niespodziewany gość

[ashanti5]

Dwa lata temu poznałam w Granadzie fajnego Amerykanina. Do tej pory ślemy
sobie mejle od czasu do czasu. Dziś napisał, że w Warszawie jest jego
przyjaciółka i czy nie chciałabym jej przenocować, pokazać miasta i odwieźć
jutro rano na lotnisko. Oczywiście nie odmówiłam, bo lubie poznawać nowych
ludzi i podejmowac gości.
Ale zaczynam się trochę stresować.
Spotykamy się o 19.30 w Centrum.A w domu nie posprzątane, nic nie ugotowałam,
nie wiem co mam jej pokazać, gdzie zabrać na kolajcę, pieniędzy brak, ząb
boli, rano trzeba do pracy...
Mam nadzieje, że przynajmnie okaże się świetną osobą.

Czy Wy lubicie niezapowiedzianych gości? Kogo najlepiej lubicie podejmować?
Czy lubicie wpadać niezapowiedziani do swoich znajomych?

[ralston]

Kiedyś w czasach studenckich i świeżopostudenckich to była normalna praktyka,
że wpadaliśmy niezapowiadani do znajomych, albo przyjmowaliśmy niezapowiadanych
gości. Dom był domem otwartym i ruch w nim był spory. Dzisiaj wszyscy znajomi
zapracowani i gdyby chcieć się wybrać niespodzianie możnaby nie trafić na
siebie wcale, albo trafić w porę niekoniecznie odpowiednią. Stąd teraz
obowiązuje umawianie się wcześniej. Trochę mi niestety brakuje takiej swobody
jak była kiedyś, bo w sumie mi to odpowiadało...

[anahella]

NIenawidze takich ukladow. Kiedys lubilam, ale moje kuznyki zmienily moje
zdanie. Przyjezdzaly do Wawy w sobote na zakupy bladym switem, oczywiscie bez
zapowiedzi, wyrywaly mnie z odyspiania piatkowych szalenstw, zostawialy torby i
szly w miasto. Ja w tym czasie moglam robic co chcialam, ale tylko
teoretycznie, bo one wracaly raz o 15 innym razem o 18.00. Jestem zwierzeciem
malo domowym i siedzenie w sobote w domu szkodzi mi na psychike. Czekanie az
kuznki obleca "Domy Centrum"* a potem wpadna po torby i pobiegna na pociag
powodowala u mnie podwyzszenie adrenaliny na kilka tygodni.
Teraz dochodze do stanu, w ktorym jezeli ktos sie dobija do mnie w sytuacji
nieodpowiedniej - po prostu nie otwieram. Sytuacje nieodpowiednie to np.:
siedze w wannie, spie, wlasnie wrocilam z pracy i robie sobie kolacje, szykuje
sie do pracy. Znam taka specjalistke, ktora potrafi dobijac sie i kwadrans. Na
szczescie jedni ludzie tworza muzyke, a inni produkuja sluchawki:>

* przypis dla mlodziezy: Domy Centrum - dawna nazwa Galerii Centrum.

[benia30]

anahella napisała:

>
> Teraz dochodze do stanu, w ktorym jezeli ktos sie dobija do mnie w sytuacji
> nieodpowiedniej - po prostu nie otwieram.

Do mnie zawsze dobijają się w nieodpowiedzniej sytuacji. Nie to, żebym mało
gościnna była, ale niezapowiedziani goście przychodzą kiedy mamy akurat gdzieś
wychodzić, albo robimy remont łazienki i dom przewrócony jest do góry nogami
(muszla klozetowa stoi na środku pokoju, itp) albo raz w roku jestem na
zwolnieniu lekarskim i chodzę po domu w szlafroku i przydeptanych kapciach. Nie
lubię takich niespodzianek...

[anahella]

benia30 napisała:

> Do mnie zawsze dobijają się w nieodpowiedzniej sytuacji.

No wlasnie: i dlatego jestem w stanie sobie wyobrazic, ze ktos ma prawo nie
zyczyc sobie mojej wizyty. Pytanie "moge do Ciebie zajrzec" powinno pasc przez
telefon a nie domofon, bo nie kazdy ma w sobie tyle asertywnosci, zeby
powiedziec "nie".

[all2]

Zależy kto...

[ralston]

Ano właśnie. Mi jak dotąd nie przydarzali się kłopotliwi goście, może dlatego
tak mi odpowiadała taka odwiedzinowa partyzantka...

[ashanti5]

Niespodziewany gość okazał się super dziewczyną. Poszłyśmy na stare miasto
(oczywiście), na kolację, potem na piwo. Podczas przemieszczania sie z miejsca
na miejsce sączyłysmy żubrówkę - nasz sztandarowy polski produkt, który nigdy
nie rozczaruje zagranicznych gości, a wręcz przeciwnie. Miałysmy wiele wspólnych
tematów do obgadania, włącznie z wudu. Dziewczyna była zachwycona wszystkim. Mam
nadzieję, że nie udawała. Powiedziała, że jestesmy najbardziej gościnnym
narodem. To był jej drugi raz w Polsce. Jest zakochana w naszym kraju, kulturze,
ludziach i kuchni.
Dziś jestem niewyspana, bo spałam ze 4 godziny, ale było naprawde miło.

