Co można jeszcze zrobić?

[tromysza]

Może to głupie, ale ostatnio przeżywam kryzys emocjonalny. Związany
oczywiście z pragnieniem posiadania dziecka. Niezrealizowanym pragnieniem.
Staram się od września. Dla jednych to bardzo dużo, dla innych jeszcze nie
tak długo. Dotarłam do miejsca w którym zastanawiam się co dalej robić.
miałam badania hormonów (biorę bromek i duphaston), mąż miał badania
żołnierzyków- w porządku. Miałam też monitorowany cykl. Raz od A do Z (czyli
od 11 dnia cyklu do owu i po samej owu, żeby sprawdzić czy pęka). Moja ginka
mówi, że wszystko jest ksiażkowo. Z tego monitorowanego cyklu miałam ciąże
biochemiczną. No chyba, że mam przewidzenia i nie było drugiej różowej
kreski. Ale była, słaba, a 2 dni później już nie było, a zaraz potem dostałam
@- mocniejszą i boleśniejszą niż zwykle.
Teraz zastanawiam się co robić dalej. Czy powinnam zrobić laparoskopię? A
może inne badania? Ile w ogóle kosztuje badanie na drożność jajowodów? Nie
wiem czy mam się wyluzować czy działać u lekarzy? nic nie wiem. Czuję się
bezradna, załamana, zła. Same wiecie, że to nie najlepsze warunki na
poczęcie. Tylko, że ja nie wiem co robić. W mojej głowie sam chaos.
Zakodowane mam: jak nie zajdziesz przez 7 m-ce to dlaczego masz zajść za 8
czy 9. Boże, napiszcie pls, że można. W ogóle coś napiszcie. I, oczywiście,
przepraszam, że tak się rozwalam.
I jeszcze przed chwilą zadzwoniła do mnie przyjaciółka (nic nie wie o moich
staraniach) i mówi, że chyba znów jest w ciąży. Znów czyli drugi raz, za
pierwszym razem. Śmieje się: jestem płodna jak kotka. A ja sobie myślę: a ja
jestem wybrakowana.

[asiulka1976]

po prostu nie mysl........ ja sie staram od 11 cykli i juz mi wszystko jedno
czy to bedzie ten cykl czy nie juz mam dosc czekania, jak bedzie to bedzie jak
nie top nie moze za nast. razem.

[sabi35]

Tromyszko, jesteś płodna, musisz w to uwierzyć. To właśnie ta wiara,
zadowolenie z życia, poczucie, że jesteś wspaniałą kocicą dodaje skrzydeł.
Znajdź sobie inne zajęcia, inwestuj w związek (miłe kolacje, wspólne kąpiele,
afrodyzjaki - nie na podniesienie potencji, tylko na wywołanie w was tego
pierwotnego uczucia, że płodzenie dzieci jest rzeczą tak oczywistą, że nie
warto o tym myśleć, zauważ, jak łatwo i bezstresowo poczynają się dzieci na
początku znajomości, kiedy obopólna satysfakcja jest jeszcze ogromna). I
zobaczysz, że kiedy będziesz zadowolona ze swojego życia, dziecko samo do was
przyjdzie. Daj sobie jeszcze trochę czasu. Ja cały czas trzymam za ciebie
kciuki.

[tromysza]

No właśnie- ja przestałam myśleć, ze to jest rzecz oczywista. A raczej: cud
oczywisty. Ciągle słyszę o problemach z zajściem i chyba się zakodowałam. Twoim
zdaniem nie powinnam stosować testów owu, co? Ale przecież wielu dziewczynom to
pomogło...

[sabi35]

Wiesz, ja nie chcę tutaj nikogo obrażać, ale jak sobie pomyślę, że komuś
potrzebne są testy owu, to zastanawiam się, jaki jest jego związek. Ale może ja
żyję w innym świecie albo jestem nienormalna. W każdym razie, żadnego seksu na
komendę.

[tromysza]

masz rację. Mój mąż mnie pyta po co nam testy owu. Zresztą dla mojego męża
monitoring i testy owu to po prostu najlepszy środek antykoncepcyjny. A nasz
seks po monitoringu i testach owu był straszny. tego nie da się opisać. Spięci,
zdenerwowani. Zero podniecenia. A przecież bez tego, poza owu- jest nam super.
A tak? Zero fantazji. Brr. Nawet jeśli jest fantazja to i tak wiadomo po co to.

