green card HELP!!!

[Gość: MargaretK]

hej wszystkim, w maju dostałam z mężem pozwolenie na wyjazd w ramach DV2004,
nasza deadline to listopad tego roku. No i powstaje pytanie czy jechać, po
krótce napiszę jak wygląda nasza sytuacja i czekam na naprawdę mądre
odpowiedzi i rady. Moj mąż ma pracę w której zarabia plus minus 4 tysiaki na
ręke, jest inżynierem elektrykiem. Ja z wykształcenia jestem nauczycielką
angielskiego, natomiast zawodem wyuczonym jest księgowa. Można napisać że
żyejmy na dośc dobrym poziomie, jesteśmy ludźmi młodymi, mamy po dwadzieścia
kilka lat. Ale.. mieszkamy z rodzicami, nie stać nas na własne lokum. Plan
numer jeden obejmował wyjazd na stałe a teraz robi się to coraz trudniejsze
bo sami nie wiemy czy dobrze zrobimy rezygnując tu z naprawdej posady męża i
jako takiej mojej. Czy warto ryzykować? Czy iść na całość i próbować swoich
sił w USA? Co sądzicie?

[Gość: sylwek]

czesc,hm faktycznie ze troche trudna sytuacja,a macie kogos tam w usa?ale
najwazniejsze to ze dobrych fachowcow poszukuja wszedzie i jesli nawet wam sie
nie uda to mozecie wrocic znowu do Polski.pozdrawiam

[Gość: MargaretK]

mamy w USA rodzinę ktora zaoferowała się nam pomóc, ale wiesz jak to jest: jak
umiesz liczyć to licz na samego siebie....

[6set]

Isc na calosc! Nawet sie nie zastanawiajcie bo szkoda czasu. Ja mam podobna
sytuacje ale jestem zdecydowany. Napisz na moj email - wymienimy poglady.
Pzdr

[Gość: MargaretK]

6set, napisz TY na moj: [e-mail], wymienimy się informacjami i
wątpliwościami:)

[Gość: Monka]

Szczęściarze z Was.Super, my też wysyłamy z mężem zawsze na Z.K.,(jesteśmy
krótko po 30-tce) ale na razie nic z tego nie wychodzi. Tu nie ma się co
zastanawiać, my też mamy niezłą sytuację finansową, mieszkanie, można
powiedzieć -wszystko, ale od razu byśmy wyjechali, USA to jest najlepszy kraj
na świecie, pamiętaj,że nigdzie nie ma takich możliwości jak tam, po co masz
siedzieć w tym bagnie tutaj? Jakby coś, to zawsze przecież można wrócić.
Jedźcie!

[magdula330]

Obys sie nie zdziwila.Powodzenia.

[Gość: sylwek]

czesc, masz racje ze liczyc trzeba na siebie ale jak rodzina chce chociaz
troche pomoc to nie ma co czekac:)).

[Gość: MargaretK]

wiecie jak to jest? każdy mówi jedźcie, jedźcie, macie szansę coś osiągnąc..
jasne, może i Stany są ikoną możliwości, ale nie mam ochoty myć komuś garów
albo kibli...

[Gość: paula]

Wlasnie nad praca sie zastanow, jestem w USA i wbrew pozorom Amerykanie nie
czekaja na nas z otwartymi rekami i ofertami pracy. Ja sama zaczynalam w
serwisie sprzatajacym- i byl to dla mnie koszmar, ktory na moje szczescie sie
skonczyl.Jezeli masz wyksztalcenie wyzsze musisz zatroszczyc sie o tlumaczenie
dyplomu, chociaz i tak najpierw beda przyjmowac ludzi po amerykanskich
uczelniach-a Ty bedziesz musiala zrobic odpowiednie kursy zeby przystosowac
swoja wiedze do obowiazujacych tu standardow.Jak znasz angielski to juz jestes w
komfortowej sytuacji, ale na kokosy sie nie nastawiaj na samym poczatku, bo
poczatki w stanach sa bardzo trudne, a zeby wyrobic sobie jako taka pozycje
trzeba naprawde ciezko pracowac. Zycie tutaj jest kompletnie inne niz w Polsce,
ale mozna sie przyzwyczaic.Jezeli chodzi o rodzine-pamietaj z rodzina dobrze
tylko na zdjeciu sie wychodzi i jak umiesz liczyc-licz tylko i wylacznie na
siebie-Polacy sa tutaj strasznie zawistni-ja mieszkam w Chicago.Osobiscie nie
zaluje ze tutaj jestem, bo przyjechalam zaraz po studiach, a w Polsce nie bylo
kolorowo, Ameryka pokazala mi i nauczyla prawdziwego zycia. Zycze Wam powodzenia:)

