Wyspy Jonskie

[trevistas]

Wyspy Jonskie to archipelago wysp rozciagajacy sie wzdluz zachodnich brzegow Grecji. Sklada sie on z siedmiu wysp: Korfu, Paxos, Levkas, Kefalonia, Itaka, Zante I Kythera. Ze wzgledu na swe polozenie Wyspy Jonskie byly pograniczem pomiedzy Grescja I zachodnia Europa. Podczas gdy glowna ladowa czesc Grecji wpadla pod panowanie otomanskie na ponad 350 lat po upadku Konstantynopola, Wyspy znalazly sie pod kontrola Wenecji I nigdy nie zerwaly swych wiezi z Europa zachodnia. I jest to odzwierciedlone w ich kulturze, obyczajach I jezyku. Wladza Wenecji na Wyspach zakonczyla sie w roku 1797, wladze przejeli przedstawiciele Francji (z przejsciowa obecnoscia Rosji I Turcji I obecnoscia republiki). Od 1816 roku Wyspy staja sie protektoratem brytyjskim, ktory zakonczyl sie w roku 1864 I Wyspy staly sie czescia Krolestwa Grecji (krol Jerzy I).

[trevistas]

8 maja 1797 przestala istniec Republika Wenecka. 28 czerwca wojska francuskie wyladowaly na wyspie Korfu. Traktat z Campio Formio przyznal wyspy Francji I nastapil ich administracyjny podzial na 3 departamenty. Po klesce fvrancuskiej w zatoce Aboukir, powstaje alians pomiedzy carem Pawlem I sultanem Selimem. Pasza Ali z Joaniny szykuje wojska ladowe a na morzu pojawie sie flotylla adm. Uszakowa. Do 5 marca1799 wyspy zostaja opanowane przez sily rosyjsko - tureckie. W wyniku konwencji rosyjsko - tureckiej w 1800 powstaje Republika Siemiu Wysp. W wyniku traktatu w Tylzy (8 lipiec 1807), wyspy powracaja pod pod panowanie Francji. W latach 1809 - 1810 Brytyjczycy zajmuja: Zante, Kythere, Itake, Levkas I Kefalonie, wypierajac francuskie garnizony omal bez walki. Garnizon francuski na Korfu poddaje sie dopiero 21 czerwca 1814 r. (po otrzymaniu pisemnego rozkazu od krola Ludwika XVIII). W wyniku Traktatu Paryskiego (5 listopada 1815) Wyspy Jonskie staja sie: '' jednorodnym, wolnym I niezaleznym panstwem pod wylaczna protekcja Krola Brytyjskiego)''.

[trevistas]

Pierwszym Lordem Wysokim Komisarzem Wysp zostal w roku 1816 Lord T. Maitland. Na wyspach stacjonowalo 3000 zolnierzy brytyjskich. Lord Maitland nadal Wyspom Konstutucje (2 maj 1817), ktora praktycznie cala wladze przeznaczala dla wladzy wykonawczej (mianowanej). Wladze ustawodawcza stanowilo Zgromadzenie Ustawodawcze zlozone z 40 osob I Senat zlozony z 7 osob. Zgromadzenie zbieralo sie na nie dluzej niz 30 dni w ciagu 2 lat. Senat wywodzil swe pochodzenie z jonskiej arystokracji, a jego prezydent byl druga (pierwszy prezydent - E. Theotokis) co do waznosci osoba na Wyspach. Kadencje zarowno Zgromadzenia jak I Senatu byly piecioletnie I mogly byc tylko raz odnowione, (czlonkowie wladzy ustawodawczej byli powolywani). Przedstawicielami Lorda Komisarza na poszczegolnych wyspach byli Rezydenci (zazwyczaj brytyjczycy), natomiast przedstawicielami Senatu (mianowanymi) na poszczegolnych wyspach byli Regenci, ktorzy tez stali na czele nieduzych wladz miejskich. Konstytucja powolala tez Sad Najwyzszy Wysp, skladajacy sie z 4 osob. Oficjalnym jezykiem Wysp byl jezyk grecki, ale jez. angielski byl uzywany przez policje, sluzby administracyjne I pocztowe, jezyk wloski byl uzywany przez ciala ustawodawcze. W roku 1824 powolano Akademie Jonska (uniwersytet) z 4 wydzialami: prawa, medycyny, teologii I filozofii; w roku 1825 stanowilo ja 211 studentow I 14 profesorow, (byl to pierwszy uniwersytet na ziemiach nowozytnej Grecji). Akademia Jonska po roku 1863 stala sie czescia Uniwersytetu w Atenach. Roczny budzet Wysp w latach 1830 - tych wynosil 150 000 funtow.