P.S jak często się kochasz?

[sabi35]

Hmm, często i to nawet bardzo. Ale dokładne dane tylko prywatnie ))

do sabi i do magdulki

[tromysza]

sabi, to napisz na mojego priva ))) ja też Ci coś napiszę.

magdulka, dziękuję )) jakoś mi lepiej. już wiem, mniej więcej, co muszę
zrobić.

[magdulka26]

Dokładnie zero sexu na komendę to musi być spontanicznie ,dziecko ma być
poczęte z miłości prawda.Tromyszko ,jak by z Tobą było coś nie tak ,to byś nie
mogła zajść wcale ,a jednak miałaś biochemiczną która wyklucza to że jesteś
wybrakowana !!!

Myslę że muisz przestać liczyć dni cyklu i isć na całość ,schowaj do szuflady
termometry,testy .Zobaczysz że niedługo skrobiesz post "jestem w ciąży " ja to
wiem -zobaczysz.Nie ma sensu robić laparo czy drożnosci ,bo takie badania robi
sie w przypadku kiedy kobieta stara sie powiedzmy rok czasu i nie była wcale w
ciąży.Myślę że psychika duzo czyni wiem to po sobie.Nie ma cudownej recepty na
zajście ,ale ja wiem jedno że ktoś na górze zsyła nam te małe bobasy.I można
stawać na głowie ,robic cuda na kiju.Jak ma się zajść -to się zajdzie kochając
sie nawet raz w miesiącu.

[laura73]

Tromyszko dokładnie cię rozumiem , staram się od czerwca ( w lutym straciłam
ciążę ( 8 tydz. ).Wykonanie badań mnie trochę uspokoiło , monitoring też , ale
nie ma nic gorszego jak przytulanie na zawołanie , zwłaszcza pod testy , które
strasznie mnie stresowały choć pośrednio pokazywały , że mam owu. Dokładnie
schowaj testy , kalendarz , termometr itp. kochaj się do woli kiedy hormonki ci
podpowiedzą.
P.S a badałas sobie tarczycę ? u mnie jedyną patologią było podwyższone TSH i
przeciwciała przeciwtarczycowe , wtórnie do tego może się podwyższać prolaktyna
i powodować wczesne poronieia tzn jeszcze przed terminem lub w terminie @ (
ciąża biochemiczna ) wiem , bo to tez przeszłam
pozdrawiam

[lidek0]

W/g mnie brak badań na chlamydię, listeriozę, boreliozę, toksoplazmoze,
cytomegalię. Zamiast laparo pomyślałabym o HSG na drożność. Badanie hormonów i
nasionek to dość mało jak na tyle cykli starań /lekarz powinien zlecić ci od
razu choroby odzwierzęce/

[tromysza]

cytomegalię i toxo miałam badamą. jest okey. Zrobię te inne badania o których
piszesz.

Tromyszko, seks dla przyjemnosci i...

[kattrin1]

tylko pozytywne myslenie!!!!!!! Reszta jest ważna, ale nie tak bardzo...sabi
bardzo dobrze napisała, nie dla Ciebie moze testy i mierzenie tempki, tylko
spokój spontaniczny seks z mężulkiem, kolacyjki przy swiecach, wypady za miasto
na piknik, odpoczynek, a dzidzia ni stąd ni zowąd zaraz sie u Ciebie pojawi))
Chyba każda z nas przezywa taki kryzys, wiesz moze Ci to pomoze, zawsze gdy
dorwie Cie ten kryzys pomysl ze są osoby, które dłuzej czekają na ten malusi
cud, ale sie nie poddaja i wierzą ze dla nich tez zaswieci słoneczko, wiesz o
kim mówie...
Tromyszko zadnych badań, miałas ormonki badane, monitoring tez, przeszłas
biochemiczną, mozesz zajsc w ciaze, wiec to tylko kwestia czasu, bys
powiadomiła nas o swoim szczesciu))))))Tylko czekaj cierpliwie...
Buziak, Kasia
spokój jaki to piekny stan))

[pszczolaasia]

Tromyszko, powiem Ci tak nic dodać, nic ująć podpisuję się obydwiema ręcami i
nogami pod tym co napisały koleżanki))) może jedźcie sobie na jakiś fajny
długi weekend z mężulkiem, kwiatki, winko, wieczór przy kominku, spontaniczność
przede wszystkim. poszalejcie trcohę oderwijcie się od tego!!!! i na pewno
przyniesie to efekty)))) pozdrawiam, trzymaj się cieplutko!!!!