[Gość: zbav]

Stany sa ikona mazliwisci ale jezeli nie masz ochoty myc komus garow albo kibli
to Ameryka nie jest dla ciebie.Zadna praca w ameryce nie hanbi.Nie tacy jak ty
zaczynali od mycia garow.

[magdula330]

Od tego zaczynali wielcy ludzie biznesu.

[anima]

ja wyjeżdżam, jeśli przejdę przez drugi etap "odsiewania"
bez dwóch zdań, mimo, że dla wielu to, co mam tutaj - to dużo, a nawet
spełnienie marzeń.... dla mnie - za mało, nie żebym była pazerna i nie
doceniała tego, raczej wiem, że może być inaczej, zatem - dlaczego nie
skorzystać z szansy, którą daje los?
nie jestem zdeterminowana, podchodzę do tego na luzie (mniej więcej, jak Grecy
w finale ME2004;-)), jeśli się nie uda - mam dokąd wracać...
ale zakładam pozytywny scenariusz :))
czego i Wam życzę :)))

[Gość: MargaretK]

dzięki wszystkim za ciepłe słowa... Aniam, odważna jesteś.. tylko dlaczego mnie
ta wizja leciutko przeraża? jakoś tak dziwnie się czuję ..

[Gość: chicago]

Przyjezdzaj,zarobisz ok 1800// za 10-12 godz. dziennie//za mieszkanie zaplacisz
900,a drugie pojdzie ci na oplaty, splata samochodu itp. - taka jest prawda!!!

moja rada

[sambond]

Nikt nie ma szklanej kuli w ktorej
zobaczyl by swa przyszlosc.
Sa jednak czynniki ktore ktore moga zdecydowc o powodzeniu
akcji "emigracja".
Malzenstwo musi byc bardzo silne jezeli ktos sie decyduje na emigracje.
W pierwszych latach jest to bardzo potrzebne..
Znam niestety duzo takich malzenstw ktore nie wytrzymaly proby.
Trzeba sie przygotowac na obnizenie lotow, chociaz nie jest zawsze
to koniecznie.
W moim przypadku przylecielismy tylko z bagazami i bez grosza.
W Polsce nie mielismy luksusow i zaczynajac od zera nie bylo dla
mnie takim szokiem, jak dla innych ktorzy nawet do dzisiaj wspomniaja
polskie studia pracujac w USA w calkiem innych zawodach.
Co jeszcze pomaga, ciekawosc zycia. Nawet w najciezszych chwilach
mozna znalezc cos pozytywnego w otoczeniu. No i oczywiscie
latwy charakter tez pomaga. Majac go zawsze znajdziecie zyczliwych
ludzi. Ja ich spotkalem cala mase.. pomogli mi bardzo calkiem obcy mi ludzie.
Jezeli macie silne postanowienie i wierzycie w siebie to nie sluchajcie
jakis tam bzdur zazdrosnych ludzi..

[krotkaa]

Mysle ze nie szkodzi sprobowac.Jesli sie okaze ze
cos Wam nie odpowiada zawsze mozecie wrocic.

Lepiej zalowac rzeczy ktore sie zrobilo,niz zalowac ze sie nie sprobowalo.

