Klata przenosi Rewizora do PRL

[Gość: babariba]

równie dobrze mógłby ten spektakl zostać przeniesiony w czasy zupełnie
współczesne, w realia IV Rzeszypospolitej. Bohater Gogola funkcjonował w
świecie doskonale znanym odbiorcom sztuki. Stylizacja na realia PRL-u -
szczególnie w warstwie scenograficznej, nadaje tej realizacji charakter
kabotyńskiej prop-agitki, szczgólnie, że czasy PRL-u pamięta dziś coraz mniej
potencjalnych widzów (w tym autor adaptacji - trzydziestolatek Klata). Ci,
którzy pamiętają - wspominają zwykle, że dziewczyny wtedy były ładniejsze, a
day after - tabletek na wątrobę brać nie było trzeba.

[Gość: hen]

Nie wiem, co oglądał p. Pawłowski. To, co ja zobaczyłem w poniedziałek w
telewizji, zrobiło na mnie jak najgorsze wrażenie. Przede wszystkim niebywały
anachronizm. Klata realistycznie pokazał coś, co do czasów Gierka zupełnie nie
pasuje. Do tego prostackie chwyty inscenizacyjne. Oprócz tłumika, o którym
pisze Pawłowski, była jeszcze wiązka papieru toaletowego. Brakowało tylko
butelki octu. Po spektaklu posłuchałem sobie piosenki z "Metra", której tekst
brzmi mniej więcej tak: "Siedzę, czasem bredzę, w mojej głowie nie świta
żadna myśl...". Jeżeli Klata należy do czołówki dzisiejszych reżyserów, to
przestaję robić sobie wyrzuty, że przestałem chodzić do teatrów.

Rewizor? Gogola?

[Gość: corr]

Faktycznie, żenada. Bez iskry bożej, jaką miał niezapomniany genialny Rewizor
sprzed lat z Fronczeskim, Łomnickim i Seniuk. W tym pana Klaty zabrakło chyba
wszystkiego, co najważniejsze - dobrego aktorstwa, Gogolowskiego żartu (tekst
gdzieś umykał), mocnego wygrania puenty. Jakby na gościach niedoszłego wesela
fakt zrobienia ich w jajo niezrobił większego wrażenia. Przykre. Spektakl na
miarę domu kultury, i to takiego, w którym nikomu się nic nie chce...