od A do Z

[andzia148]

Czesc dziewczyny. Przymierzamy sie z mezem do INV ale jakos nie możemy sie
zebrac. Boję sie tej całej procedury i czy to wszystko psychicznie zniosę. U
nas problemem są słabe nasionka. U mnie teoretycznie wszystko jest ok,
hormony tez w normie. Czy ktos mogłby mi wyjaśnic jak wygląda całe
przygotowanie do INV ale tak od A do Z. Co mnie czeka po kolei i ile to
czasu trwa ? Naczytałam sie tego wszystkiego duzo ale mam mętlik w głowie i
chyba jeszcze duzo nie wiem. Z góry dziekuję za wszystkie
odpowiedzi.Pozdrawiam

[andzia148]

Hej, czy nikt nie umie mi pomóc

[mila_do_nieba]

Ten watek przewija sie tutaj cały czas i juz wielokrotnie było opisywane krok po
kroku co i jak. Dziewczyny podawały linki. Wystarczy przejżeć kilka pierwszych
stron.
Druga sprawa; każdy przypadek jest inny i każdy lekarz stosuje różne standardy;
nie wiadomo czy będziesz prowadzona krótkim czy długim protokołem, jakie leki
będa użyte do stymulacji w zalezności od twojego profilu hormonalnego. Trudno w
jednym poscie dostac instruktaż od A do Z.
Czy byłaś już u lekarza? Masz wskazania do ivf?

[andzia148]

Tak, mam wskazania do INV ale narazie nie podjelismy jeszcze konkretnych
kroków. Mielismy jedna IUI ktora sie nie udała. I ze wzgledu na tragiczne
wyniki nasionek wskazane jest INV . Chciałabym jeszcze wiedziec co to znaczy
długi czy krótki protokół.Sorry za głupie pytania ale dla mnie to wszystko jest
troche skomplikowane

Prosze :)

[56at]

POZAUSTROJOWE ZAPŁODNIENIE IN VITRO

Zapłodnienie in vitro (I. V. F.) jest jednym ze sposobów leczenia proponowanym
niepłodnym parom w przypadku gdy przyczyną niepłodności jest:
- niedrożność jajowodów
- endometrioza
- czynnik męski
- niepłodność idiopatyczna (niewyjaśnionego pochodzenia)

Przebieg zapłodnienia in vitro

Stymulacja owulacji

Pobranie komórek jajowych (punkcja)
Stosując krótkie ogólne znieczulenie wprowadza się przez pochwę do jajnika pod
kontrolą USG specjalną cienką igłę i pobiera się po kolei zawartość każdego
pęcherzyka (płyn i komórkę jajową).
Zabieg ten przeprowadzany jest ambulatoryjnie i trwa około 15 minut. Po
kilkudziesięciominutowym pobycie w klinice pacjentka może wrócić do domu.

Etap laboratoryjny

W laboratorium oddziela się komórki jajowe od płynu pęcherzykowego i umieszcza w
specjalnym podłożu do hodowli.
W tym czasie mąż oddaje nasienie drogą masturbacji. Następnie jest ono
odpowiednio przygotowywane. Jeżeli nasienie spełnia odpowiednie parametry to
przygotowane plemniki umieszcza się razem z komórkami jajowymi.
(W przypadku nieprawidłowości nasienia proponujemy parom technikę mikroiniekcji
- ICSI)
Do zapłodnienia dochodzi w inkubatorze utrzymującym specjalne warunki fizyczne
(stała temperatura 37 st. C , 5% CO 2 i odpowiednią wilgotność).

Przeniesienie embrionu do jamy macicy (embriotransfer - ET)

Po około 48 godzinach po punkcji otrzymane embriony są podawane do macicy za
pomocą cienkiej elastycznej sondy. Aby zmniejszyć ryzyko ciąży mnogiej ogranicza
się liczbę podawanych embrionów do 2 lub 3 w zależności od wieku pacjentki.
Nadliczbowe embriony są zamrażane i przechowywane w temperaturze ciekłego azotu.

