jestam nowa

[horneta]

Witam was serdecznie.
Od jakiegos czasu czytam to forum i w końcu znalazłam chwilke, aby sie
ujawnić i przedstawić, jak nakazuje stray polski obyczaj.
Mam 29 lat, faceta (nie męża) dobra pracę i własnie miesiąc temu zdecyowałam
na odstawinie tabletek antykoncepcyjnych po bardzo długim okresie ich
zazywania (około 10 lat z kilkoma sporadycznymi i krótkimi przerwami.
Poprzedni miesiąc (pierwszy po odsatwieniu) kochalismy sie bez zabezpieczenia
i dostałam okres zupełnie normalnie. W tym miesiącu także kochamy sie na
zywioł z nadzieja, że się uda, ale na razie staram sie jakos nie szaleć na
tym punkcie.
Wiecie co jest najdziwniejsze.... decyzja o odstawiniu tabletek był długo
przeymyslana i przegadana i w 1005 swiadoma. Ale w tamtym miesiący było
tak .... zawsze po stsunku myslałam "napewno sie nie uda" i chciałam zeby sie
udało, ale zawsze jak sie budziałam rano myslałam "O jejku zeby tylko sie nie
udało ... ja nie jestem gotowa". I tak w kółko -raz chciałam a raz nie. A jak
zblizał sie termin miesiączki to cały czas byłam poddenerwowana i na zmiane
chciałam i nie chciałam ja dostać.
Teraz (średek cywklu) w sumie jest mi obojetne - raz bardzo chce a innym
razem mysle, że może jeszcze nie teraz.
Jak widze wasze listy to w sumie zazdroszcze Wam, że nie macie żadnych wachan
ani wątpliwosci bo ja mam ich takkkkk duzo.

Pozdrawiam
Horneta

[aniulekq]

horneta!
Na każdego z nas przyjdzie jeszcze czas-jedne kobiety odczuwaja instynkt
macierzyński wcześniej drugie później. Nalezy wsłuchac się w siebie, może
intuicja podpowiada, że faktycznie jeszcze nie czas? Może zegar biologiczny i
bije ale co z tego jak psychika nie odpowiada na niego?
Ja na Twoim miejscu porobiłabym badania hormonalne, partnera wysłała na badanie
nasienia, jezeli wszystko będzie ok, to może jeszcze poczekać? A z drugiej
strony mając 29 lat właściwie masz mało czasu, licząc jeszcze jakiś mały
zapasik, bo nie zawsze udaje się za I, II czy III razem.

pozdrawiam!

[gusiek74]

A z drugiej
> strony mając 29 lat właściwie masz mało czasu, licząc jeszcze jakiś mały
> zapasik, bo nie zawsze udaje się za I, II czy III razem.

Przepraszam najmocniej, na co Horneta ma mało czasu? Ile konkretnie? Widzę, ze
dajesz jej jakieś trzy miesiące... Co będzie potem? Pytam, bo sama kończę 30 za
dwa miesiace i chciałabym wiedzieć, co mnie czeka... Czy dla mnie już jest za
późno?
Pozdrawiam, z niesmakiem, Agata

[maretina]

koniecznie zbadaj sobie prolaktyne. bardzo czesto po antykach jest
hyperprolaktynemia.
ja to mialam i poronilam. zaden lekarz mnie nie uprzedzil, a mowilam o
planowanej ciazy.

