po co mi dziecko????

[Gość: po co mi dziecko]

Po co tak się staram? Po co mi dziecko? Przecież dziecko:
1-dużo kosztuje
2-często choruje
3-ciągle trzeba się nim martwić
4-dzieci w wieku przedszkolnym są przemądrzałe i często wręcz niesympatyczne
5-przez kilka pierwszych lat nie daje się wyspać(a ja tak lubię spać)
6-dziecko wiąże (problemem staje się wyjście do kina)
7- jak dorośnie, to i tak sobie pójdzie
staram się wymyśleć coś świadczącego,że dziecko nie jest potrzebne do
szczęścia,ale jakoś ciężko mi to idzie.Może któraś z Was wpadnie na kluczowy
powód(=największe pocieszenie)...

[lidek0]

Domyślam się, że jesteś w martwym punkcie i masz doła. Ja tez tak kiedyś
miałam. To minie i wtedy do swojej listy dodasz, że dziecko to najwieksz miłośc
na świecie.

[Gość: trodis]

ja wierzę, że moje zycie bez dziecka rzeczywiście może być szczęśliwe, nie
uzależniam szczęścia od posiadania dziecka. Niemniej świadomie wybieram
szczęście z dzieckiem w roli zasadniczej. Po prostu tak mi odpowiada. A jak mi
się w końcu nie uda zaciążyć , to nie zamierzam uważać swego życia za
nieszczęśliwe. Chcę mieć dziecko nie dlatego, że bez niego nie będę mogła czuć
się szczęśliwa w życiu, ale dlatego, że wolę szczęście z nim niż bez niego. To
kwestia tego, które szczęście wybieram, czy to z dzieckiem czy to bez niego.

[Gość: kasialu]

ja też wymyślam powody dla których męczę się żeby mieć dziecko
i dochodze do jednego wniosku
chcę je kochać
kasialu

[piegoosek]

z dzieckim i tym malym i potem tym duzym, wiemy, ze mamy po co i dla kogo zyc;
czasem nie mamy sily, czasem nie mamy juz ochoty, czasem nie widzimy juz
sensu... czasem brakuje oddechu... z dziecmi mamy plan, mamy cel!! moze to
takie typowe, ale mysle, ze wlasnie po to jestemy stworzeni, zeby COS po sobie
zostawic, zeby byl slad po nas... zebysmy zostali w czyjejs pamieci... zeby
ktos nas kochal i zebysmy my mieli kogo kochac!!

[Gość: eta5]

bo bez dziecka życie jest takie nijakie

[Gość: sposka]

po pierwsze zgadzam sie z ta lista, tez nie jednokrotnie pisalam sobie takie
rzeczy....i to pomaga
Dodaj jeszcze
6) dziecko utrudnia relacje z malzonkiem (klotnie, stresy, problemy, kryzysy)
7) dziecko staje sie wazniejsze niz Ty sama (to nie Ty cghodzisz na angielski i
basen tylko Ty wozisz Dziecko na zajecia)
8) Musisz robic mase rzeczy ktore absolutnie cie nie bawia (chodzic na spacery
nawet jak jest zimno, pracpowac kupe ciuchow, bujac dziecko w nocy, gotowac mu
kaszki itp)
Juz mi lepiej od samego pisania...
po drugie ZYCIE NIE JEST NIJAKIE bez dziecka (przeciez nie wiemy jakie by bylo
z nim!!!)
Po trzecie
Dziecko daje nam poczucie niesmiertelnosci i to chyba najbardziej nas w
maciezynstwie pociaga (swoja droga zyjemy rowniez jako odbicie w naszych
siostrzencach, bratnakach itp - jakies geny w koncu tez maja wspolne z nami)
Glowa do gory. Dziewczyny wszystko musi miec jakis sens. Wierze w to i staram
sie byc szczesliwa, chociaz szlag mnie trafia w dniu okresu taki ze wyje z bolu
i niemoznosci od trzech lat. Ale tak naprawde to moje malzenstwo dojrzalo i
wypieknialo przez ten okres. I teraz to wiem, ze gdybysmy wpadli od razu kto
wie, moze nie bylibysmy dzis razem....

[Gość: bea14]

No właśnie, tak a propos małżeństwa ostatnio się zastanawiałam dlaczego nam
się TO przytrafiło (walczymy już 5 lat). Nie znajduję odpowiedzi. Ale myślę, że
pewnie gdyby od razu się udało, gdybyśmy nie byli przez długi czas razem-sami
to pewnie nasz związek nie wyglądałby tak jak teraz. Z każdym dniem jestem
bardziej pewna wyboru, podjętego ryzyka i cieszę się, że wytrwaliśmy pomimo
bardzo ciężkich początków. Tym bardziej, że przez pierwsze miesiące małżeństwa
i potem w jego trakcie, leczyłam endometrizę i przeżywałam klimakteryjne burze
hormonów. Byłam nieznośna, a mój mąż nie bardzo sobie potrafił poradzić z taką
dużą zmianą. Ale przeżyliśmy i teraz jest nam bardzo dobrze razem. A gdyby były
dzieci czy mielibyśmy tyle cierpliwości dla siebie i czasu na rozwiązywanie
problemów? Patrząc na znajomych u których pojawiły się dzieci, to nie jestem
pewna.

kolejny powód

[Gość: wojtek]

10) za dziecko potem trzeba brać odpowiedzialność i martwić się jeśli jest
nierozważne

[Gość: maksia]