Mogą tak pozostać aż do następnego transferu lub gdy para zdecyduje się na
posiadanie kolejnego potomstwa.
Transfer embrionu po rozmrożeniu nie wymaga ponownej stymulacji jajeczkowania.

Po transferze pacjentka otrzymuje następujące zalecenia:
Powinna stosować Utrogestan 2 razy dziennie 200mg dopochwowo
Prosimy również pacjentkę o wykonanie próby ciążowej z moczu 14 dni po
transferze lub 10 dni po transferze o ocenę HCG w surowicy.

Ryzyko związane z zapłodnieniem pozaustrojowym

* hiperstymulacja jajnikowa - przeciętnie u 10% pacjentek (czasami wymagana
jest krótka 2-3-dniowa hospitalizacja
* problemy naczyniowe i zakaźne związane z punkcją
* ciąża pozamaciczna, poronienie, ciąża mnoga

MIKROINIEKCJA PLEMNIKA DO KOMÓRKI JAJOWEJ - I.C.S.I.

Zabieg ten jest uzupełnieniem zapłodnienia pozaustrojowego. Stosujemy go między
innymi w przypadku:

* nieprawidłowości nasienia
* braku zapłodnienia w klasycznym in vitro
* ejakulacji wstecznej (zarzucanie nasienia do pęcherza).

Metoda ta wprowadzona w 1992 roku umożliwia uzyskanie ciąży nawet w przypadku
pojedyńczych plemników w nasieniu (norma to dziesiątki milionów).
ICSI pozwala na "ominięcie" niektórych etapów fizjologicznych do których zdolne
są tylko plemniki zdrowego mężczyzny. Praktycznie wyrównuje to szanse na
posiadanie potomstwa mężczyzn zdrowych i uważanych wcześniej za niepłodnych.

Przebieg I.C.S.I.

W części etapów procedury są takie same jak przy klasycznym zapłodnieniu
pozaustrojowym (I.V.F.) Różnica w wykonywanych procedurach obejmuje wyłącznie
etap laboratoryjny

Etap laboratoryjny mikroiniekcji
W laboratorium odnajduje się komórki jajowe w płynie pęcherzykowym.Za pomocą
enzymu hialuronidazy i pipet o dokładnie ustalonych średnicach rozprasza się
komórki warstwy ziarnistej pęcherzyków Graaf'a, aby umożliwić wykonanie
mikroiniekcji.

W tym czasie mąż oddaje nasienie, które następnie jest odpowiednio
przygotowywane przez płukanie, wirowanie.
Za pomocą mikromanipulatora i cieniutkiej pipety iniekcyjnej (7µm) chwyta się
najlepszy morfologicznie plemnik, łamie mu się witkę i wprowadza do pipety.
Następnie ten właśnie plemnik jest podawany do środka uprzednio przygotowanej
komórki jajowej.
Dwa dni po mikroiniekcji powstaje kilkublastomerowy zarodek, który podawany
jest do macicy.

Ryzyko związane z mikroiniekcją plemnika do jaja

- istnieje pewne ryzyko przeniesienia niepłodności męskiej pochodzenia
genetycznego (związanej z chromosomem Y).
Pozostałe ryzyko jest identyczne jak w przypadku klasycznego zapłodnienia
pozaustrojowego:
- hiperstymulacja jajnikowa
- problemy naczyniowe i zakaźne związane z punkcją
- ciąża pozamaciczna, ciąża mnoga

Mikrochirurgiczna aspiracja plemników z najądrzy (MESA - Micro-Epidydymal Sperm
Aspiration)

Technika ta pozwala na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią , u podstaw
której leży niedrożność lub brak nasieniowodów.
W krótkim znieczuleniu ogólnym pobieramy plemniki z najądrza. Po odpowiednim ich
przygotowaniu nasze dalsze postępowanie nie różni się zdecydowanie od
mikroiniekcji plemnika do jaja tzn: stymulacji owulacji, pobrania komórek
jajowych, iniekcji plemnika do komórki jajowej, hodowli zarodków, transferu
embrionów i ich zamrożenia.

