Bjork "Volta"

[kubasa]

Płyta wychodzi w maju, ale już wypłynął singiel. Można go obejrzeć na YouTube
albo ściągnąć w którejś z wersji stąd:

hypem.com/search/earth%20intruders%20bjork/1/
Polecam Extended Version.

[nemrrod]

Heh, co za zbieg, właśnie słucham tego singla i się zastanawiam. I właściwie to
ja już nie oczekuję od Bjork takich chwytliwych rzeczy, wolałbym więcej
abstrakcji, w stylu DR9. Ale zobaczymy, to tylko singiel w końcu, może będzie
jakaś wolta.

[jazzkam]

albo ja nie umiem korzystać, albo zapodałeś jakieś marne 15 sekund :>

[kubasa]

Owszem, nie umiesz.

[cze67]

Puszczają w Trójce jeden numer, może ten, o którym pisze kubasa. Jest to,
według mnie, jedna z najlepszych piosenek Bjork.

[braineater]

takoż mnie wlaśnie obudził.
I jak cała płyta będzie taka, to ho ho

P:)

[pszemcio1]

jeśli ktoś chce album w rozsądnej cenie to tutaj:

allegro.pl/show_item.php?item=186591848&msg=Tw%C3%B3j+e-mail+zosta%C5%82+wys%C5%82any.


tylko bez napalania, zadałem pytanie czy to nie jest czasem "wydanie polskie" i
najpierw poczekajmy na odpowiedź

[pszemcio1]

"wydanie polskie" - o czym oczywiście w opisie sie nie wspomina - czyli
szukanie frajerów

[braineater]

na soulseeku jeszce nie ma = po prostu nie ma:)

P:)

[pszemcio1]

wiem, sprawdzałem:) jest za to wiele innych fajnych albumów

Kolejna piosenka

[sonia34]

www.zshare.net/download/i-see-who-you-are-mp3.html

[mechanikk]

Skuszony ceną oficjalnego pirackiego polskiego wydania z brzydką okładką,
nabyłem wczoraj. Widać, że prasę poniosła fantazja, podsycona spisem
osobistości (och, ach, Timbaland), co w "Volcie" palce umoczyły, bo płyta nie
jest ani taneczna, ani "weselsza" od poprzednich dokonań Bjorkowej. Choć
faktycznie jest to zmiana kierunku, to tylko do połowy. I płyta jest do połowy
zajebista, głównie w tych agresywniejszych (agresywnych) fragmentach. "Declare
independence" - hajlajt "Volty" i na dzień dzisiejszy moje ulubione nagranie
Bjork. Możnaby banalnie zauważyć, że jest to (dość spóźnione)
bjorkowe "Idioteque". Pierwszy od niepamiętnych czasów jej kawałek, w której
nie przeszkadzają mi jej popisy wokalne. Może dlatego, że akurat mało tu
popisów, ale chyba raczej dlatego, że któś wreszcie zagłuszył ją podkładem.
Bo "Vespertine" wolałbym słyszeć instrumentalną, a na "Medullę" się obraziłem,
kiedy zasłyszałem, że to płyta w 100% wokalna :P

A co do samej Bjork zdania nie zmieniam. Cwana baba, wie z kim i wie kiedy.
Chociaż Antoniemu trafiły się akurat *kunsztowne nudy*.

[jazzfoxy]

A ja nie mogę się oderwać od "Volty" :) Dodatkowym atutem dla mnie jest obecność
Toumaniego Diabate na korze.

[braineater]

a ja się może nauczę wreszcie nie ściągać od ruskich. trzy fejki zniechęciły mnie skutecznie...

P:)

[jazzfoxy]

braineater napisał:

> a ja się może nauczę wreszcie nie ściągać od ruskich. trzy fejki zniechęciły mn
> ie skutecznie...
>
> P:)

slsk niezawodny :)

[pagaj_75]

braineater napisał:

> a ja się może nauczę wreszcie nie ściągać od ruskich. trzy fejki zniechęciły
> mnie skutecznie...

hehe, może was to nauczy, żeby kurna czekać cierpliwie na dzień premiery płyty,
a nie niuchać gdzie nie trzeba trzy miesiące przed ;)
ja dzisiaj nabyłem empetrzy (320 kbps) na bleep.com za cenę zbliżoną do tej
okaleczonej 'polskiej edycji', o której pisał Cze. jebać okładki.
nie słuchałem jeszcze, ale jutro nadrobię. dobranoc Państwu.

