3.5 roku i co dalej??:(

[Gość: Asia]

tyle czasu chodze z chlopakiem, spotykamy sie dosyc czesto. Wiem ze sie
bardzo oboje kochamy. On juz pracuje ja w tym roku koncze studia, oboje mamy
mieszkania(jednak mieszkamy jeszcze ze swoimi rodzicami), ogolnie wszystko
jest ok. Problem jednak jest w tym, iz jak ja cos wspominam o wspolnych
planach na przyszlosc, on sie denerwuje i twierdzi ze jeszcze za wczesnie,
bo nie damy sobie rady finansowo. Jednak mi wystarczylo by, gdyby chociaz
oswiadczyl mi sie, wtedy mialabym wieksza pewnosc dotyczaca naszej
przyszlosci.Przeciez slub mozna wziasc nawet po 2 latach po zareczynach.
Obawiam sie, ze jak bedziemy zbyt dlugo chodzic to cos moze sie wydarzyc
niedobrego dla naszego zwiazku, i wszysko sie skonczy, a ja wiem napewno ze
on jest tym jedynym. Co ja mam robic w takiej sytuacji?

[agresja4]

ręce i nogi opadają...

[Gość: Oleńka]

masz 24 lata about, tak?
i Ty chcesz się dziecko hajtać?

ciesz się, że jeszce Cię nie rzucił po takim występie!

Jesli ten zwiazek jest słaby, to czy bedziesz miała papier czy nie i tak "coś
niedobrego dla związku" się przydarzy.

Skąd ten powszechny mit ślubu jako polisy ubezpieczeniowej??? Przecież to
bzdura.

[Gość: Asia]

moj zwiazek napewno nie jest slaby. Tylczo czasami tak sie zastanawiam, jak
widze i slysze o parach, ktore chodza ze soba dlugo, ich zwiazki rozpadaja
sie, mino ze byly oparte na milosci. Chodzi o to, ze jak juz jest jakies
zobowiazanie to umacnia zwiazek, i stajemy sie bardziej za niego
odpowiedzialni. A ponadto niezalezy mi bardzo teraz na slubie, tylko wlasnie
na takiej deklaracji, ze bedziemy kiedys dla siebie mezem i zona.
Narzeczenstwo jest czasem na przygotowanie sie do malzenstwa, przynajmniej w
takiej teorii zostalam wychowana. Ostatnio troche ukulo mnie, jak jego mama
przedstawila mnie swojej kolezance, jako "kolezanka Arka", ale wiem ze zrobila
wlasciewie. Tylko to mi uswiadomilo, ze po 3,5 latach nie chce byc tylko
kolezanka, mysle ze powinnismy pojsc o ten jeden krok do przodu.

[Gość: Do Olenki]

Bez ZLOSLIWOSCI.Z "TA REGULA WIEKOWA" to cos takiego co Wciaz mozna
DYSKUTOWAC.Tj.Ja bylem w wieku 22lat(zona 21)w tym roku bedziemy mieli
25rocznice.W trakcie trwania Naszego malzenstwa przeszlismy lata emigracji
(20lat poza Polska).POWAZNIE-Zycze Ludziom TAKICH UDANYCH
malzenstw.Marek.Pozrowienia dla Ciebie i KOCHANEJ POLSKI.

mówisz o innym pokoleniu

[Gość: Oleńka]

pokolenie temu, to może 24-latek (przeciętny) był dorosły - dziś raczej nie.

[Gość: zegarek]

Cos mi sie tu wydaje dziwne. Oboje macie mieszkania, ale mieszkacie jeszcze z
rodzicami!
Posiadanie dwoch mieszkan swiadczy o dobrej sytuacji finansowej, bo ilu mlodych
moze sie poszczycic wlasnym mieszkaniem?
Dlaczego wiec nie zamieszkacie razem? To zawsze bylby jakis poczatek...
Dziewczyny z ktora sie spedza noce, nie mozna juz nazwac "kolezanka"!
A to, ze kogos "nie stac jeszcze na malzenstwo" jest najglupszya wymowka.
Od lat studenci zawierali malzenstwa jeszcze w czasie studiow i biedniejsi z
tego powodu sie nie stawali, bo przeciez przedtem tez musieli mieszkac i jesc.
Malzenstwo bylo tylko wylacznie dowodem ze chca byc razem.

[Gość: ANia]

zgadzam sie z zegarkiem. Niewielu mlodych jest w takiej sytuacji ze maja
mieszkania, dlatego uwazam ze nie ma co zaslaniac sie brakiem pieniedzy. CO do
nazwania Ciebie przez jego mamusie "kolezanka" - w dodatku przy osobie
trzeciej - to dziwie Ci sie ze pozwolilas sobie na cos takiego - ja odebralabym
to jako subtelnosc ewentualnej przyszlej tesciowej w pokazaniu Ci twojego
walsciwego miejsca. Byc moze sie czepiam, ale trudno. Kilka osob skrytykowalo
Twoje dazenie do slubu - lub tez raczej twoje pytania dotyczace przyszlosci.
Masz prawo zapytac sie "co dalej z nami" - pytanie "co dalej" jest raczej
sygnalem ze ktos mysli rozsadnie i ze chce znac swoje miejce (lub tez brak tego
miejsca ) w zyciu tej drugiej osoby. O wolnych zwiazkach napisano juz wiele,
ale z cala pewnoscia uwazam ze ten krytykowany papier nie jest gwarancja i
zabezpieczeniem czegokolwiek, jest deklaracja, dobrowlonym i swiadomym
zobowiazaniem OBYDWU stron ze nie wezma nogi za pas przy pierwszych
nadazajacych sie trudnosciach, BO ROZOWO NIE BEDZIE NIGDY. Nie zawsze pzreciez
chodzi o "nagrode", o to co zyskamy. Przeceiz chodzi o to, aby w danym momencie
zrobic wsyzstko co sie da nawet jezeli nie jest sie pewnym powodzenia, nie jest
sztuka byc z kims gdy jest dobrze, to moze kazdy glupi - sztuka jest wytrwac w
trudnosciach.

