Mężczyzna w ciązy? to jest problem

[sylwiozja]

Hej,
pisze bo zastanawiam sie nad tym jak Wasi mężczyzni reagują na wieść, że "może
być problem z ciążą". Mój reaguje ignorując fakt, że "możemy mieć problem".
Mnie to bardzo nipokoi. odkąd staramy sie o dziecko, właściwie zaczęłam myślec
że to mi zalezy, nie jemu. Kiedy rozmawiałam z nim na ten temat powiedział w
końcu, że czuje sie jak "przedmiot do zapłodnienia", że uważa że "wsyztko
powinno odbyć sie naturalnie", czyli bez badań, testów itp. W głowę zachodzę o
co tu chodzi. Nie wiem czy to ja popeniam jakiś błąd, czy on po prostu jest
przeczulony na kwesię "bycia zapładniaczem". Ja czuje sie między młotem a
kowadłem. Ginekolog powiedziala mi na ostatniej wizycie ze ON musi zrobić
badania nasienia. Ale ON zwleka jak może, gdyż badania wymagają abstytencji ,
a jest piwoszem wielkim. Generalnie troche zachwouje sie jak człowiek co
"chce i nie chce równocześnie". Po prostu nie wiem jak rozmawiac z nim o tym
wszystkim. Czy nie wtajemniczac go w nic, sparwdzac czy mam owulacje i
zachecać tego dnia do seksiku (oczywiście nie pisnawszy słowa, że to może być
TEN PłODNY DZIEń).
Poradzcie mi prosze.

[nunucha]

Sylwiozja jak najbardziej nie mów mu kiedy masz dzień płodny,mężczyzni nie lubią
się czuć jak reproduktorzy.Ja z moim mam to samo.Teraz pod koniec czerwca będzie
musiał zrobić badanie nasienia i nie wiem jak go przekonać.Są różni faceci,jedni
potrafią wspierać swoje żony jak mogą a inni jak mój udają,że nie widzą
problemu.Zyczę ci powodzenia w starankach.

[sylwiozja]

(
dzięki i wzajemnie.

[kinga19751]

Współczuję Ci bardzo. Twój mąż najwyraźniej nie dorósł jeszcze do bycia ojcem i
dlatego się tak zachowuje. Gdy my mieliśmy problem i mąż musiał zrobić badania
zrozumiał to i nie musiałam go prosić. Gdy okazało się że to ja jestem
bezpłodna bardzo mnie wspierał, a gdy wreszcie się nam udało i fasolka
zaiełkowała był cudowny, dbał o mnie aż za bardzo. Może musisz z nim poważnie
porozmawiać. I jeszcze jedo duże ilosci piwa i papierosów niszczą plemniki.

[56at]

Nie wprowadzaj ludzi w bład.Gdybyś była bezpłodna"fasola by ci nie zakiełkowała"!
My tu raczej niepłodne (na szczęście) jestesmy-do bezpłodności daleka droga.

Pozdrawiam,ania

[kerttu]

Mężczyzna w ciązy, to jest naprawde problem!
I by może w końcu zrozumieli jak to jest tak czekać...

A na poważnie, mężczyźni są różni, ale większość z nich nie lubi tematu
niepłodność, owulacje, testy, pęcherzyki..
Ja mojego męża o badanie nie prosiłam, tylko mu kazałam zrobić (sam nawet miał
sobie znaleźć laboratorium) i zrobił. 4 dni abstynencji to tez zaden problem.

Zmusić go i nie "cackać się jak z jajkiem"!

[sylwiozja]

no właśnie, a ten mój M jest strasznym wrażliwcem, może za bardzo jestem
"delikatna", może powinnam mu pwoiedzieć że ma zrobić test i już!
Tylko jak to sie ma do jego nastawienia do ciąży? Paranoja polega na tym, że MI
bardziej ZALEżY niż JEMU. A chciałabym żeby nam OBOJGU zalezało tak samo.
tak naprawde czuje sie z tym problemem sama w zwiazku, chociaż sie kochamy itp
itd. Zaczynam myśleć ze jednak stara prawda działa, że żadne facet tak naprawde
nie umie wczuć się w "ciąże", "macierzyństwo" , tak jak ja nie moge pojąć
niektórych rzeczy z "meskiego " świata.

[magasi9]

jak poszlam dawno temu pierwszy raz do lekarza bylam zalamana, prawie sie
poplakalam, ze juz tyle sie staramy i nie wychodzi.. i ze czuje sie samotna z
tym problemem
i lekarz mi wtedy powiedzial ze mezczyzna to tak naprawde rozumie co to ciaza,
dziecko dopiero jak to dziecko juz jest, i moze sie starac, moze byc lepszy lub
gorszy, ale czesto mu to nie wychodzi, albo my kobiety oczekujemy czegos wiecej
to ogromna roznica miedzy kobieta i mezczyzna
wiec sie nie przejmuj

badanie nasienia trzeba jednak jak najszybciej zrobic i dalej dzialac i myslec
co dalej

[aga1506]