Powodzenia
krotka

[anima]

krotkaa napisała:
>
> Lepiej zalowac rzeczy ktore sie zrobilo,niz zalowac ze sie nie sprobowalo.


otóż to!!! i właśnie takie hasło mi przyświeca! jestem w takiej sytuacji, że
nie będzie mi żal zostawić pracy (i tak ją planowałam wkrótce zmienić),
pozbyłam się narzeczonego (hehe... a może na odwrót, już nie pamiętam ;-))),
nie jestem z innym związana na tyle, żeby myśleć o związku, nie mam żadnego
kredytu do spłacenia...
w zasadzie - w przypadku wyjazdu - żal jedynie rozstania z rodziną, ale i tak
już 10 lat mieszkam z dala od niej... a w USA jest moja najbliższa przyjaciółka
i jej rodzina - to na pewno duże wsparcie na początek.

pozdrawiam!

[Gość: sylwek]

czesc,wlasnie Sambond masz swieta racje,zgadzam sie z toba w 100%,pozdrawiam

[Gość: MargaretK]

Sambond jesteś wielki! Właśnie na takie słowa czekałam. Słyszałam też już co
nieco o rozpadających się małżeństwach, ale jakoś tego się nie boję gdyż to co
jest między nami to "coś więcej niż miłość". :)Wiesz, czasem sobie myślę ze
fajnie by było mieć taką szklaną kulę.... ale z drugiej strony co to by była a
frajda? Wiedzieć wszystko... Jesteśmy ludźmi bardzo otwartymi na świat i wydaje
mi się ze poradzimy sobie bardzo dobrze, jakieś takie mam dziwne przeczucie.
Pojedziemy! A co! Raz się żyje a do odważnych świat należy co nie?

[ania_2000]

Margaret - jestem w podobnej sytuacji - podobnej tylko, bo ja juz bylam,
mieszkalam w stanach przez 12 lat, wrocilam do polski i mieszkam tu teraz od 2
lat, mam dobra prace, dobra place - ale wracam z powrotem. Wracam do innego
miejca (miasta i stanu)za pare miesiecy - w ciemno - bez zalatwionej tam
pracy, liczac tylko na siebie - ale wracam!:) Zycie w polsce dla mnie nie ma
takich perspektyw jak w stanach..niestety.. Bede wiec znowu wszystko zaczynac
od poczatku, mam oczywiscie latwiej w porownianiu z innymi emigrantami, bo mam
obywatelstwo, znam jezyk, znam zwyczaje itp - ale jednak jade w nowe miejsce,
wiec jakby wszystko od nowa.. Wiadomo, ze kazdy czlowiek sie obawia przed
zmianami w zyciu. To naturalne. Ale jak juz Sambond pisal - jezeli sie ma
ciekawosc swiata w sobie, oparcie w partnerze - to swiat stoi otworem:)
pozdrawiam i zycze powodzenia!

[Gość: MargaretK]

Ania 2000!
Napisz trochę więcej o swoim życiu tam w Stanach, poradź czy można jakoś
się "przygotować" do takiej podróży? Czy skoro jedziesz tam jeszcze raz, a tu
mass dobrą pracę itp są tam perspektywy i szansa normalnego zarobku? Będę
bardzo wdzięczna .. dzięki jeszcze raz za wszystkie rady

[ania_2000]

Margaret - gdzie konkretnie planujecie jechac? Piszesz ze masz rodzine, wiec
zawsze jakies ewntualne oparcie na poczatek masz. W zaleznosci gdzie sie
wybieracie zalezy jak jest z zatrudnieniem. Generalnie bezrobocie w porownaniu
z tym co jest w polsce jest niskie, wiec z zatrudnienim tez nie powinno byc
problemu. Tym bardziej jako nauczycielka angielskiego z jezykiem nie bedziesz
miala problemu. Poza tym jedziecie tam legalnie - a to sie liczy:)
Uwazam tez, ze kazdy powininen sam siebie okreslic czy nadaje sie na emigracje
czy nie. Bo przeciez to w glownej mierze zalezy od samego siebie czy jest
dostatecznie silny psychicznie. Sa osoby, ktore nigdy nie beda zadowolone, a sa
tez takie, dla ktorych jakiekolwiek "wyzwanie" tylko dodaje energii zycia. A to
jest wyzwanie - zmiana otoczenia, kraju, srodowiska itp. Nie ma sie czego bac
ale trzeba sie liczyc ze wszystkim, na wszelki wypadek - ale to juz tak w zyciu
bywa, obojetnie czy w polsce czy gdzie indziej:)