[k_i_k_a]

podpisuję się obiema rękami...
uważam, że jeśli jest się z kimś 3,5 roku i ma się wątpliwości co do tego, czy
chce się z kimś spędzić zycie... to wybacz.. niespecjalnie wierzę w siłę
związku...
Jakkolwiek dla mnie żadną gwarancją nie jest ślub, rozumiem że może to być dla
Ciebie ważne. To co teraz napiszę to truizm i pewnie już to zrobiłaś, ale... Po
prostu powiedz mu o tym, co Cię boli. O tym, że boli, jeśli jesteś nazywana
koleżanką (nie ma co "rozumieć" przyszłej teściowej... każdego bolą takie
określenia jeśli jest w coś emocjonalnie zaangażowany)... Że potrzebujesz
poczucia pewności, którego nie masz, że zaręczyny zapewniłyby Ci je...
Jasna sprawa, że zaręczyny czy nawet ślub nie są żadną gwarancją, ale jeśli Ty
tak to odczuwasz, to masz prawo się tego dopominać. W końcu już trochę
jesteście ze sobą i jakieś prawa w tym związku masz...
Też polecam pomieszkanie razem... To świetna szkoła życia.
Życzę powodzenia :)

[j_ar]

droga asiu, masz racje, to nie jest ok ze strony twojego chlopaka, gdyby
naprawde cie kochal ozenilby sie juz dawno z toba, a tak..no coz mozna
powiedziec, on cie najzwyczajniej w swiecie wykorzystuje drapieznie pasozytujac
na twoim uroku osobistym i niewatpliwej inteligencji...najlkepszym rozwiazaniem
byloby zajsc w ciaze...a pieniadze...co on tez wymysla za glupie wymowki,
przeciez zawsze, nawet po slubie mozecie mieszkac kazde z was u rodzicow a
mieszkania wynajac.... toz otwarta droga przed wami do szczescia osobistego,
nie strac tego, milosc jest najwazniejsze, a dziecko ja umacnia na trwale

[Gość: Asia]

dzieki za odpowiedzi:-). Odrazu musze zaznaczyc, ze nie zdecyduje sie na
wspolne mieszkanie przed slubem, zostalam tak a nie inaczej wychowana, i
zreszta sama uwazam ze to nie jest dobre. Probowalam juz porozmawiac z
chlopakiem na temat naszej przyszlosci, i on twierdzi, ze napewno kiedys
bedziemy razem, tylko nie teraz. Tylko wydaje mi sie ze on mysli, ze w chwili
zareczym bedzie musial juz zaplanowac bardzo szybko date slubu, wydaje mi sie
ze nie potrafi tego rozdzielic. A pozatym nie chce go zmuszac, aby mi sie
oswiadczyl, wole jak on sam zaproponuje. Tylko jak jemu uswiadomic w delikatny
sposob moje pragnienia?

[Gość: Triss Merigold]

Zapytać wprost. Chcesz wiedzieć "na czym stoisz" więc zapytaj. Niech Ci poda w
miare konkretny termin owego mitycznego bycia razem: za rok, za dwa lata itd.
Jak ludzie są ze sobą ponad trzy lata to nic dziwnego, że kobieta chce wiedzieć
czy jest traktowana poważnie czy doraźnie. Po takim czasie pan też już wie czy
z daną osobą widzi przyszłość całożyciową czy nie i nie ma powodu dla którego
miałby tę wiedzę zachować dla siebie. W razie czego możesz uznać, że nie warto
tracić czasu na iluzję.

[Gość: goa]

hmm rozumiem, że zostałaś tak wychowana ale niby dlaczego uważasz, że
zamieszkanie ze sobą przed ślubem nie jest dobre??? po co kupowac kota w worku?
nawet będąc z kimś 3,5 roku nie jest się w stanie poznac drugiej osoby na tyle
jak wtedy gdy się razem zamieszka, teraz jesteś pewna, że on jest tą właściwą
osobą dla Ciebie, a co będzie gdy zamieszkacie razem ale już po ślubie i po
jakimś czasie się okaże, że to jednaknie to? chyab lepiej pomieszkac razem
przed ślubem niż potem się rozwodzić? ludzie mamy XXI wiek co w tym złego, że
się raezm mieszka bez ślubu?

[Gość: Asia]

A jak to bylo u was, albo jest?? zastanawiacie sie nad przyszloscia?? czy
rozmawiacie z ukochanymi osobami na ten temat?

[Gość: dolores]

z autopsji:
bylam z facetem 5 lat. gdy po ok 4 latach znajomosci zaczelam naciskac bysmy
zamieszkali razem( warunki materialne byly sprzyjajace)zaczal krecic, ze za
wczesnie za mlody nie ma kasy po studiach jak znajdzie prace i 1000 innych.
rozstalismy sie rok pozniej. traza on jest z kobieta mieszka z nia planuja slub
chociaz poznali sie ok roku temu.
dobrze ze ja jestem o niebo szczesliwsza bez niego:))))
zapytaj swojego faceta , niech sie zdeklaruje chociazby ze za 2 ,3 lata tyle
ile jestes w stanie na niego czekac. i niech to bedzie jedyny ostateczny
termin. no chyba ze zlamie noge:)

[Gość: Asia]

Tylko wlasnie w tym jest problem, boje sie ze jak bede za bardzo naciskac, on
mnie zostawi, pytalam juz go chyba ze 3 razy, oczywiscie wsumie, przez caly
czas chodzenia, ale on nie potrafi powiedziec w jakim czasie cos planuje.
Zalezy mi na nim bardzo, dalam juz jemu do zrozumienia, jak wyobrazam sobie
naszza przyszlosc, wiecej juz nie chce naciskac, (po rozmowie doszlismy do
zwiasku ze slub bedzie za jakis czas, tzn za rok, najpozniej za 2, a dzidzius
ok 2 lata po slubie, jak nacieszymy sie soba nawzajem, ta rozmowa byla we
wrzesniu)tylko ile mam jeszcze czekac??

