Pomocy !!!

[agarusz77]

Witam . Mam na imie Agnieszka . Moj problem dotyczy malzenstwa ,potrzebuje
porady psychologa .
Jestesmy z mezem malzenstewm od 2 lat,mamy cuownego synka -1,8 m-cy i moja
corke -12 lat,ktora maz traktuje jak swoja .Poblem jst z mna ,ciagle cos
wymyslam ,zeby tylko dopic mezowi ,a wlasciwie zby sprawdzic czy mnie nie
zdradza,choc wiem ze nie robi tego i nie zrobi,jestem zazdrosna o jego
kolezanki z pracy itd.
Wiecznie szukalam pretekstu zeby mna sie intresowal,myslalam ze jak bede obila
sceny zazdrosci to sama nie wiem co chcialam osiagnac .
Zaczelismy sie klocic i to starsznie ,maz nie mogl zniesc mojj pnicznej
opsesji ze mnie zdradza ,a ja nie umiem sobie z tym poradzic ,uwazam ze skoro
nie przebywa w danej chwili ze mna to jest w lepszym towazystwie ,a to nie
prawda .Tysiac razy zapewnial mnie o swojej lojalnosci ,wiem ze tylko zaufanie
moze nas uraowac i szczerosc a ja zawsze wybucham gniewem ,od slowa do slowa
sytuacja staj sie nie do znisienia dla meza oczywiscie .
Bardzo go kocham,i dopiero jak moge stracic to wszystko zaczelam myslec i chce
sie leczyc .
Uwazalam tez ze jak maz jezdzi do swoich rodzicow sam ,a czesto tak bywa to
oni go buntuja przeciwko mnie i o to tez sie klocilismy.
Moj maz od kwietnia przebywa na urlopie wychowawczym na synka bo ja chcialam
wrocic do pracy ,wrocilam ale zostalam w pazdzierniku zwolniona ,wiekszosc
czasu wiec spedzal w domu z dziecmi ,nie mialam powodow ,naprawde ale jakos
przez jakis czas bylo ok a pozniej znowu to samo.
Teraz maz zabral syna i pojechal do rodzicow na swieta zostawiajac mnie sama z
corka w domu .
Plakalam ,blagalam ,ale jest nie ugiety,powiedzial ze wroci we wtorek jak sie
wycisze ,uspokoje .
W naszym zwiazku brakuj rozmowy ,zadko rozmawiamy,zadko wychodzimy gdzies
razem,i to tez z mojej winy ,czesto proponowal ale zawsze byl opor -nie
ide,wkoncu przestal prosic .
Gdy zrozumialam swoj bld ,chce poprawic i naprawic swoje relacje z
mezem,zaczac zupelnie nowe zycie u boku mezczyzny ktorego bardzo kocham i
ktory okazal mi tyle ciepla a ja nie rozumialam .
Potrzebuje pomocy i porad jak to zrobic zeby on byl ze mnie dumny ,zadowolony
i chodzil usmiechniety .Prosze pomozcie mi .

[to.niemozliwe]

No wiesz....rozumny człowiek ocenia swoje postępowanie.
Nie oczekuj prostej recepty, poczytaj, jest tu na tej stronie wątek
dziewczyny, która wciąż oczekuje od wszystkich dowodów swojej
atrakcyjności i wyjatkowości, a jak ich nie otrzymuje, to
straszliwie to przeżywa. Czego Ty oczekujesz od męża, czego Ci nie
daje?

[agarusz77]

Czego mi nie daje ??
W zasadzie to daje mi wszystko czego chce .To ja popelniam bledy i chce je
naprawic ,ale sama nie wiem jak.
Rozmawialam z nim teraz tel. przepraszalam , bylam z nim szczera ,ale on nie
chce kolejnej deklaracji poprawy mojego zachowania ,tylko zony ktora go rozumie
i kocha ,nie wystarczy powiedziec kocham ,teraz o wiem,ale jak to robic zeby
codziennie byl szczesliwy i zadowolony ze sie staram i robie postepy .
Chce zeby mi pomogl,wspieral w trudnych chwilach ,ale przede wszystkim zeby
wrocil do domu i razem ze mna pomagal mi i patrzyl jak sie poprawiam ,ale na
zawsze a nie na chwile.

[to.niemozliwe]

A jak myslisz, dlaczego on z Tobą jest?

[agarusz77]

Dobre pytanie . Dlaczego on ze mna jest......
Bo mnie kocha i zalezy u na nas?/
Nie wiem,bo teraz czuje sie opuszczona przez niego ...
A ty jak sadzisz dlaczego on ze mna jest??

[to.niemozliwe]

> Bo mnie kocha i zalezy u na nas?/
:) Oczywiście.
A czy jest to dla Ciebie istotną wartością pozytywną w życiu?

[agarusz77]

Tak. Jest to dla mnie najwazniejsza wartosc pozytwna .
Ale mam tez male ale...on nie wroci do domu ,chce byc u rodzicow ,zeby sie
przekonac o moich poprawach ,ale jak mam go przekonac skoro jego ze mna nie
bedzie,nie bedzie widzial moich postepow.
pojde na trapie ale psycholog powiedzial ze tylko wtedy mam szanse i sen gdy on
przyjdzie tam ze mna ,poslucha i wyciagnie wnioski. bedac w innym miescie,nie ma
auta zeby byc na kazdy wypadek .
chce zeby wrocil do domu ,zeby mi pomogl i wspieral mnie a on jest wciaz tam.

[to.niemozliwe]

Skoro jest to dla Ciebie jedna z istotnych wartości, to logiczne
jest świadome i konsekwentne dążenie do jej pielęgnowania. Elementem
tego jest aktywne korzystanie z fachowej pomocy psychologa w celu
nauczenia się nowych nawyków i umiejętności panowania nad złymi.
Nie wydarzy sie to w ciągu kilku dni, a już na pewno w okresie
świąt. Jezeli jesteś nastawiona na trwały i stabilny efekt, to
zaakceptuj, że to dłużej potrwa.
Przecież wiesz, że to tylko od Ciebie zalezy, czy coś z tym zrobisz,
nie ma sensu dopytywanie się na forum co masz zrobić, skoro dobrze
wiesz co :).
To nieprawda, że nie będzie widział Twoich postępów nie będąc z Tobą.
Nieprawdą jest także, ze "tylko wtedy masz szansę, jak on
przyjedzie", bo to by oznaczało, że faktycznie jesteś zależna w
uporzadkowaniu swoich spraw od kogoś, a tak nie jest - zależy to
tylko od Ciebie...:)

[s.p.7]

Wielu ludzi popelnia błąd nie rozumiejąc ze kocha sie kogoś za top ze jest a nie
za to co oferuje, daje.