Metoda ta pozwala na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią spowodowaną
nieprawidłową funkcją kanalików jądrowych.
W krótkim znieczuleniu ogólnym pobieramy tkankę jądra, z której izolujemy
pojedyńcze plemniki. Potem nasze postępowanie nie różni się zdecydowanie od
mikroiniekcji plemnika do jaja tzn: stymulacji owulacji, pobrania komórek
jajowych, iniekcji plemnika do komórki jajowej, hodowli zarodków, transferu
embrionów i ich zamrożenia.

Stymulacja owulacji

Farmakologiczna stymulacja owulacji jest obecnie jedną z najczęstszych procedur
medycznych stosowanych w leczeniu niepłodności. Głównym jej celem jest
spowodowanie dojrzewania komórek jajowych i owulacji u pacjentek z zaburzeniami
tego procesu.

Na przestrzeni ostatnich lat wskazania do stymulacji jajeczkowania uległy
rozszerzeniu zwłaszcza ze względu na coraz częściej stosowane procedury rozrodu
wspomaganego.

Wynikiem prawidłowej stymulacji winna być ciąża zakończona narodzinami dziecka.
Należy przy tym pamiętać o mogących wystąpić powikłaniach takich jak ciąża mnoga
lub zespół hiperstymulacji jajników.

Cytrynian klomifenu (CC)

Jest lekiem tanim, łatwym w stosowaniu (tabletki doustne). Podstawowe
zastosowanie ma w grupie kobiet z zaburzeniem dojrzewania pęcherzyków
spowodowanym nieprawidłową fazą gondotropowozależną lub przygotowywanych do
inseminacji domacicznej.

Cytrynian klomifenu jest pochodną trójfenylochloroetylenu i działa jako
kompetytywny antagonista receptora estrogenowego. Wypiera endogenny estradiol z
miejsc receptorowych w podwzgórzu i w ten sposób znosi ujemne sprzężenie zwrotne
estradiolu na wydzielanie LHRH. Powoduje to pulsacyjne wydzielanie LHRH, przez
co pobudza wydzielanie endogennych gonadotropin. Efekt działania cytrynianu
klomifenu zależy od stopnia wzrostu stężenia gonadotropin. Po podaniu CC
stężenie FSH wzrasta o ok. 50-60% powyżej wartości podstawowej obserwowanej u
pacjentki.

Stosuje się go najczęściej od 2 lub 3 dnia cyklu przez 5 dni w dawce od 50 do
150 mg/dobę.

Stosowanie CC od 5 do 9 dnia cyklu ma coraz mniej zwolenników gdyż obwodowo
działa on antyestrogennie co może prowadzić do zahamowania wytwarzania śluzu
szyjkowego. Ponadto znany jest fakt zaburzenia czynności endometrium w drugiej
fazie cyklu po stosowaniu tego leku.

Kontrolne badanie ultrasonograficzne oraz ocena śluzu szyjkowego powinno być
wykonane w 10 - 12 dniu cyklu. Średnica dojrzałych pęcherzyków wynosi 16 - 20 mm
natomiast stężenie estradiolu w surowicy wynosi 200 - 300 pg/ml na każdy
pęcherzyk. Śluz powinien być "płodny" a szerokość endometrium powinna
przekroczyć grubość 8 - 9mm.

Pozytywną odpowiedź uzyskuje się w 60 - 80% przypadków. Odsetek ciąż wynosi ok.
20% na cykl, z czego 70% ciąż jest uzyskiwanych w 3 pierwszych cyklach leczenia.
Obecnie nie ma wskazań do stosowania cytrynianu klomifenu w sumie dłużej niż
przez 6 cykli.