[Gość: dolores]

zawsze mnie dziwi jak ktos mowi: boje sie o czyms powiedziec najblizszej mi
osobie, bo odejdzie nie zrozumie itp" jak nie on to kto ma cie zrozumiec?
nie jestem zwolenniczka zmuszania kogos do slubu, w ogole nie przepadam za ta
instytucja, sama nie odwazylabym sie wyjsc za faceta, z ktorym nie mieszkalam
nie znam jego nawykow i przyzwyczajen.
zachecalabym cie do wspolnego zamieszkania, konkubinatu jak to sie brzydko
nazywa, ale mowilas ze nie pozwala ci na takie rozwiazanie twoja moralnosc i
wychowanie. to jeden z mozliwych kompromisow. napewno jesli bedziecie chcieli
zjadziecie jakies rozwiazanie ktore zadowoli oboje. jesli nie, jesli nie
iumiecie sie dogadac i wspolnie rozwiazywac problemow to trzeba by sie
zastanowic czy warto dazyc do slubu, czy slub tu cos zmieni.
kurde, ale sie wymadrzam:)
zycze powodzenia i owocnych rozmow.
BTW a dlaczego on nie chce sie zdeklarowac konkretnie? skoro juz
rozmawialiscie o tym to ustalcie jakas przyblizona date, chocby za 2 lata.
zawsze to o krok do przodu.

[procesor]

Lepiej zapytaj czy od chce sie rozstać - bo może on nie umie powiedzieć że jest
z tobą bo nie umie odejść? Tak z przyzwyczajenia?

I tak naprawdę nie chodzi o slub - tylko o deklarację wyraźną czy jest z tobą
bo chce być do końca zycia czy tylko dlatego że nie trafił mu się nikt inny..
Prawda? No chyba że ślub jest dla ciebie sakramentem - to wtedy jest wyraźny
powód dążenia do życia zgodnie ze swoją wiarą. Bo teraz coraz częściej jest
traktowany jak folklor, niestety..

A co by było gdyby powiedział że jest mu z tobą dobrze teraz - ale o byciu
razem na zawsze niechce nawet myśleć?? Tylko tymczasowy związek? Zostawiłabyś
go??

[zlewozmywak1]

W tym jest coś dziwnego. Jak tu zrozumieć faceta, który ma robotę, dziewczynę,
mieszkanie i garuje u mamuni. Może ona dobre obiady gotuje, a on boi sie że ty
takiego samego mielonego nie potrafisz zrobić albo, skoro mamcia nazwała cie po
trzech i półroku tzw bycia razem koleżanką swego synka, to może z jej strony
jest jakaś intencja by synek broń boże nie wyprowadzał sie zbyt wcześnie.
Troche sobie żartuję, ale .... czego to ludzie nie wymyślą.
U nas było tak, że jak nam sie ciezko było wieczorem rozstawać to
stwierdziliśmy, że trzeba mieszkać razem, bo po co jeździć w te i spowrotem bez
sensu. Co prawda starsi byliśmy niż wy ale mieszkania ani jednego nie
posiadaliśmy, a tę trudną życiową decyzje o wspólnym mieszkaniu podjęliśmy po
aż dwóch miesiącach.

[Gość: Asia]

Chce cos jeszcze raz wyjasnic, na slubie mi zalezy ale nie teraz, chce tylko
aby nasz zwiazem poszedl o krok dalej, wlasnie zareczyny bylyby taka
deklaracja od nas oboje, ze nic nam nie stanie na drodze abysmy byli razem, i
bedziemy dazyc do tego abysmy byli razem szczesliwi. Juz teraz meczy nas to
ciagle dojezdzanie do siebie, mino nie duzej odleglosci, i moj chlopak jezdzi
do mnie samochodem, ale po pracy jest juz zmeczony, przyjezdza ok 19, a mnie
serce boli ze on na nic nie ma sily i zaraz musi spowrotem jechac, boje sie,
ze jeszcze kolejne 2 lata chodzena przy takich okolicznosciach to milosc
wygasnie, wczesniej jak oboje studiowalismy mielismy dla siebie duzo wiecej
czasu. Tylko mysle ze on lepiej to znosi ode mnie, a ja bardzo z tym sie mecze:
(

[Gość: dolores]

wyjasnij mi jeszcze raz co w tym wypadku zmienia zareczyny. nadal bedziesz
mieszkala w domu, twoj chlopak bedzie pracowal i zmeczony wpadal do ciebie na
chwilke po pracy. czy zareczyny zagwarantuja ci ze milosc nie zniknie??
nie tedy droga.

ręce opadają

[ja20034]

Wymysliłaś sobie ze zareczyny daja Ci poczucie pewnosci ze bedziecie razem, nie
potrafisz porozmawiac o tym z facetem, boisz sie ze po 2 latach powrotow
zmeczonego faceta milosc wygasnie. I chcesz malzenstwa??? Kobieto!!!! A co
dopiero z wygasnieciem milosci jak nie bedzie opuszczal klapy od sedesu? (a
tego nie mieszkajac razem nie sprawdzisz), a co ze zmeczeniem jak pojawia sie
dzieci? A co z jego potrzebami? Jakie on ma plany? Po 3,5 roku spotykania sie
Ty tego nie dosc ze nie wiesz to nawet porozmawiac z nim o tym nie umiesz. A
chcesz malzenstwa i deklarazji bycia razem kiedys tam i wspolnego rozwiazywania
przyszlych (juz wtedy malzenskich) problemow. Czy aby TY jestes gotowa do
malzenstwa czy chociaz skladania deklaracji bycia z kims na cale zycie????