"jak to zrobic zeby on byl ze mnie dumny ,zadowolony i chodzil usmiechniety"
-zwyczajnie bądz sobą, jesli go kochasz, bedziesz pragnełą jego szczescia, radości.

nie trzeba tu nic kombinować.

CZegoś się boisz...
ze zostaniesz opuszczona. Dlaczegpo miał by Cie opuscic? zawsze są na to jakies
szanse poniewaz czlowiek zawsze posiada swoją wolę.
Jesli pragniesz jego szczescia, bedziesz ufala ze kazda jego decyzja bedzie dla
niego dobra.
Jednoczesnie ufasz mu.
strach przed odrzuceniem jest jednak tak wielki ze prubujesz dominowac,
kontrolwoac, sabotować, paralziwoac

zaczniej pracowac nad pewnosciąsiebie i to co tą pewnosc siebie buduje czyli
poczucie wlasnej wartosci oparte o swiadomosc opartą o realną rzeczywistosc.

Aktualnie tylko idiota opuszcza mile, fajne, przyjemne, sympatyczne kobiety,
ktore staraj sie wspierac partnera, a nie niszczyc go,

z pewnoscia zakochal sie w tobie i wzial slub nie bez przyczyny,
pamiętaj o tym,

mozesz tez zaczac pracowac nad sobąby byc jak najlpesza...
nie wiece j zrobic nie mozna

to daje pewnosc siebie i stabilnosc,

gdzies w podswiadomosci rodzi ci sie wizja jakiejs mlodej laski z pracy ktora
przejmuje twojego męza
sadze ze jst to malo prawdopodobne poniewaz juz macie dziecko i do tego w pelni
akceptuje twoja corkę, oraz jestescie jednak po slubie.

popracuj troche nad sobą w kierunku bycia osoba dobra dla męza a nie
uprzykrzającą mu zycie, bo zaczynasz sie nakrecac i dzial to w owrotnym kierunku.

im bardziej chesz go kontrlowac tym czuejz ze jestes mniej atrakcyjna wiec to
slepa uliczka i tak.

[agarusz77]

Dziekuje bardzo ,masz racje ,we wszystkim,pytnie moje ,jak i w jaki sposob mam
pracowac nad soba .Moj maz o naprawde cudowny czlowiek ,wiele zlego zrobilam
,powiedzialam i chce naprawic .
Tak o prawda ,boje sie odrzucenia ,choc on nigy nie dal mi tgo odczuc ,zawsze
byl przy mnie . Teraz gdy wyjechal ,wiem jak bardzo go skrzywdzilam nie
slusznymi podejrzeniami ,zamiast rozmawiac z nim ,o tym co mni boli.

[s.p.7]

sadze ze nei rozmwaisz z nim o tym co cie boli bo o tym w zasadzie nei da sie
rozmiwac

bo jak by pojsc do niego i powiedziec: boje sie ze mnie opuscisz...

to brzmi jak brak wiary i szacunku do teg oczlowieka

czyli kojeny minus zapisany na karcie waszych wzajemnych relacji
tych minusow jest sporo, po co je znowu nakreslac?

nie mow kocham, tylko kochaj o pokaz jak kochasz, bo to zawiera w sobie tazke
zaufanei, szczerosc, otwartosc, pragnienie jego szczescia

nie staraj sie zeby byl zadowolony tylko zmieniaj sie tak by byly efekty tych
zmian, realmne efekty
i badz konsewentna w tym, jestem pewny ze z czasem odzyskasz pelnię jego zaufania

jak pracowac nad sobą...
tak jak napsiałem: ładnie wiesz co robisz zle, teraz dochodzisz do zródłą tego
zachowania
na pierwsyz rzut oka jest to ztrach przed byciem odrzuconą choc moga byc inne,
ciezko je wycziuc

aby sie nie bac wystarczy ze popracuejsz troche nad tą emocją w sobie, zdasz
sobei sprawe z tego ze anwet ejsli czula bys strah to ta emocja powinna sie
zamieniac w bycie jak najlepsza kobieta dla niego a nie w kontrole zwiazku i
jego samego

praca nad swiadomoscia i pewnoscia siebie
wystarczyla by ci swiadomosc KIM JEST TWOJ MAZ - on nie zdradza, jest bardzo
porządny

[agarusz77]

Tak ,masz zupelna racje,moj maz jest bardzo porzadny ,nie zdradza a to tylko
moje urojenia.Potrafilam sie na niego obrazic ze po pracy spoznil sie 5 czy 10
min ,i to byl z mojej strony kolejny powod do awantury .A wiem jaka droge
odmierza z pracy do domu,ze moze wyjsc z niej troche pozniej ,jednak nie
rozumialam tego ,tylko jak mala dziewczynka szukalam zaczepki.
Boje sie odrzucenia ,ale wiem tez ze maz mnie kocha ,inaczej dalby sobie ze mna
spokoj i odszedl,tylko sam sobie nie radzi z moimi zmianami nastroju. Nie wie
czy jak wroci z pracy to bedzie ok czy tez kolejny raz cos sobie ubzduram i
znowu zrobie afere z niczego .
Ja nie chce sie klocic ,sprzeczac ,chce radykalnie zmienic swoje postepownie i
zachowanie . Chce byc kochana i umiec dawac szczescie mojemu mezowi bo to bardzo
wartosciowy czlowiek.
Mam do ciebie pyt. jak pokazywac mu ze go kocham ,nie mowic tego ,co zmienic
zeby bylo dobrze . Jak znalezc wspolne zainteresowania z mezem,on grywa w brydza
,ja nie lubie kart,moze masz jakies rady ,to chetnie z nich skorzystam.