[izu7]

Hmmmmmmm...Skąd ja to znam, chciałoby sie rzeknąć! Po odstawieniu tabletek
dokładnie tak samo czułam, chciałam i nie chciałam byc w ciąży. Kiedy już
zaszłam , wpadłam w panikę , płakałam przez telefon o 7.00 rano ( zaraz po
zrobieniu rannego testu) do mamy, kolezanki i męża, tak starsznie się bałam, ze
na pewno nie dam sobie rady (jestem na V roku studiów ). Może i rzeczywiście to
nie był jeszcze ten czas i nie byłam gotowa bo Pan Bóg zabrał mi moje maleństwo
w 8-mym tygodniu
Teraz dałabym wszystko, zrezygnowałabym z wielu ważnych spraw na rzecz dziecka.
Cały czas "pracujemy" z mężem nad tym tematem, to drugi cykl starań po
poronieniu ( dzisiaj 22 dc), niebawem będe robiła test. Tak bardzo bym chciała,
żeby się udało, choć cały czas strasznie się boję,ale nastawiam się
optymistycznie. To bardzo ważne! Poprzednim razem w kółko mówiłam, ze na pewno
coś sie stanie, czuję, ze poronię - do dzisiaj niewiem skąd takie straszne
mysli - i... wykrakałam. Ale nie tym razem, teraz nie dopuszczę do siebie
takich myśli! Pełna nadziei Izka.

[gusiek74]

Wiesz, ja Ci powiem, ze zawsze jest nieodpowiedni moment na dziecko Wahanie
jest w każdym, tak myslę... Ja jestem pewna, ze chcę mieć dziecko (dzieci),
marzę o zajściu w ciążę (byłam już 2 razy w ciaży, niestety nie udało się), a
czasem ogarnia mnie jakiś irracjonalny lęk - czy rzeczywiście, czy podołam, czy
ja będę umiała być matką!? Mam mnóstwo wątpliwości, ale było mi dane, niestey
krótko, czuć rosnace w sobie nowe życie - pamętam, że wtedy wszystko sie
zmieniło. Ja już nie byłam ważna, nieważne były moje lęki i obawy,
najważniejsze było to malutkie coś i jego bezpieczeństwo. Nie umiem tego
opisać, ale to był instynkt - tak silny, ze zagłuszał wszystko inne.
Te Twoje wątpliwości są najzupełniej normalne i nie przejmuj sie nimi... Nie
wierzę, że są osoby zupełnie wolne od takich myśli. Trzymam kciuki, żeby było
tak, jak czujesz, że byc powinno A natura sama pewnie będzie wiedziała, czy
już jesteś gotowa
Pozdrawiam, Agata

[aniulekq]

Agato!
Przepraszam Cię najmocniej za moje faktycznie "niesmaczne" okreslenie!
Wiesz miałam na myśli, że niestety tak bywa, że nie udaje się tuz po
odstawieniu antykoncepcji czy poprostu chęci posiadania dziecka. Wiem to z
własnego przykładu. Walczyłam ze sobą gdy nagle mój instynkt macierzyński
zaczął dawac znac o sobie. Bałam się ja nie wiem co, czy dam radę itd. Gdy juz
się zdecydowałam i jakoś tak bardziej optymistycznie zaczęłam patrzeć na to
wszystko pojawiły sie problemy... które trwają do dziś. Staram się o dzidzię 2
lata, które nauczyły mnie pokory do natury, której trzeba się słuchac w danym
momencie.
Obecnie nie ma reguły,w jakim wieku rodzi się dzieci ale zawsze warto
mieć "zapas" czasu potrzebnego do poczęcia.
Agato, zycze Ci z całego serduszka,żebys tego czasu potrzebowała jak najmniej!!!
Pozdrawiam

[gusiek74]

W porządku, no problem
wiesz, ja wiem, co znaczy czekać - dwa poronienia nauczyły mnie i pokory, i
cierpliwości. Też na poczatku myslałam - hop siup - ciaża, dziecko - i gotowe.
Rzeczywiscie, zaszłam szybko, ale... no właśnie. To było w marcu 2003. Teraz
jest lipiec 2004, a ja dopiero niedawno pozbierałam się i dostałam od lekarza
pozwolenie na podjecie kolejnych starań. I nic na to nie poradzę, ze czas
płynie, a dziecka nie ma... I po prostu przykro, kiedy ktoś pisze cos w stylu,
pospiesz sie kochana, bo niewiele czasu ci juz zostało... Jakby sie dało
pospieszyc, to ja byłabym pierwsza... Żałuje teraz, ze nie zaczęlismy starań o
dziecko jakieś pięc lat temu... że nie wpadliśmy... nawet kosztem studiów,
jakoś by się wszystko ułożyło... Ale tego już nie zmienię, pozostaje wiec z
optymizmem patrzeć w przyszłość, czego Tobie też życzę,
pozdrawiam, Agata