[Gość: Asia]

Chyba nie czytacie wszystkiego;), rozmawialismy juz o naszej przyszlosci, moj
chlopak stwierdzil, ze napewno za max 2 lata bedziemy malzenstwem. Tylko on
chyba mysli, ze jak juz sa zareczyny to za " tydzien" jest slub. A na ten
temat nie rozmawialismy, i wydaje mi sie on nie chce teraz sie zareczyc, bo
zaraz bedzie wesele. Wie o tym ze ja, uwazam tak jak on, ze na slub jeszcze
jest za wczesnie(powod: finanse. A to ze spotykamy sie teraz i on jest
zmeczony po pracy, to tylko dotyczy tego ze mi go bardzo brakuje, rozmow,
przytulania, czestrzych wypadow ze najomymi(teraz jest 1 w tyg, w weekend)a
tak to siedzimy u mnie, i on prawie zasypia ze zmeczenia. Dlatego dopadaja
mnie takie mysli, bo nie wiem czy ja kiedys nie powiem dosc. A zareczyny
zmienily by to ze dalo by nadzieje ze bedziemy razem, i chyba szybciej
dazylibysmy do tego. A pozatym, czy wszystkie teraz dziewczyny mysla tylko o
tym jak nie wyjsc za maz za ukochanego?? Zadna z was czasami nie mysli tak jak
ja?? i nie czeka na takie piekne wyznania milosci??

[Gość: Ethlinn]

Twojego pędu do małżeństwa nie rozumiem, a jestem w Twoim wieku. Nie mam
bladego pojęcia co Ci mają niby dać zaręczyny. Pewnie bym tutaj w ogóle nie
zabierała głosu, gdyby nie ostatni Twój post. Ech, jak ja dobrze znam ten brak
czasu z jego strony, zmęczenie, przyjeżdzanie do mnie o 21.00. W środę się
pokłóciliśmy, kocham go itd. ale mam dość tych krótkich widzeń. Oczywiście nie
było tak zawsze - ale jest tak od kilku miesięcy kiedy robi 100 rzeczy na raz.
Nie wyobrażam sobie byśmy tak mieli żyć cały czas, a mój męczyzna to niestety
typ pracoholika. Jakaś dzisiaj jestem do niczego, pewnie za kilka dni mi
przejdzie, a poza tym mam nadzieję że jak sama wyjadę na kilka miesięcy do
pracy, on zrozumie że tak cały czas być nie może.
A Ty swego chłopa nie naciskaj, obiecał Ci że za 2 lata będziecie małżowinkami -
to mu w to uwierz, no, chyba ze to jakiś oszust nie-matrymonialny;-)

[Gość: zegarek]

Asiu, napisalas ze masz 24 lata i konczysz w tym roku studia. Z Twoich
infantylnych wypowiedzi sadza raczej, ze jestes nastolatka nie wiedzaca nic o
zyciu a jeszcze mniej o malzenstwie. Piszesz: "on chyba mysli, ze jak juz sa
zareczyny to za tydzien jest slub. A na ten temat jeszcze nie rozmawialismy..."
Twoj styl pisania jest nie jest stylem pisania kobiety, tylko dziewczynki
ktora ma jescze dlugo do matury.
Poza tym zupelnie nie przyjmujesz do wiadomosci rad, tylko tkwisz w jakiejs
dziewczecej egzaltacji.

Aśka,

[Gość: Oleńka]

dla Ciebie jest za wcześnie na ślub. Spitolisz to, czuję. Bo traktujesz jak
zaklęcie. Obym sie myliła...

[Gość: Asia]

co do mojej formy pisania, to fakt raczej jestem umysl scisly, a pozatym
troche ciezko jest mi pisac o moich uczuciach. Skoro tak mnie krytykujecie, to
napiszcie jak to jest u was, ile chodzicie juz ze swoimi chlopakami, i jak u
was wygladaja takie rozmowy??,czy wogole sa?? po moich rozmowach z chlopakiem,
doszlam do wniosku, ze pewnie on sobie wymysli termin slubu, np. na wrzesien a
oswiadczy mi sie w lipcu(teoretycznie). A ja mysle, ze przynajmniej rok
wczesniej powinne byc oswiadczyny, aby wszystko przygotowac, i nacieszyc sie
tym specyficznym czasem nazeczenstwa

kobieto! :D

[Gość: Oleńka]

czy Ty się nie potrafisz cieszyć nim?
mysleć w kategoriach "co jeszcze moge dla niego zrobić"?
zamiast przegladać magazyny z moda ślubną?

z tego co piszesz wyziera jakiś straszny brak zainteresowania mężczyzną?
tak, jakby on był na drugim planie, a na pierwszym ceremonie i RYTUAŁY.

ja rozumiem, że ktoś pragnie slubu, ale jak mozna koncentrować mysli wokół
takich problemów, jak 3 czy 7 miesięcy narzeczeństwa?

a nie sprawiloby Ci radości napisanie trochę o nim? :)

[Gość: Asia]

mimo, ze jestem mloda, to juz troche przezylam w swoim zyciu. Moi rodzice
rozeszli sie jak bylam w liceum, i czasami dopadaja mnie handry, jak to bedzie
u mnie. Wiem,ze najwiekszym szczesciem jakie mnie spotkalo bylo wlasnie
poznanie mojego chlopaka, jestem z mim bardzo szczesliwa, zalezy mi na naszym
wspolnym szczesciu i wiem,ze on tez tak uwaza. Jednak napisalam o tym na
forum, bo tak sie zastanawiam, czy tylko ja tak o tym mysle. I nie wiem czemu
tak nie wiele z was napisala mi jak to jest u was?

