Mysle o przerwie...

[heidiklum]

Witajcie,
Jestem po 3 IUI - od 5 dni wiem, ze kolejna sie nie udala...
Biore znowu clo, ale mysle, czy nie zrobic przerwy i w tym cyklu pobyc po
prostu mezem i zona. Jakos mi to intuicja podpowiada.
Ostatnia IUI byla ponoc w idealnym momencie - dwa bardzo ladne pecherzyki,
ktore pekly ok. 2 godzin po IUI, nasienie tez duzo lepsze. Lekarz zalecil
postawienie swieczki w kosciele, bo wygladalo to bardzo optymistycznie. I co?
I nic.
A juz mialam nadzieje, bo mialam dzien opoznienia - pierwszy raz w zyciu!
Ale potem jednak BUM! @ byl troche slabszy, ale tylko minimalnie slabszy niz
zwykle...
Moze odpuscic sobie IUI tym razem?
Maz zgodzi sie na to co mu powiem....czy Wa robicie czasem przerwe - tak dla
wyluzowania i przyjemnosci?...

Pozdrawiam

[remka1]

Myślę, że potrzeba choćby chwilki odpoczynku (np.:1-2 cykle). W zasadzie po
to,żeby odpocząć psychicznie i nabrać sił, wiary w kolejne starania. My też
bardzo chcemy mieć dzieci. Czasami jednak przychodzi taka myśl, czy oby za
wszelką cenę? Czy rzeczywiście kosztem własnego zdrowia, zupełnego zatracenia
życia i siebie samych??? Po dobrym odpoczynku i pięknych chwilach nacieszenia
się sobą wracają te uparte dążenia z większym przekonaniem. Trzymaj się
cieplutko. Wybór i tak należy do Ciebie/ do Was. My właśnie jesteśmy po takim 3
miesięcznym odpoczynku i takie są moje odczucia. Myślę, że mąż też miał szansę
na złapanie oddechu.

[akinom74]

Na początku maja okazało się że moja 4 IUI się nie udała, postanowiłam zrobić
przerwę do sierpnia i w sierpniu zabieramy się za przygotowania do ISCI - choć
mam cichutką nadzieję że w trakcie tego "odpoczynku" coś zaskoczy. Na razie o
tym nie myślę, też odpocznij.

[karkarkar]

Nie tak dawno temu założyłam podobny wątek .....
Jestem po 3 iui - nieudanych. Niecałe dwa tygodnie temu byłam u mojego dr i
wspólnie ustaliliśmy, że przerwa się przyda - jednak nie dłużej niż 3 cykle.
Jak to powiedział dr psychika to połowa sukcesu. U nas M nalegał na przerwę
widząc co się ze mną dzieje jak przychodzi @. Tak więc wracamy do kliniki we
wrześniu. Teraz mamy czas dla siebie. Kupiłam witaminy, dostinex ... i
odpoczywamy.
Po przerwie robimy 3 iui na innych lekach - mimo, że na clo pęcherzyki ładnie
rosną. Może na inny lek zareaguje lepiej. A jak się nie uda to bedziemy mysleć
o in vitro.
Nie da się do końca zapomnieć i nie mysleć- bo wszędzie w około dzieci, wózki,
ciężarne.... ale nie trzeba pilnować terminów wizyty, leków i to już jest jakiś
tam odpoczynek.

[linda21]

Dziewczyny zrobienie sobie przerwy to najlepsze co mogłam zrobic aby miec
dziecko.No wiec staralismy sie ok 1,5 roku i z badan zrobilismy tylko badanie
nasienia no i wyszło jakies zapalenie.Ale to było na poczatku staran wiec w
ciaze nie zachodziłam 1,5 roku.Ja chciałam IUI ale maz nie był tym pomyslem
zachwycony wiec nie naciskałam.W glebi serca ja tez nie chciałam IUI bo
pragnełam spłodzic z M dzidzie w miłości, własnej sypialni i bez niczyjej
ingerencji.No i przez 3 mies tłumaczyłam sobie ze jak nie bedzie dziecka to tez
bede zyła bo mam kochajacego męża i bedziemy razem.Myslałam dziecko to nie
wyszystko ale mowiac to sama w to nie wierzyłam.W koncu przestałam liczyc
dni.Widzialam plodny sluz ale nie miałam ochoty na seks wiec powiedziałam
mezowi "kochanie nie chce sie kochac tylko dlatego zeby miec dziecko"No i sie
nie kochalismy wtedy kiedy "trzeba".Z czasem czułam sie dziwnie i wiedziałm ze
jestem w ciazy ale juz tyle razy miałam schize pomyslałam ze to znowu ona i
wrecz karciłam sie za takie mysli.Okres nie wystapił wtedy kiedy miał byc a ja
wiedziałam ze go nie bedzie i zrobiłam test-II kreski.Nastepnego dnia beta
444!!!!Dziewczyny zawsze myslałam ze to bujda z ta przerwa w staraniach,z tym
wyluzowaniem ale przekonałam sie na własnej skorze ze to prawda.Mój lekarz mowi
ze w ciaze zachodzi sie rowniez mozgiem i sie nie myli. trzymajcie sie kochane
kobietki i nie załamujcie sie.Nie jest latwo sie wyluzowac.Ja sie luzowałam 3
mies zanim sie wyluzowałam ale było warto.
Pozdrawiam wszystkie

[eszforcik]

Linda21, serdeczne gratulacje. Niestety wyluzowanie nie każdemu wychodzi na
dobre. Ja też w to wierzyłam, ale nie pomogło No cóż trzeba walczyć dalej.
Dochodzę jednak do wniosku, że jeśli nie będę miała dziecka, to też przeżyję.
Mam przecież kochającego męża, więc na niego przeleję całą miłość, w końcu
mężczyźni, to "duże dzieci"
Pozdrawiam wszystkie starające się

[magasi9]

Luz mi tez nie pomaga,
1 rok staran kompletny luz, gdzies sie naczytalam ze normalnie 1 rok starac sie
to nic takiego, jedyne co myslalam ze juz jestem w ciazy i zostalam wtedy
abstynentem
2 rok staran poszlam do lekarza, i wtedy kubel zimnej, lodowatej wody na glowe:
astenezospemria (czy jak to sie tam pisze)
3 rok kolejne zle wyniki i moje i meza, kompletny luz w lozku, w domu, w zyciu
bo wiem ze naturalnie nam z luzem czy bez i tak nie wyjdzie

moze raz mierzylam temperature i uzywalam testow (bez powodzenia), ale akurat
ten cykl to byl dla mnie i mojego meza bardzo stresujacy, brrr

ale moj maz tez nalezy do "duzych dzieci" i wymaga ciagle "mojej matczynej"
uwagi i milosci (zreszta on mowi tak samo o mnie)
pa