Widzę, że należę do szerszej grupy kobiet, które z
powodu uporczywego braku potomka szukają plusów życia
bez dzieci. Po 9 latach małzeństwa, będąc jeszcze w sile
wieku stwierdzam, że i tak nie wygram z przekorną naturą
więc szkoda się stresować. Przez te wszystkie lata
więcej straciłam niż zyskałam, więc postanowiłam się
wyluzować i inaczej spojrzeć na świat.
Właściwie nikt nie da nam gwarancji w obecnych czasach,
że dziecko (jeśli już się trafi) będzie nam wdzięczne za
nasze starania i stresy, i będzie nam
przysłowiową "pociechą".Nawet nie wiem czy umiałabym być
dobrą matką, wychować dziecko na porządnego i uczciwego
człowieka w dobie coraz to gorszych zagrożeń i
materialistycznego podejścia do życia obecnego
społeczeństwa.
Poza tym nie można mieć pewności, że dziecko urodzi się
zdrowe i skończą się nasze problemy.
Nie wiem co jeszcze wymyślić, żeby się pocieszyć.
Cieszmy się życiem jakie mamy, bo mamy jedno.

[Gość: oki75]

Gość portalu: maksia napisał(a):

> > Właściwie nikt nie da nam gwarancji w obecnych czasach,
> że dziecko (jeśli już się trafi) będzie nam wdzięczne za
> nasze starania i stresy, i będzie nam


Czy ty liczysz, że dziecko będzie Ci wdzięczne za to, że wydałaś je na świat?!?
Ciesz się jeśli nie usłyszysz "ja sie na ten świat nie prosiłem!"
Nie oszukujmy się chcemy mieć dzieci z pobudek czysto egoistycznych, bo jeśli
przemysleć te w/w 10 punktów to nikt przy zdrowych zmysłach nie bedzie chciał
mieć dziecka.

[Gość: maksia]

Obecnie na nic już nie liczę. Szukam tylko powodów, dla
których łatwiej mi będzie zaakceptować fakt, że los tak
sobie ze mnie zakpił. Chciałam mieć dziecko z czysto
macierzyńskich powodów, tzn aby je kochać, wychowywać,
mieć nadzieję, że na starość nie będę samotna, że będę
żyć nie tylko dla siebie, ale dla rodziny i zdawałam
sobie sprawę, że to nie zawsze jest takie różowe. I
Chciałam mieć te wszystkie problemy, które mają matki,
krótko mówiąc - marzyłam o tym by być matką. No cóż,
teraz musiałam na siłę zmienić swoje spojrzenie na świat
po to by po prostu nie osiwieć i nie zadręczyć się na
śmierć. Przeczytałam w/w listy i zrobiło misię lżej, że
nie jestem sama, która się z tym boryka.

[Gość: Fionka]

Nie jestes sama, maksia, nie jestes...

[Gość: oki75]

Ja też staram się o dziecko, niestety nic nie jest mnie w stanie pocieszyć, a
napewno nie w/w powody. Dziecko po prostu trzeba mieć, bo wszystko inne nie ma
sensu, przykro mi, że tak piszę, ale tak czuję...

[Gość: maksia]

Dzięki za wsparcie. Wiem, że nie jestem sama, i że
niestety takich jak my jest coraz więcej. Oczywiście nie
cieszy mnie ten fakt, jednak czytając powyższe
wypowiedzi trochę się czuję podbudowana, bo już
przechodziłam etapy, gdy czułam się gorsza, niepotrzebna
i ogólnie do niczego. Życie mnie nie cieszyło, bo
wszystkim dookoła, jak za pociągnięciem czarodziejskiej
różdżki, rodziły się dzieci jak na zawołanie, a u mnie
NIC.
Pozdrawiam z cichą nadzieją, że może i nam się kiedyś
uda.

[Gość: IRMA]

Nieprawdą jest, że życie bez dziecka jest bez sensu. To jest po prostu inne
życie, na które tak trudno się zgodzić - zgodnie z zasadą, że wszędzie dobrze,
gdzie nas nie ma...Chciałoby się wejść w niedany nam wymiar - wymiar
macierzyństwa, czy raczej rodzicielstwa, bo ja np. pragnę dziecka nie tylko dla
siebie ale i dla męża ( no po prostu, żeby było Z NAMI, dla niego samego go
pragnę ), ale przecież nikt i nic nie da nam gwarancji, że w tym wymiarze
będziemy szczęśliwi. Wszak ile jest kobiet, które dopiero po urodzeniu dziecka
odkryły, że nie są tak szczęśliwymi matkami jak to sobie wcześniej
wyobrażały...
STARAM SIĘ SOBIE WMAWIAĆ, ŻE WSZYSTKO W ŻYCIU JEST PO COŚ, ŻE NIEMOŻLIWE, BY
RZĄDZIŁ NAMI NIEŁAD WSZELAKI I PIJANE BOCIANY PODRZUCAJĄCE DZIECI NIE TU GDZIE
TRZEBA...DUSZA BOLI, ALE NIGDY NIE WIADOMO CO ŻYCIE NAM PRZYGOTOWAŁO MIMO BRAKU
DZIECI - MOŻE NP. MOJA MIŁOść BęDZIE BARDZO POTRZEBNA SIOSRZEńCOM, BRATANKOM
CZY KOMUKOLWIEK INNEMU...tak se to wydumałam...

[Gość: Malina]

Bardzo ladnie napisalas ale dalej mi smutno, ze nie moge dotknac tego innego
wymiaru.
Malina