[Gość: Oleńka]

ja Ci nie napiszę niczego, czego oczekujesz, bo nie planuję ślubu z mężczyzną,
którego kocham :)

mam 29 lat, on o wiele więcej
już był mężem i nie jest fanem tej instytucji

jestem zwolenniczką wolnych związków, bo
a/ nie lubię robić tego, co większość obywateli ;))
b/ jest w tym coś romantycznego - jeśli jesteśmy razem bez zewnętrznych spoideł
typu papier, to znaczy, że się kochamy naprawdę

nie zależy mi na tym, żeby być z nim zawsze, tylko na tym, żeby tworzyć fajny,
bliski, korzystny dla obu stron związek (to znaczy taki, w którym oboje
jesteśmy lepszymi ludźmi, niż bylibyśmy solo) - oczywiście mam nadzieję, że tak
będzie zawsze, ale jeśli coś nasz rozdzieli, np.miłość zgaśnie, wiem że nie
będziemy w żadnym toksycznym układzie tkwili

[Gość: Asia]

dzieki, ze mi opisalas jak to wyglada u ciebie. Na slubie i na tych
zareczynach, zalezy mi natomiast nie do tego stopnia, ze przegladam czasopisma
slubne i planuje te cale ceremonie;). Zostalam tak wychowana, i osobiscie tez
tak sadze, ze zycie przed slubem nie jest wlasciwe, ale tez papierek niczego
wg mnie nie zmienia. Ja traktuje slub jako obietnice zlozona nawzajem sobie
przed slubem o swojej milosci, i dazeniu do wspolnego szczescia, ale
oczywiscie nic na sile. Jednak jak po slubie sa jakis problemy, to wydaje mi
sie ze bardziej staramy sie je rozwiazac, a bez slubu to mozna zbyt pochopnie
podjac pewne decyzje. Mysle bardziej o tym co czuje teraz, i kiedy moj chlopak
przychodzi do mnie co 2, 3 dzien i jest bardzo zmeczony, i nic mu sie nie
chce, to nie mam sumienia go jeszcze wyciagac na wypady ze znajomymi, lub
prowadzic dluzsze rozmowy(jak to bylo za czasow, kiedy oboje studiowalismy).
Chcialabym juz wiedziec kiedy bedziemy juz tak naprawde razem, bo wtedy
wiadomo, ze mozna wiecej dla siebie nawjajem czasu poswiecic.

[Gość: Oleńka]

Jesteś pewna że będziecie mieli wiecej czasu?
Jeśli odejmiesz czas, który zmitrężycie na takie prozaiczne rzeczy, jak zakupy
cy porządki, to może się okazać, że czasu jest nadal mizernie mało, a Ty jesteś
rozczarowna. Może warto pogadać z nim o priorytetach w życiu, zanim
powiesz "tak"? :)

[Gość: Asia]

Wiem, ze bedzie wiecej obowiazkow, ale teoretycznie czesc z nich bedziemy
wykonywac razem:)i wolny czas tez bedzie nam latwiej wygospodarowac. Bo teraz
to jest bardzo ciezko, gdyz mieszkamy od siebie ok 30 min jazdy samochodem, a
moj chlopak nie zawsze ma go do dyspozycji, a autobusami ok1gdz, wiec
niezabardzo mozemy spotykac sie kiedy tylko tego zapragniemy, tylko musimy
zaplanowac nasze spotkanie wczesniej. A jak mieszka sie juz razem,to po pracy
spotykamy sie w domku, i nawet mozna sie przytulic, i poczytac ksiazke, i jest
juz bardziej milo, niz teraz w samotnosci. Brakuje mi go bardzo ostatnio, i
boje sie ze zabraknie mi sily, na to ciagle czekanie, az bedziemy mieli wiecej
czasu dla siebie

[Gość: Oleńka]

skoro myślisz, ze zabraknie Ci siły, to czy Ty jestes pewna na sto procent, że
go kochasz?

[Gość: Asia]

a czym wg Ciebie jest milosc??, jestem ciekawa gdyby przez kolejme 2 lata twoj
chlopak, przychodzil by z pracy zmeczony i poswiecal dla ciebie srednio 2-3
godz w tyg na rozmowe, przytulania, to czy by ta milosc przetwrala??, ja wiem
ze sama milosc nie wystarczy, trzeba ja bardzo pielegnowac, miec czas dla
drugiej osoby, troszczyc sie o nia, i wlasnie tego sie obawiac, ze teraz nie
mozemy tego dla siebie zapenic, a zareczyny zmienily by to ze przynajmniej ja
mialabym bardziej pewna nadzieje ze to sie zmieni, i jemu tez na tym bardzo
zalezy, bylo by to jakby zlozenie sobie obietnicy, ze bedziemy razem, bo teraz
to jest tylko gdybanie, chociaz w nie wieze;), wiem ze to troche dziwne
rozumowanie, bylabym bardziej tego pewna

[Gość: Oleńka]

No wiec właśnie o tym mówię!

O równoległości celów życiowych. Jeśli on przez najbliższych 10 lat zamierza
tak funkcjonować, jak funkcjonuje, stawiać pracę na pierwszysm miejscu, to
przemyśl dobrze, czy Wam napewno po drodze?

Jeśli Ty jesteś bardziej pewna po zaręczynach, to znaczy, ze mu nie ufasz tak
do końca. No bo co dziś Ci tą pewność odbiera? Wierzysz, ale
chcesz "dowodu"...Czyli nie wierzysz, nie da się ukryć. Zastanów się dziś nad
złożonością swoich uczuć w stosunku do niego, bo potem umarł w butach ;)

Ale zaraz, zaraz, co Wy robicie w weekendy?

[Gość: Asia]

a wlasnie nie napisalam,ze co 2 weekend moj chlopak chodzi na studia zaocze,
uzupekniajace mgr(chociaz juz ma mgr)i jest na 1 roku, czyli jeszcze 1.5
bedzie studiowac, tak wiec tylko co drugi weekend mozemy byc razem:(. A
obawiam sie bardziej tego ze z powodu tej tesknoty serce mi peknie wlasnie z
milosci do niego, i bardzo cierpie jak niemozemy sie spotkac. Ciesze sie
bardzo ze dalej sioe ksztalci, wspieram go jak tylko moge, jednak brakuje mi
go bardzo.

a no więc właśnie...

[Gość: Oleńka]

albo drugie studia albo romans ;)

nie chcę Cię zniechęcać, ale to mi wygląda na Twoją permanentną tęsknotę - on
Ci nie poświeci tyle czasu, ile Ty byś chciała :(((

obym sie myliła...