Jeżeli cykl jest stymulowany przed planowaną inseminacją domaciczn

[56at]

Protokół klasyczny

W obecnej erze agonistów i antagonistów gonadoliberyny, protokół ten stracił
swoją popularność. Biorąc pod uwagę minimalne skutki uboczne, doustny sposób
podawania, a przede wszystkim koszty stymulacji, cytrynian clomifenu był cennym
lekiem w stymulacji owulacji do IVF.

W protokole klasycznym cytrynian clomifenu stosuje się zwykle 2 razy dziennie
doustnie od 2 do 6 dnia cyklu oraz gonadotropiny (hMG lub rFSH) od 6 dnia cyklu
w dawce 150 UI/dziennie. Monitorowanie stymulacji rozpoczyna się w 9 lub 10 dniu
cyklu. Zakończenie stymulacji przez wywołanie farmakologicznego piku
owulacyjnego musi nastąpić przed samoistnym pikiem LH.

Protokół krótki

Główny założeniem stymulacji według protokołu krótkiego jest wykorzystanie
wzrostu stężenia endogennych gonadotropin po podaniu agonisty GnRH. Podawanie
agonisty rozpoczynamy w 1 dniu cyklu, stosujemy codziennie taką samą dawkę
minimum przez 10 dni. Przez pierwsze dni po podaniu leku występuje uwolnienie
endogennego FSH i LH (efekt flare-up). Następuje po nim stan desensybilizacji
przysadki, objawiający się spadkiem stężenia gonadotropin, obniżeniem stężenia
estradiolu i progesteronu. Po wykorzystaniu efektu flare-up rozpoczynamy
podawanie gonadotropin od 3 dnia cyklu w dawce 100-225 UI na dzień. Liczba
ampułek gonadotropin zależy od poziomu stężeń hormonów na początku naturalnego
cyklu. Stymulację należy monitorować co 2 dni począwszy od 8 dnia cyklu (5 dniu
stosowania gonadotropin). Gdy pęcherzyki przekroczą 16 mm średnicy a średnie
stężenie estradiolu na jeden pęcherzyk dominujący wynosi 200 - 300 pg/ml. należy
zakończyć stymulację. Ostateczne dojrzewanie komórek jajowych uzyskuje się
farmakologicznie wywołując pik owulacyjny przez jednorazowe podanie hCG w dawce
5000 lub 10000 IU. Pobranie komórek jajowych powinno nastąpić po czasie 34 - 38
godzin od podania hCG.

Obecnie protokół ten jest stosowany rzadziej niż protokół długi (ze względu na
niższe wskaźniki uzyskiwanych ciąż) jednak mniejsza ilość zużytych gonadotropin
(koszt stymulacji) powoduje, że protokół krótki posiada nadal zwolenników
zwłaszcza krajach gdzie procedury pozaustrojowego zapłodnienia nie są refundowane.

Protokół długi

W protokole długim podawanie gonadotropin rozpoczynamy po osiągnięciu pełnej
desensybilizacji przysadki, którą uzyskujemy podając agonistę GnRH w formie
depot w 1 dniu cyklu lub w formie krótko działającej w 21 dniu cyklu.
Zablokowanie przysadki potwierdza się przez oznaczenie poziomu estradiolu
(<50pg/ml) oraz kontrolne badanie ultrasonograficzne. Stan ten jest osiągany po
około 14 dniach. Początkowa dawka gonadotropin zależy od profilu hormonalnego na
początku naturalnego cyklu. Najczęściej wynosi ona 100 - 225 UI. Stymulację
należy monitorować co 2 dni począwszy od 6 dnia stosowania gonadotropin. Po
przekroczeniu średnicy 16 mm i stężeniu estradiolu 200 - 300 pg/ml pik
owulacyjny jest wywoływany przez jednorazową iniekcje hCG. Pobranie komórek
jajowych powinno nastąpić po czasie 34 - 38 godz. od podania hCG.

