ciąża obumarła

[Gość: Asia]

Dziewczyny, proszę napiszci jeśli któraś z was przeżyła to co ja. 4,5 roku
starań i wreszcie upragnione 2 kreski. Wielka radość!!! Zwolnienie lekarsie z
pracy. Leżenie, odpoczywanie i wszystko na nic. W 12 tygodniu ciąży (w
ostatni piątek) miałam łyżeczkowanie jamy macicy i nie jestem już w ciąży.
Nic mnie nie cieszy. Wydaje mi się, że ta ciąża to znak, że nie powinnam się
nawet starać o dziecko bo i tak nic z tego nie wyjdzie. Naprawdę nie mam już
siły. Jak się pozbierać ???...............

[Gość: agakra]

ja też miałam poronienie samoistne, tydzień temu w piątek miałam łyżeczkowanie,
płód przestał się rozwijać, ja trochę krócej się staram bo dopiero od września,
ale o tym, że będę miała problemy z zajsciem w ciążę wiem od 4 lat.
trudno jest się pozbierać. Ja postanowiłam zrobić teraz coś dla siebie,
postanowiłam schudnąć, uczę się angielskiego, teraz kończę pracę mgr.
Ja to sobie tłumaczę, że jest to naturalna selekcja i że natura odrzuca coś
złe, sama eliminuje najsłabsze ogniwo. To nie jest żaden znak, to jest po
prostu statystyka, ktoś musi je uzupełniać. Z mojego otoczenia ma 4 koleżanki,
które też poroniły pierwszą ciążę i teraz są szczęśliwymi mamusiami.
Uszy do góry, będzie dobrze

[Gość: olga]

...mam pytanie moze Wy mi poradzicie zrobilam test w 1, 4, 9 dniu po
oczekiwanej @ i nic, a po @ tez ani sladu!co prawda nigdy nie miaBam
regularnego cyklu
a i jeszcze jedno pytanie czy zapalenie pochwy moze spowodowa opóznienie @????

z góry dzikuje

[tekla12]

Asiu, przeżyłam dokładnie to samo co ty i to aż trzy razy. Każda z tych
potwornie ciężko wywalczonych ciąż kończyła się poronieniem w 12 tygodniu.
Tyle, że to nie był żaden znak, że nie należy się starać. Za kolejnym razem
udało mi się bez żadnych problemów donosić ciążę.

[Gość: agakra]

lekarz mi opowiadał że miał pacjentkę, która 1 ciążę poroniła, 2 urodziła, 3
poroniła, 4 urodziła

Kiedyś znów się uśmiechniesz!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Agusia]

Asiu teraz wydaje Ci się pewnie, że już się nigdy nie uśmiechniesz. Ale to nie
jest prawdą. Głowa do góry. Nawet jeśli nie uda się następnym razem to może
następnym itd. Wiesz, nie jestem lekarzem, ale wydaje mi się, że jeśli ciąża
obumarła to nie był zdrowy płód. Zrób coś dla siebie, tak aby gdy znów się uda-
a nie wątpię w to- być w pełni sił fizycznych i psychicznych.
Trzymam kciuki...

poronienie zatrzymane

[Gość: Aneta74]

Ja też znam takie przeżycia z autopsji i długo nie mogłam się po nich
pozbierać. Bardzo Ci współczuję tego okropnego bólu i rozchwiania
emocjonalnego - teraz takie historie dotykają wiele dziewczyn.
Właściwie tylko ten, kto sam doświadczył może zrozumieć jakie to traumatyczne
przeżycie.
Życzę Ci serdecznie, abyś jak najprędzej odzyskała choć trochę radości życia
i wiarę w powodzenie w przyszłości. Uda się na pewno - tylko w to uwierz.

[femalespirit]

Tez mam za soba takie przezycie. Daj sobie czas, rozpaczaj i placz, jesli masz
taka potrzebe. Odradzam zajmowanie sie na sile czyms, wyjazdy, nasilona
aktywnosc. Lepiej jakis czas skupic sie na swoich uczuciach. Daj sobie teraz
taryfe ulgowa. Z czasem poczujesz sie lepiej.
To nie jest zaden znak, ze nie mozna sie starac. Jak sama poronilam, to dopiero
sie dowiedzialam, jak wiele moich znajomych i kolezanek tez przez to przeszlo.
WSZYSTKIE sa teraz szczesliwymi matkami. I ty nia bedziesz. Trzymaj sie.

[Gość: martulinek]

Zgadzam się z femalespirit, nie żałuj sobie rozpaczy... Wiem, co czujesz, bo
sama przez to przeszłam. To, że zaczniesz zajmować się teraz tysiącem innych
spraw nie pomoże. Odsunie cierpienie, a ważne jest, żebyś to przebolała.
Dotknięcie dna rozpaczy ułatwia odbicie się od niego. Będzie to czas trudny,
ale nie stracony.
Znaki na świecie są, zgadzam się, ale na pewno doskonale wiesz, że można je
interpretować na różne sposoby. W moim przekonaniu to co się Tobie przytrafiło
to znak, że możesz mieć dziecko i będziesz je miała. Tak ja ja - po dwóch
poronieniach walczę o życie mojego 13 tygodniowego dziecka. I czuję, że
wreszcie! - walka będzie wygrana.
Czas, potrzeba czasu.
Wyrycz się, wykrzycz, wyrzuć to z siebie - szybciej się pogodzisz ze stratą i
szybciej zapomnisz. A co najważniejsze, nie będziesz do tego wracać.
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie i ściskam

[Gość: frostis]

nie poddawaj sie,nastepnym razem ci sie uda.czego z calego serca ci
zycze.trzymam kciuki za nas wszystkie.

[Gość: Jols]

Witaj Asiu,
mam bardzo podobny przypadek do Twojego. Trzy lata staralam się o ciazę. Miałam
nawet 1 in vitro, zresztą nieudane. Po nim zmieniłam lekarza i namówiłam
go ,zeby dał mi leki do stymulacji i chciałabym spróbować jeszcze naturalnie,
kręcił głową, ale w koncu powiedział ok. Zdziwienie było ogromne jak okazało
się , ze po tej jednej próbie jestem w ciąży mimo mojego PCO i endometriozy.
Niestety radośc była krótka, ciąza obumarła w 5 tygodniu, w listopadzie 2003
roku miałam łyżeczkowanie. Zrobiłam badania, które nie wykazały żadnej
przyczyny. Od kwietnia zaczełam znowu brać leki.Nadzieja powróciła, ale strach
jest ogromny. Chyba tylko mam większą nadzieję, ze może jednak znowu sie uda,
ale tym razem z lepszym zakończeniem.Trzymaj się, nie jest bez znaczenia, ze
już raz udało się zajsć w ciązę, to bardzo wazne jak mówi mój lekarz!

[lidek0]

Nie wiem czy to Cie pocieszy, ale wiele kobiet spotyka o wiele więcej. Sama
jestem po poronieniu, ciązy pozamacicznej z wycięciem jajowodu i maciy
dwuroznej. Bardzo często zadawałam sobie pytanie czy może powinnam zapomniec o
dziecku. dziś mamy wspaniałego trzylatka i myslimy o kolejnym. Musisz się
wypłakać, dobrez, że o tym piszesz, wyrzucenie tego z siebie często pomaga.
teraz powinnaś znaleźc sobie zajęcie, starać póki co skoncentrowac do
następnych starań na czymś innym. W między czasie możesz przygotowac sobie lisę
badań, które powinniście zrobić, ustalić charmonogram wizyt. Już w dwa normalne
cykle możesz zrobić badania.
pozdrawiam i życzę powodzenia