nadzieja jest zawsze

[wmarta2]

Wiele razy wchodziłam na to forum, nie miała jednak nigdy odwagi napisać.Dziś
piszę bo chcę sie z wami podzielić moimi refleksjami z "walki" z
niepłodnością. Mam ponad 30lat, od kilku lat staraliśmy sie z mężem o
dziecko, dziesiątki wizyt u lekarzy, leki, łzy, stany depresyjne i
upokorzenia.W końcu powiedziałam dość, miałam dość naciągania przez lekarzy
ich niekompetencji i zwodzenia. Po ostatniej "akji" z inseminacją
tzn.propozycji lek. by zrobić ją u niego w gabineie "to zaoszczędzimy"czułam
taki niesmak, ze przestałąm chodzić do lek.(mam zespół policystycznych
jajników, mój mąż (słabe wyniki nasienia) brał jedynie androwit, no i
postanowiliśmy zrobić sobie kilka miesięcy"abstynencji"tzn.używaliśmy
prezerwatyw, prawdopodobnie mam wrogi śluz(nie wiem tego na 100%bo lek.
zgubił moje wyniki badań, za które zresztą zapłaciłam mnóstwo kasy.Ja
przestałąm brać jakiekolwiek leki(te które brałam wcześniej i tak nie
przynosiły efektu). jest jeszcze coć b.ważnego ja"odpuściłam"zaczęłąm znowu
cieszyć sie życiem, wiedziałam, że i tak na siłę nic z tego nie będzie.I stał
się CUD jestem w 5miesiącu ciąży, ja, której lek. proponowali już jedynie
sztuczne zapłodnienie...z mojego leczenia pozostały mi jedynie drogie leki-
menopur, pregnyl, które(za darmo)chętnie oddam komuś z Poznania lub
okolic.Nigdy nie miałąm w sobie tyle nadziei co teraz.Pozdrawiam

[netty2]

Super,gratujacje!
Takie wiadomosci dodaja nadziei.

[julka20061]

GRATULUJĘ ))

ale ja już w cuda nie wierze ...
Wszystkiego dobrego Ci życzę i Twoje dzidzi

[szyszka39]

Gratulacje, bardzo sie cieszę że się udało naturalnie, jednak trzeba wierzyc,
pozdrawiam

[ivoral]

Marta,

serdecznie gratuluje, bardzo sie ciesze i zycze Ci wszystkiego, wszystkiego
dobrego. Pociechy z dziecka.

Julka, napisalas, ze nie wierzysz juz w cuda. - Czytalam ostatnio w
Harvardzkiej Encyklopedii Zdrowia Kobiety, ze statystycznie co miesiac 3% par
uwazanych za nieplodne zachodzi naturalnie w ciaze. Uwierz wiec moze, ze to
nawet statystyka daje nam nadzieje.

[tymonka30]

To naprawdę cud! Wszystkiego naj!

[aniaresz]

GRATULACJE OGROMNE!!!!!!!!! Dałaś mi nadzieję.Też mam problemy ze śluzem i do wiosny odpuściłam psychicznie . Napisałaś że jak odpuściłaś to używliście prezerwatyw to przy zajściu chyba nie było prezerwatywy, bo to by dopiero był niezły numer!!! Dużo zdrówka tobie i dzidzi!

[wmarta2]

Wyczytaliśmy gdzieś, że przy wrogości śluzu pomaga"abstynencja"więc używaliśmy
prezerwatyw.Któregoś dnia-był to 21dzień cyklu stwierdziłam, że mam owulację
(bez stosowania żadnych leków)-bardzo bolał mnie lewy jajnik.Spróbowaliśmy (już
bez prazerwatyw)potem miałam lekkie plamienia więc myślałam, że jak zwykle
nic z tego. Dopiero gdy zaczęłam sie źle czuć (zawroty głowy, mdłości)zrobiłam
test, najpierw jeden, potem drugi.Nie mogłam uwierzyć, że sa dwie kreski!
myślałam, że "zwariowałam".Zrobiłam betę hcg i okazało się, że jest CIĄŻA!
Pozdrawiam

[bjuti1976]

Bardzo serdecznie gratuluję i dziękuję za taki piękny, optymistyczny i
podnoszący na duchu post.