[Gość: Asia]

tesknie bardzo, ale narazie sobie to tlumacze w bardzo racjonalny sposob, ze
on chce studiowac, i bardzo z tego powodu sie cieszy a ja razem z nim z tego
powodu, jednak wlasnie nie wiem na ile mi sil wystarczy tak tesknic:( a po
oswiadczynach wydaje mi sie tez bym tesknila, ale mialabym wieksza swiadomosc
naszej przyszlosci, ze warto czekac bo bedziemy razem.

[witch-witch]

Jak tak sobie poczytalam to wyglada na to, ze Ty bardzo go kochasz... mysle ze
taka milosc tak beztrosko i szybko sie nie konczy.A moze tak jednak spbowac
poznac go tak bardziej od srodka, czy przyczyna jego zwlekan nie jest strach
przed np. odpowiedzialnoscia a moze innego rodzaju problemy o ktorych tobie nie
opowiada. Wydaje mi sie ze intuicyjnie wyczowasz jakis "balagan" zwiazazany z
jego osoba....bo tak do konca chyba jeszcze go nie znasz i dlatego jestes
niespokojna.

[Gość: Asia]

wlasnie tak tez mysle sobie, ze moze przez jego kumpli tak jest. u nich w
grupie nikt nie chcial byc pierwszym, ktory " wpadnie" w malzenstwo, dla nas
dziewczyn, to jest troche dziwne, ale faceci czasami tak maja;). jego kumple
sa w wieku od 26-28 lat, lecz od niedawna wiekszosc znalazla sobie dziewczyny
i to duzo mlodsze od siebie i ode mnie. jednak jeden z nich wzial juz slub
cywilny, ale on dolaczyl doich paczki niedawno i ma 34 lata, wiec jakby sie
nie liczy. wiem o tym wszystkim, bo rozmawialam z nimi o tym:).

[j_ar]

asiu, poczekaj z malzenstwem, bo naprawde, nie obraz sie, ale takie glupotki
wypisujesz, ze az sie nie chce wierzyc....
tak na marginesie ci powiem, ze jak facet chce spotykac sie ze swoja
dziewczynka to godzina autobusem nie ma najmniejszego znaczenia...a trzy dni
przerwy w spotykaniu sie to jest to bardzo duzo...

[ann.k]

Faktycznie. Czytam twoje wypowiedzi i z każdą następną naprawdę zaczynam
wierzyć w to co napisano wcześniej. Jesteś infantylną siuśmajtką kompletnie
niedojrzałą emocjonalnie do poważnego związku.

Naprawdę wierzysz, że miłość spaja się bliskością fizyczną? Że spotkanie
pięciogodzinne jest bardziej wartościowe od dwugodzinnego? Tylko w tym kraju są
setki małżeństw i par z takich czy innych powodów rozdzielonych dziesiątkami
lub setkami kilometrów. Jak myślisz co powoduje, że wciąż są ze sobą? Że cieszą
się każdą chwilą razem spędzoną i te krótkie wspólne dni starają sie przeżyć
jak najbliżej siebie, jak najintensywniej.

nie na temat

[Gość: Ethlinn]

w wątku "Nie znoszę jego siostry" jasno dałaś Olu do zrozumienia że jednak
jesteś mężatką. Czy tylko mi sie wydawało?

Ps. to było wtedy gdy zasugerowałam że albo z nikim nie byłaś albo jesteś nie
za długo. Napisałaś mi wtedy że mylę sie odnośnie twego stanu cywilnego.
To tak zupełnie na marginesie, pytam z czystej ciekawości.

[Gość: zegarek]

Piszesz jednak NA TEMAT.
Ja juz od dawna podejrzewalam, ze ta dyskusja nie jest wzieta z prawdziwego
zycia!
Klasyczne w tego typu dyskusjach jest cos wymyslonego: dwa mieszkania, o
ktorych Asia stale "zapomina" kiedy ktos sie pyta.
Kiedy dyskusja wyczerpuje sie, zaczynaja dochodzic nowe "fakty" : Asia bedzie
jeszcze pare lat studiowac, a koledzy ukochanego zalozyli cos w rodzaju paktu
kawalerskiego.

No i wyglada na to, ze nawet nie zaczeli wspolzycia, bo przeciez siedza
poznymi wieczorami i nawet nie maja czasu POROZMAWIAC o przyszlosci, tylko
biedna Asia musi sie wszystkiego domyslac!

Asia odrzuca jako nie pasujace WSZYSTKIE rady, a przeciez kilka z nich bylo
naprawde dobrych!
Tak bardzo pieniedzy im nie moze brakowac, jesli RZECZYWISCIE sa wlascicielami
dwoch mieszkan, ktore wynajmuja komus. Przeciez nikt nie jest tak glupi zeby
placic za dwa puste mieszkania, ktore wynajete daja spory dochod!!!

Ktos napisal, ze po slubie kazde moze mieszkac u swoich rodzicow tak jak
teraz.
To nie jest najlepsze wyjscie, bo bedzie dalej strata czasu na dojazdy, a
chlopak ma dostep do samochodu CZASAMI, tez nowa informacja!

Moga jednak wspolnie zamieszkac np. u niego. Wtedy chlopak nie bedzie mial 19
km do pracy i do tego beda mogli sobie pomagac nawzajem w nauce (te same
kierunki)!!!

[Gość: Asia]

Chyba zostalam pomylona z inna Asia, pierwszy raz napisalam na forum, wiec
tylko z tego tematu mozecie czegos dowiedziec sie o mnie.