[jeepwdyzlu]

żebyś nie myślał, że nie czytamy:-)
Czytamy czytamy - prosimy o więcej...
Jak nie komentujemy - to tylko z braku wiedzy na tak szczegółowe tematy....
jeep

[trevistas]

W roku 1838 Wysoki Komisarz Wysp Sir W. Douglas tak opisal funkcjonowanie Wysp: ''Rodzaj posredniego panstwa pomiedzy kolonia I niepodleglym panstwem, posiadajacy korzysci kazdego z nich. W latach 1816 - 1864 w imieniu Monarchii Brytyjskiej wladze sprawowalo tam 8 Wysokich Komisarzy. Po pierwszych dwudziestu latach brytyjskich rzadow na wyspach panowaly: pokoj (w odroznieniu od sasiadujacej Grecji), bezpieczenstwo wewnetrzne I wzgledne powodzenie gospodarcze. Brytyjczycy zbudowali na Wyspach siec drog (nalezy tu wspomniec Ch. Napiera na Kefalonii), wprowadzono szkolnictwo podstawowe (nauczanie typu Lancaster), w roku 1836 bylo 140 szkol podst. z 4000 uczniow, polowa uposazen nauczycieli byla oplacana przez wladze, w miastach byly szkoly srednie. Jednak nie wszystko wygladalo tak pieknie: malkontenci w usprawiedliwiony sposob twierdzili ze za czasow weneckich wyspiarze nie musieli placic za utrzymanie wojsk brytyjskich, nie musiano z kasy wyspy oplacac brytyjskich oficjeli, a I omal wszystkie stanowiska administracyjne byly w rekach Ionczykow, jak rowniez stanowiska w silach wojskowych. Ponadto jedyne stanowiska na Wyspach dla wyksztalconych na uniwersytetach (I wloskich I Akademii Jonskiej) jonczykow to posady dla lekarzy I prawnikow, ktorych wkrotce bylo o wiele za wielu. Posady rzadowe I wojskowe byly dla nich niedostepne. Powodowalo to wiele niezadowolenia zwlaszcza wsrod jonczykow wyksztalconych na wloskich uniwersytetach (Piza, Padwa)

[trevistas]

Podstawa dochodow na Wyspach byla uprawa oliwek I winogron, (w mniejszym stopniu rybolowstwo), dochody te zalezaly od takich czynnikow jak pogoda, cla I podatki, co powodowalo duze ich coroczne roznice, np cla na eksport do Anglii zniesiono dopiero w latach 1850 tych. W latach 1820 - tych czesc Grecji przezywala krwawe walki o niepodleglosc, walki te z Otomanska Turcja toczono z bardzo zmiennym powodzeniem, (jest to temat na zupelnie odrebny watek). W Europie rozwijal sie zwawo ruch filohelenistyczny, wybitny brytyjski poeta Lord Byron bedacy w drodze do Grecji I chcacy przylaczyc sie do walk na czele swej brygady, zmarl na Korfu w kwietniu 1824 (na epilepsje). Pierwszym prezydentem niepodleglej czesci Grecji zostal w 1828 r. pochodzacy z korfianskiej szlachty - T. Capodistrios (majacy duze zaslugi tak I dla Wysp Jonskich jak I dyplomacji rosyjskiej). Zostal on zasztyletowany w 1831 r. Posrod Jonczykow dojrzewala mysl unii z Grecja; brytyjczycy mieli tu mieszane uczucia, np 1848 r pojawila sie mysl aby Korfu I Paxos przylaczyc do Imperium Brytyjskiego a pozostale piec wysp oddac grekom. W latach 1850 - tych brytyjczycy zaczeli dostrzegac slabosci strategicznego polozenia Wysp w porownaniu z Malta czy Gibraltarem. Fortyfikacje na Korfu (jedynej wg brytyjczykow majacej militarne znaczenie wyspy) okazywaly wiele niedostatkow I w razie wojny mogly sie utrzymac nie wiecej niz 3 tygodnie, (wg niektorych ocen byly one w gorszym stanie niz umocnienia weneckie w XVIII w.). Naklady na lepsze ufortyfikowanie Korfu mogly isc w setki tysiecy funtow. W latach 1850 - tych dopuszczono Jonczykow do sluzby cywilnej I wojskowej.