Dziewczyny, nadzieja umiera ostania!

Pozdrawiam Ciebie i wszystkie forumowiczki

Też Marta

PS. Jesli jeszcze dysponujesz lekarstwami to ja byłabym bardzo zinteresowana.
Jestem z Poznania, świeżo po laparoskopii i kolejny cykl będę miała właśnie na
menopurze i pregnylu, może okaże się szczęśliwy

[wmarta2]

Tak jestem z Poznania.chętnie oddam Ci te leki. Oto nasz adres mailowy
[e-mail]
Proszę o kontakt to jakoś sie umówimy. Pozdrawiam

[karola11]

Twoja historia dodała mi troche nadzieji. Ja też mam PCOS i wiem też że miewam owulacje. Mój mąż słabe wyniki nasienia. Nigdy natomiast nie robiłam testów na wrogość śluzu...

[aniaresz]

Czyli prezerwatywa dała efekty przy wrogim śluzie i oczywiście luzik. SSSSSSSSSSSUUUUUUUUPPPPPPPPPPPEEEEEEEEERRRRRRRRRRR!!!!!!!!!

[monica233]

wmarta2 ojaaaa moje gratulacje...kurcze ale ci zazdroszcze no naparwde az
zrobilo misie cieplo w srodku ze ci sie udalo superrrr no pewnie ze jest
zawsze nadziejai wiecej wiary w siebieno i sie udaloA my niestety z moim
staramy sie ohohoh chyba 22 miesiace i nici z tego nawet zmoim u lekarza
niebylismy bo po co? zeby tlyko kase wydawać? juz wole zeby samo przyszlo..ale
jakos stracilismy nadzieje ze nam sie udajuz niewiem co mam robiczadne
zabezpieczenia niebipre ani tabsa ani prezerwatywy kompletnie nic i co 203
dzien zostawia mnie w srodku i dalej klapa.no no no zazdroszcze ci naparwde
Graaatuuulaaacjeeee<lol> a u nas zobaczymy jak to bedzie co mambyc to bedzie
ale my kurdi tylko na sile chcemy bo zgupielismy totalnie.No wlasnie tez
bedziemy z moim uzywac prezerwatywe tak jak opisalas moze cos pomoze
hihi.Pozdrawiam mocno papai zycze wspanialych 9 miechow odzywiaj zdrowo

[monica233]

sorki za blad mialo byc co 2-3 dzien

[kisztylka]

co trzeba robic i jak zaczac myslec zeby sobie to wszystko moc odposcic?ja niby
tez sobie odposcilam ale czuje ze sama swoje mysli oszukuje.Walczymy z mezem 4
lata i miewam okresy ze mniej mysle o tym i sa okresy ze bardziej sie
nastrajam.Czesto slysze od ludzi "za bardzo chcesz musisz sobie odposcic i
wtedy sie uda".latwo powiedziec!!!ale jak tego dokonac,co ja takiego musze
sobie powiedziec zeby tak szczerze sobie odposcic?

[wmarta2]

