Gość: KKT IP: *.infomax.com.pl 28.05.03, 13:55 31.05.-01.06.03 www.zlot.jcctuning.prv.pl Zapraszamy na i Świętokrzyski Piknik Tuningowy, który odbedzie sie w Pinczowie kolo Kielc. Wszystkich serdecznie zapraszamy, takze z dziecmi. :) Link Zgłoś Obserwuj wątek
Gość: hip Pińczów to piękne miasto IP: *.pgi.waw.pl 28.05.03, 14:10 Ale na kilka dni zamieni się w ostoję ryczącego chamstwa i prostactwa. OSTOSOWANIE PRAWA POLSKIEGO Z ZAKRESU HAŁASU DO PRZEPISÓW UNII EUROPEJSKIEJ – NOWA USTAWA O OCHRONIE ŚRODOWISKA. Jan Czerwiński Departament Ochrony Środowiska Ministerstwo Środowiska WSTĘP Hałasem jest każdy niepożądany, nieprzyjemny, dokuczliwy, a nawet szkodliwy dźwięk. Można więc powiedzieć, że praktycznie towarzyszy każdej działalności człowieka. Uciążliwe oddziaływanie hałasu obserwuje się wszędzie: w pracy, miejscu zamieszkania i wypoczynku. Człowiek narażony jest także na hałasy wewnątrz mieszkaniowe oraz hałasy sąsiedzkie. Powszechność występowania hałasu powoduje wiele negatywnych skutków, szczególnie dla jakości życia i zdrowia człowieka. Hałas, kumulując się w czasie, może doprowadzić do częściowej lub całkowitej utraty słuchu, a nawet powoduje poważne zmiany psycho-somatyczne, spośród których najczęściej wymienia się zagrożenie nadciśnieniem, zaburzenia nerwowe, komplikacje z prawidłowością przemiany materii oraz zaburzenia w układzie naczyniowym. Jego działanie wywołuje zmęczenie, złe samopoczucie, utrudnia sen i wypoczynek i z tego powodu, coraz częściej hałas jest jednym z głównych powodów skarg kierowanych do organów ochrony środowiska. Wyżej wymienione względy powodują, że ochrona przed hałasem jest przedmiotem zainteresowania wielu instytucji naukowo - badawczych, biur projektowych i organizacji społecznych, a przepisy regulujące tę dziedzinę nakładają obowiązki i uprawnienia do podejmowania działań ochronnych na wiele resortów i urzędów różnego szczebla. Jest więc pewnym paradoksem, iż to zagrożenie jest w wielu przypadkach nie doceniane i nie dostrzegane. Zaobserwować to można szczególnie wyraźnie w ustaleniach miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, gdzie np. w bezpośrednim sąsiedztwie bardzo ruchliwych arterii komunikacyjnych często projektuje się lokalizację osiedli mieszkaniowych. Z góry wiadomo, iż po wybudowaniu osiedla mieszkańcy będą skarżyć się na nadmierny hałas. Przykładem takim jest również niedostateczny udział lokalnych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej w finansowaniu zadań związanych z ochroną przed hałasem. Podobnie jak hałas wibracje powodują wiele ujemnych skutków dla jakości życia i zdrowia człowieka. Utrudniają sen i wypoczynek, a ich szkodliwe działanie kumulując się w czasie ma negatywny wpływ na układy naczyniowy, kostny i nerwowy człowieka. Wibracje mogą również oddziaływać nie tylko na ludzi, ale także na konstrukcje budynków powodując ich uszkodzenie. Z dniem 1 stycznia 1998 roku wyłączono zagadnienia ochrony przed wibracjami ze spraw, w których prowadzenie postępowań leży w gestii organów ochrony środowiska. Nowelizację przepisów ochrony środowiska w tym zakresie przeprowadzono ze względu na fakt, iż brak było możliwości merytorycznych do określenia dopuszczalnych poziomów wibracji w środowisku i zapisy te praktycznie pozostawały "martwe". Z tych samych względów, również projekt ustawy o ochronie środowiska nie obejmuje wibracji. Należy tutaj dodać, iż problem wibracji w środowisku nie ma także normatywnych uregulowań w prawie wspólnotowym. Ochrona przed wibracjami realizowana była i jest obecnie w oparciu o przepisy prawa budowlanego oraz normy budowlane dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Kompetencje w tym zakresie należą do organów nadzoru budowlanego. Przedstawiony materiał dotyczyć zatem będzie ochrony środowiska przed hałasem w zakresie określonym ustawą o ochronie i kształtowaniu środowiska, a więc ochrony w tzw. "środowisku zewnętrznym". SYSTEM OCHRONY