Jestem w szoku!!!

[wirginia-a]

Dziewczyny co wy o tym myślicie www.gotowanie.wkl.pl/forum_watek.php?id=48857&post=48857&offset=0
Znalazła to moja mama, która często bywa na tym forum i bardzo się tym wstrząsnęła. Szczerze powiedziawszy ja również. Biedna ta dziewczyna, rozumiem ją jak nikogo i całe szczęście że moja mama rozmawia ze mną w naszym problemie, jest przy nas, a tam-szkoda gadać-współczuję tej dziewczynie, a wy co o tym sądzicie?

[mimi282]

to tak jakbym czytala o sobie....dokladnie. bardzo mi zal tej dziewczyny, bo
wiem w jakim stanie byla, jest.
jest mi strasznie przykro, i jednoczesnie troche lżej, że ktoś przechodzi to
tak jak ja...
dziciaczki mojej bratowej skonczyly roczek, są kochane.
ale są momenty kiedy jest mi tak bardzo żal...że ja nie mam dziecka...zamykam
sie wtedy w sobie i myśle tak jak ta dziewczyna...że Bóg o nas zapomnial...a my
tak dlugo czekamy...........

[wirginia-a]

Tak dokładnie ja mi od razu to samo się przypomniało, coś strasznego i jeszcze ten najazd teściowej na nią, hmmm kto wie jak ja się zachowam gdy nagle moja bratowa oświadczy nam że zostanę ciocią, nie chciałabym na pewno aby teściowa robiła z tego takie pośmiewisko, bo dla mnie tak to wygląda.Szok!!!

[asiunia555]

moja bratowa urodziła pierwszego synka w lutym...
też ja i ona jesteśmy w równym wieku.... a 6 maja są chrzciny, mój mąż będzie
ojcem chrzestnym... i pewnie posypią sie pytania w naszym kierunku
kiedys na jakiejś imprezie rodzinnej jak dwie małe dziewczynki nie schodziły z
moich kolan i teściowa powiedziała "oj asia ale te dzieciaczki ciebie
uwielbiają"
to ja wypaliłam że "no właśnie szkoda tylko że pewnie moiich własnych może nie
będę mieć....". zaczęła mnie pocieszać.
oj ciężko w takich chwilach.

[jola733]

rozumię i Tę dziewczynę i Was...mi tez jest ciężko

[elfik31]

Bardzo współczuję tej dziewczynie. Rodzina potrafi byc bardzo podła. Moja
bratowa (młodsza o 2 lata - matka 4-latki) kiedy rozpaczałam po kolejnym
poronieniu wypaliła mi na ''pocieszenie'': ,,Nie wiem czemu tak rozpaczasz,
przecież to nie były dzieci, to tylko zlepki komórek. Szkoda tylko straconej
szansy. A swoja drogą ile ty miałaś wcześniej skrobanek, ze nie mozesz jak
wszyscy utrzymac dziecka?''
Od tamtej pory całkowicie zerwałam z nią kontakt, a także niestety z moim
bratem. Jak juz któras napisała syty głodnego nie zrozumie...

[asiunia555]

nie dziwię Ci się ani odrobinkę.
trzymaj się dzielnie. powodzenia zycze z całego serducha!

[wirginia-a]

Ja też Cię doskonale rozumiem -straszne że ludzie nie potrafia się wykazać chocby odrobiną empatii, nie wspomnę już o zrozumieniu. Szkoda gadać.

[aga.k]

wiem dziewczyny jak to jest, przeszłam przez to, tylko my z moim mężem
walczyliśmy sami, nikomu nic nie mówiliśmy a jak zasypywano nas pytaniami
odpowiadaliśmy, że wszystko w swoim czasie,a potem oczywiście wypłakiwałam się
w poduszkę, klęłam, buntowałam się, aż w końcu się poddałam....
Ateraz za ścianą śpi mój największy skarb, za który co dziennie dziękuję Matce
Bożej! Trzymam za Was kciuki i wierzcie, będzie dobrze!

[asienka83]

Dziewczyny ta dziewczyna to ja, a ta teściowa to moja cieszę się że to wygrzebałyście i że mnie rozumiecie-tam na tym forum teściowa zrobiła ze mnie bezduszna osobę i tak samo jest teraz otrzymały mi się obelgi od szwagierki że miałam czelność na tamtym forum cos na jej matkę napisać. Dowiedziałam się jaka to ja nie jestem egoistyczna i w ogóle że myslę tylko o swoich uczuciach((
Dziękuję że mnie rozumiecie i wspieracie
Wirginia dzięki że poruszyłaś ten temat na tym forum.......

[korlewna]

w szoku to ja akurat nie jestem, bo takie sytuacje maja częsciej miejsce, niż
nam wszystkim się wydaje.
Żal mi bardzo tej dziewczyny, sytuacje ma do bani. Ale jest młoda, może ma
tylko malutkie problemy. Ja jestem zdania, ze trzeba sie badac, leczyć,
walczyć. Natomiast w sensie psychicznym, duchowym... poradzic Jej można jedno:
probuj nie myślec o tym, puszczać między uszy to co mowi teściowa... dla
własnego dobra.

My czekaliśmy na ciążę latami, ale zawsze coś... Intensywne leczenie to ponad
półtora roku. Chyba wszyscy wiedzieli, ze się staramy, chyba przed nikim nie
dało się ukryć jak bardzo chcemy dziecko. A tymczasem moja szwgierka będąc w 5
miesiacu ciazy rzucała komentarze: "chcialabym mieć juz taki brzuszek jak ta
pani z gazety" (a przecież wiedziala, ze ja tez chcialabym miec taki brzuszek,
tylko, ze wtedy wiedzialam jedno: jestem nieplodna). Innym razem moja teściowa
zapytała mnie, czy szwagierka mi sie w ciąży podoba (to był chyba 7 m-ąc),
zabolało mnie jak cholera, łzy same cisnęły się do oczu, ale powiedzialam, że
ładnie, bo chcialam teściowej sprawić przyjemność (choć uważam, ze to to
pytanie mogło zostać mi darowane). Szwagier pytał nas czemu jesteśmy smutni, a
tymczasem sam mowil o tym, ze jak oni się starali to każda informacja o ciazy
znajomych napawala go wściekłością... takich i podobnych sytuacji bylo
strasznie dużo. Ja myślę, że ludzie nie zastanawiają się nad tym, że krzywdzą
kogoś, nie pamiętają jak to w takich sytuacjach jest, a jesli nie spotkała ich
taka sytuacja, to nie próbuja zrozumieć. A czasami wystarczyłoby tylko ciut
pomyśleć o srugiej osobie....
Dodam jeszcze, że szwagierka jest 5 lat od nas młodsza, faktycznie ślicznie
wyglądała, do teściowej nie mam żalu i wtedy tez nie miałam, po prostu zabolało
i już... a tak poza tym to naprawde cieszylismy sie z ich ciazy i teraz
cieszymy sie z tego, ze mają fantastyczna córeczkę... tylko jednocześnie
strasznie cierpieliśmy.
A tak naprawde która z Was nie jest stawiana w podobynch sytuacjach?? Czy jest
ktoś kogo ominęły podobne zdarzenia??