[apersona]

> adto jedyne stanowiska na Wyspach dla wyksztalconych na uniwersytetach (I wlosk
> ich I Akademii Jonskiej) jonczykow to posady dla lekarzy I prawnikow, ktorych w
> krotce bylo o wiele za wielu. Posady rzadowe I wojskowe byly dla nich niedostep
> ne. Powodowalo to wiele niezadowolenia zwlaszcza wsrod jonczykow wyksztalconych
> na wloskich uniwersytetach (Piza, Padwa)

Był zakaz czy wynikało to z nieznajomości angielskiego?

[trevistas]

apersona napisała:

>
> Był zakaz czy wynikało to z nieznajomości angielskiego?
Byl to brytyjski zakaz, (a bylo tam 3000 brytyjskich zolnierzy, glownie na Korfu), posrednio utrudniano ksztalcenie jonskich oficerow I ograniczano mozliwosci rynku zatrudnienia dla wyksztalconych jonczykow, a ponadto W. Brytania pozostawala w dobrych stosunkach z Porta Otomanska, a jonczycy w masowych ilosciach brali udzial w walkach wyzwolenczych w Grecji - za co byli przez brytyjczykow karani konfiskata majatku) ale na poczatku lat 1850 tych - uchylono go/patrz moj nastepny post.

[trevistas]

Brytyjczycy wahali sie, z jednej strony byli omal gotowi do cesji Wysp, z drugiej strony pojawialy sie poglady, ze Wyspy jednak maja strategiczna wartosc oraz, ze monarchia grecka jest zbyt malo odpowiedzialna aby jej zaufac (Palmerston), a ponadto, ze cesja moze stymulowac grecka irredente oraz zaognic tzw. Wschodnia Kwestie (tj. los otomanskiej Turcji). 8 grudnia 1862 r. rzad brytyjski jednoglosnie podjal decyzje, Wyspy zostana zcedowane jesli: Grecja zachowa monarchie konstytucyjna, powstrzyma sie od agresywnych krokow (glownie wobec Turcji) oraz znajdzie sobie wlasciwego krola. W marcu 1863 r. - wlasciwa osoba jako przyszly krol zostala znaleziona w postaci dunskiego ksiecia Wiliama Glueksburga. Zostal on zaakceptowany jako krol Jerzy I Grecki. Na skutek nacisku Austrii Korfu I Paxos mialy zostac zdemilitaryzowane (co wywolalo wzburzenie jonczykow, biorac pod uwage, ze polowe militarnych kosztow utrzymania fortfikacji ponosili jonczycy), I w lutym 1864 r rozpoczeto wysadzanie w powietrze twierdzy w Korfu. W wyniku uzgodnien brytyjsko - greckich, rzad grecki zobowiazal sie wyplacac emerytury bylym brytyjskim I jonskim pracownikowm administracji (53 osoby). 2 czerwca 1864 przeprowadzono ewakuacje wojsk brytyjskich, wraz z ostatnim brytyjskim Wysokim Komisarzem sir H. Storkesem. Cztery dni pozniej przybyl na Korfu krol grecki Jerzy I, w kosciele Sw. Spirydona odspiewano Te Deum. Zwiazek brytyjsko - jonski zakonczyl sie.

[apersona]

Łacińskie Te Deum w prawosławnym kościele?