Trudno odp. jednoznacznie co to znaczy "odpuścić sobie", ale mogę sie podzielić
tym jak to było ze mną. Pierwszy krok jaki zrobiłam to przestałam chodzić do
lekarza(y)!wiem, że w miom przypadku była to słuszna decyzja, czułąm, ze jestem
zwodzona i naciągana na kasę. Powiem szczerze, ze odetchnęłam(także finansowo).
W mniej więcej tym samym czasie zaczełam nową pracę, w poprzedniej nie mówiłam
nikomu o swoich problemach więc stale mnie pytano o ciążę itd.(bardzo mnie to
męczyło). W n.pracy (pracuję w gronie młodych osób)któregoś dnia gdy pojawił
sie temat dzieci, ja po prostu powiedziałam, ze nie mogę ich mieć (oczywiście
bez szczegółów)łatwo nie było, ale to też było dobre posunięcie bo nie musiałam
się już stresować, co będzie jak ktoś mnie zapyta, totalna ulga. Stosowanie
prezerwatyw sprawiło, że nie zastanawiałam się za każdym razem(gdy ewentualnie
mogło się to stać)czy jestem w ciąży, przez kilka miesięcy żadnych testów
ciążowych itp.!-kolejna ulga. Jest jeszcze coś, miałam problem z wejściem do
sklepów z zabawkami itp., ale kilka miesięcy temu moja przyjaciółka poprosiła
mnie żebym została matką chrzestną jej dziecka, po raz pierwszy od bardzo dawna
czułam radość chodząc po sklepach i szukając prezentu, myślałam sobie
wtedy "będę przynajmniej matką chrzestną".Zaszłam w ciążę w kilka dni po
chrzcinach...
P.S.Dziś wiem, ze to co czuje osoba bezskutecznie starająca się o dziecko może
zrozumieć jedynie osoba będąca w podobnej sytuacji. Ja miałam wokół siebie
wiele życzliwych osób, ale mimo najszczerszych chęci nie były w stanie mi
pomóc, bo zawsze pojawiał sie wątki"za dużo o tym myślisz", "pewnie chodzicie
do złych lekarzy", "może adopcja"itd, itp. Powiem Wam jeszcze coś, najgorsze
chwile przeżywałąm wtedy gdy myśl o dziecku stawała się w jakimś
sensie"obsesją". Na szczęście mam u swego boku człowieka, który cierpiał razem
ze mną, ale potrafił mnie też wyciągnąć z "moich dołów"i stale wierzył, że
będzie dobrze!

[liwwia]

Boze co za cudny post!!!! Takie wypowiedzi napawaja mnie optymizmem!
Wszystkiego dobrego dla Ciebie i dzieciatka.

Pozdrawiam serdecznie
Liwia

[aniaresz]

kisztylka. Mam podobnie jak ty też teraz jestem niby na odpuszczeniu do wiosny, ale samej siebie nie oszukam że myślę o zajściu samoistnie. A wogóle jestem już uzależniona od tego forum i ciągle mnie wkręca. Nie wiem co znaczy odpuścić?

[myszkap]

Gratulacje ! Ja też jestem z Poznania i też wiem jak trudno "odpuścić sobie" -
u mnie to była obsesja... Nie udawało sie "wyłączyć" rozumu. Walkę zawiesiliśmy
kiedy mąż musiał iść do szpitala na dość poważną operację i lekarz stwierdził,
że nie ma sensu robić kolejnej inseminacji bo słabe wyniki męża w
przedoperacyjnym stresie będą jeszcze gorsze. Ja byłam kilka miesięcy po
laparoskopii - też miałam pco. I właśnie wtedy się udało ! Teraz mamy dwójkę
szalejących kilkulatków... Pozdrawiam Was wszystkie i każdej życzę powodzenia !

[kisztylka]

czytajac tych kilka waszych wypowiedzi mozna wnioskowac ze czasami jakas
sytuacja rodzinna czy zawodowa wogole jakakolwiek powoduje ze to myslenie o
dziecku schodzi gdzies tam na dalszy plan,mysli kieruje sie gdzies indziej i w
najmniej oczekiwanym momencie okazuje sie ze sie udalo,znam pare takich
przypadkow.kobiety ktore mysla ze i tak nic z tego nie bedzie poddaja sie i
wtedy zachodza w ciaze.u nas jest o tyle odmiennie ze lekarz mowi nam ze "nie
od razu,spokojnie,przede wszystkim cierpliwosci"i na wstepie daje nam to
poczucie takiej pewnosci.A kobiety ktore maja trudnosci z poczeciem,nawet
niejednokrotnie okazuje sie ze sa bez szans na zajscie w ciaze i lekarz mowi
zeby przygotowaly sie na najgorsze wtedy pojawia sie u tych kobiet
mysl"faktycznie nie ma sensu walczyc"i przy takim nastawieniu zdarza sie w ich
przypadku cud poczecia.tak mysle.