Dlaczego nie chcemy się leczyć...

[bialy_plomien]

Obiecałem, że się już nie odezwę. Ale wytrzeźwiałem i zmieniłem zdanie. Może nieco szorstko potraktowaliście moją szczerość, ale nie to w życiu już znosiłem. Wracając do tematu: Pochodzę z subkultury, która zawsze lekko traktowała alkohol i zauważyłem jedną prawidłowość: "Nie chcę się leczyć, bo... wszyscy będą wiedzieli, że jestem alkoholikiem i nie będę mógł już "spokojnie" pić."
Sorry za wyrażenie "nie chcemy" - raczej wielu nie chce. Was nie oceniam (jakże bym śmiał). Możecie znów mnie wyśmiać, obrazić i olać mój wątek. Piszę co mam na wątrobie (O ironio!) - i niczego nie oczekuję.

[bialy_plomien]

Wybaczcie za powtórzenie wątku. Nie było zamierzone.

[wojtech451]

bialy_plomien napisał:

"Nie chcę się leczyć, bo... wszyscy będą wiedzieli, że jestem alkoholikiem i
nie będę mógł już "spokojnie" pić."

Czyli - "nie jest złodziejem ten który kradnie, tylko ten którego złapią"? Tak?
Poza tym w Twojej wypowiedzi jest sprzeczność, nie po to się leczy chorobę aby
póżniej znowu chorować. Myśląc w ten sposób leczenie-terapia nie ma żadnego
sensu. Także w kwestii leczenia uzależnień zmieniła i zmienia się nadal
mentalność społeczeństwa. Mało kto myśli w ten sposób jaki zacytowałeś,
większość społeczeństwa jest świadoma zagrożeń jakie niesie uzależnienie i ta
świadomość rośnie dzięki nagłaśnianiu problemu.

P.S.I
Myślisz, że ludzie z Twojego subkulturowego kręgu i nie tylko, nie wiedzą, że
pijesz nałogowo? Wiedzą doskonale tylko inaczej nazywają Twoje uzaleznienie,
gdyż sami zapewne "lekko traktując alkohol" mają problemy z nadmiernym
spożyciem, delikatnie mówiąc. Spłaszczają problem.

P.S.II
Nie ma się co obrażać na forumowiczów - pisz, bo alkoholizm to b.poważny
problem.

[hepik1]

wojtech451 napisał:
. Mało kto myśli w ten sposób jaki zacytowałeś,
> większość społeczeństwa jest świadoma zagrożeń jakie niesie uzależnienie i ta
> świadomość rośnie dzięki nagłaśnianiu problemu.

Wojt€k,nic ni€ pisał€ś ,ż€ zmi€nił€ś kraj zami€szkania.Skąd t€raz klikasz?;)

PS o € to ni€chcący - chyba coś z klawiatura si€ porobiło:)

[hepik1]

"Drugie po nałogowych zaburzeniach procesów emocjonalnych wyzwanie dla terapii
uzależnienia tworzy działanie mechanizmu iluzji i zaprzeczania. Przejawia się
ono nie tylko w częstym na początku terapii zaprzeczaniu faktom uzależnienia i
unikaniu pracy terapeutycznej. W sprawach związanych z piciem alkoholu praca
umysłu jest w ogromnym zakresie podporządkowana pragnieniom picia. Dominującą
rolę uzyskuje myślenie magiczno-życzeniowe, w którym pragnienia i potrzeby
emocjonalne kontrolują treść procesów umysłowych. Oznacza to, że przebieg
procesów umysłowych jest tak kształtowany by dostarczać uzasadnienia i powodów
do dalszego picia oraz by usuwać ze świadomości te treści, które mogą być ważne
dla powstrzymywania picia.

Mechanizm iluzji i zaprzeczania nie tworzy sztywnej bariery dla uświadomienia
sobie realnych zagrożeń związanych z piciem, którą można skutecznie zburzyć i
zlikwidować w podobny sposób jak w przypadku psychoterapeutycznego wglądu w
leczeniu zaburzeń nerwicowych. Funkcjonuje elastycznie i okresowo jego działanie
słabnie, to znaczy, że w pewnych okolicznościach osoba uzależniona może w dużym
stopniu uświadamiać sobie, co dzieje się w jej życiu i jakie zagrożenia powoduje
picie. Jednak gdy zmieniają się okoliczności mechanizm się aktywizuje i znowu
pragnienia alkoholowe zaczynają kontrolować myślenie."