[to.niemozliwe]

Fundamentem związku są: akceptacja, wsparcie i inspiracja. Dopóki
jakiekolwiek Twoje działaja mają taką intencje i znamiona, to nie
musisz nawet umieć grać w brydża :D.
Te działania oczywiście nie oznaczają bezkrytycznej postawy :)

[s.p.7]

Mysle ze tak, wiesz ze cie kocha ale tą milsoc wykorzystuejsz przeciw niemu
wiesz ze mozesz sobie na to pozwolic bo ci wybaczy... no wlasnie ale do czasu

"Chce byc kochana i umiec dawac szczescie mojemu mezowi bo to bardzo wartosciowy
czlowiek."

-ja tu nie czuejsz szczerych chęci, prawdziwosci, emocji

wartpsciowy czlowiek? tak mowi sie o prcownikach ktorych sie lubi a nie o osobie
ktorąsie kocha...
jesli go kochasz naprawde to badz w tym szczera, czego wiecej ci potrzeba?

"co zmienic zeby bylo dobrze"
-mysle ze wazna jest szczeroc, prawdziwe uczucia wtedy wszystk osamo sie uklada
i jest realne
nie da sie "pomajstrowac" i wyczarowac cos z niczego jesli barkuej tego co
nawjazniejsze

[agarusz77]

Czemu uwazasz ze ja ta milosc wykorzystuje ?/
chyba tak nie jest ,moze liczylam ze cokolwiek zrobie ,on bedzie zawsz ze mna
,po mojj stronie ,ale tak nie jest.
Jestem z nim szczera ,teraz mowie mu o wszystkim,,mowie prawde a on... wlasnie
mi nie wierzy . Cokolwiek nie zrobi robie zle ,jak mam go przekonac do swoich
dobrych zamiarow a nie zlych.
od paru dni wije si z myslami ,byc moze to zwykle opoznienie ,ale 9 dni to
stanowczo za dlugo tak mysle ,powiedzialam mu o tym ze miesiaczka mi sie opoznia
i co uslyszlam-:wedlug cibie mam sie tym teraz martwic",bylam z nim
szczera,powiedzialam o swoich obawach ,a i tak uslyszlam opor i w zsadzie nie
wiem co mam robic ,jak rozmawiac zeby wkoncu mnie uwierzyl a nie osobom trzecim .

[s.p.7]

mzoe nie ze wykorzystujesz tak do końa... ale czy miała byś odwage robic to co
robisz gdy nie bylas pewna jego uczuc i tego co oznaczają?
powiedzmy po 3-4 miesiącach znamomosci?

to nie zarzut, chodzi o to ze byc moze twoje obawy gdzies tam tliły sie od
poczatku ale dopiero twoje poczucie pewnosci pozwolilo ci bez wiekrzego ryzyka
uzewnętznic ten strach poprzez wybuchy zadroci i jakies pruby dominacji/kontroli

"jak mam go przekonac do swoich dobrych zamiarow a nie zlych."
-sadze ze nei trzeba go przekonwyać on nie jest sklonny do wierzenia tobie i
nikt raczej by nie byl.
Jesli ejstes szczera i prawdziwa w tym co robisz czas wystarczy do tego by
odzyskal zaufanie

"bylam z nim
> szczera,powiedzialam o swoich obawach ,a i tak uslyszlam opor i w zsadzie nie
> wiem co mam robic ,jak rozmawiac zeby wkoncu mnie uwierzyl a nie osobom trzecim"
-mysle ze to dosc naturalne
zastanow sie ile czasu wystepowalo twoje negatywne zachowanie i naduzywanie jego
zaufania? Podejrzewam ze wiele miesiecy. Jedno zdanie nie moze tu zmienic nic,
nie powinno. Wiec nie masz sie czemu dziwic ze po pierwszej probce szczerosci i
otwratosci niewiele sie zmienia.
Ale utrzymaj taki stan przez np. 4 miesiace i wtedy powiedz mi jakie sa
rezulataty, prawie na pewno bedzie ok.

[agarusz77]

Tak,masz racje,bylam pewna jego uczuc ,tego ze zawsze bedzie przy mnie ,nie
zostawi ...a jedna .
Na poczatku moj maz byl tak we mnie zakochany ze swiata poza mna nie widzial
,ten stan (moim zdaniem )zmienil sie po slubie ,stal sie inny .
Jestem z nim szczera ale co mam w zamian ?nic ,zimne i martwe zwykle czesc
,zadnego milego slowa ,ktore pomogloby mi brdziej w tym wszystkim.
Juz trace nadzieje ,ze bedzie dobrze ,moze jakbym umarla to by docnil moje
starania ,dzis czesto o tym mysle ,moze jak stanie nad moim grobem to zrozumie
jak bardzo zalowalam i go kochalam ...moze wtedy to doceni .
Ja naprawde cierpie ,ok postanowil byc u rodzicow ,z dala ode mnie ,ale dziecko
...co mu zrobilo dziecko ze zabiera go jak swoja wlasnosc,nie pytajac mnie o
zdanie ,uczucia matki sie nie licza ,a dziecka,zawsze bylam przy nim a nagle
mnie nie ma . Jak tu zyc dalej z takim bolem??

[s.p.7]

> Tak,masz racje,bylam pewna jego uczuc ,tego ze zawsze bedzie przy mnie ,nie
> zostawi ...a jedna

Twoje mysli uciekaja w dziwnym kierunku.
Kcohal Cie to prawda, ale milosc nie oznacza ze ktos zostanie przy kims do konca
swiata, poniewaz jesli ktos dana osobę irytuje, atakuje, manipuluj, to najlepsze
co moze zrobic to odejsc. I akzdy by to zrobil, to nei znaczy ze nie kocha.
Mysle ze dal ic wiele dowodow na to.

Popatrz na siebie z tej perspektywy, gdyby to on robil ci takie wyrzuty i
awantury i tak cie traktowal.. czy to oznaczalo by milosc wg ciebie, czy o to ci
chodzi?

On cie kochal, ale to nie oznacza ze mozesz sobie pozwolic na to by zacząc go
traktowac jak SWOJA WLASNOSC bo to nei ma nic w spolnego z miloscia, a jest
wrecz czyms odwrotnym

"Jestem z nim szczera ale co mam w zamian ?"
-szczerosc jest podstawowa zasada w milosci... milosc tez polebga na tym by nie
oczekiwac niczego w zamian, prucze tego ejst troska, zaufanie.
Zastanow sie czy to mu dajesz i jak dlugo.