[jedna_chwilka]

Tromyszko...
jesteś mądrą osóbką a dałaś się trochę zwariować, to jest jedyny powód.
Zgadzam się z dziewczynami choć taka rada to nie rada - wrzuć na luz.
To pomaga i wszystkie szczęśliwe młode mamusie Ci to potwierdziły, miesiące w których przestały myśleć intensywnie o dzieciach były dla nich no nazwijmy to "owocne".
Nie nakręcaj się, nie szukaj w sobie chorób, nie badaj się bezustannie - wszystko jest z Tobą w porządku...potrzebujesz tylko czasu jak my wszystkie...
to stes i napięcie nas gubią, ale można się z tym pogodzić.
Pamiętaj, bo to zawsze powtarzam - nadzieja umiera ostatnia - czego Tobie i wielu innym dziewczynom z całego serca życzę, masz tyle czasu przed sobą...teraz baw się, śmiej, ciesz szczęściem i zdrowiem, a Rodzina cóż...zawsze będzie miała coś do powiedzenia tyle że Ty masz przecież oparcie w swoim mężu.
Znajdź do siebie drogę a kiedy Ci będzie źle zajrzyj do nas napewno Cię wesprzemy.
Pozdrawiam wiosennie.
Jagoda

Tromyszko!!!!!

[pszczolaasia]

i na pewno nie jesteś wybrakowana, na Boga Wszechnocnego!!!!! doczytałam teraz
i aż mnie zatrzęsło.... normalnie nie wierzę w to co przeczytałam....ani mi się
waż coś takiego wogle myśleć...proszę złożyć mi tu przyżeczonko, że więcej
takich myśli nie będzie!!!!! ciepluteńko pozdrawiam))

[espressoo]

Tromyszko wiem, że to strasznie trudne, ale staraj się nie myśleć... Ja mam
taka sytuację, że wszystkie moje koleżanki maja swoje pociech, albo lada chwila
rodzą, a mój maż nie chce zacząć starać się o maluszka przed końcem roku....
A ja nawet nie wiem czy uda mi się zajśc tak od razu, tym bardziej ze mam
niedoczynnosc tarczycy, a to nie spszyja.

Moja kolezanka za to miala sytuacje identyczna do twojej i jak juz przestała
wierzyc, zajela się nowa pracą (czyli sytuacja nie sprzyjała, bo wiadomo, nowe
obowiązki, nowe wymagania itp.) to zaszła i lada dzień będzie rodzic.
Trzymaj się ciepło, a ja czekam az nas powiadomisz o radosnej nowinie,
pamiętaj, ze ja tu bedę jeszcze kilka dobrych miesięcy

[zebra51]

Mozna jeszcze wiele. Można po prostu żyć. Postarać się znaleźć inne cele w
życiu, starać się być pogodnym. Dostrzegać pozytywne strony w każdej sytuacji.
Wiem, że to trudne. Ale wszystkie rady, które tu dostajesz są od kobiet, które
rozumieją Twój ból, znają wszystkie Twoje rozczarowania. W smutku mogą stanąć z
Tobą w jednym rzędzie, podać Ci rękę.
Wyjdź na dwór, zaczerpnij głęboko powietrza, spójrz przed siebie i powiedz
światu, że JESTEŚ.
Jeśli Twoje wyniki są złe, spróbuj temu przeciwdziałać. Jesli są dobre -
zostaje tylko cierpliwość.
Dziewczyny, żyjcie, cieszcie się, sprawiajcie sobie max radości. Jesteśmy
jeszcze młode i tyle jeszcze przed nami.
Na prawdę.
Zaręczam Wam, będzie dobrze.

[marionetkaaa]

Hej! piszę po raz pierwszy na forum (bom taka nieśmiała)
Jestem w tym samym punkcie życia co ty. Doskonale cię rozumiem. Również staram
się od września i ciągle NIC. O słodka naiwności!!! Myślałam, że jestem taka
sprytna i uda nam się za pierwszym razem (no ewntualnie drugim) hehe... Teraz
każdorazowo druga niewidzialna krecha testowa odbiera mi nadzieję, że
kiedykolwiek się uda...
W zasadzie to chciałam napisać coś ku pokrzepieniu twego serducha głowa do
góry! trzeba wierzyć (choć to takie trudne!), że będzie dobrze!
pomyśl, jakie twoje dzieciątko będzie szczęśliwe, czując jakie było upragnione,
wymarzone, wyczekane!