Jerzy Mellibruda

Autor jest superwizorem PTP, twórcą koncepcji psychologicznych,
dyrektorem Instytutu Psychologii Zdrowia, wykładowcą w Szkole Wyższej
Psychologii Społecznej.

[Gość: nietrenujękarate]

hepik1 napisał:

> "Drugie po nałogowych zaburzeniach procesów emocjonalnych wyzwanie dla terapii
> uzależnienia tworzy działanie mechanizmu iluzji i zaprzeczania. Przejawia się
> ono nie tylko w częstym na początku terapii zaprzeczaniu faktom uzależnienia i
> unikaniu pracy terapeutycznej.

Guzik prawda, nie chodziłem na żadne terapie zbiorowe z tej prostej przyczyny
że sobie wmówiłem "jesteś lepszym alkoholikiem od reszty więc z byle pijaczkami
nie będziesz dyskutował na temat pić albo nie pić".


W sprawach związanych z piciem alkoholu praca
> umysłu jest w ogromnym zakresie podporządkowana pragnieniom picia.

PRAWDA

Dominującą
> rolę uzyskuje myślenie magiczno-życzeniowe, w którym pragnienia i potrzeby
> emocjonalne kontrolują treść procesów umysłowych. Oznacza to, że przebieg
> procesów umysłowych jest tak kształtowany by dostarczać uzasadnienia i powodów
> do dalszego picia oraz by usuwać ze świadomości te treści, które mogą być
ważne
> dla powstrzymywania picia.


Znów nie prawda, jest to kwestia podejścia terapeuty do chorego a co ważniejsze
zmiana sposobu myślenia samego alkoholika - tylko ktoś musi mu pokazać gdzie na
bocznicy życia jest właściwy tor.


>
> Mechanizm iluzji i zaprzeczania nie tworzy sztywnej bariery dla uświadomienia
> sobie realnych zagrożeń związanych z piciem, którą można skutecznie zburzyć i
> zlikwidować w podobny sposób jak w przypadku psychoterapeutycznego wglądu w
> leczeniu zaburzeń nerwicowych. Funkcjonuje elastycznie i okresowo jego
działani
> e
> słabnie, to znaczy, że w pewnych okolicznościach osoba uzależniona może w
dużym
> stopniu uświadamiać sobie, co dzieje się w jej życiu i jakie zagrożenia
powoduj
> e
> picie. Jednak gdy zmieniają się okoliczności mechanizm się aktywizuje i znowu
> pragnienia alkoholowe zaczynają kontrolować myślenie."

Jeśli terapeuta z góry zakłada że jego pacjent i tak będzie pił to nie ch idzie
się napic razem z nim. Byłem w różnych okolicznościach i żaden mechanizm mi się
nie zaktywował.


>
> Jerzy Mellibruda
>
> Autor jest superwizorem PTP, twórcą koncepcji psychologicznych,
> dyrektorem Instytutu Psychologii Zdrowia, wykładowcą w Szkole Wyższej
> Psychologii Społecznej.


PS. A najważniejszą moją dewizą (proszę się nie obrażac za te wulgaryzmy) jest
powiedzenie "chćby chuj na chuju to ni chuja i chuj pić nie będę"

[wojtech451]

Gość portalu: nietrenujękarate napisał(a):

> PS. A najważniejszą moją dewizą (proszę się nie obrażac za te wulgaryzmy)
>jest powiedzenie "chćby chuj na chuju to ni chuja i chuj pić nie będę"

Bardzo mi się podoba Twoja dewiza, krótka, zwięzła w treści i wielce wymowna a
na dodatek skuteczna przez 17 lat!!! Polecę ja innym niezdecydowanym
(valpoliczella) co formy terapii, jeżeli można oczywiście.

[Gość: Patryk]

l i zauważyłem jedną prawidłowość: "Nie chcę się leczyć, bo... wszyscy będą wie
> dzieli, że jestem alkoholikiem i nie będę mógł już "spokojnie" pić."