Jak dlugo jestes szczera? dzis postanowailas pierwszy raz po kilku miesiacach
awantur i dziwnego zachowania?

czy od poczatku tak bylo do konca?

o co tu wlasciwie chodzi?

"zimne i martwe zwykle czesc
> ,zadnego milego slowa"
- a jaks asadzisz z kad to sie wizelo? czy nie sadzisz ze to konsekwencja
twojego wielomiesiecznego zlego zachowania wzgledem jego osoby?
mysle ze to i tak sporo z jego strony z sie odzywa w ogole,

mysle ze moze dac ci szanse, tylko oczekuje efektow zmian.
a z tego co czytam to jedyne na co jestes gotowa to obrzucanie go błotem i
prubwa wywolywania w nim poczucia winy...

CZYLI BEZ ZMIAN

"to by docnil moje
> starania"
- zlaezy ci na nim czy na docenieniu twoich staran? i na czym te starania
poelgaja jak długo trwaja i jaki jest ich cel i sens?

to wszystko wyglada strasznie chaotcznie

"smierc" w tym wszystkim wyglada bardziej jak szantaz.
a nie sposob na kochanie swojego męza.

"moze jak stanie nad moim grobem to zrozumie
> jak bardzo zalowalam i go kochalam"

- jestem pewny ze nie jest to konieczne, wystarczy ze pokazesz ze kochasz ae
zrobisz to poprzez milosc wobec niego, zmiena zachownia, skonczenie z chorą
zadroscią etc
to jest prawdziwa milosc, realziwana kazdego dnia poprzez prace a nie jakies
chore gierki i szantaze

zalowac to mzoesz i to ejst wlasciwa reakcja - lecz tez zal powinien zniknac i
powinien byc zmieniny na PEWNOSC ze MOZESZ PODCHODZIC DO TEGO INACZEJ, i jesli
to zrobisz to ON ODZYSKA ZAUFANIE DO CIEBIE, nie stanie sie to po jednym zdaniu
czy po dwoch ale jesli konsekwentnie bedziesz sie tak zachowywala przez
przynajmniej kilka tygodni jestem pewny ze wszystko sie zmieni
jesli ufasz mezowi to wiesz ze dziecku nic sie nie stanie, mysle ze zadba o nie
bardzo dobrze
podobnie ty mozesz sie bardzo dobrze zachowywac wzgledemswoich dzieci, meza i
siebie samej
budując siebeie a nie niszcząc

[agarusz77]

Moze nikt w zyciu nie nauczyl mnie milosci ,pewnie msz racje ,ale ja jestem
matka ,nie mam sily juz luzej budzic sie i kolejnego dnia widziec puste miejsce
,w ktorym zazwyczaj jest moj synek,dla mnie ta rozlaka jest nie do zniesienia i
nie umiem sobie poradzic ,przeciez moglby przywiezc mi dziecko,wie jak wiele by
to dla mnie znaczylo .nie obrzucam go blotem,jak dzwonie staram sie dobierac
elikatnie slowa ,ale juz nie mam sily .
Tak barzo tsknie za dzieckiem!!!
byc moze a mi szanse ,choc trace ja z min na min ,ale jak na odleglosc bedzie
widzial moje zmiany ,jak mam sie zmienic skoro ciagle mysle o swoim dziecku
,ktore jst tam beze mnie ,dla matki to horror .
ja nie szantazuje go,nie chce juz niczego ,ale jak dlugo mozna plakac i cierpiec
i liczyc na cos czego nie ma ?
Sam powiedz co bys zrobil ?
ja juz trace nadzieje na cokolwiek ,a synek ,jego obecnosc pomoglaby mi w
dzialaniu a tak nie mam nic.

[s.p.7]

może to czas pomyśleć o jakimś specjaliście

[agarusz77]

moze,ale czy tylko dla mnie?
ja czuje sie coraz gorzej,nie uratuje zwiazku sama na odleglosc sie nie uda,prawda?
a tesknotnota za dzieckiem moze doprowadzic do tragedii

[mel.la]

Jak tu zyc dalej z takim bolem??

Ale co chcesz jeszcze uslyszec?? Ze masz meza potwora? Bo najpierw
piszesz jak to mu zycie uprzykrzasz i kolki ciosasz na glowie a teraz
robisz z siebie cierpietnice, litosci...!

[anbale]

no fakt, z tego co piszesz chyba wypróbowałaś wszelkie możliwe, żeby partner
miał ochotę zwiać i zapomnieć...nadzieja jeszcze jest, że może nie jesteś tak do
końca skuteczna.
Skąd w Tobie taka chęć do rozwalania wszystkiego co dobrze funkcjonuje, do
demontażu swojego w miarę dobrego życia? Musisz sobie odpowiedzieć na to
pytanie, do czego jest Ci to potrzebne?
Bez tego nie ruszysz z miejsca.

[agarusz77]

Wlasni e,do czego?
mam wszystko ,cudowne dzieci kochajacego meza ,dom,o ktory sie staralismy przez
dlugi czas ,czego mozna chciec wiecej?
Nie potrzebne nam klotnie ,bezsensone dogadywania ,bo jego to naprawde boli
,fakt ze przeprosze za swoje zachowanie ,bo zaluje ale jego boli podwojnie . Bo
jak wiedzac ze jest ze mna szczery moge posadzac go o najgorsze.

[to.niemozliwe]

Pobiegła zadzwonić znów...:D

[horpyna4]

Najzwyczajniej w świecie nie dorosłaś do małżeństwa.

Być może zaczynasz dorastać, skoro zauważyłaś swoje błędy. To już
ich więcej nie popełniaj. Nie przekonuj męża, że zmienisz swoje
zachowanie, tylko je po prostu zmień. Chcesz, żeby był uśmiechnięty,
to sama się uśmiechaj. I nie wracaj już w rozmowach do przeszłości,
bo to nie ma sensu: przypominałabyś mu tylko, jakie piekło mu
stworzyłaś.

Swoją drogą on jest chyba święty, jeżeli tolerował takie jazdy...

[agarusz77]

Dzieki .
Tak moj maz jest swiety i wyjatkowo wyrozumialy.Zawsze mnie slucha ,a ja
najzwyczajniej tego nie docenilam.
Chce zmienic swoje zachowanie,postpowanie i calkowity sposob trakowania mojego
meza ,naszej rodziny . chce pielegnowac o uczucie .

