy o tragedi i smierci - ale tez o wielkiej, fanatycznej wrecz
destrukcyjnej milosci. Zgadzam sie, ze jezeli ktos przychodzi wlasnie na to
dzielo z nastawieniem na dobra zabawe - wyjdzie mocno rozczarowany. Jezeli
chodzi o muzyke - nie jest to muzyka rozrywkowa i nie jest jej celem w tym
przypadku kreowanie latwych przebojow. W tym gatunku (dramat muzyczny) muzyka
ma za zadanie prowadzic akcje i napiecie. Wiec na przyklad musi byc
ona "socrealistycznie pompatyczna" w momencie gdy na scenie rezyser pokazuje w
krzywym zwierciadle pochody na czesc Cho Szi Mina. Chwyt marketingowy z
helikopterem - zgadzam sie, troche mnie tez smieszyl - ale nie o to przeciez
chodzi w tym musicalu... W Londynie tez nie bylo prawdziwego smiglowca, tylko
tekturowe pudelko :-). W Polsce widz lubi chodzic do teatru dla czystej zabawy -
tym bardziej dziwne jest, ze ten spektakl bije rekordy ogladalnosci; mimo
tego, ze jest smutny i (oczywiscie nie wszystkich) zmusza do uronienia lezki...
Mnie sie ten musical bardzo podobal i ani sekundy sie na nim nie nudzilem. A
moze jest to rock-opera? Moze rozumienie definicji musicalu w Polsce jest zbyt
zaszufladkowane? Sam nie wiem. Pozdrawiam

[silver_]

Dziękuję Panu za uzasadnienie. Rozumiem, że w tym wypadku rzeczywiście się Pan
mógł rozczarować (przyszedł Pan na "Miss Saigon" z nastawieniem na dobrą
zabawę). Nie można porównywać "Hair" czy "Metra" akurat z tym dziełem. "Miss
Saigon" tak jak i jeszcze parę musicali do tej pory napisanych ma zupełnie inny
wymiar percepcji. Może gdyby Pan wiedząc o tym obejrzał je ponownie, to odebrał
by Pan je na innej płaszczyźnie - na płaszczyź nie przeżyć emocjonalnych. Jest
to chyba musical raczej dla ludzi dorosłych - mam na myśli takich, którzy
wiedzą co to śmierć, wojna, miłość, miłość macierzyńska i tęsknota za czymś co
jest nierealne. Jeżeli szuka Pan jednak zabawy w teatrze muzycznym - polecam
musical "Grease" - tam nie wiadomo o co chodzi - ale mozna się świetnie
zabawić. Są przeboje, jest świetny taniec i dużo gagów... Ja myślę, że
potrzebna jest różnorodność propozycji w obrębie tego gatunku - wszystko jest
dla ludzi - a my mamy zawsze prawo wyboru na co pójdziemy...

[Gość: sombre]

Hmm, nie wiem, na jakiej podstawie twierdzisz fido, że w Polsce widz lubi
chodzić do teatru dla czystej zabawy. Ja na pewno nie należę do tej grupy,
wbrew temu, jak mogłem zostać odczytany w tym wątku. Dla czystej rozrywki mogę
pójść co najwyżej na występ kabaretu. Znałem historię Miss Saigon i nie jechałem
by się pośmiać z dramatu bohaterów. Nie będę jednak ukrywał, że ta opowieść nie
przemówiła do mnie, była raczej prosta i raczej oklepana... taką też czytałem
opinię krytyki, bodajże w Polityce. Co do muzyki - dobra ścieżka dźwiękowa
niekoniecznie znaczy wesoła, lekka i przyjemna ścieżka dźwiękowa. Helikopter -
to oczywiście jest detal, ale z ciekawości zapytam, czy widziałeś Miss w
Londynie? Teraz nie odszukam już niestety recenzji z 1999 r. w której czytałem,
iż używano tam prawdziwej maszyny... Zgdzam się, jak już zresztą pisałem, że to
całkowicie inna sztuka. Nie szedłem do Romy, by "wywijać marynarą":), bardziej
na wieczór wrażeń (niekoniecznie rozrywkowych), których, niestety, za dużo nie
dostałem. Jestem dorosły i rozumiem, co to miłość i śmierć, a nawet co to wojna
i ta tęsknota za nierealnym... Natomiast, jeszcze raz napiszę, że ta historia,
przedstawiona w takiej formie, akurat do mnie nie przemówiła. I wcale nie
dlatego, że poszedłem nastawiony ma dobrą zabawę, jak sugeruje silver. Sorry,
ale wystrzegałbym się łatwych i pochopnych sądów. Nie traktuję wyjścia do
teatru jak na galę piosenki biesiadnej:) Gagi podałem jako przykład, tymczasem
w odpowiedzi urosły one do rozmiaru głównego argumentu. Sztuka może nudzić nie
dlatego, że jest smutna i zmusza do myślenia. Może po prostu nie przemówić, a
sama historia irytować (przepraszam, nie chcę nikogo urazić). Zgadzam się, że
wszystko jest dla ludzi.Przecież nie wszystkim Miss musi się podobać.
Pozdrawiam :)