[cze67]

Sankowski piszę o tej płycie tak:

Gniew Królowej Śniegu

Nowy album Björk to zwrot w artystycznych poszukiwaniach islandzkiej
wokalistki - płyta nieomal całkowicie zdominowana przez rytm, aż po agresywne
punkowe brzmienia
Björk jak chyba nikt inny w show-biznesie może liczyć na kredyt zaufania
zarówno u krytyków, jak i u fanów. Ale nawet jej zdarza się wystawić to
zaufanie na próbę. Wydana trzy lata temu oparta nieomal wyłącznie na brzmieniu
ludzkich głosów "Medulla" była propozycją dla najbardziej oddanych wielbicieli
albo zwolenników radykalnie awangardowych produkcji muzycznych. Co często w
przypadku fanów Björk na jedno wychodzi.

"Volta" to coś z innej beczki. Już na długo przed premierą wiadomo było, że
płyta przyniesie - nomen omen - zwrot w artystycznych poszukiwaniach
wokalistki. No i rzeczywiście. To płyta nieomal całkowicie zdominowana przez
rytm. Czasem taneczny, czasem plemienny, transowy, czasem industrialny. Do
piosenek Björk powróciły też emocje. Po wystudiowanej "Medulli" nowy album
przeplata pasję, czasem nawet złość, z liryzmem. Jeśli na "Medulli" Björk
brzmiała niczym Królowa Śniegu, jej nowe piosenki będą się raczej kojarzyć z
erupcjami gejzerów. Czy jednak "Volta" może być - jak twierdzą szefowie jej
firmy płytowej - największym komercyjnym sukcesem Björk? W to akurat wątpię.

Najłatwiej uznać "Voltę" za rekapitulację jej dotychczasowych dokonań. Utwory
wyprodukowane przez wieloletniego współpracownika Marka Bella pojawiają się
obok piosenek, za które odpowiada guru hiphopowej konsolety Timbaland.
Elektroniczne dźwięki kontrastują zarówno z partiami dziesięcioosobowej sekcji
instrumentów dętych, jak i z brzmieniami instrumentów etnicznych, na których
grają muzycy z Mali, Kongo czy Chin. Björk nie byłaby jednak sobą, gdyby
zwyczajnie odgrzała dawne fascynacje. Raczej wykorzystuje muzyczną przeszłość,
aby pokazać, co interesuje ją tu i teraz.

To nie jest album pełen przebojów. Lekko komercyjny wymiar miała mu nadać
współpraca z Timbalandem odpowiedzialnym chociażby za hity Missy Elliott czy -
ostatnio - Nelly Furtado. Jednak nawet on musiał ulec osobowości Björk. Chyba
największy komercyjny potencjał mogłaby mieć wyprodukowana przez niego
piosenka "Innocence". Mogłaby, bo w kształcie, w jakim trafiła na album, to
kapitalny przykład przeboju pop, który został poddany gruntownej dekonstrukcji.
Zalany zaskakującymi rytmami i brzmieniami wymusza na słuchaczu udział w grze,
w której nic nie jest do końca oczywiste.

I taka jest cała nowa Björk. Nieważne, czy jest to akurat rytmiczny "Earth
Intruders", czy nastrojowy duet z Antonym Hegartym (lider grupy Antony & The
Johnsons) - "Volta" zaskakuje na każdym kroku. Chyba największą niespodzianką
jest agresywny, trochę industrialny, trochę punkowy "Declare Independence", w
którym Björk wyrzuca z siebie anarchistyczny manifest.

To zresztą niejedyny polityczny manifest na "Volcie". "Earth Intruders" to
wizja uformowanego z ludzi tsunami zalewającego Biały Dom. "Hope" to utwór
zainspirowany samobójczym atakiem ciężarnej palestyńskiej terrorystki. Nie do
końca przekonuje mnie to polityczne zaangażowanie Björk. Ale bardzo jej ze
złością na współczesny świat do twarzy.