ŚRODOWISKA PRZED HAŁASEM Ochrona środowiska zewnętrznego Podstawowym aktem prawnym w zakresie ochrony środowiska przed hałasem jest ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz.196 z późn. zm.). Przepisy ustawy określają zasady ochrony środowiska, obowiązki jednostek organizacyjnych i osób fizycznych oraz kompetencje organów administracji publicznej w tym zakresie. Ochrony środowiska przed hałasem dotyczy w szczególności rozdział 7 ustawy "Ochrona środowiska przed hałasem i wibracjami". Zgodnie z upoważnieniem ustawowym (art. 50 ustawy) Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa rozporządzeniem z dnia 13 maja 1998 roku (Dz.U. nr 66, poz.436) określił dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku zawiera regulacje dotyczące standardów akustycznych środowiska różnicując je w zależności od przeznaczenia terenu, rodzaju źródła hałasu i pory doby oraz uwzględniając okresowość działania źródeł Rozporządzenie to dostosowuje terminologię i kryteria oceny hałasu do stosowanych w prawodawstwie państw członkowskich Unii Europejskiej, zawartych w aktach prawnych tych państw oraz międzynarodowych przepisach ISO 1996 i opartej na tych przepisach Polskiej Normie PN - ISO 1996, oraz w Zielonym Dokumencie Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 4 listopada 1996 r. określającym przyszłą politykę WE w zakresie ochrony środowiska przed hałasem. Rozporządzenie ustala wartości dopuszczalne poziomów hałasu na poziomie porównywalnym ze standardami obowiązującymi w krajach UE. Poza ww. aktami prawnymi bardzo istotną rolę w realizacji działań na rzecz ochrony środowiska przed hałasem odgrywają przepisy ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawy o ochronie przyrody, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy Prawo budowlane, ustawy o drogach publicznych, ustawy Prawo o ruchu drogowym i wielu innych ustaw i aktów wykonawczych wydanych na ich podstawie. Ograniczanie hałaśliwości maszyn, urządzeń, pojazdów W Polsce dopuszczalne poziomy emisji hałasu określają przepisy prawne lub normy. Zakresu ograniczania uciążliwości pojazdów dotyczy ustawa z 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 98, poz. 602 z późn. zm.) oraz rozporządzeń Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. nr 44, poz. 432) i z dnia 7 września 1999 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzenia badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów przy tym stosowanych (Dz.U. nr 81, poz. 917). W aktach tych ustanowione zostały wymagania odnośnie emisji hałasu z pojazdów oraz metod kontroli ich przestrzegania. Wymagania te dotyczą zarówno etapu homologacji typu pojazdu jak i etapu eksploatacji pojazdu - kontrola okresowa i drogowa Dla etapu homologacji typu wymagania oparte są o Regulaminy EKG ONZ, stanowiące załączniki do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych warunków homologacji i wzajemnego uznawania homologacji wyposażenia i części pojazdów samochodowych przyjętego w Genewie 20 marca 1958 r. Są to następujące Regulaminy: · nr 41 - Jednolite przepisy dotyczące homologacji motocykli w zakresie hałasu, · nr 51 - Jednolite przepisy dotyczące pojazdów samochodowych mających co najmniej 4 koła, w zakresie hałasu, · nr 59 - Jednolite przepisy dotyczące zamiennych układów tłumienia, · nr 63 - Jednolite przepisy dotyczące homologacji motorowerów, w zakresie hałasu. Dla etapu eksploatacji wymagania zawarte są w rozporządzeniu Ministra TiGM w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Kompetencje do kontroli przestrzegania wymagań w tym zakresie określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 maja 1999 roku w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz.U. nr 53, poz. 563). W odniesieniu do statków powietrznych działania w zakresie zwalczania hałasu polegają przede wszystkim na realizacji zaleceń Aneksu 16 Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego ( Link Zgłoś