Obecnie protokół długi jest najczęściej stosowanym schematem stymulacji
owulacji. Efektem ubocznym stosowania agonisty wiążącego się ze spadkiem
stężenia estrogenów jest możliwość pojawienia się objawów wypadowych u pacjentki
. Wariant protokołu długiego z zastosowaniem agonisty od 21 dnia cyklu stwarza
potencjalną możliwość podania tego leku we wczesnej ciąży.

Protokół z użyciem antagonisty GnRH

W ostatnich czasach pojawiły się nowe możliwości zapobiegania lub przerwania
endogennego piku LH. Protokoły z użyciem antagonisty nie wykorzystują efektu
flare up oraz nie opierają się na desensybilizacji przysadki. Antagonista
powoduje natychmiastowe, kompetytywne blokowanie przysadkowych receptorów dla GnRH.

Protokół z użyciem antagonisty pozwala na zmniejszenie liczby zużytych ampułek
gonadotropin, skrócenie czasu trwania stymulacji, zmniejszenie ryzyka
wystąpienia zespołu hiperstymulacyjnego. W związku ze stosunkowo krótkim czasem,
który upłynął od wprowadzenia antagonistów, różne warianty ich zastosowania są
nadal tematem wielu publikacji. Preparaty dostępne na rynku Cetrorelix
(Cetrotide) i Ganirelix (Orgalutran) występują w postaci iniekcji krótko
działających (0,25mg). Natomiast Cetrorelix również w postaci długo działającej
(3mg).

Stymulacje rozpoczyna się podając gonadotropiny w dawce 150 - 225 UI. od 2 dnia
cyklu.

Antagonistę podaje się w momencie, gdy jeden z pęcherzyków przekroczy średnicę
14 mm lub/i stężenie estradiolu przekroczy 400 pg/ml. Najczęściej ma to miejsce
w 6 - 7 dniu cyklu. Od tej pory stymulacja jest monitorowana co 2 dni.
Pojedyncze dawki antagonisty zabezpieczają przed pikiem LH przez okres 24
godzin, natomiast dawka długo działająca przez okres 4 dni. Stymulacje kończy
wywołanie piku owulacyjnego - podanie 5000 - 10000 IU hCG w momencie osiągnięcia
16 mm przez pęcherzyki i średnim stężeniu estradiolu 200 - 300 pg/ml na jeden
pęcherzyk.

Najczęściej stosowane preparaty agonistów GnRH to Dipherelina lub Triptorelina
(Decapeptyl) w formie codziennych iniekcji lub w formie Depot. Dostępny jest
również Synarel (Nafarelina) do stosowania donosowego. Rejestrowane są nowe
preparaty gonadotropin. Obecnie na rynku występuje ludzka gonadotropina
menopauzalna hMG (Menogon) zawierająca aktywność FSH i LH, oraz gonadotropiny
uzyskane metodą rekombinacji genetycznej rFSH (Gonal - F i Puregon). Preparaty
rekombinowane są podawane podskórnie. Ta forma przyjmowania leku jest lepiej
akceptowana przez dużą część pacjentek niż iniekcje domięśniowe hMG. Z kolei
użycie preparatów hMG obniża koszty stymulacji przy podobnych według wielu
autorów wynikach leczenia. W sprzedaży jest również preparat rekombinowanego LH
(Luveris), przydatny wg ostatnich doniesień u ok. 25% pacjentek stymulowanych
rFSH. Pojawienie się w ofercie handlowej w ostatnim czasie rekombinowanego hCG
(Ovidrel) umożliwia stosowanie preparatu o krótkim okresie działania, co powinno
zmniejszyć ryzyko występowania zespołu hyperstymulacyjnego. [5, 6]

[andzia148]

Dzieki za wyjasnienia ale i tak wszystko dla mnie jest bardzo skomplikowane i
mnie przeraza...