Björk, "Volta", One Little Indian

www.gazetawyborcza.pl/1,75475,4110256.html

[pszemcio1]

juz mnie drażni to demonizowanie Medulli

[pszemcio1]

mechanikk napisał:

> Bo "Vespertine" wolałbym słyszeć instrumentalną, a na "Medullę" się
obraziłem,
> kiedy zasłyszałem, że to płyta w 100% wokalna :P
>
> A co do samej Bjork zdania nie zmieniam. Cwana baba, wie z kim i wie kiedy.
> Chociaż Antoniemu trafiły się akurat *kunsztowne nudy*.

a chcesz z liścia??? :P Nie no Vespertine momentami nudnawa i nierówna, ale
Medulla chyba najlepszą płytą bjork jest zaiste

[jazzfoxy]

Mam jeszcze małe pytanko, czy warto poznać muzykę jaką robi Antony Hegarty z
Antony and the Johnsons? I co polecacie? Bo mi się chyba troszkę podoba,
ale jeszcze nie wiem :)

[mechanikk]

Warto warto, bardzo warto. Są dwie płyty, więc można sie zabrac za obie. Ale
druga lepsza zdecydowanie.

A zresztą: forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=19551527&a=57091228

[mechanikk]

A własciwie to:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=19551527&a=19551527
:)

[jazzfoxy]

dzieki, lepiej pozno niz pozniej :)

[pytajnick]

> Mam jeszcze małe pytanko, czy warto poznać muzykę jaką robi Antony Hegarty z
> Antony and the Johnsons? I co polecacie? Bo mi się chyba troszkę podoba,
> ale jeszcze nie wiem :)

Antony and the Johnsons - I Am a Bird Now - 9,5/10.

*Rzadko* wystawiam tę ocenę, tak rzadko, że nawet teraz się waham (chyba się
odzwyczaiłem).

Jeśli chciałabyś więcej, to dokładnie dwa lata temu napisało mi się coś takiego:
artrock.pl/recenzje_sc.php?id=925

[pszemcio1]

pytajnick napisał:

> > Mam jeszcze małe pytanko, czy warto poznać muzykę jaką robi Antony Hegart
> y z
> > Antony and the Johnsons? I co polecacie? Bo mi się chyba troszkę podoba,
> > ale jeszcze nie wiem :)
>
> Antony and the Johnsons - I Am a Bird Now - 9,5/10.

no chyba zarty jakieś. 9.5 dla tego irytującego płaczka? bez przesady.
kompozycyjnie to rzecz piękna, ale pretensjonalna i kiczowata strasznie. do
granic wytrzymałości

[mechanikk]

pszemcio1 napisał:
> no chyba zarty jakieś. 9.5 dla tego irytującego płaczka? bez przesady.
> kompozycyjnie to rzecz piękna, ale pretensjonalna i kiczowata strasznie. do
> granic wytrzymałości

A chcesz z liścia? :P

[pytajnick]

> > Antony and the Johnsons - I Am a Bird Now - 9,5/10.
>
> no chyba zarty jakieś. 9.5 dla tego irytującego płaczka? bez przesady.
> kompozycyjnie to rzecz piękna, ale pretensjonalna i kiczowata strasznie. do
> granic wytrzymałości

W sumie mogę się podpisać po tym. Uwielbiam ją za to.

[sonia34]

Bardzo ładna recenzja:)

[sonia34]

Oczywiście miałam na myśli tą recenzję:

artrock.pl/recenzje_sc.php?id=925

[pytajnick]

mechanikk napisał:

> I płyta jest do połowy
> zajebista, głównie w tych agresywniejszych (agresywnych) fragmentach. "Declare
> independence" - hajlajt "Volty"

Tak, tak!

[cze67]

mechanikk napisał:

> Skuszony ceną oficjalnego pirackiego polskiego wydania z brzydką okładką,
> nabyłem wczoraj

No, cena faktycznie kusi, w gdańskim MM 27,77.

[roar]

> "Declare independence" - hajlajt "Volty" i na dzień dzisiejszy moje ulubione
> nagranie Bjork. Możnaby banalnie zauważyć, że jest to (dość spóźnione)
> bjorkowe "Idioteque".