[portka1]

Droga Tromyszko... Odstawiłam tabletki we wrześniu, w lutym juz miałam iść na
wszystkie badania, myślałam o monitoringu...ale lekarz pojechał na narty
Stwierdziałm że ja...... ja też jade na narty , wrzucam na luz na ile to
możliwe (fryzjer, solarium).

Ale juz tak przyzwyczaiłam sie do testów i w mojej głowie jedna myśl, że jak
dostane @ będe na siebie zła bo nawet nie wiedziałam kiedy owulacja...zrobiłam
test przed wyjazdem i były dwie krechy, po tym testy odstawiłam i myślałam o
nich mozliwie jak najmniej, powiem Ci że dawno (pewnie z jakieś 4 miesiące) nie
bawilismy się tak dobrze i..jak dzieciaki Czyste szaleństwo nie kończące się
z dniem jedenj kreski na teście owulacyjny No i @ spóźniała się dwa dni,
zatestowałam i...II kreski.

Wiem że slogany "wrzuc na luz" najłatwiej się pisze, też tak myślałam... ale
wiesz zaczełam inwestować w siebie, swój wygląd i czerpać przyjemność z
życia nie zamartwiając się i nie zadając najgłubszego pytania " dlaczego nie
ja" i ....tak się udalo

Obym mogła potwierdzic to za 8 miesięcy

Buziaki

[netka76]

A JA cI POWIEM CO ja zrobiłam starałam się o dziecko 3 lata z tym że z
leczeniem to 1,5 roku z miesiąca na miesiąc traciłam nadzieję ale brałam te
leki i tak sobie pomyślałam że KTOinny mi pomoże jak nie mama chodzi mi tu o
pomoc duchową jakieś wsparcie słowne bo ja też nikomu się z tego że nie mogę
mięc dzieci nie mówiłam ale niestety moja mama też już nie żyła więc zwróciłam
się z prośbą do MATKI BOŻEJ ONA miała dziecko i wie jakie to szczęście dla
rodziców i tak mnie natchnęło myślę że to za "JEJ" podpowiedzią zaczęłam
odmawiać rózaniec codziennie cały i miałam jakąs taką nie określoną wiarę że
tylko to mi pomoże i pomogło chyba nawet lekarz w to nie bardzo wierzył ale już
minęło 5,5 roku mam syna.Proszę zacznij odmawiać różaniec może ja jestem dla
Ciebie posłanikiem od MARYJI.

[magi31]

Ale piszecie dziewczyny wzruszające posty, aż mi łzy z oczu lecą i nie moge ich
pochamować, a siedzę w pracy wśród ludzi...
Ja też mam takie zmagania z naturą, wiarą, nadzieją, .
Wciąż myślę-uda sie tym razem...i nic od 6 miesięcy. Jestem po duphastonie,
badaniu nasienia męża - o.k., drożności -tu wszystko o.k.ostatnio miałam
miesiąc przerwy, bo brałam bromergon od połowy cyklu, ze względu na 3 krotnie
podniesioną prolaktynę, oczywiście co miesiąc monitoring. 3 dni temu poszłam w
12 dc do ginki na usg. Powiedziała, że wkońcu widzi u mnie śluż-czego wcześniej
nie miałam, no i piękny pęcherzyk 18mmm- tak,że dziś w 15dc pewnie pęknie. Mówi
współżyjcie bo teraz widzi wielką szansę! no i co????
Właśnie ... Ja i mój mąż jesteśmy załamani, bą z tą świadomością próbujemy się
kochać od tygodnia i nic... brak wzwodu!!!
Jesteśmy załamani, że teraz, kiedy mogłoby się wkońcu udać mąż nie może się
podniecić.To jest dopiero straszne, że mogłoby coś być , ale niestety cykl znów
stracony przez kawałek .... od czego w tym momencie wszystko zależy.
Dodam, że problemy ze wzwodem, mąż miał nie raz, ale w ubiegłym miesiącu,
kochaliśmy sie i było bardzo miło, bo nie mieliśmy świadomości, że robimy to po
to by mieć ale by czerpać przyjemność.
Wiem, że na kolejny cykl owulacyjny będziemy musieli znów poczekać parę
miesięcy, a może tylko miesiąc?
Idziemy do seksuologa... może problem tkwi u mojego męża w głowie, który
również pragnie dzieciątka, ale ta myśl, że teraz kochamy się właśnie po to go
przeraża.
Może kiedys się uda