U Nas problem sie zaczął gdy odebralismy już wyniki męża ........... słabe i
mało ruchliwe plemniki. Rozmowy i tłumaczenia ze czasem sie tak zdaża i że to
nie przekresla abyśmy zostali rodzicami i nic nie dały. Nie chce isc ze mną do
lekarza, rozmów unika jak tylko może a Ja siedze i czekam az sam w koncu
zrozumie. Zaczęłam juz po kryjomu przed nim dowiadywac sie na temat in vitro i
chyba jak będzie juz wszystko prawie ustalone postawie go przed faktem i wtedy
napewno nie odmówi. Zreszta prawie codziennie wspomina naszą "przyszłą"
córeczkę wiec wiem ze mu zależy. Męskie rozumowanie czasami jest bardzo
niezrozumiałe ............ ach

[nunucha]

Hej Aga!Czytam twojego posta i tak jakbym widziała nasza sytuację w domu,po
pierwszym badaniu wyszło tragicznie i mąż nie chce nic więcej robić w tym
kierunku.To ja czytam o różnych metodach,zrobiłam badania hormonów i ja wydaję
kasę a może niepotrzebnie bo u niego tkwi problem.Myślałam o inseminacji,bo to
nie jest jeszcze taki koszt(w porównaniu do in vitro,na które nas nigdy nie
będzie stać)Ale potrzebny jest do tego mój mąż,ale jak go zaciągnąć na badanie
nasienia?Chyba tylko uśpić!!!Nawet nie wiecie jakie jesteście dla mnie cenne
dziewczyny,że można z wami o tym porozmawiać

[kinga19751]

Nie wprowadzam nikogo w błąd, bo ja też leczyłam się przez prawie dwa lata, po
uprednich ponad czterech kiedy w ciążę zajść nie mogłam.

[56at]

i co uwazasz że jesteś bezpłodna tzn nie masz np macicy?

[kinga19751]

56at - czemu tyle jadu w Tobie jest?

[tekla12]

kinga19751 napisała:

> 56at - czemu tyle jadu w Tobie jest?
Coś się chyba pomieszało. 56at wykazała różnicę między niepłodnością a
bezpłodnością po prostu.

[tekla12]

sylwiozja napisała:

> Hej,
> pisze bo zastanawiam sie nad tym jak Wasi mężczyzni reagują na wieść, że "może
> być problem z ciążą". Mój reaguje ignorując fakt, że "możemy mieć problem".
> Mnie to bardzo nipokoi. odkąd staramy sie o dziecko, właściwie zaczęłam myślec
> że to mi zalezy, nie jemu. Kiedy rozmawiałam z nim na ten temat powiedział w
> końcu, że czuje sie jak "przedmiot do zapłodnienia", że uważa że "wsyztko
> powinno odbyć sie naturalnie", czyli bez badań, testów itp. W głowę zachodzę o
> co tu chodzi. Nie wiem czy to ja popeniam jakiś błąd, czy on po prostu jest
> przeczulony na kwesię "bycia zapładniaczem". Ja czuje sie między młotem a
> kowadłem.
Zasadniczo twój mąż jest typowy i nie popełniasz żadnego błędu. Dla kobiety
kontrola i leczenie gin. jest czymś normalnym, mężczyzna zaczyna się leczyć w
wieku mocno dojrzałym zwykle jak ma prostatę wielkości pomidora. Leczy się
zwykle z takim zaangażowaniem u urologa jak u dentysty, czyli kiedy nie może
udawać, że nic się nie dzieje. Kobieta zwykle żeby rozwiązać problem musi go
"przegadać" mężczyzna od problemu ucieka. Przeciętny facet myli płodność z
potencją albo myśli, że inni mylą i się wstydzi. Musi mieć czas na
przystosowanie, bo oswaja się długo.
Ginekolog powiedziala mi na ostatniej wizycie ze ON musi zrobić
> badania nasienia. Ale ON zwleka jak może, gdyż badania wymagają abstytencji ,
> a jest piwoszem wielkim.
Abstynencja przejawia się w tym przypadku wstrzemięźliwością seksualną a nie
szlabanem na piwo.
Generalnie troche zachwouje sie jak człowiek co
> "chce i nie chce równocześnie". Po prostu nie wiem jak rozmawiac z nim o tym
> wszystkim. Czy nie wtajemniczac go w nic, sparwdzac czy mam owulacje i
> zachecać tego dnia do seksiku (oczywiście nie pisnawszy słowa, że to może być
> TEN PłODNY DZIEń).
> Poradzcie mi prosze.
Żelaznych reguł nie ma ale dobrze ze sobą porozmawiać bez wiercenia dziury w
brzuchu i egzaltacji. A do badania nasienia wybrać laboratorium, do którego
materiał pobrany w domu można spokojnie dowieźć. Czasami opór wynika tylko z
tego, że człowiek nie wie czego się spodziewać i wymyśla sobie bóg wie co.