[horneta]

Witam .. i dziekuje za ciepłae powitanie
Mysle, że prawda jest że każdy moment jest nieodpowiedni na dzicko a jednak
chcemy je mieć ...
Pozdrawiam raz jeszcze )
Hormeta

korzystając z okazji, zapytam ....

[horneta]

korzystając z okazji zapytam Was jeszcze o jedną rzecz ...
Dziewczyny jeżeli po odstawieniu pigułek (po bardzo długim okresie zażywania)
okres dostałam zupełnie normalnie (29 dni) to czy oznacza to, że mój organizm
nie zwariował i wszytsko jest ok? Czytałam bardzo wiele postów, w których
dziewczyny pisały, że pod :odstawieniu" organizm szaleje, cykle są
nieprzewidywalne itp. Z drugiej strony mimo seksu bez zabezpieczenia nie
zaszłam w pierwszym cyklu.... Sama nie wiem
Dodam, że TOTALNIE nie znam sie i nie umiem "obserwować" swojego organizmu.
Wprawdzie czytałam cos o temeperaturkach, śluzie itp .. ale NIE WIEM wogóle o
co chodzi i co sie tym bada
Ale jestem zielona ..... w końcu tyle lat tabletek przyzwyczaiły mnie do
totalniej wygody i zwolniły z obowiązku samoobserwacji.

Pozdrawiam
Horneta

[gusiek74]

Hej
U mnie po odstawieniu pigułek było podobnie. Cykle mi się wyrównały, były
równo - co do kilku godzin - 28dniowe, teraz są o dzień dłuższe - po paru
latach. Przed braniem piguł miałąm cykle nieregularne, syndrom napiecia
nieznośny, bolesne miesiaczki. Widać, że w moim przypadku piguły dobrze
podziałały na uregulowanie tych spraw
Mało kto zachodzi w pierwszym cyklu starań. Choćby i przy monitorowanej
owulacji. Jest tyle różnych mechanizmów do pokonania... tyle warunków musi
jednocześnie zaistnieć - to istna loteria
Obserwację temperatury i śluzu prowadzi sie, aby stwierdzic kiedy i czy jest
owulacja. Jeśłi chcesz wiecej o tym wiedzieć, to mogę Ci później znaleźć jakieś
linki, ale teraz juz muszę do roboty
Pozdrawiam, powodzenia, Agata

[jovanka_lena]

Horneta

witam w gronie, ja dlugo mialam instynkt ale zbyt duzego lenia i fajne zycie
lizackie, potem drugi fakultet - moj i meza, w koncu chyba koniec tych potem
okraszonych studiow byl takim kopnieciem i bardzo zapragnelam, blad moj lezal w
przekonaniu ze 2-3 mies to wystarczy zeby zajsc wiec zamiast od razu probowac
czekalam pol roku bo tak bylo wygodnie a teraz wiem ze to moze zajac dlugie
miesiace (choc ja sie staram dopiero 2gi miesiac), ale przyjemne to staranko
wiec nie ma problemu.... jak mi nie wyjdzie jeszcze jakies 2 miechy to pedze
zrobic hormonki itd - mam juz 32 latka i nie ma co pokpiwac, choc masa
znajowmych w tym wieku zachodzila szybciorem w ciaze wiec nie panikuje.
Powodzenia i donos jak idzie, polecam mierzenie temperatur!!