P.S. pisze szczera prawde, bo ostatnio zlapalam dola, po dluzszej hustawce
emocji( dotyczy rozstan z moim chlopakiem, ktore w czasie sesji trwaja po 5-6
dni, i wtedy niemalze umieram z tesknoty:( )

A jezeli chodzi o te mieszkania, to nie kupilismy sobie ich sami, tylko nasi
rodzice zadbali wczesniej o nasza przyszlosc, a tak chcial los, ze akurat
oboje mamy tak wspanialych rodzicow:)

nie jezdem Ola! :)

[Gość: Oleńka]

napewno nie napisałam, że jestem czyjąś żoną! brr...
mylisz się diametralnie co do "z nikim nie byłaś" czy braku doświadczenia bycia
z kimś długo :)

zresztą wielokrotnie pisałam tu o swoim dystansie w stosunku do instytucji
małżeństwa

Oleńka to chyba od Oli ;-P

[Gość: Ethlinn]

Hehehheehehhehe, czyli cię wydałam za mąż;-P Rzeczywiście nie pisałaś ze jesteś
czyjąś małżowiną, tylko padł dwuznaczny w takim razie tekst na temat twojego
stanu cywilnego. Co do twojego bycia z kims to już w tamtym wątku to chyba
wyjaśniłaś, napisałam tamto tylko po to by przypomnieć ci sytuację.

No to sprawa wyjaśniona;-)

Ps1. Wolisz by zwracać się do ciebie Aleksandro???!!!!

Ps2. Co by nie zostac posądzoną o jakieś zmyślanie odsyłam do postów:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=9158485&a=9185324
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=9158485&a=9185527

Nie, Oleńka to od Henryka ;PPP n/t

[Gość: Oleńka]

[agresja4]

nauka jest wielka. To, że skończyłaś jakiś kierunek znaczy, że w danej
dzidzinie otrzymałaś fory do rozwijania się.

Dzieci - to rezygnacja z siebie - na czas jakiś
mąż - czy zadażają się nowocześni - to tylko w filmach - amerykańskich -
nielicznych, są za tym byś nie zatraciła siebie.

[Gość: Asia]

jeszcze bede sie uczyc, bo tez dostalam sie na studia(2 kierunek) mgr 2
letnie, i zaczynam niedlugo, oprocz tego ide do pracy w wakacje i potem na 2-3
dni w tyg, bo wiem ze tak moge sobie ulozyc zajecia na studiach, wiec, nie
jestem z tych ktore chca szybko meza " zlapac",w tym przypadku chodzi o
pytanie, czy przy byciu ze soba na odleglosc( nieduza, ale zawsze), i przy
tylu zajeciach dnia codziennego, milosc przetrwa?? wiem, ze teraz odpowiedz na
to pytanie nie padnie, ale zastanawiam sie czy tylko ja mam takie watpliwosci
w dzisiejszych czasach, kieyd gonimy za finansami, wszedzie slyszymy o
rozpadach zwiazkow?? bo ogolnie na forach to tylko czyta sie o tym jak ktos
kogos zostawil, a moze wczesniej zastanowic sie dlaczego tak sie dzieje??

[agresja4]

wg mnie miłość na odległość jest dużo lepsza
ciągle zdaża się coś nowego - masz o czym dyskutować.
A chodzić na randki - to coś wspaniałego
Zawsze pozostaje dreszczyk emocji, który w normalnym związku pada śmiercią
naturalną.


Gość portalu: Asia napisał(a):

> jeszcze bede sie uczyc, bo tez dostalam sie na studia(2 kierunek) mgr 2
> letnie, i zaczynam niedlugo, oprocz tego ide do pracy w wakacje i potem na 2-
3
> dni w tyg, bo wiem ze tak moge sobie ulozyc zajecia na studiach, wiec, nie
> jestem z tych ktore chca szybko meza " zlapac",w tym przypadku chodzi o
> pytanie, czy przy byciu ze soba na odleglosc( nieduza, ale zawsze), i przy
> tylu zajeciach dnia codziennego, milosc przetrwa?? wiem, ze teraz odpowiedz
na
> to pytanie nie padnie, ale zastanawiam sie czy tylko ja mam takie watpliwosci
> w dzisiejszych czasach, kieyd gonimy za finansami, wszedzie slyszymy o
> rozpadach zwiazkow?? bo ogolnie na forach to tylko czyta sie o tym jak ktos
> kogos zostawil, a moze wczesniej zastanowic sie dlaczego tak sie dzieje??

[Gość: Asia]

ciezko nam jest sie tak rozstawac:(, a na randki to przeciez tez moza chodzic
p oslubie, przeciez nic nie stoi na przeszkodzie, aby wieczorem po pracy
umowic sie na miejscu, i czyms milym zaskoczyc ukochana osobe np wierszem na
powitanie:), a potem w dobrych humorach wrocic razem do domku, wziasc wspolna
kapiel i spatku;)a teraz musimy sie pod moim domem pozednac, pozyczyc sobie
kolorowych snow, i znowu czekac 2,3 dni az sie spotkamy:(

[agresja4]

No to nic sie nie zmieni....

Co studiujesz/Ławaś?

Pamiętaj nie w chłopów a w siebie warto inwestować!
Zapisz to sobie na kartce.

Gość portalu: Asia napisał(a):

> ciezko nam jest sie tak rozstawac:(, a na randki to przeciez tez moza chodzic
> p oslubie, przeciez nic nie stoi na przeszkodzie, aby wieczorem po pracy
> umowic sie na miejscu, i czyms milym zaskoczyc ukochana osobe np wierszem na
> powitanie:), a potem w dobrych humorach wrocic razem do domku, wziasc wspolna
> kapiel i spatku;)a teraz musimy sie pod moim domem pozednac, pozyczyc sobie
> kolorowych snow, i znowu czekac 2,3 dni az sie spotkamy:(

[Gość: Asia]

teraz koncze budownictwo, a zaczynam zarzadzanie dziennie, podobnie jak moj
chlopak tylko ze on zaocznie.

[agresja4]

Jesteś techniczna
a więc logiczna

pomyśl kobieto, nie warto jest myśleć o swoim życiu post factum

nudne życie, czy rozwój?