[pszczolaasia]

Kotku myślę, że to właśnie jest powodem- stres... zniechęcenie... jak
najbardziej do lekarza)) trzymajcie się cieplutko. pozdrawiam serdecznie)))

[sabi35]

Albo zajmijcie się tylko seksem a nie płodzeniem.
A swoją drogą, to twój mąż powinien się też przebadać u internisty (cukrzyca,
serce itd.) Nie wiem ile ma lat, ale może to trochę za wcześnie na takie
problemy?
No i z drugiej strony, ja bym nigdy facetowi o owu i pęcherzykach nie mówiła,
chyba że byłby strasznie zainteresowany.

[tromysza]

sabi, ale mój mąż nie ma problemów z erekcją ))) źle zrozumiałaś.

[sabi35]

Tromyszko, to było do magi31, nie do Ciebie! Ja wiem, że u was wszystko w
porządku. Buziaczek!

netka...

[tromysza]

To niesamowite. Naprawdę. Ja właśnie o tym wczoraj pomyślałam. W obliczu
śmierci papieża. W obliczu moich religijnych rozterek. Zawsze mówię do mojego
męża. A dlaczego Bóg ma słuchać akurat mnie?
A mój mąż wczoraj powiedział: to módl się do Matki Boskiej. Ona była (jest)
matką i wie i rozumie...
Dziękuję, netko...

[badarka]

Tromyszko kochana, a ja napiszę Ci przekornie: droga każdej z nas do
upragnionego dziecka jest inna. I musisz znaleźć swoją.
Czy to będzie "wyluzowywanie się" (fuj, jak to brzmi), czy bieganie z testami,
nieważne. Tylko Ty musisz być pewna, że robisz wszystko tak, jak trzeba

To sławetne "luzowanie się" nie jest wcale warunkiem koniecznym do zajścia w
ciążę. Ja zaszłam na przykład w monitorowanym cyklu, wspomagana przez bromek,
duphaston, wiesiołek, siemię lniane, mąż mój pił colę pół godziny przed (na
ruchliwość). A mimo to seks był fajny, bo wszystko zależy od naszego
nastawienia Ważne, żeby umieć sprawiać sobie przyjemność

Przecież tyle jest par, które świadomie podejmują decyzję o tym, że chcą mieć
dziecko. I zachodzą w ciążę bez najmniejszych kłopotów. Pamiętam żonę mojego
kumpla, która kilka miesięcy przed planowanymi staraniami łaziła do sklepów,
kupowała ubranka dla swojego przyszłego dziecka i ciążowe dla siebie...
Nakręcona była maksymalnie. I udało im się za pierwszym razem.

A ja pierwszy raz zaszłam w ciążę po 13 miesiącach starań (chyba w 11 cyklu,
już nie pamiętam dokładnie), więc: każdy kolejny cykl jest dobry

I jeszcze powtórzę Ci, co powiedział mi lekarz po poronieniu:
Najważniejsze, że możesz zajść w ciążę. Jaśli raz już zaszłaś, to nie ma
powodu, dla którego nie miałabyś zajść kolejny raz. Pamiętaj

[nitka111]

Staramy się od października 2003 roku czyli 18 cykli, i nic. Nie badałam się bo
załozyłam że w końcu się uda, przecież mam już synka. Ale teraz już sama nie
wiem. Dlatego świetnie Cię rozumiem.