A skad wiesz,ze

[maya_w]

masz paranoje. Zrobil twoj maz cos aby przekonac cie do konca,ze nie
kreca go inne kobiety?
Czy tak naprawde od serca cieplo z toba porozmawial, czy na napewno
komunikacja jest okej, pomiedzy wami?

Problem jest twoja agresja i pewnie krzyki. Dla wyladowania agresji
zapewne znalazlas sobie wytlumaczenie aby dac jej upust.

Problem najczesciej lezy dalej niz jest poruszany i dobry psycholog
u was to zauwazy. Nie pamietam ile masz lat, ile lat ma twoj maz,
czasami kosc niezgody jest dosc zagmatwana.
szukaj pomocy dobrego terapeuty.
Ale jezeli jest tez i agresja to i potrzebny lekarz oraz leki.

[agarusz77]

Moj maz wielokrotnie zapewnial mnie o swojej milosci ,o tym ze nie interesuj go
inne kobiety ,a ja jak w jakiejs hipnozie ,uwazalam ze skoro jest facetm to
napewno mnie zdradza,oj jaka ja jestem glupia i przeciez nie mialam racji .
Zawsze rozmawial ze mna ,byl cieply i serdeczny ,czule mnie calowal i caluje
,jest delikatny .
Ja mam 32 lata a maz 31 . Zawsze sie stara zeby nikomu niczego nie brakowalo,na
kazda zachcianke dostaje pieniadze,choc nie mamy ich duzo.

Psycholog

[maya_w]

rzeczywiscie jest ci potrzebny. Tak nie ujmujac tobie nalezytego
szacunku, to troche widac maly defekt osobowosci narcystycznej. Cos
zaczelo sie szybko ale mozg nie nadarzyl z "rozwojem". Taka drobna
niedojrzalosc.
sa rozne rodzaje zdrad. Nie musi to byc zdrada damsko meska. Moze
zastanow sie nad komleksem tego pojecia.
Czasami sa to sprawy, ktore umykaja spod swiadomosci, a odbijaja sie
w inny sposob. Np. jako zazdrosc o partnera, a sama sprawa moze
lezec zupelnie gdzie indziej. np. ktos ze znajomych w pracy zyje
podwojnym zyciem itp. I w zwiazku ztym np, zablokowane uczucia.

warto jest sobie pomoc skad ta przyczyna, ale najczesciej z braku
dobrej komunikacji, nietesty.

[agarusz77]

Penie racja zupelna.
obawiam sie ze maz pewnego dnia zainteresuje sie inna ,ze moze pomyslec o innej
,tak jestem zazdrosna o niego ,ale jak to zmienic ,kazde jego wyjscie z domu
,pozniejszy powrot to juz tysiace mysli co on robil przez ten czas itd...

[leda16]

agarusz77 napisała:

> Penie racja zupelna.
> obawiam sie ze maz pewnego dnia zainteresuje sie inna ,ze moze pomyslec o innej
> ,tak jestem zazdrosna


I to jest najlepszy dowód, że go nie kochasz. W przeciwnym razie cieszyłabyś się jego szczęściem z tą, którą by uznał za lepszą od Ciebie. Kto kocha ten ufa i pragnie szczęścia ukochanego nawet swoim kosztem. Ty chcesz zdeptać jego świat i najchętniej do kaloryfera byś go przykuła jak niewolnika. Więc zamiast ględzić o swoich chciejstwie, po prostu zmień swoje zachowanie.

[agarusz77]

Ja kocham meza a ty jak ty uwazasz inacej ,chociaz nie wim na jakiej podstawie
,to moze mi napisz.
mamy dzieci,mam o co walczyc ,i wiem ze on mnie kocha ,wiec co ,mam mu pozwolic
odejsc ?

[mel.la]

mamy dzieci,mam o co walczyc ,i wiem ze on mnie kocha ,wiec co ,mam
mu pozwolic
odejsc ?

Wszystko jest do czasu, pewnego dnia bedzie mial Ciebie naprawde dosc i
mozesz na glowie stawac ale go nie zatrzymasz ... udaj sie jak
najpredzej na terapie. Powodzenia zycze!

[agarusz77]

Dziekuje. mam nadzieje ze mi se uda,ale bez oparcia ze strony meza czuje,ze nie
dam rady.
A czy moj maz nie popelnia bledow? uciekl do rodzicow,zanim porozmawiac,znalezc
jakies wyjscie z sytuacji,oczywiscie moge sie mylic w ocenie.

[mel.la]

A czy moj maz nie popelnia bledow? uciekl do rodzicow,zanim
porozmawiac,znalezc
jakies wyjscie z sytuacji,

No jesli tak z nim rozmawiasz to sie nie dziwie ze ucieka.Jak chcesz
naprawic sytuacje to nie zaczynaj od wytykania jego bledow. Powiedzial
ze wroci jak sie wyciszysz, uszanuj jego decyzje. Niejeden facet
wyszedlby na jego miejscu bez slowa bez slowa wyjasnienia...

[agarusz77]

Ja go nie obwiniam ,pytam tylko czy moj maz nie popelnil bledu ,swieta z rodzina
,ok ale w domu zostawil tez corke ,..
Przez caly tydz. nie mam kontaktu z wlasnym synkiem,ma 1,8 m-cy ,podczas
wczorajszej rozmowy z mezem slyszlam synka jak wola mamo,a ja nie moglam nic
zrobic ,nie moglam przytulic ,ucalowac ..moj maz krzywdzi i mnie i dziecko ,ja
tesknie ,placze a to malenstwo....co on musi przezywac.

[leda16]

agarusz77 napisała:

w domu zostawil tez corke ,..


Nie zasłaniaj się córką. Jej ojciec też ją zostawił wiejąc gdzie pieprz rośnie przed zazdrosną despotką. Historia lubi się powtarzać...


> Przez caly tydz. nie mam kontaktu z wlasnym synkiem,ma 1,8 m-cy ,podczas
> wczorajszej rozmowy z mezem slyszlam synka jak wola mamo,a ja nie moglam nic
> zrobic ,nie moglam przytulic ,ucalowac ..moj maz krzywdzi i mnie i dziecko ,ja
> tesknie ,placze a to malenstwo....co on musi przezywac.