To jedno z najczęściej używanych wytłumaczeń:"dlaczego NIE podjąć leczenia".
Chyba 100% alkoholików (bo o alkoholu piszemy) święcie wierzy w to,że cały świat
jeszcze nie dostrzegł ich uzależnienia.Nikt nie widział ich pijanych,leżących na
trawniku,obrzyganych,śmierdzących przetrawioną wódą na parę kroków,proszących o
pożyczkę (na alkohol lub pokrycie alkoholowych długów).Nikogo nie dziwią
zatrzymane prawa jazdy,nagłe dwu-trzydniowe "choroby" w pracy,pogrzeby
dziadka,ciotki,stryjecznego wnuka i sianokosy w zimie.
Niestety,z alkoholikeim jest tak,że on się o swoim uzależnieniu dowiaduje
ostatni,a przyjmuje to do wiadomości jeszcze dużo,duużo póżniej (o ile w ogóle).

[valpoliczella]

Gość portalu: Patryk napisał(a):
CZesc! masz racje w tym, co piszesz, faktycznie pogrzeby ciotek, wujkow, nagla
niestrawnosc, ja nawet wymylilam kiedys, ze bralam udzial w wypadku i teraz
musze jechac zeznawac.. pojawia sie pytanie, czy inni w to naprawde wierzą, czy
tez wiedza, co sie za tymi wymowkami kryje? W moim srodowisku nawet pies z
kulawa nogą nie powiedzialby (nie zaszczekałby:) , ze ja moge miec problem z
nadmiernym spożyciem ..... ale co z tego, skoro po takich wymowkach wracam do
pracy, a pracuje w duzej panstwowej instytucji , i pytam sekretarke , czy jest
woda mineralna albo sok., a ona mowi, ze jest i zaraz mi przyniesie, tylko czy
z "prądem" czy bez! Dotarlo wtedy do mnie, ze u mnie w pracy, wielu posilkuje
sie owym "prądem". Ja w pracy nie pije nigdy, chocby nie wiem co, nawet jesli
szef szantazuje, to i tak nie. TYlko o czym to swiadczy, skoro wieczorem i tak
zaaplikuje sobie ow prąd w postaci wina?

> jest tak,że on się o swoim uzależnieniu dowiaduje
> ostatni,a przyjmuje to do wiadomości jeszcze dużo,duużo póżniej (o ile w
ogóle)

Wlasnie, czasem sie nie dowiaduje o tym, bo tkwi w przekonaniu, ze wszyscy tak
robia i sie wzajemnie utwierdzaja w tym przekonaniu, ze to przeciez nic
takiego! Na dzien dzisiejszy wiem jedno, walka z tym cholerstwem jest ciezka,
bo tak trudno sobie odmowic..... kazdy sie łudzi, ze pozwoli sobie tylko na
kropelke, a za tym idzie potem wodospad, jak nie dzien po, to za tydzien! ech,
trudne to jest... pozdrawiam valpoliczella

[Gość: Patryk]

CZesc! masz racje w tym, co piszesz, faktycznie pogrzeby ciotek, wujkow, nagla
> niestrawnosc, ja nawet wymylilam kiedys, ze bralam udzial w wypadku i teraz
> musze jechac zeznawac.. pojawia sie pytanie, czy inni w to naprawde wierzą,
czy
>
> tez wiedza, co sie za tymi wymowkami kryje?