Jeśli chodzi o niezapowiedzianych gośći to w Warszawie takowi mnie nie
odwiedzają. Mam pewne komplikacje z domofonem i nigdy nie można do mnie sie
dopukać za jego pomoca. Wymagana jest wczesniejsza zapowiedź oraz telefon, żebym
mogła zjechać na dół i otworzyć drzwi od klatki.
Większośc warszawskich znajomych jest zbyt zapracowana, żeby mnie odwiedzać.
Najczęstszym, niezapowiedzianym gośćiem jest mój brat. Wyrobił sobie nawet
klucze. Nie miałabym nic przeciwko temu, żeby ktos do mnie wpadał od czasu do
czasu. W moim małym rodzinnym mieście wszystko było prostsze. Odległości
niewielkie, więc można było wpadać do znajomków, bo nawet jeśli sie ich nie
zastało to traciło się maksymalnie 10 minut na drogę, a przy okazji miało sie
mały spacerek. Wyobraźcie sobie, że mój dom prawie nigdy nie jest zamykany na
klucz. Nawet jesli nikogo nie ma w domu. Kilka razy zdarzyło mi się zastać
przyjaciółkę w moim pustym domu, kiedy wracałam ze szkoły, albo zakupów. Poza
tym mamy duży ogród od ulicy, w którym spędzamy większość czasu latem. Kiedy
ktoś przechodzi obok i widzi, że siedzimy w ogrodzie to zawsze nas odwiedza.

[chatka_]

Kilka razy zdarzyło mi się zastać
> przyjaciółkę w moim pustym domu, kiedy wracałam ze szkoły, albo zakupów. Poza
> tym mamy duży ogród od ulicy, w którym spędzamy większość czasu latem. Kiedy
> ktoś przechodzi obok i widzi, że siedzimy w ogrodzie to zawsze nas odwiedza.

Ashanti jestes najbardziej poludniowa dziewczyna jaka znam!:)

[ashanti5]

dzięki
To chyba wynik wychowania przez dwoje hipisów ;)

[chatka_]

ashanti5 napisała:

> dzięki
> To chyba wynik wychowania przez dwoje hipisów ;)

Zazdroszcze...Czy Ty albo Twoja rodzina moglibyscie mnie adoptowac?

[ralston]

Nie wiem, czy można adoptować takie duże dziewcczynki. Kiedyś to można było
przyjąć do herbu. :)

[chatka_]

ralston napisał:

> Nie wiem, czy można adoptować takie duże dziewcczynki. Kiedyś to można było
> przyjąć do herbu. :)

To moze inaczej sprobuje, Ashanti, a nie masz Ty przypadkiem brata? :)

[ralston]

Nieźle kombinujesz :)))

[ashanti5]

Chatko, mam brata, ale nie sądzę aby to był Twój typ. Nie sądzę, aby to był typ
jakiejkolwiek normalnej kobiety ;)
Rodzice już troche spoważniejli, ale robią mi w sobote imprezę urodzinową. Moi
znajomi z Warszawy już się cieszą na spotkanie z moimi staruszkami.
No i na imprezę.

[wolny_wilk]

Niezapowiedziany gość jest dobry wtedy i tylko wtedy, gdy jest ładną
blondynką. :)
A poważnie – w czasach samodzielnego mieszkania zdarzało się melinować kogoś na
noc z zaskoczenia i zwykle było całkiem miło. A jak jeszcze przynosił(a) ze
sobą jakąś miłą flaszkę to więzy przyjaźni zacieśniały się błyskawicznie. Ach,
ta szalona młodość, nie to co teraz... :(

[ralston]

No w pokoju a akademiku, to się taka sytuacja zdarzała nader często. I na ogół
nasza gościnność nie pozwalała gościowi położyć się zbyt szybko spać. Nocne
Polaków rozmowy...

[wolny_wilk]

ralston napisał:

> No w pokoju a akademiku, to się taka sytuacja zdarzała nader często.

Choć to czasem irytujące - wracasz do domu i zastanawiasz się, kto śpi w twoim
łóżku. :)

Poranne niespodzianki

[habitus]

Znajomy (zresztą z Białegostoku) opowiadał mi kiedyś, że po bardzo zabawowej
nocy wracali z kolegą nad ranem "w stanie wskazującym" środkiem ulicy i tamże,
na środku, spotkali dwie bardzo fajne i ładne dziewczyny. Od słowa do słowa
udało się je zaprosić na dokończenie tej nocy u kolegi w domu. Było super.
Znajomy zeznaje z
zażenowaniem, że obudził się u swojego kolegi w domu, w zmiętoszonej pościeli, z
łbem jak wiadro około 10.00 AM. Pierwszą rzeczą jaką usłyszał było chrapanie
postaci zagrzebanej w betach. Drugą - na jaką natrafił zbolałymi oczy - były dwa
pomarańczowe kubraczki, te w jakich pracują na drodze pracownicy (i niestety
pracownice) ZDM.
Najgorsze są te poranne niespodzianki. :))))))))

[ogabignac]

Niespodziewani goscie nachodzili nas czesto podczas wczesnego okresu ogabignaca.
Wujek i zreszta cala ich rodzina nie robila ceregieli nie tylko z uprzedzaniem
ale i pukaniem do domu. Bylo, odrabialem slupki, a tu cos mi wujo za plecami
gada;)