Na Twoje życzenie. Z teściami też masz pewnie kontakt jak najgorszy, skoro akceptują takie zachowanie własnego syna w Święta. A że Cię krzywdzi? No cóż, krzywdził wilk razy kilka, skrzywdzili i wilka :). Dalej wybór należy do Ciebie. Albo natychmiast przestaniesz mu robić z życia piekło, albo w przyszłości będziesz wrzeszczeć tylko do pustych ścian.

[agarusz77]

Mojej corki ojciec umarl wiec jak dokladnie nie iesz to uwazaj w slowach ,ja nie
potzrbuje twoich zalosnych rad typu z nie kocham meza itd. jk ni potrafisz sie
wypowiedziec to przynajmniej nie doluj ludzi.

Tak,:=)

[maya_w]

I tu wyszedl 'talent' psychologiczno-pedagogiczny pani "Bieglej
sadowej." Ktora gdzies w innym, poscie na temat zazdrosci sama
pisala,ze oblalaby konkurentke i kochanke meza, kwasem, aby tylko
jej sie pozbyc.
Niektorzy to potrafia bazgrolic farmazony na swoj temat, ale sami
gorsi sa od niejednego bandyty.

[freedom_for_sexes]

Jestes wspaniałą, niezwykle wrazliwą i delikatną osobą.
Tacy ludzie, jesli posiadaja jakis talent, potrafia byc w nich
mistrzami.
Dobry psycholog faktycznie mógłby pomóc, wiem co mówię.
Czasem wychodzimy z domu rodzinnego z nieuporzadkowanymi emocjami,
poniewaz nasi rodzice sami sobie z nimi nie radzili. W szkole tez
nikt nas o nich nie uczy: jak rozpoznawac, jak kontrolować?
Skutek taki że -pod względem emocjonalnym - jestesmy wciąz dziecmi w
ciałach dorosłych. Czasem mamy nawet problemy z okresleniem, co
własnie czujemy !
Nie wiem, jaka jest przyczyna Twojego nieuporządkowania, może nie
rodzina, może cos innego.
Ktoś słusznie napisał żebyś pracowała nad pewnoscia siebie- może
rodzice nie ubezpieczyli Cię w odpowiednim czasie własciwa dawka
miłości i wiary w Ciebie i teraz masz z tym problemy.
Może wydaje Ci sie, że Twój (pewnie postrzegany tak przez Ciebie)
atrakcyjny mąż nieatrakcyjnej zony rozgląda się za atrakcyjnymi
babkami?
Może nie możesz uwierzyc, że masz stałego, cudownego partnera (bo
nic w zyciu przeciez Ci sie nie udawało?...),może czujesz że na
Niego nie zasługujesz - i podswiadomie chcesz to zniszczyć?
Może powinnas zadbac bardziej o siebie, wyglad, samopoczcuie,
kupowac sobie kwiaty, wychodzic, poczuc się znowu/ w końcu
atrakcyjną, by zmniejszyć uczucie strachu? Przyjmowac komplementy.
On z pewnościa nie jest bez winy, rowniez mógłby np szukac pomocy
psychologa-dla Was obojga. Może zabral dzieci z desperacji, bo juz
sam nie wie, jak zmusic Cię bys ochłonęła, cos zrozumiała? moim
zdaniem On nie rozumie, że to co czujesz trzeba leczyć, Jemu sie
wydaje że emocje jesteś w stanie kontrolować. Sama. A tak wyraźnie
nie jest,i to nie Twoja wina!
Wszystko to co piszę to z serca, bo z własnego lub bliskich
doswiadczenia.
Jeśli Cię jakos niechcacy uraziłam - to przepraszam :)
Aha- wszyscy radza mówic partnerowi, mimo wszystko, co się czuje.
Nie jestem tobą, ale po tym co przeczytałam, ja powiedzialabym cos
takiego: np: czuję się bezradna, nie potrafię poradzic sobie z tym
uczuciem zazdrości, może dlatego że tak ogromnie mi na Tobie zalezy.
czuje sie nieciekawa,...może przez moj brak pewności siebie, choć Ty
co dzień zapewniasz mnie ze jestem najwspanialsza kobieta jaką znasz
i jak bardzo mnie kochasz. Potrzebuje pomocy, nie chce zniszcyc
naszego małzeństwa, czuje, że sie oddalasz coraz bardziej, że moje
wybuchy i kłótnie Cie męczą.Sama sobie nie poradze, chodzmy do
psychologa, zrobmy coś. Tak bardzo Cie kocham i boję się, ze Cie
strace.

może inni to wysmieja, ale ja powiedziałabym to właśnie mniej-
wiecej tak. Kilka zdań, ale to może byc baaardzo trudne do
wypowiedzenia, wiem z doswiadczenia.
On może powiedziec: "Nie wiem. sama musisz sobie z tym poradzić" -
wtedy chodź do specjalisty sama.On juz może byc tak zmęczony
wszystkim, ze Cię nie wesprze. Trudno. Chodź.
mnie bardzo pomógł wykres pewnej pisarki: jedna prostokątna tabela
zawierała w sobie tylko jeden wyraz: MÓJ ZWIĄZEK, naprzeciw niej
drugi prostokat, podzielony na 16 odcinków, zatytułowanych: "Mój
związek", dalej: "Przyjaciele", "Praca zawodowa", "Hobby", "Życie
duchowe/ religijne", "Działalnośc dla swiata"(charytatywna,
polityczna, ugrupowania), "Dzieci", "Dalsza rodzina", "Rozwój
osobisty", "Rozrywka/Odpoczynek", "Kariera", "pieniądze", "wykształce
nie",i in.
Babeczka ta twierdzi, żeby nie koncentrować się tylko na zwiazku, ze
jestesmy kimś więcej niz tylko partnerką. Że nawet, jesli On
odejdzie (rozwod, śmierć)to nasz swiat sie nie kończy. Pisze, że to
zrozumienie jest również korzystne dla naszych Męzczyzn, bo
odciązamy ich odpowiedzialnością za nasze szczęscie, zycie. Już nie
czują, że dźwigają los swoich partnerek, że ich zly humor nie
unieszczęsliwi nas, ponieważ jestesmy jednak od nich w duzym stopniu
niezalezne. Nie boją się że jak popelnią błąd to my skoczymy z mostu
z rozpaczy. I oddychaja z ulga, i kochaja nas jeszcze mocniej.
Twojemu Męzowi z pewnością trudno musi być, gdy czuje ze jest dla
Ciebie całym swiatem, że az szalejesz z rozpaczy an mysl, że mógłby
Cię opuścic.
On musi Cię bardzo, ale to bardzo kochac. Uspokój sie, zapisz do
psychologa i chodź tam nawet 2 razy w tygodniu, i pomyśl że On tez
idiota nie jest i skoro wybrał Ciebie to znaczy ze Go fascynujesz,
że Go oczarowalaś, że jesteś dla Niego seksowna. Skoro jest taki
fajny to z pewnościa na byle co nie leci :)Pewnie jest inteligentny,
zaradny, intrygujący a tacy szukają zawsze kogos na swoim poziomie,
moja droga :) nie tam, szarej myszki, głupiutkiej. Na pewno kogoś,
kogo moga podziwiac, z kim mogą dyskutować, kogo moga zdobywać.

