faceci po aborcji

[e2005]

Zauważcie, że na forum nie ma mężczyzn mimo, że to forum dla osób po aborcji
a nie tylko kobiet.Wiem, że na terapię do zgłaszają się też faceci, jest to
mniejszość w porównaniu z kobietami, ale są. Czy znacie facetów, którzy
cierpią po aborcji?

[aatoja]

Szczerze? Wydaje mi sie, ze facet, ktory cierpi po aborcji, nie pokaze swoich
uczuc, przynajmniej wieksza czesc facetow. W przypadku mojego wyczuwalam tylko
obojetnosc i uzycie zdania "zapomnij, nie przejmuj sie, jestes mloda i cale
zycie przed soba" Na pytanie czy jego to nie boli uslyszalam: nie mysle o tym.
I za kazdym razem bylo podobnie. Po miesiacu chcial uprawiac seks ponownie bez
zabezpieczenia! Wogole po 1 ja nie chcialam - wiadomo dlaczego, po drugie
spytalam sie czy sie nie boi i czy to co sie stalo niczego go nie nauczylo,
uslyszalam "nie" i dalej sie do mnie dobieral...paranoja!
Facet, on inaczej to wszystko przezywa, mysle ze lzej przez to przechodzi -
rowniez wiadomo czemu. Oni nie chca tego rozdrapywac i rozmawiac o tym, tak jak
wiekszosc z nas tego potrzebuje. Ja bardzo potrzebowalam, ale niestety
zderzylam sie z bryla lodu.
Juz moj obecny mezczyzna bardziej sie tym przejmuje i sam mowi, zebym sie
wyplakala, wyzalila bo napewno mi to pomoze. Ma racje. Teraz dopiero czuje ulge
tulac sie i nawet nic nie mowiac poprostu poplakuje, a BYLY nawet nie chcial
widziec lez w moich oczach bo odrazu komentowal, ze to i tak nic mi nie da.
Czlowiek? Nie to zwykle zwierze potzrebujace sie wyrzyc seksualnie.
Mam nadzieje, ze Wasi inaczej to przezyli i ze chociac czesc z Was miala
wsparcie.

[kizdam47]

Hmm...pisałam niejednokrotnie, co mój na to.

Cały czas pamiętam, jak pół roku temu w styczniu Tygrysia zamieściła takie
opowiadanie, skopiowałam je sobie nie wiem po co, bo wstrząsnęło mna do głębi i
na samo wspomnienie to mam dreszcze.
Po jakimś czasie przeczytał to również mój mąż. Też go poruszyło, ale ja po 12
latach małżeństwa nadal nie znam tajemnic jego duszy. Wiem, że nie jest złym
człowiekiem, nie rozumiem więc, skąd ta maska obojętności. Chyba tak po prostu
mu łatwiej. Wie, że bardzo mnie zawiódł i chyba ciężko mu to zaakceptować.
Wolałby, żebym zapomniała. Nie chcę go usprawiedliwiać ani tłumaczyć, próbuje
tylko znależć się w jego skórze, w jego głowie.

[aatoja]

Kizdam mozesz wyslac mi to opowiadanie na poczte?
Z gory dziekuje.

[kizdam47]

Teraz wychodze, wieczorem moge Ci wysłać, jeśli chcesz sie zdołować. Bardzo
jest smutne to opowiadanie. Zastanów się i daj znać, jeśli nadal chcesz to
wieczorem około 20 ci wyślę.

[aatoja]

chce.

[aatoja]

albo nie, nie przysylaj mi.

[dianitra]

Ja myślę, że nie tylko w kwestii aborcji mężczyżni nie okazują pewnych uczuć.
Oni poprostu uważją, że my kobiety oczekujemy od nich że każdy problem pokonają
z kamienna twarzą. Mój mąż nie rozmawia ze mną na ten temat, wyrażnie
powiedział, że nie chce do tego wracać.

[e2005]

Ja myśle, że faceci przeżywają to inaczej bo to nie ich ciało, tego tak
naprawdę doświadczają kobiety ich ciało i ich dusza. Faceci są trochę z boku
nawet jeśli są z kobietą na zabiegu, pod drzwiami itp. Poza tym oni mniej się
chyba interesują faktami no chociażby jak wygląda płód.ALe jednak do niektórych
dociera żal i smutek nawet po latach. Nie jestem terapeutą ale wyobrażam sobie,
że praca z facetami musi wyglądać inaczej niż z kobietami po aborcji.Myślę, że
mężczyźni starają sie okazać że są silni, że ich to nie rusza ale jednak gdzieś
tam w głębi duszy myślą o tym prędzej czy później. Nierozmawianie o tym w
związku, kamienna twarz, ucinanie jakichkolwiek wspomnień - to jednak mechanizm
obronny. My kobiety jak powspominamy wypłaczemy to nam lżej a oni jednak
inaczej to przechodzą i wydaje mi się, że albo z tym żyją nie przejmując sie i
i nie myśląc po prostu albo rozpoczają, tak jak potrafią- tzn. alkohol, seks,
brak uczuć itp. To tylko moje teorie oczywiscie.