[Gość: MargaretK]

Ania_2000, jedziemy 30 km od CHicago, to rodzina męża, która mieszka już tam
ok. 20 lat. Wydaje mi się ze z nami jest tak, jak piszesz czyli to doda nam
skrzydeł. Wiesz.. jedyne czego się boję to faktu że ciężko nam będzie się
zaklimatyzować, nowa kultura, nowe otoczenia.. U rodziny chcemy mieszkać przez
minimum czasu, do momentu jak będziemy mieli papierki w kieszeni a potem chcemy
uderzyć raczej na east coast, okolice Nowego Jorku gdzyż tam też mamy punkt
zaczepienia (znajomi). Marzy nam się California ale słyszałam że wszystko tam
jest horrendalnie drogie, więc podjerzewam ze na dzień dobry nie dalibyśmy tam
rady. Czekam na nowe info

[ania_2000]

:) Mieszkalam w west suburbs chicagoland.
Nie ma co "demonizowac" tej nowej kultury i obyczajow:) Amerykanie z reguly sa
bardziej usmiechnieci i otwarci od polakow, wiec bez obaw. Klimat za to jest w
Chicago podly, nie odpowiadaly mi tamte gorace i parne lato, mimo ze jest
wszedzie klimatyzacja, to jednak bylo uciazliwe. Zycie ogolnie jest o wiele
latwiejsze i przyjemniejsze niz w polsce. Wygodniejsze. Najwazniejsza jest
kwestia znalezienia dobrej pracy. A o reszte juz sie martwic nie trzeba. To
jest oczywiscie moje zdanie, ktore mam porownujac sobie obecne zycie tu i co
mialam tam. Nie mam "obciazen" typu nielegalnej pracy, nielegalnego pobytu, czy
mieszkania wsrod polonii chicagowskiej lub nowojorskiej- a slyszlam o niej
tylko sporo.. niestety, nic pozytywnego.
Ja wybieram sie na West Cost. Bylam juz tam, podrozowalam zreszta troche po
stanach wiec mam porownanie - i tylko tam jest taki fajny klimat, krajobrazy,
ocean i gory niedaleko - i to dla mnie wlasnie jest TO:)

[Gość: MargaretK]

dzięki Ania, potrzebowałam takiej opinii. a nie jakiegoś sarkazmu.. lub
zazdrości. Wiesz, my w sumie myślimy o tynm wyjeździe jak o wielkiej przygodzie
która nas czeka a nie o jakimś BYĆ ALBO NIE. Chcemy mieć normalne, spokojne
życie, bez zamartwiania się czy 20 stasrczy nam na zakupy. Niestety sytuacja w
naszym kraju cały czas się pogarsza i serio nie mam nadziei ze cos się
zmieni...Jedyne nad czym się jeszcze ostro zastanawiamy to wybór miejsca...
moze coś doradzisz?

[Gość: dzulia]

Margaret, jestem aktualnie w stanach, konkretnie w waszyngtonie i szukam pracy.
Ofert w dziedzinie ksiegowosci jest mnostwo i z Twoim angielskin na pewno
znajdziesz cos przyzwoitego. Jesli chodzi o inzynierow, to takze nie powinno
byc problemow. Oczywiscie wszystko wymaga czasu i cierpliwosci, ale moim
zdaniem jestescie w calkiem niezlej sytuacji. Aklimatyzacja, zupelnie inna
kultura, styl zycia, to inne aspekty. Ale jest Was dwoje, a poza tym zadna
decyzja nie jest nieodwracalna! Polecam wschodnie wybrzeze, wydaje sie bardziej
cywilizowane niz mid-west. Powodzenia!