[korlewna]

My mielismy początkowo podobny problem. Probowalam z nim rozmawiac. Potem
zaczęlam sie denerwowac na męża, bo miałam wrażenie, ze jakbm grochem o
scianę... niby chcial, a niby nie.
W końcu się wkurzyłam, zabralam go na wizyte do gina i pan doktor kazal iść na
badanie nasienia. Wtedy to mąż juz nie mial wyjscia. W potem, przy kazdym
badaniu nie czekałam, jak laskawie się zgodzi, tylko mial nakaz iśc i kropka.
Fakt... dla facetów nie są to przyjemne badania, wiec zawse starałam sie być z
nim psychicznie, a jesli była odpowiednia atmosfera to jeszcze niezle sie tym
bawilismy.
przeciez Ty się badasz, więc mężowi chyba korona z glowy nie spadnie, jesli
zacznie robic to samo.
pozdrawiam

[otylkaa]

popieram korlewne ))) Swoją drogą nie wiem kto bardziej przeżywał i
denerwował sie przy pierwszych badaniach Męża - ja czy on - ale nie dałam po
sobie poznać.
"Trza być twardym, nie miętkim" )))

[aga1506]

My bylismy już nawet umówieni na wizyte przed inseminacją aby wszystko omówić a
najlepsze jest to iz sam kazał mi wszystko ustalać a jak co do czego to zrobił
wielką awanturę i powiedział ze nigdzie nie idzie. Myślę ze faceci jeśli
problem dotyczy ich poprostu TCHÓRZĄ!!!!!!!!! Bo Ja swojemu nigdy nawet nie
dałam powodu aby myślał iz to jego wina a on sie rzuca jak nie wiem co.
Czekałam dośc długo i teraz chyba zacznę powracac do tematu i nie będę zwracac
w ogóle uwagi na jego humory i foch albo chcemy razem dzidziusia albo problem
rozwiązujemy inaczej. Musze chyba podjąc drastyczne środki one napewno
poskutkują ) Pozdrawiam

[szyszka39]

Powiedz mu że gin nie chce ci zlecić żadnych innych badań do czasu aż nie
przyniesiesz wyników nasienia. Taka jest prawda. Mój gin od razu powiedział że
niczego nie zaczniemy bez wyników m. Wtedy wiadomo za co się zabrać i kogo
leczyć.Jeżeli wyniki są ok to zacynają badać kobietę, może kwestia finansowa
przekona go do zrobienia tych badań.Powiedz mu ile płacisz za wizyte u gina ile
kosztują leki na miesiąc,itd. Mogą to być pieniądze wydane na marne, może lepiej
kupić jakieś dobre witaminy dla niego i odczekać miesiac albo przeznaczyć je na
IUI.Napewno go przekonasz, powodzenia. P.S. mój m. też się wzbraniał ale jak
widział jak co miesiąc rycze po dostaniu @ to sam poszedł.

[aga1506]

U mnie jest niby wszystko oki, raz był na badaniach i potem miał isć na nowe po
wybraniu tych wszystkich specyfików na poprawę chłopaków i właśnie wtedy się
zbuntował. A jestem ciekawa czy coś sie poprawiło bo jeśli jest poprawa to
myśle ze sam by widział ze nie wszystko stracone i jednak coś te leki
działają.Ale chłopy to zawsze muszą coś mieszać........... cholera czasem mnie
na niego bierze.......

[sylwiozja]

czesc!
udało mi sie przekonać mojego M )). Póki co wszystko na dobrej dordze, lekarz
mówiła że abstynencja i od sexu i od alkoholu również! Naprawde zdziwiłam sie że
jednak sie zdecydował. Teraz zaczynają się negocjacje kto zaneisie pojemniczek
do labolatorium ). Mówi "ja sie wstydze" i krzywi przy tym, chciałabym go
namówic żeby poszedł sam, troche po to zeby poczuł, że dla mnie te wszystkie
badanie tez nie są miłe.
Dzięki wielkie za wsparcie, bo już myślałam, że mój M jest jakiś dziwny , a
wszyscy inni sa OK.
jak myślicie? ma pójść sam czy zanieść mu juz te badania????

[majorka79]

idźcie razem

ja tam zawsze mojego ciągam, nawet jak za bardzo potrzebny niejest. a co, niech
chłopak widzi, że nie ma lekko. a ja sie z nim jakoś lepiej czuje

[aga1506]

Za pierwszym razem poszlismy razem bo nie chciałam zostawiać go samego poza tym
napewno czuł sie lepiej "psychicznie" bo powiedziałam mu że robimy to dla Nas.
Chyba go to trochę podbudowało ż emnie również zależy. A teraz od nowa sie
zaczyna proszenie i gadanie, ale z czasem napewno ulegnie. Kiedyś wspominał ze
do ineminacji też moze zrobić do pojemniczka i później mogę robic z tym co
chce........to jego słowa a Ja mu na to że równie dobrze mogę zamienić ) i
mam spokój, a co niech sobie nie myśli.......hi hi hi. Powodzenia

[nunucha]

Sylwiozja zanieś mu te badaniasuper,że się zgodził!ja tez tak chce!!!Faceci
sie krępują,a jak spotka tam kogos znajomego to znowu możesz miec problem.Powodzenia