[trevistas]

apersona napisała:

> Łacińskie Te Deum w prawosławnym kościele?
Tak, to prawda: Kosciol p.w. Sw. Spirydona to kosciol prawoslawny. Jednak z drugiej strony Korfu zamieszkiwala ok 30% mniejszosc wyznania rz. katolickiego (rodowici Korfianczycy, nigdy w historii wyspy nie bylo zadnych sporow o charakterze religijnym, na Korfu rezydowali zarowno biskup prawoslawny jak I katolicki), Wyspy byly czescia Republiki Weneckiej (katolickiej?) w latach 1387 - 1797, a I krol Jerzy I byl wyznania prawoslawnego dopiero od kilku miesiecy.

[trevistas]

Po 400 latach panowania weneckiego, prawie dwudziestu latach francuskiego I piecdziesiaciu latach brytyjskiego Wyspy Jonskie przylaczyly sie do Grecji. Zadano jednak pytanie: ''Czy to byla unia Wysp Jonskich z Grecja czy Grecji z Wyspami Jonskimi?''. Zgodnie z grecka Konstytucja w parlamencie w Atenach zasiadlo 66 poslow z Wysp oraz zachowano jonski system podatkowy I ustawodawstwo cywilne. Kosciol Prawoslawny utrzymal swe status quo. W roku 1916 ponad 100 tys. wycofujacych sie zolnierzy armii serbskiej wyladowalo na Korfu (wielu z nich zmarlo z wycienczenia po dlugim marszu), wraz z serbskim rzadem na wygnaniu I nastepca tronu Aleksandrem. Na Korfu podpisano tzw. Pakt z Korfu proklamujacy narod Serbow, Chorwatow I Slowencow, rowniez Krolestwo Jugoslawii zostalo proklamowane w Korfu. W 1923 roku pojawil sie konflikt Grecji z Wlochami wynikajacy z zamordowania wloskiego generala Telliniego w okolicach Joaniny (Grecja). Mussolini zazadal odszkodowania w wyskosci 80 mln lirow, Grecja odmowila, wlosi zbombardowali Wyspy I wyladowali na Korfu. Na skutek mediacji Ligi Narodow generalnie racje przyznano wlochom, choc odszkodowanie z mniejszono do 50 mln lirow.

[trevistas]

Wlosi powrocili na Wyspy w latach 1941 - 43, a wynikalo to z ich agresji na Grecje z zajetej wczesniej Albanii. Gdyby nie wsparcie Niemiec, to agresja wloska zakonczylaby sie wloskim niepowodzeniem. Korfu zostalo ponownie ufortyfikowane I wprowadzono do obiegu wloska walute. W 1944 r. po niemieckiej ewakuacji na Wyspy przybyli brytyjczycy. W 1947 r. albanczycy zaminowali Kanal Korfu. Do polowy lat 1960 tych Korfu pozostalo strefa frontowa.
Ps.
1.Wiekszosc rzymskich katolikow na Wyspach nie jest pochodzenia weneckiego, ale maltanskiego; sa to potomkowie chlopow sprowadzonych tu w XIX w. W Korfu znajduje sie siedziba jednego z trzech greckich katolickich arcybiskupow. Mieszkancy Wysp w przewazajacej mierze sa wyznania prawoslawnego.
2. 60 % mieszkancow Korfu jest zwiazana z rolnictwem, pozostala czesc z uslugami, rybolowstwem i przemyslem.

[trevistas]

Wg pogladow czesci historykow Wyspy Jonskie zostaly przekazane przez Wielka Brytanie Grecji, jako wiano nowoprzybylego 30 pazdziernika 1863 r. krola Hellenow - Jerzego I (z dunskiej dynastii Gluecksberg), w oczekiwaniu, ze grecy nie wznowia nowych powstan przeciwko otomanskiej Turcji. Dla przypomnienia, caly wysilek (dyplomatyczny I militarny) Wielkiej Brytanii na tych terenach polegal na utrzymaniu integralnosci terytorialnej tureckiego imperium (patrz takze Wojna Krymska 1854 - 56 I Kryzys Bliskowschodni 1839 - 41.)