[sambond]

W wielu dyskusjach, w tym watku tez przewija
sie zawsze ten sam motyw. Duzo niedoszlych emigrantow pisze
„ mam tam rodzine”, „rodzina pomoze”
Itd..
Czy zastanawialiscie sie kiedys kto pomagal tej rodzinie
co jest juz za granica? Czy liczyli tez na kogos w rodzinie?
Przeciez zawsze musial byc ktos pierwszy, ktory wyjechal..
Piszac to nasuwa mi sie mysl czy aby ci co planuja wyjazd
nie za bardzo licza na pomoc rodzin? Czyzby tak bardzo sie boja
tego ze „zbija kolano”? – a potem z placzem wroca do mamy?

Czy nie lepiej liczyc na wlasne sily? My wyjechalismy bez grosza.
Rodzine zostawilismy w Polsce.
Jedyne co mielismy to bagaze i mocna wiare w amerykanska demokracje..
Czy bylo ciezko? ? napewno tak. Czy ludzie pomagali? Tak
Czy pomagali wszyscy? Oczywiscie ze Nie.

Co niektorzy pisza ze Kalifornia jest nie do zycia.. Wlasnie my tak jak tysiace
innych emigarntow jestesmy Od poczatku w Kalifornii..
Slowa „dorobienie sie”, powodzenie czy po prostu szczescie sa bardzo
subiektywne. Powiem wam jedno, wszystko to mozna znalezc w USA.
Ja znalazlem to w Kalifornii..

[Gość: emilly]

mnie bardzo podoba sie Kalifornia - i przyznaje to jedno z moich największych
marzeń - mieszkać tam i żyć. ale nie mam szans - nie mam mozliwości, odwagi i
wiary. a mój mąż też nie chce wyjechać...więc zostały tylko marzenia

[kalifornian]

widze ze masz nadal te same pytania.
Gosiu, nie boj sie.
W Kalifornii jest najlepiej :)
Nie bedziesz zalowac.

[Gość: walker]

kalifornian czy jest mozliwe zycie w californii bez papierow? ja mam dosyc NY, a
niestety nie jestem tu legalnie... bylem w californii tylko 4 dni, 2 tygodnie
temu i zakochalem sie... cudowne miejscie

[sambond]

Bez papierow to znaczy jestes Nielegalnym Emigrantem?
Mozesz opisac jak to sie robi?
Czy tez jestes przesladowany za to ze lamiesz amerykanskie prawo?

[Gość: MargaretK]

hejak! Californian tak to ja.. wiesz, im bliżej wyjazdu (październik) tym mam
więcej wątpliwości stąd prośba o wasze rady. Z tego co przeczytałam to
rzeczywiście powinniśmy tam jechać z uśmiechem na twarzy i z nadzieją że będzie
ok. A sambond- jasne że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjeciu:) My chcemy
zabawić w Chicago czyli tam gdzie oni mieszkają jak najkrócej czyli tylko tyle
ile trwa załatwienie formalności. Wiecie co, ja po prostu wiem ze my sobie
poradzimy, bo jesteśmy oboje z mężem bardzo przebojowi i jak na razie jakoś nam
się w życiu większość rzeczy udaje:) Ale jednak te obawy i strach są...
Californian - jaką część Californi polecasz na początek? Ale tak serio:
przyjeżdzamy, szukamy pracy, chcemy wynająć mieszkanie, no i z kasą troszkę
krucho.. co robić? gdzie się zaczepić? będę wdzięczna

[Gość: sylwek]

czesc,jesli rodzina chce pomoc to czemu nie wziasc:)),jak daja to sie
bierze.pozdrawiam


This is because the universe really means it when it says,“ You are free. You
are free to accept me and the help I can give you and you are free to reject
me and do things your way without my help. The choice is yours”.

moja dobra rada - NIE JEDZCIE

[Gość: VIP-1]

na emigracje trzeba byc zdecydowanym
a jesli ktos probuje na forum rozwiac
swoje watpliwosci, to siem na emigracyje nie nadaje
emigruje sie z jakiegos konkretnego powodu
a nie z ciekawosci swiata (od tego jest turystyka)
tak wiec siedzcie gdzie siedzicie
bo widze ze do emigracji nie dojrzeliscie

[Gość: MargaretK]