Sorry - takie są realia, za wyjatkiem wyjatków.
Każdy Kopciuszek sądzi, że to on jest tym wyjątkiem.
Czy jesteś infantylnym Kopciuszkiem?

Gość portalu: Asia napisał(a):

> teraz koncze budownictwo, a zaczynam zarzadzanie dziennie, podobnie jak moj
> chlopak tylko ze on zaocznie.

[Gość: Asia]

Kopciuszkiem to napewno nie jestem ;), znam swoja wartosc, ale tez nie
wywyzszam sie. Tak tylko ostatnio dopadly mnie takie przemyslenia, dotyczace
przyszlosci, i bylam ciekawa czy jestem wyjatkiem;)

[agresja4]

Nie, nie jesteś wyjątkiem

Jesteśmy wychowane na opowiesciach, bajkach, czy z życia wzietych historiach,
które mówią nam kim powinnyśmy być, jak powinnyśmy myśleć, żyć.

A przyjaźń jest ważniejsza niż chemia.
Miłość po grób jest ewenementem - jak Ciechowski śpiewał/raz na milion lat/.


Gość portalu: Asia napisał(a):

> Kopciuszkiem to napewno nie jestem ;), znam swoja wartosc, ale tez nie
> wywyzszam sie. Tak tylko ostatnio dopadly mnie takie przemyslenia, dotyczace
> przyszlosci, i bylam ciekawa czy jestem wyjatkiem;)

[zalotnica]

Gość portalu: Asia napisał(a):
>Problem jednak jest w tym, iz jak ja cos wspominam o wspolnych
> planach na przyszlosc, on sie denerwuje i twierdzi ze jeszcze za wczesnie,
> bo nie damy sobie rady finansowo.

zacznij rozgladac sie za nowym partnerem..

3.5 roku i co dalej??:(

[kamilchen]

Zamieszkajcie razem!
Szczerze polecam. Tylko podczas wspólnego mieszkania dowiesz się o co naprawdę
jemu chodzi. Ja jestem w wieloletnim związku, od 2 lat razem mieszkamy. Teraz
jestem na rozstaju dróg, bo zaręczeni jesteśmy od roku i nie dalo mi to
bynajmniej zabezpieczenia, raczej przedsmak małżeńskiej przynależności i
uwiązania. I troche się wzdrygam na myśl co by było, gdybym poślubiła tego
mążczyznę zanim byśmy ze soba zamieszkali. Prawdziwe zycie tylko we dwoje
zaczyna sie niesty dopiero gdy naprawde zaczniecie żyć tylko we dwoje:)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=10321238&a=10321238

[Gość: gazetka]

Kamilchen, co ty Asi radzisz? Przeciez ona nawet nie kocha sie ze swoim
chlopakiem, bo jej moralnosc zabrania... poza tym nie maja gdzie, choc dwa
mieszkania stoja puste...

[Gość: Asia]

jezeli chodzi o moja moralnosc, to nic nie mowilam ze sie nie kochamy;), a
mieszkanka nie stoja puste, bo sa wynajmowane. Jezeli chodzi o mnie, to ja
studiuje dziennie, i na razie nie mialabym czasu jeszcze pracowac, wiec
potrzebne sa mi pieniadze rowniez na pomoce naukowe. Chociaz fakt, nie zawsze
kiedy mamy ochote to sie kochamy, i to tez ma swoje plusy i minusy;)

[Gość: zegarek]

No wiec jesli mieszkania sa wynajmowane, to nie stoicie zle finansowo!
A malzenstwo nie musi owocowac koniecznie w dzieci w pierwszych latach!
Nic by sie nie zmienilo, gdyby on zamieszkal w Twoim pokoiku albo w Ty w jego.
Mielibyscie po prostu wiecej czasu dla siebie.
Nikt nie musialby tracic 2 godziny na dojazd, nie mowiac juz o zmeczeniu!
Moglibyscie sie kochac ile sie da, bo jak sie jest w tym samym lozku to jest
to bardzo proste, a poza tyl LEGALNE, bo teraz przypuszczam musicie z tym
ukrywac...

[devilsrodeo]

A wiec mieszkanie razem przed slubem jest be, ale kochanie sie cacy?
Pachnie mi to hipokryzja.
Zastanow sie dobrze, bo Ci ten bialy welon, Asiu, bokiem wyjdzie.

Asiu, droga Asiu...

[ja20034]

albo Ty nam tu kity nieziemskie wstawiasz, alebo jestes madra inaczej.
Oswiadczyny i narzeczenstwo maja dac Ci gwarancje, ze bedziecie w przyszlosci
razem? Paranoja. Takie myslenie swiadczy o Twojej kompletnej niedojrzalosci.
Ze po slubie sie wiecej uwagi i zaangazowania wklada w rozwiazanie problemow a
przed to wszystko na lapu-capu??? Ja moze nie z tej bajki, ale odpowiedzialne
podejscie do powaznych spraw i rozwiazywania problemow od kwiatkow dla mamusi i
pierscionka z brylantem nie zaleza za Boga.
Ze Ty zostalas wychowana tak a nie inaczej i to Ci sie teraz od Niego
nalezy...blebleble. A jak on zostal wychowany to niewazne? Czy Ty aby
jedynaczka nie jestes i nie oczekujesz, ze wszystko ma byc tak jak Ty chcesz?
Milion osob w tym kraju chcialby miec problemy finansowe majac 2 mieszkania
wolne.
Logiki u Ciebie sie dopatrzyc nie da.
Dorosnij najpierw, bo to nie Twoj facet do malzenstwa sie nie spieszy, tylko Ty
nie dojrzalas do tego. Nie sluchasz rad, choc o nie prosisz. Nie masz
argumentow tylko Twoje "ja tak chce, tak zostalam wychowana". Nie dyskutujesz
tylko upierasz sie caly czas do swoich zachcianek, powtarzajac w kolko to samo.
A jakie sa u cholery plusy "niekochania sie" wtedy kiedy macie OBOJE na to
ochote to ni cholery zobaczyc nie umiem;)