No ale to jak kulą w płot porównanie. Raz, że to hardcore, a nie IDM, jak Idioteque, dwa, że Bjork zawsze grała elektronikę, w tym techno, więc nie ma w tym jakiegoś przełomu ani dla artystki, ani tym bardziej, co tu ważniejsze chyba, dla gatunku.

[cze67]

Recenzja autora wątku dostępna właśnie na screenagers.

[pytajnick]

cze67 napisał:

> Recenzja autora wątku dostępna właśnie na screenagers.

No i muszę się zgodzić. Nie wracam do niej, co najwyżej 2-3 kawałków. :|

[mechanikk]

www.stereogum.com/archives/005309.html
:D

[pagaj_75]

To pewnie już wszyscy widzieli:
www.pitchforkmedia.com/article/record_review/42768-volta
No ale ja też po dwóch przesłuchaniach stwierdzam, że Bjorkowa zaliczyła właśnie
pierwsze potknięcie. No nudnawo jest momentami, a tego jeszcze na jej płytach
dotąd nie było. A już ten numer z Antosiem to rzyg maksymalny. Pompatyczne,
pozbawione wdzięku straszydło.
No ale żeby nie było, że jest beznadziejnie, bo nie jest. Są też świetne
fragmenty - "Earth Intruders", przezajebiste "Declare Independence", cudna
"Pneumonia" (no ale halo - jak można piosenkę nazwać "Zapalenie płuc"? ;)),
przyzwoite "Wanderlust", "Innocence" i "Hope". A więc ocena z piczforka chyba
zasłuźona. Trochę smutno.

[pytajnick]

To dodajmy Stylusmagazine - ci byli szczodrzy, dali A-
www.stylusmagazine.com/reviews/bjork/volta.htm
może w podziękowaniu za wywiad:
www.stylusmagazine.com/articles/interview/bjork.htm

[nemrrod]

No właśnie, po usłyszeniu kilku fragmentów do słuchania całości mi się nie
spieszy. "Volta" będzie chyba odstępstwem od zasady, że każda kolejna płyta
Bjork podoba mi się bardziej.
A kawałek z Antonym - miałem podobne odczucia.

[sonia34]

nemrrod napisał:

> No właśnie, po usłyszeniu kilku fragmentów do słuchania całości mi się nie
> spieszy. "Volta" będzie chyba odstępstwem od zasady, że każda kolejna płyta
> Bjork podoba mi się bardziej.
> A kawałek z Antonym - miałem podobne odczucia.

Heh, mi się też "Volta" średnio podoba. Nie jest to zła płyta, ale trochę mnie
rozczarowała.

[roar]

> No nudnawo jest momentami, a tego jeszcze na jej płytach dotąd nie było.

...pomijając Medullę, Selmasongs i pokaźne fragmenty Vespertine i DS9 (w tym ostatnim przypadku są to te lepsze fragmenty).

Najlepsza płyta Bjork od początku wieku. Trudno nie było. Nareszcie nie razi prostota i minimalizm kompozycji. Nareszcie różnorodność. Nareszcie przemyślane użycie egzotycznych instrumentów. Jest dobrze. Zajebiście to nie, ale dobrze.

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

> przezajebiste "Declare Independence"

Nie no, ten kawałek jest groteskowy wręcz. Tekst "Declare independence! Don't
let them do that to you! Raise your flag! Higher! Higher!" to dla mnie, jak to
się mówi, lol roku. Bjork jako podstarzała anarchistka plus popłuczyny po
electroclashu i beat wyjęty z "Rollin' & Scratchin'", który na "Homework" robił
wrażenie, tutaj raczej śmieszy :|

[pagaj_75]

nemrrod napisał:

> Nie no, ten kawałek jest groteskowy wręcz. Tekst "Declare independence! Don't
> let them do that to you! Raise your flag! Higher! Higher!" to dla mnie, jak to
> się mówi, lol roku. Bjork jako podstarzała anarchistka plus popłuczyny po
> electroclashu i beat wyjęty z "Rollin' & Scratchin'", który na "Homework" robił
> wrażenie, tutaj raczej śmieszy :|

Toć mówię: przezajebiste.