Ludzie maja to do siebie,ze przez pewien czas beda wierzyc w rozne rzeczy.Z ich
punktu widzenia nie ma powodu bys ich oklamywala.Poza tym przyjmuje sie
czesto,ze czlowiek jako taki z natury jest dobry i ufny -innych ludzi ocenia
wedlug samego siebie:pomaga,wierzy,rozumie.
Z czasem choroba postepuje,uzaleznienie sie poglebia i rozne "wpadki" zdarzaja
sie coraz czesciej.Otoczenie raz ,drugi,pietnasty wierzy,ale z czasem kawalki
mozaiki sie zaczynaja uzupelniac.Alkoholik dalej uwaza sie za "mistrza wykretow
i manipulacji",ale stopniowo jego "drugie zycie"coraz bardziej wplywa na
pilegnowana fasade.Czesc otoczenia alkoholika (rodzina,niektorzy
wspolpracownicy,przyjaciele) w mniejszym lub wiekszym stopniu sie od
niego "wspoluzaleznia"-wiedza o jego uzaleznieniu,ale go chronia.Reszta -po
dluzszym lub krotszym czasie "wodzenia za nos"-cofa "parasol ochronny"
i "kredyt zaufania".Mniej lub bardziej brutalnie.
P.S.Uwaga do twojego innego postu-dotyczacego ryzyka rozpoznania po podjeciu
leczenia.
Pamietam taka grupe terapii stacjonarnej-miedzy innymi:wlascicielka duzej
hurtowni i masarni,dwoch dosc dobrych lekarzy,aktor teatralny,jeden dentysta-
tez znany i ceniony,jeden z czlonkow scislego zarzadu sieci
hipermarketow,prezes duzej spoldzielni mieszkaniowej,nauczyciel akademicki,
ksiadz,prokurator rejonowy,policjant.Czesc z nich stosowala rozne wybiegi,by
informacja o ich leczeniu nie wydostala sie na zewnatrz(np.zamiast L-4 na 6
tygodni brali zalegle urlopy na czas terapii).Niestety,prawie kazdy z nich
spotkal podczas terapii lub w osrodku osoby,ktorym byl znany "sluzbowo"
czy "biznesowo".Najzabawniejszy byl casus prokuratora,ktory w swoim koledze z
turnusu rozpoznal "klienta" z sali rozpraw.Zreszta nawet sie zaprzyjaznili-to
samo miasto.A teraz konkluzja:
O ile mi wiadomo,kariera zadnej z tych osob w najmniejszym stopniu nie
ucierpiala z powodu "bycia rozpoznanym" jako pacjent osrodka.
Zycie potrafi pisac najlepsze scenariusze :-).Pozdrawiam.

[valpoliczella]

hm, ciekawe to, co piszesz odnosnie terapii. Kariera zadnego z nich nie
ucierpiala - jak piszesz, ale wydaje mi sie, ze ta etykietka alkoholika
(rozumiec jako - czlowieka słabego,podatnego na pokusy, zawodnego itp przylgnie
juz na lata). Moze to cena , ktora trzeba zaplacic?
A z tymi wymowkami to masz racje, to taka spirala , najpierw wierza, potem
wspolczuja, ze tyle Ci sie przydarza, az w koncu zaczynaja sie zastanawiac, ze
cos musi byc nie tak! Na razie jakos sie trzymam, odmawiam sobie dzien po dniu,
ale musze przyznac, ze nie jest to dla mnie latwe, bo chetnie bym sie napila
kieliszek wina lub dobrego koniaku:((( ale musze sie pilnowac, nie chce pic, bo
nie lubie kaca, w ogole nie lubie, by ktos lub cos mną rządzil! taka sobie
motywacje wymyslilam, zobaczymy na ile wystarczy? Pozdrawiam valpoliczella

[Gość: gb]

Zainteresowałeś mnie :) Piękne było to dramatyczne rozdarcie szat w poprzednim
wątku i stwierdzenie "spotkamy się w zaświatach" Wydaje mi się, że Twój problem
nie wynika z niechęci czy z obawy przyznania się do alkoholozmu ale z
najzwyklejszej nudy. Spróbuj może zmierzyć się z ludzką głupotą a sam zobaczysz
jak Ci adrenalina podskoczy a ubawisz się jak nigdy. Proponuję donkichoterię
realizowaną z całą świadomością o jej słuszności i nieosiągalności :).

[bialy_plomien]

Mówisz, że się nudzę...
Czyżbyś sugerował, że ściemniam? Jeśli tak, to wiedz, że tak nie jest. Może i jestem cyniczny, dramatyczny i obcesowy. Jednak nie bawi mnie poprawianie sobie humoru cudzym kosztem. Jestem robalem, ale nie koniecznie gnidą.

[Gość: nietrenujękarate]

Z tonu twoich postów wynika że to nie depresja tylko andropauza.

[Gość: jerzy]

nawet jeśli przyznasz się do tego Twojego alkoholizmu - to jak będziesz chciał
to będziesz mógł pić do woli. Przyznanie się do tego uzależnienia nie zatyka
przecież przełyku. A co do subkultury - to alkohol równo traktuje i
subkulturowca, gangstera, profesora, księdza, ministra [do wyboru].
Ja też nie chciałem się leczyć [przez 6 lat]. Od 14 jestem trzeźwy.

[Gość: jerzy]

P.S. Nie jesteś robalem. Jesteś porządnym człowiekiem [a że z problemami]. Ale
kto ich nie ma.????????????????????????