VIP-1, to nie tak że nie dojrzeliśmy do emigracji. Wątpliwości zawsze były, są
i będą... ja po prostu chciałabym poznać zdanie innych, chcciałabym żeby tak
jak anna_2000 ktoś napisał o podobnych doświadczeniach. Każdy ma prawo do
wyrażania swoich opinii, masz prawo je negować, ale ja nie mma zamiaru się tym
przejmować, bo wiem swoje. I nie sprowokujesz mnie

[Gość: VIP-1]

nie napisalem, ze ktos nie ma prawa do swoich opinii
ani tez nie rozumiem dlaczego odbierasz to jako prowokacje
ja po prostu wyrazilem swoja opinie na temat waszej emigracji
w koncu zalozylas watek pytajac o rade

Gość portalu: MargaretK napisał(a):

> VIP-1, to nie tak że nie dojrzeliśmy do emigracji. Wątpliwości zawsze były,
są
> i będą...
i dlatego wlasnie uwazam ze nie dojrzeliscie do emigracji

[ania_2000]

Margret - VIP ma troche racji. Bo (podejrzewam tylko:)tam jest i to przezyl
wiec wie jak to jest naprawde. Emigracja jest ciezka, co nie znaczy, ze zla. Po
prostu jak juz wczesniej pisalam, niektorzy ludzie po prostu sie nie nadaja.
Emigracja wymaga zacisniecia zebow na poczatku, mocnego charakteru - oczywiscie
emigruja wszyscy ktorzy chca - ale tylko tym ludziom, ktorzy naprawde
wewneterznie tego chca- udaje sie. Ja nie mowie tutaj tylko o wzgledzie
materialnym ale tez psychicznym. Zeby byc zadowolonym trzeba po prostu tego
chciec i juz:)
Wydaje mi sie, ze ty i twoj maz chcecie emigrowac i te decyzje macie juz za
soba, a teraz to po prostu "zbieranie informacji" - taki "wywiad" - co i jak:)

[Gość: VIP-1]

ania_2000 napisała:

> Margret - VIP ma troche racji. Bo (podejrzewam tylko:)tam jest i to przezyl
dobrze podejrzewasz, hehehe

[Gość: MargaretK]

masz racje i vip i ania, ale ania jest bliższa prawdy:) dokładnie tak jest ze
zbieramy informację i jakoś próbujemy się nastawić na emigrację. A my jesteśmy
tacy ze jakoś wszystko nam się fajnie układa w życiu, także nie boję się tego,
a jestem wręcz ciekawa ....

[roma6]

Gość portalu: MargaretK napisał(a):

> masz racje i vip i ania, ale ania jest bliższa prawdy:) dokładnie tak jest ze
> zbieramy informację i jakoś próbujemy się nastawić na emigrację. A my
jesteśmy
> tacy ze jakoś wszystko nam się fajnie układa w życiu, także nie boję się
tego,
> a jestem wręcz ciekawa ....

Czy mieszkalas kiedys dluzej za granica????
Jak sie wtedy czulas???
Czy to Wasz pierwszy samodzielny wyjazd z Polski czy jezdziliscie juz
prywatnie, nie z biurem podrozy po swiecie ????
Emigracja nie jest dla kazdego. Sama nigdy bym sie nie
zdecydowala.Pomieszkiwalam po pare lat w USA. Obecnie rowniez jestem w Chicago.
Ale sprobowac warto.

[Gość: MargaretK]

Byłam za granicą, siedziałam ponad rok w Holandii zupełnie sama, i było mi
bardzo ale to bardzo fajnie. Uważam więc że ten wyjazd też na nowo obudzi we
mnie żyłke podróżniczą. Wczoraj mieliśmy z mężem dzień dyskusji na temat
wyjazdu i jesteśmy już pewni w 100% że tego chcemy

[Gość: nic ciekawego :)]

nie wyjezdzaj ,ja mieszkam w usa z moja zona oboje jestesmy po studiach,gra
jest nie warta swieci,ok zalegalizujesz swoje papierki polskie i porobisz
odpowiednie kursy ,ale nic w usa nie jest za darmo,zanim zaczniesz zarabiac tu
z mezem jakie kolwiek pieniadze ktore cie ustatysfakcjonuja to minie jakies 3
lata,jezeli wszystko bedzie szlo jak nalezy,rodacy cie zezra zywcem,a
amerykanie sa chetni na promowanie osob z poza usa ale na babysitteri cleaning
lady :),ja i tak wiem ze wyjedziesz ,bo to jest slyn mit a ameryce ze tu jest
wszystko najlepsze, powodzenia