"Rzepa"

[pytajnick]

Chwali (choć bez przekonania IMO), o dziwo nie pojawia się w tekście imię Antony.

***

29 maja 2007

Mroczna poezja i pierwotne brzmienia

Nigdy nie byłam wielbicielką tej wokalistki. Poza nielicznymi utworami wydawała
mi się zbyt hermetyczna, a jej muzyczne fascynacje - nieczytelne. Ale "Volta"
mnie urzekła

Dzięki współpracy z producentem Timbalandem Björk - ta przedziwna istota, którą
wielu uważa za wariatkę - przemówiła ludzkim głosem. Pierwotnym, plemiennym, ale
doskonale zrozumiałym. Timbaland dał płycie wyraziste, chwilami surowe rytmy,
wokół których Björk snuje impulsywne opowieści.

"Volta" wkracza w świat odbiorcy w zdyscyplinowanym, marszowym rytmie.
Niepokojąco tupią "Earth Intruders" - ziemscy intruzi. Inspirowany katastrofą
azjatyckiego tsunami utwór opowiada o groźnych siłach natury. Słuchając go,
łatwo sobie wyobrazić plemienny rytuał - dzikie potwory chcą odzyskać ziemię,
która im się z mocy natury należy. "Wdeptujemy sceptyków w ziemię" - grożą. Ta
plemienna kompozycja budzi trwogę, ale znalazło się w niej dość miejsca na
hipnotyzującą taneczność.

Manifest wiecznej włóczęgi "Wanderlust" brzmi jak nawoływanie, byśmy zapomnieli
o zniewalającym pragnieniu komfortu. Trąbki sygnalizują wypłynięcie statku z
portu - odtąd głos Björk przesuwa się swobodnie, wysoko ponad metalicznymi
bitami. "Innocence" to dopiero wolność! Połamany rytm, a na jego tle lekko
wyśpiewana historia o pokonaniu własnego lęku. Pogodzenie się z nim ma
narkotyczną siłę - pozwala uwierzyć, że wszystko jest możliwe.

W akustycznej, minimalistycznej "I See Who You Are" specyficznie szarpane struny
tworzą złudzenie szumu strumienia. Wszystko płynie, przemijamy - mówi Björk -
cieszmy się teraz, pamiętając, że czeka nas starość i śmierć. Mistycznie brzmi
"Vertebrae by Vertebrae" -narastające napięcie budują coraz głośniejsze trąbki i
elektroniczne podkłady przypominające dyszenie lokomotywy. Björk prawie szeptem
opowiada o tym, że po zmroku zostajemy sami ze swoimi frustracjami. Najbardziej
poruszająca jest "Pneumonia" - tu krystalicznie brzmiącym trąbkom rytm wystukuje
tylko deszcz. Łagodny, żałobny głos prosi: "Dziewczyno, czas opłakać smutek,
największa zbrodnia na samej sobie to odgrodzenie się od świata".

Tym albumem najbardziej intrygująca osobowość współczesnej muzyki zbliżyła się
do zwykłego świata. Nie zrezygnowała z właściwej sobie poetyki i mrocznych,
niepokojących brzmień. Ale zamiast eksperymentować, nagrała album łatwiejszy w
odbiorze. Jeśli ktoś, tak jak ja, dotychczas nie pojął talentu Björk, ma teraz
szansę.

Paulina Wilk

[pagaj_75]

> Nigdy nie byłam wielbicielką tej wokalistki. Poza nielicznymi utworami
> wydawała mi się zbyt hermetyczna, a jej muzyczne fascynacje - nieczytelne.

Po takim wstępie autorce dziękujemy. Jeśli dla kogoś pierwsze trzy płyty
Islandki są hermetyczne, a fascynacje/inspiracje na tych płytach nieczytelne, to
ręce opadają do samej ziemi. Zgaduję, że imię Antosia nie pada dlatego, że pani
autorka nie miała do tej pory bladego kto zacz.

[sonia34]

> > Nigdy nie byłam wielbicielką tej wokalistki. Poza nielicznymi utworami
> > wydawała mi się zbyt hermetyczna, a jej muzyczne fascynacje - nieczytelne

Kiedy Bjork była hermetyczna???!!!