wszystkiego dobrego i wiem że Ci się uda. (gdybym nie miała już tu
okazji zajrzeć)

[agarusz77]

Dziekuje ci bardzo:)
moj maz powiedzial ze aje mi szanse ,ale do domu nie wroci jeszcze ,jest u
rodzicow .czy moge go jakos do tego przekonac ,jak go przekonac ze naprawde mi
na nim zalezy ,ze jest jdyny w moim zyciu ,ze juz nie chce krzywdzic a wspierac
. sama bez jego obecnosc sobie nie poradze . pomozcie mi .czy tez mam przyjac
jego warunki,ja tu ,on tam ,al co to mi da ,taka terapia skoro jego nie bedzie .

[klosowski333]

Agnieszko
Dobrze, ze zdajesz sobie sprawe z wlasnych bledow. Teraz czas na nastepony krok
- nie popelniac ich. Przede wszystkim musisz panowac nad emocjami i tak jak mowi
Twoj maz - wyciszyc sie nieco. Jak dopadnie Cie znowu irracjonalna zlosc,
powstrzymaj sie za wszelka cene, walcz ze soba, albo pojdz do meza i popros go o
wsparcie, nie czyniac mu ZADNYCH wyrzutow.
Dawaj mu cos od siebie. Pozwalaj mu sie cieszyc, radowac przy Tobie i dzieki
Tobie. Jezeli lubi zbierac figurki, kup mu jakies wypasione rarytasy, jezeli
zbiera wagoniki do kolejki elektrycznej, zrob mu niespodzianke i zalatw mu super
zestaw, jezeli kibicuje jakiemus zespolowi hokejowemu, sprowadz mu koszulke,
jezeli lubi ogladac mecze pilkarskie, sprobuj emocjonowac sie razem z nim. Po
prostu daj mu cos od siebie, zacznij sie dla niego poswiecac, tak jak on
potrafil poswiecac sie dla Ciebie tolerujac Twoje ataki.
Jest z Toba nie przez przypadek. Widocznie znalazl w Tobie kobiete, ktora jest w
stanie kochac. Nie niszcz tego chorymi emocjami. Im wiecej zla mu wyrzadzisz,
tym trudniej bedzie odbudowac zaufanie. Kiedys mozesz przekroczyc granice, za
ktora bedzie jedno wielkie NIC. Zniszczysz swoj swiat, jego oraz Waszych dzieci.
Jezeli tego naprawde nie chcesz robic, po prostu zacznij nad soba panowac, jak
dorosly czlowiek. I zacznij z mezem rozmawiac, kiedy on takiej rozmowy sobie
zyczy. Zacznij go sluchac. Zacznij dawac.

[agarusz77]

Dziekuje . ja juz rozmawiam z mezem,ale on mi nie wierzy ze w ciagu paru dni sie
zmienilam i zrozmialam swoj blad .Jak moge go przekonac do tego zeby wrocl do
dou na stale,na probe....jak na odleglosc mam mu pokazywac ze sie zmienilam ze
pracuje nad soba .

[gadagad]

Mąż od ciebie uciekł, i to na święta, zabrał dziecko i nie chce wracać.Żadna
zasługa, że zrozumiałaś, że źle robisz.Nawet do osła, po takich batach, by
dotarło, że coś z nim nie tak.Twoja sytuacja byłaby lepsza, gdybyś ze swoim
zachowaniem zrobiła coś o wiele wcześniej.Teraz, lepiej by nie wracał na
gwizdnięcie, bo nie będziesz się w stanie opanować.Może nie natychmiast, ale
mechanizm twoich reakcji nie pozwoli zachować ci się inaczej, niż potwierdzić
mu,że lepiej odejść - a tym razem, już bez "wybacz", na zawsze.Nadmierna
zazdrość, awanturowanie się, psychiczne ranienie - to zaburzenie
osobowości.Stosujesz przemoc psychiczną.Z czegoś to wypływa i by to zmienić nie
wystarczy zrozumienie, że źle postępujesz.Jakieś mechanizmy to powodują, a
mechanizmy są poza twoją dobrą wolą.Będziesz chciała dobrze, ale mechanizmy tobą
kierujące będą sprawiały, że i tak będziesz reagowała tak samo jak zawsze.Zmiana
zachowania wymaga ciężkiej pracy, której zresztą wcale nie chce ci się
podjąć.Mówienie, będę lepsza, ale niech mąż mnie trzyma za rączkę - oznacza
wyłącznie, niech on mi to wybacza i znosi, a ja będę robić swoje i się kajać.Mąż
uwierzy, jak naprawdę skonsultujesz swoje zachowanie z psychologiem, podejmiesz
nieprzyjemną pracę nad znalezieniem jego przyczyn i też nieprzyjemną pracę nad
zmianą kierujących twoim zachowaniem mechanizmów.To co teraz on od ciebie
słyszy, to też tylko zarzuty, że cie krzywdzi, bo taką przykrość ci na święta
zgotował.Niby się kajasz,rozumiesz, ale tak w gruncie rzeczy -TO JAK ON MÓGŁ.A
sprawy zaszły już tak daleko, że on tylko potrzebuje potwierdzenia, że nie ma co
się z tobą męczyć.Ty nie potrafisz, choćbyś bardzo chciała, mu tego
potwierdzenia nie dać.Nie będziesz reagować inaczej.Będziesz tylko opanowywać
swoją reakcję, ale ona będzie właśnie taka i za którymś razem wystrzeli nad
twoje opanowywanie.Nie mów mu, że się zmieniłaś, bo to nieprawda.Powiedz, że
wiesz, że źle reagujesz i zmienisz to, nie samym rozumieniem, ale podejmiesz
konkretny wysiłek, z psychologiem.I nie szantażuj go,że bez jego głaskania po
główce, to ty nic robić nie będziesz.Bo zmienienie się zależy wyłącznie od
ciebie.Twoje zachowanie sprawiło, że on ma szansę odejść i z dzieckiem, któremu
może zapewnić dobre warunki z pomocą rodziców.Tobie udowodni syndrom, a ty bez
pomocy psychologa, swoimi reakcjami jego zarzuty potwierdzisz.