[kruszyna75]

Tromyszko, po pierwsze nie myśl, że jesteś wybrakowana, Masz w sobie tyle
miłości, że dziecko przyjedzie. Kiedy? Oj gdyby to było takie proste, wiedzieć
dokładnie kiedy. Czas oczekiwania (nie tylko te 9 m-cy) jest czasem kiedy
możemy się przygotować.Chodzi tu zarówno o przygotowanie bycia Mamą (zapytaj
się dziewczyn, które już mają dziecko ile cierpliwości ile czasu trzeba
poświęcić dla dziecka), ale też do bycia kobietą-żoną kiedy już się jest Mamą.
Musimy naszym Mężczyznom pokazać też, że są bardzo ważni dla nas, że życie nie
kończy się tylko na chęci posiadania dziecka. To co już inne pisały, trzeba
zająć się sobą (fryzjer, kosmetyczka, solarium) - to po pierwsze bo łatwiejsze,
a póżniej już zająć sie czymś tak aby nie myśleć obsesyjnie o dziecku, zacząć
rozmawiać z Mężem o rzeczach jak najdalszych od tematu starań. Tromyszko, nie
załamuj się, słoneczko zaświeci tez dla Ciebie i mam nadzieję dla wszystkich
nas.

Tromyszko

[pszczolaasia]

daj znać jak nastrój dzisiaj????????? lepiej troszku, czy nie???????

kochane!!!!

[tromysza]

Bardzo chciałam Wam podziękować. Wzruszyłam się- tyle ciepłych, mądrych słów.
Jesteście cudowne.
A mi naprawdę lepiej. Zresztą Odejście Papieża też sprawiło, że nabrałam pokory
( raczej: spokorniałam). Wiem, że pewnego dnia zostanę Mamą. Ja, Wy...
Dziękuję jeszcze raz!!!!

[pszczolaasia]

odejscie Ojca każdego uczy pokory.... ale cieszę się, że z tobą już lepiej.
naprawdę)) powodzenia z całego serducha)))

[netka76]

Kochana tromyszo wiem co myślą kobiety ,które starają się o dziecko. J niw
miałam tej możliwości żeby się podzielić z kimś swoim problemem , może nawet te
5 lat temu nie istniało to forum. To dobrze że jest gdzie się wygadać
wyżalić.Itak jakoś mi TY zapadłaś w pamięci i jeśli chcesz to podaję Ci moje gg
2196124 jestem często przed komputerem i jeśli poczujesz potrzebę porozmawiania
ze mną nawet o moich staraniach o dziecko o moich myślach o moich modlitwach to
proszę napisz ja poprostu jestem

netko

[kattrin1]

bardzo dobrze Cię rozumiem, z tą modlitwą różańcową, sama odmawiam codziennie
wracajac z pracy. I odkąd odmawiam, jestem chyba najspokojniejsza osoba pod
słoncem, wiem ze kiedys zostana wysuchane moje modlitwy. Modle sie tez za
dziewczynki z forum i teraz niektóre z nich juz sa szczesliwymi posiadaczkami
brzuszka i małego cudu w nim. Wiec wiem ze to pomaga. Takze modle sie goraco za
nas wszystekie i te brzuchate i te które czekaja...

[netka76]

życzę wytrwałości

[tromysza]

netko, mogę do Ciebie napisać maila? Sierota ze mnie, bo nie mam gg. Napiszę Ci
na adres gazetowy, okey? Za jakieś pół godziny, bo teraz mam sajgon.

Tromyszko!!!!

[mamka22]

Dawno nie byłam na waszym forum. W styczniu zobaczyłam upragnione dwie
kreseczki. To juz koniec 12 tygodnia.

Ale nie to chce powiedzieć:

1. Udało mi sie dopiero za 8 razem. Tez przechodziłam chwile zwątpienia, kryzys
na maxa. I myslę, że to pogłębiało niemoznośc zajścia w ciążę.

2. Wiem, że to baaaardzo trudno, ale mUUUsisz się wyluzować. A może jakis
wyjazd z mężusiem????

3. Trzeba gorąco wierzyc, że każda z nas jest płodna i każda z nas będzie miała
na pewno dzidziusia. Zyczę Ci tego z ogromnego serca!!!!!!!!!

Teraz z perspektywy czasu, te 8 m-cy staran wydają mi się na prawde smieszne!!
Wiem , że to głupio brzmi, ale serio tak jest. Tak więc prosze wyluzuj
psychicznie i odpręz się trochę. Na pewno się uda.

A jeszcze tak na marginesie: stres związany ze staraniami to pestka w
porównaniu ze stresem przed każda wizyta w ciąży, przed każdym USG, każdy dzień
przynosi coś nowego, każdy objaw niepokojący doprowadza nas do szału. I w kółko
ta niepewność: czy z dzidzią wszystko ok.

Zyczę szybciutkiego zaciążenia i bezstresowej ciąży.

Trzymam kciuki.
Mamka22