[Gość: kris2004]

[Gość: kris]

czesc
nawet sie nie zastanawiaj
zarabialem 4000 tys w Polsce zona 2000 mielismy samochod i mieszkanie
jestesmy tutaj 2 lata zona jest na studiach i pracuje ja pracuje materialnie
jest jeszcze lepiej
zaryzykuj nagorszy jest pierwszy rok klimatyzacja i oczywiscie rodacy abys
tylko nie miala lepiej od nich
pozdrawiam

[Gość: sylwek]

czesc, i to chodzi Margaret ze musisz rozmawiac i jeszcze raz rozmawiac :))i
bedzie wszytsko ok.to fajnie ze sie zdecydowaliscie wspolnie .pozdrawiam i
zycze powodzenia :))

do: Nic Ciekawego

[sambond]

Kiedy wracacie do kraju?
Masz racje emigracja nie jest dla kazdego.
Na pocieszenie moge powiedziec ze to co opisujesz przechodzi bardzo duzo
emigrantow.
Po czesci zalezy wszystko od cierpliwosci..napewno tak
jest ze swiezy emigrant chce od razu miec wszystko co nie jest
w wiekszosci realne....

[Gość: migotka73]

hej, osobiscie uwazam, ze powinniscie pojechac! Po pierwsze masz bardzo dobry i
potrzebny w Stanach zawod, Twoj maz tez. Jestescie mlodzi, Ty zansz angielski,
zobaczysz, ze Wam sie uda! Wiem, ze ciezko jest postawic wszystko na jedna
karte, ale wczoraj wlasnie wrocilam ze Stanow i przysiegam, ze jest tam calkiem
inny swiat, swiat ludzi milych i uprzejmych. Czy chcecie przez cale zycie
zastanawiac sie co by bylo gdybyscie nie wyjechali? A moze chcecie, aby wasze
dzieci zdobyly dobre wyksztalcenie, mialy wieksza szanse na lepsze zycie niz
inne dzieciaki. Zycie w Stanach nie jest wcale drogie! Ludzie z przecietnymi
pensjami moga pozwolic sobie na zagraniczne wakacje. Na prawde, z calego serca
polecam wyjazd i zycze wszystkiego najlepszego. W razie czego zawsze mozecie
wrocic, ale przynajmniej nie bedziecie mysleli "co by bylo gdyby". I jeszcze
jedna, bardzo cenna rada: nie radze mieszkac w "Polskich dzielnicach" nie jest
tam fajnie, a poza tym spotkalam sie wiele razy z tym, ze Polak Polakowi za
granica nie pomoze, lecz wbije w plecy noz. Najlepiej mieszkac wsrod
Amerykaninow, unikac murzynow i latynosow. POWODZENIA!!1

[Gość: kasia]

Migotka73
A czy Ty zdecydowalas sie na emigracje do USA????
Powinni pojechac zeby zobaczyc, ze tu sie zyje tak jak w kazdym innym kraju.
I pamietajcie, ze wszedzie dobrze gdzie nas nie ma.
Anglista to swietny zawod w Polsce, w Stanach juz nikoniecznie.

[kalifornian]

Zawsze mozecie pojechac do Chicago do rodziny.
Przyjezdzjacie od razu do Kalifornii. Dacie sobie rade.

[Gość: MargaretK]

do Migotka: dzięki za tak budujący post, wiesz ja też jestem takiego zdania i
coraz bardziej jestem przekoanana że robimy dobrze, a nawet bardzo dobrze.
Cieszę się za napisałaś co o tym sądzić, bo ja bardzo często kieruję się
opiniami innych, jednak ostateczną decyzję podejmuje zawsze sama:) no dobra z
mężem:)

[Gość: Alik]

Co to za rady tej Migotki? Przeciez Murzyni i Latynosi
to tez czesto rodowici Amerykanie.
Dobrze pisze Kasia, Twoj angielski tutaj nic nie znaczy.
Chyba ze skonczysz cos na miejscu.