[mila_do_nieba]

Wiem ze jesteś przerażona i zagubiona. Na forum znajdziesz wsparcie ale nie
recepte. Wydaje mi sie, ze powinniście przede wszystkim zdecydować sie na
konkretną kliniki i lekarza, który właśnie od A do Z was przez to przeprowadzi.
Idziesz na pierwszą wizytę na której lekarz zleca wszystkie badania i wytłumaczy
co i jak będzie właśnie w waszym przypadku. Wiem, że na początku to jedna wielka
niewiadoma i człowiek się boi, ale z czasem wiedza sama wchodzi do głowy. Nie
oczekuj, ze ktoś w punktach wszystko ci stresci a ty w lot pojmiesz Każda z
nas powoli przyswajała informacje w zależności od etapu na jakim sie znalazła.
Mam prośbe, spróbuj poświęcić trochę czasu poczytać forum, również starsze
wątki, zobaczysz że wiedza będzie wchodzić sama i powolutku będziesz czuła się
pewniej w tej tematyce. Uwierz, ze jeden post nazwany przez ciebie od A do Z
niczego ci dalej nie wyjaśni. Jeżeli czegoś nie będziesz rozumieć albo będzie
niejasne zapytaj na forum, ale ogólne informacje musisz zdobyć sama własnie na
tym forum, które jest naprawdę kopalnia wiedzy i doświadczeń. Trzeba tylko sie
troszkę postarać. Ja jestem po in vitro i służe ci pomocą i radą

[tekla12]

andzia148 napisała:

> Dzieki za wyjasnienia ale i tak wszystko dla mnie jest bardzo skomplikowane i
> mnie przeraza...
Jeśli cię przeraża to powinnaś się zastanowić czy dojrzałaś do przejścia tej
procedury. To nie jest zabieg ratujący życie więc masz czas na podjęcie
rozsądnej decyzji.

[lomre]

Poszukaj na tym forum - ten wątek był juz klika razy. poza tym wszystko zależy
od kliniki, pacjentki, przyczyn niepłodności, więc ni licz na to, że
przeczytasz tu dokładny algorytm. Każdej z nas inv się rózniło. Wejdź na strony
klinik leczenia - oni z reguły zamieszczają dokładny opis, potrzebne badania
itp. Jeśli będziesz miała już konkretne pytania to na pewno chętnie odpowiemy

[ewula771]

Tak w wielkim skrócie sprawa wygląda mniej więcej tak
1. Robisz badania hormonalne całego cyklu i szereg innych dodatkowych, które
zyczy sobie klinika. Wszystkie mozna zrobić w ciągu jednego m-ca poza badaniem
cytogenetycznym na które trzeba sporo czekać. Wiec najlepiej upewnij sie czy
będzie ci ono potrzebne i jeżeli tek to zacznij właśnie od tego.
2. Jeżeli twoje wyniki i wyniki męza pozwolą na wykonanie in vitro to
dostaniesz 1 opakowanie tabletek antykoncepcyjnych
3. Po nich zacznie sie kłucie "wyciszaczem" może to być np Decapeptyl. Ja go
przyjmowałam ok 14 dni i wtedy doszedł GonalF który również przyjmowałam ok
14dni.
4.Gdy pęcherzyki odpowiedznio urosną dostaniesz Pregnyl i po 36 godzinach od
jego podania będzie punkcja czyli pobranie twoich komóreczek
5. Po około dwuch dniach podaje sie zapłodnioną komórke
6. Następuje tak zawne 14-dniowe schizowanie czyli czekanie na wyniczek

)

[mila_do_nieba]

wrzuć w wyszukiwarkę tego forum: in vitro albo krótki i długi protokół i szybko
znajdziesz wszyskie posty w których temat był poruszany.

[andzia148]

Wszystkim dziewczynom dzieki za odpowiedzi. Pozdrawiam gorąco i zycze Wam
jaknajszybszego zafasolkowania