TV on the Radio - Dear Science

[pszemcio1]

Czy to naprawdę jest tak powalające jak chce pitch, czy może mamy
największy tegoroczny hajp?

www.pitchforkmedia.com/article/record_review/145780-tv-on-the-radio-dear-science

Czy tak taneczne i funkowe jak to, czy to wujątek?

www.youtube.com/watch?v=hCcEg0tok8o
w każdym razie ja z ciekawości konam

[carmody]

pszemcio1 napisał:

> Czy to naprawdę jest tak powalające jak chce pitch, czy może mamy
> największy tegoroczny hajp?

nie jest tak powalające.

> Czy tak taneczne i funkowe jak to, czy to wujątek?

to nie jest funkowe.
ani taneczne.
i raczej wyjątek.

Płyta jest o wiele gorsza od "Young Liars", toteż nie tak fajoska jak "Return To
Cookie Mountain". Szkoda, bo to jeden z niewielu hajpowanych gitarowych
zespołów, który mnie jakoś tam ugryzł, wlazł pod skórę. Lubię wracać do
poprzednich płyt. A ta jest taka ładniutka, wygładzona, bez pazura, bez jaja,
bez afro, bez neurozy i chrobotów. Będzie się podobać chyba. Ale regres. Czarny
album;), gdyby nie to, kompozycje dużo słabsze, niż na dwóch wyżej wymienionych
płytach.

[mechanikk]

> to nie jest funkowe.
> ani taneczne.
> i raczej wyjątek.

A ja myślę, że jeszcze takie "Crying" można by za przykład wskazać.

In maj opinjon: co do ładności i wygładzenia to ja się zgodziwszy. Neurozy
trochę się ostało ("DLZ" - w ogóle chyba najbardziej agresywna rzecz jaką
popełnili ci panowie). Będzie się podobać, do prostego ludu trafi, czarny album
- zgoda. Ale kompozycje, jak by powiedział trener Piechniczek - chuja tam
słabsze. Jestem w tej chwili na etapie twierdzenia, że jest to najlepsze tv on
the radio ever, chociaż może mi się to trochę zmienić, gdy odświeżę sobie
"Desperate Youth".

Można jeszcze rzucić uchem na bonusy z rozszerzonego wydania - "Heroic Dose"
jest zaskoczeniem w skali zespołu - i robi się duszno jak na debiucie. I
odpowiadając na pytanie Pszemcia, powiadam: jest to powalające, choć może o 0.5
stopnia mniej niż chce Picz.

[pszemcio1]

carmody napisał:

> to nie jest funkowe.
> ani taneczne.

w warstwie rytmicznej jest funkowy, już nie mówię że nawet dęciaki
pod koniec zapodają. jeśli chodzi o taniec - zależy przy czym
tańczysz

[sss9]

ale czad... dopierom co czytał tu czarną polewkę Carmody'ego. ale już jej nie
ma. a właściwie znowu jest, tylko taka jakby dopieszczona...
chyba pora na grzyby.

[pytajnick]

pszemcio1 napisał:

> w każdym razie ja z ciekawości konam

dlaczego skoro za darmo na majspejsie jest?

[pszemcio1]

a ta (funkowa:) gitara w crying to sampel? bo tak brzmi - swoja
droga to kapitalny utwór jest

[sss9]

wiesz, funk=fuck. funk, to nie są pląsy z rusałkami o świcie na rosie w białych
prześcieradłach, funk, to ostry łomot w pocie czoła, wyuzdana namiętność i żyły
na wierzchu. no, przynajmniej jedna.

a ta płyta, to fajna jest, taka miła, popowa. i Carmody rację ma kiedy mówi, że
brakuje w niej brudu.

[pszemcio1]

sss9 napisał:

> wiesz, funk=fuck. funk, to nie są pląsy z rusałkami o świcie na
rosie w białych
> prześcieradłach, funk, to ostry łomot w pocie czoła, wyuzdana
namiętność i żyły
> na wierzchu. no, przynajmniej jedna.
>
> a ta płyta, to fajna jest, taka miła, popowa. i Carmody rację ma
kiedy mówi, że
> brakuje w niej brudu.

ok, ale ja nie mówie że nie brakuje brudu, ja jej nawet dobrze
jeszcze nie posłuchałem. co do funku, słyszałem może z 3 kawałki
nowych TVotR, elementy funkowej rytmiki czy instrumentarium są , a
cała ta ideologia o namiętności itd... no ok tylko ja nie o tym, a
bardziej o czysto technicznych skojarzeniach

[mechanikk]

Brudu nie ma, ale mi go akurat nie brakuje.

[sss9]

pszemcio1 napisał:

> a
> cała ta ideologia o namiętności itd... no ok tylko ja nie o tym, a
> bardziej o czysto technicznych skojarzeniach

ja też nie o tym, choć jak widzę odebrałeś to bardzo dosłownie.

[pszemcio1]

sss9 napisał:

>>ja też nie o tym, choć jak widzę odebrałeś to bardzo dosłownie

no to sprecyzuj bo mi się właśnie wydaje że wcale dosłownie tego nie
odbebralem

[pytajnick]

Jest tak, że na "Return..." zachwycił mnie tylko jeden utwór, któremu
zawdzięczam zresztą to, że na ten cały przeogromny hajp wokół nich nie patrzę
jako na kompletny debilizm, ale tylko częściowy (i IMO trochę dla nich szkodliwy
na dłuższą metę). Całość najwyżej przyzwoita, nie wracam jeśli nie muszę, a
nawet wtedy próbuję ograniczyć się jedynie do "A Method".

Tym większa radość, że trzeciej słucha się tak dobrze od samego początku do
samego końca. Czy za miesiąc będzie tak samo - powiem za miesiąc, przy okazji
ustalając współczynnik trwałej melodyjności. Póki co leci drugi raz i urzekające
wydaje się to bujanie nastrojami, i mądre mieszanie gatunków, o co dziś dość
trudno gdy wszyscy się tym zajmują. Przeskoki w samych 12 minutach otwierającej
trójki dla mnie niezwykłe.

[pytajnick]

Inna sprawa, że to jest chore, jak niektórzy ludzie dziś śpiewają (np. Golden Age).

[pszemcio1]

nie chce mi się bronic poprzedniej płyty, dla mnie zajebista choc
może faktycznie czasami az tak gęsta że brak powietrza.


na to miast to mnie juz zastanowiło

pytajnick napisał:

> Inna sprawa, że to jest chore, jak niektórzy ludzie dziś śpiewają
(np. Golden A
> ge).
>
>

????????

[pytajnick]

pszemcio1 napisał:

> ????????

Półżartem to oczywiście. Ale przyznam, że chociaż od kilku lat parę razy w
tygodniu ćwiczę przeponę i struny, to za cholerę takich dźwięków z siebie nie
potrafię wydać jak oni we zwrotkach. No i mocno kastracyjnie to brzmi. Żeby nie
było, jestem tenorem i też czasem popiskuję, ale to coś innego. to już jakiś
stękoszeptofalsetopisk odjechany.

[pszemcio1]

pszemcio.blogspot.com/