Wracam.....

[mami2]

Witam ponownie... Mamy regres. Ruchowo jest ok, ale emocje Mateusza nas
dobijają. Nie śpi, nie je, znowu wrzeszczy...Mamy powrót do Ośrodka
Rehabilitacyjnego, zajęcia z psychologiem poki co raz w tygodniu. Jak mam
dotrzec do tego dziecka? Co w nim siedzi? Dzisiaj rano załadował mi takiego
kopa w brzuch, że o mało nie straciłam przytomności...NIc nie będzie z tego
przedszkola....codziennie rano uciekam do pracy cichaczem, żeby nie widział
jak wychodzę, bo wpada w taki szał, że robi sobie krzywdę. Widzę, że nawet
moja mama nie wie juz jak do niego podejść. Ona zawsze wiedziała....Boje sie
ze to sie nigdy nie skończy....

[iwpal]

Cos się dzieje niedobrego prawdopodobnie z jego sensoryką; zbyt silnie reaguje;
czesto dzieci z obronnością dotykowa (gdy w domu tolrowały dotyk ze strony
rodziny, bo był obeznany i oswojony)reagują agresją na inne dzieci w
przedszkolu; czasem jest to kwestia nadwrażliwości słuchowej. Emocje to jest
wynik, efekt, a nie przyczyna tego co się dzieje w układzie nerwowym dziecka.
Pogadaj z psychologiem na temat diagnozy procesów integracji sensorycznej.

[makoba]

Mami, kochana, trzymaj sie. sciskamy.

[iza_luiza]

Mami, miło cię znowu "słyszeć" chociaż w takich warunkach,
ale trzymaj się i nie poddawaj, brakowało nam ciebie :)

[fajka7]

hajos seniora!
no niezbyt pozytywne powitanie, ale miejmy nadzieje psycholog zlamie te zagadke;
trzymajcie sie - buziaki, fajka

[mami2]

Dzieki wszystkim za słowa otuchy:) Dzis juz nieco lepiej jakby...NIe wiem jak
to jest z tym moim synkiem. Są dni, że do rany przyłóż: mało marudzi, nawet coś
zje, zabawi się sam na chwilkę. Ale są i takie, że nie radze sobie
kompletnie...jakby żył w swoim świecie. Brak wtedy jakiegokolwiek z nim
porozumienia i to przez cały dzień. Nawet w nocy nie daje odetchnąć, bo
przeciez nie przespał jeszcze ani jednej od dnia narodzin. Martwi mnie to
wszystko, ta moja bezsilność...Wiem, że za rok, dwa, "życzliwi" powiedzą, że to
żywe srebro, a w rzeczywistości będa mnie wytykać palcami ze go źle
wychowałam...Bo na pierwszy rzut oka nikt nie moze powiedziec ze dziecko jest
chore. Pewnie nie jest. Juz nie jest. Zatraciłam tylko granicę pomiędzy jego
chorobą a czasem kiedy powinnam go była wychowywać a nie zrzucać
odpowiedzialność na jego schorzenie, które miał w niemowlęctwie.Boje sie tego
przyszłego roku. Boje sie nacisków rodziny, żeby go posłać do normalnego
przedszkola. Wiem ze sobie tam nie poradzi, z emocjami nie wytrzyma. On lubi
dzieci ale często reaguje agresywnie, bije i Milenę i mojego rocznego bratanka.
Wiem, że nie robi tego specjalnie, nie testuje nas. Po prostu taki jest.
Jezu....to takie trudne. Mimo całej miłości jaką mam do niego...tak trudno go
wychowywać...No nic, spróbuje mu dać jeszcze czas, i tak nie mam innego
pomysłu.... Co ciekawe zajęcia z psychologiem są dla niego tak wyczerpujące że
zasypia po nich prawie na siedząco:)Wiecie...nawet nie wiem, jak te zajęcia
wyglądają, ciągle chodzi z nim moja mama...taka ze mnie matka....Dobra, dość
biadolenia. Dzięki za wysłuchanie:)- jezeli komukolwiek chciało się to czytac:)
PS. Pewnie oglądacie, ale mimo wszystko zareklamuje tu serial- najlepszy jaki
widziałam w ostatnich latach: Desperates Houswifes.
Polecam w celu odreagowania rzeczywistości

[baabcia]

dobrze, ze piszesz. Oboje z synkiem chyba mimo wszystko
dobrze sie rozumiecie. Nie podporządkowuj się opiniom
rodziny. Świetnie, że bierzesz pod uwage co mówia, ale
decyduj sama. Ty najlepiej czujesz co jest dla synka dobre
a ich rady mogą się czasem przydać i tyle.
Ciekawe, że po zajeciach u psychologa synek zasypia.
Muszę ustąpić miejsca przy komp. moze następnym razem cos dorzucę.

[osmag]

Myślę, żę powinnaś skorzystać z rady i poszukać terapeuty integracji
sensorycznej.Dzxieci naprawdę chcą być grzeczne i lubiane.

[aga2212]

Witam !!!!
O mami2 skąd ja to wszystko znam tak przeczytałam co napisałaś o synku i to
jest to samo co mój tylko że mój synek ma szesć lat nie mówi i też nieśpi po
nocach od urodzenia koszmar napisz jakie schorzenie miał synek jak był malutki
może w czymś pomoge
pozdrawiam
aga