[Gość: MargaretK]

dlaczego mój angielski nic nie znaczy? Przecież będę w stanie normalnie sie
porozumiewasć:) słuchajcie jak ja tak czytam te posty, to mi się wydaje że wy
sobie myślicie że ja myślę, że ja tam pojadę i spadnie na mnie deszcz złota...
nic bardziej mylnego. wiem co to znaczy cięzka praca i dorobienie się czegoś,
nie boję się pracowaźć i wiem bardzo dobrze że zacznę od bawienia dzieci (mam
dsoświadczenie jako au-pair w Holandii) lub zmywania garów. OK. no problemo...
nie należymy z mężem do ludzi którzy są wychowani w luksusach więc jedziemy z
odwagą i determinacją!

[Gość: sylwek]

czesc,widze ze powoli ci puszczaja nerwy a ty poprostu idz swoja droga
obojetnie co inni mowia ludzie i jak widza.oni twojego zycia nie przezyja a ty
ich.a ty ich i tak nie przekonasz,liczy sie to co masz :))i kim jestes,
(faktycznie zeby cos znaczyc trzeba ukonczyc jakies kursy itp,zeby miec papier
tamten).powodzenia

[Gość: MargaretK]

wiesz Sylwek to nawet nie jest tak że mi nerwy puszczają, ale wiesz jak to
jest, każdy ma prawo do wyrażania własnego zdania. Tu na tym forum opinie są
albo na 100% za tak, albo na 100% na nie. Napisałam ten post żeby właśnie takie
opinie poczytać. Ale tak jak wcześniej napisałam , każdy sam podejmuje decyzje
i jest odpowiedzialny za swoje życie:) dzięki

[Gość: emilly]

Margaret - a ja Ci po prostu zazdroszczę, gdybym miała możliwość nie
zastanawiałabym się ani chwili, byłam 2 x w Kaliforni i dla mnie to najlepsze
miejsce do życia, co z tego ze byłam na wakacjach - trochę widziałam. Trzymama
za Was kciuki bo na pewno dacie sobie radę jak wielu Polaków, którzy nigdy juz
do Polski nie wrócą

[Gość: polka w USA]

Tu na tym forum opinie są
> albo na 100% za tak, albo na 100% na nie. Napisałam ten post żeby właśnie
takie
>
> opinie poczytać. Ale tak jak wcześniej napisałam , każdy sam podejmuje
decyzje
> i jest odpowiedzialny za swoje życie:) dzięki

Ja osobiscie nie pisalam ani na tak ani na nie.
Moge cie zapewnic, ze emigracja jest bardzo trudna.
Ja osobiscie nie spotkalam emigranta, ktory nie teskni za krajem pomimo
wszystkich jego wad. Zadne pieniadze tego nie wynagrodza.
Sa rozne powody emigracji i wedlug mnie najrozsadniej napisal VIP. Juz sama
twoja obecnosc i pytanie na forum swiadcza, ze macie watpliwosci.
mnie jeszcze bardzo dziwi dlaczego majac tak dobre zawody w Polsce mieszkacie
przy rodzicach. Przeciez jako anglista naprawde mozesz w Polsce dobrze zarabiac.

[Gość: sylwek]

czesc,no ja wiem o co chodzi :)).pozdrawiam

[Gość: MargaretK]

no dzięki Sylwek, mam nadzieję ze więcej osób rozumie. Fajnie jest poczytać
czyjeś przeżycia czy też przygody związane z wyjazdem i ja mam nadzieję że
kiedyś tak popiszę jak tam w USA mi leci:)

[Gość: sylwek]

czesc,ja bylem w Montrealu i podobnie slyszalem glosy rozne jak do Ciebie
pisza,wiec to jest normalne:)),a ja bede czekac na twoje wypowiedzi jak
bedziesz tam juz na miejscu :)).pozdrawiam,i zyj swoim zyciem :))