[alba27]

Ja tak trochę z innej beczki ale z własnego doświadczenia. Miewałam
podobnie, moje zachowania były irracjonalne i mój święty mąż ledwo
ze mną wytrzymywał, wiedziałam że zachowuję się strasznie i trudno
ze mną wytrzymać bo nie wytrzymywałam sama ze sobą, do tego byłam
nerwowa, byłam pewna że to nerwica i już szukałam jakiegoś
psychologa ale po drodze podczas rutynowych badań zwierzyłam się ze
swojego stanu mojemu ginekologowi ( jest też endokrynologiem), do
tego wypadały mi jeszcze włosy, ale najgorszy był mój stan
psychiczny , lekarz zlecił badania hormonów, i to był strzał w 10.
Już 2 miesiące biorę lekarstwa i jest dużo lepiej, jestem
spokojniejsza, drobiazgi nie doprowadzają mnie do szału i nie szukam
pretekstu do kłótni z mężem, zaburzenia hormonalne moga naprawdę dać
nam w kość. Ty niedawno urodziłaś dziecko, może hormony też ci
szaleją, a może warto zbadać tarczycę? Prolaktynę? A może to za mało
magnezu lub jakiś witamin? Pomyśl o tym.

[agarusz77]

Mnie wlosy tez wypadaja ,przy kazdym myciu ,na grzebieniu trace gasc wlosow ,ale
nie pomyslalam o tym ,dzieki:)
ja miewam takie stany chwilami a pozniej mi przechodzi i przepraszam meza
,wybaczal do teo momentu a teraz slysze ze musze radzic sobie sama ,bo on musi
splacic dlugi i dlatego nie bedzie ze mna mieszkal .
Czuje ze trace go zupelnie ,jak mu pokazac ze dom i on jest dla mnie
najwazniejszy ,ze nasze dzieci na to patrza .
Do tego ogranicza mi synka ,dowiedzialam sie dzis ze da mi dziecko ale na dwa
dni ,co robic ,gdzie szukac pomocy ,on wraca do pracy na stale od 21 stycznia
,bedzie dojezdzal zamiast byc w domu ,moze na probe ,jak to zrobic ,zeby uwierzyl .

[to.niemozliwe]

Przepraszam....korzystałas z pomocy psychologa, który nawet nie
wypytał Cię o samopoczucie fizyczne i ewentualne dolegliwości
fizyczne ???

[agarusz77]

Slyszalam podczas pierwszej rozmowy ze ma przyjsc ze mna maz ,zeby zobaczyl jak
sie staram ,psycholog musi tez jego wypytac o dokladne zarzuty jakie ma maz
wzgleem mnie ,uwaza ze skoro uciekl do rodzicow nie probujac walczyc ze mna to
tez nie jest swiety ,dom rodzinny to azyl dla niego ale to mi slubowal to i to
,wiec sam nie jest bez winy wiec tez taka rozmowa mu sie przyda ,a skoro mowi ze
chce walczyc i dajemy sobie szanse to musi to isc w dwa kierunki a nie tylko ode
mnie .

[to.niemozliwe]

Może mąż pójdzie z Tobą, jak zobaczy, że są efekty Twoich wizyt u
psychologa? Konkretne efekty.

[agarusz77]

konkretne efekty moga byc tylko jak bedzie ze mna ,a ja juz trace nadzieje .

[to.niemozliwe]

> konkretne efekty moga byc tylko jak bedzie ze mna ,a ja juz trace
> nadzieje .
Nie.
Pisałem Ci, że to nieprawda, bo oznaczałoby to, że nie umiesz sama
kontrolować swojego życia. Chyba nie chcesz powiedziec, że jesteś
np. złą matką? Umiesz opiekować się dziećmi?

[mel.la]

Piszesz bzdury, zaden psycholog nie kaze przychodzic partnerowi i to
przez rozpoczeciem terapii,, juz nie wymyslaj. Ludzie Ci dobrze radza
co masz robic a Ty dalej swoje, nadal uwazasz ze to maz jest winny, w
ten sposob nic ale to nic nie osiagniesz, zrozum to wreszcie.

[mel.la]

A po drugie to Ty masz problem ze soba a nie on i Ty sie lecz!

[mel.la]

Oh...jak ja rozumiem Twojego meza... 5 minut bym z Toba nie wytrzymala,
ale sie chlop wpakowal.... :-(

[agarusz77]

Skad mozesz wiedziec jaki jest moj maz ,nie potrzebuje twoich dziwnych rad ,bo
juz nawet nie mowie o niczym innym.problemy to ty tz masz raczej ze soba .

[mel.la]

agarusz77napisala:

Problem jst z mna ,ciagle cos wymyslam ,zeby tylko dopic mezowi

Wiecznie szukalam pretekstu zeby mna sie intresowal,myslalam ze jak
bede obila
sceny zazdrosci to sama nie wiem co chcialam osiagnac.
Tysiac razy zapewnial mnie o swojej lojalnosci ,wiem ze tylko
zaufanie
moze nas uraowac i szczerosc a ja zawsze wybucham gniewem ,od
slowa do slowa
sytuacja staj sie nie do znisienia dla meza oczywiscie .
Moj maz od kwietnia przebywa na urlopie wychowawczym na synka bo ja
chcialam
wrocic do pracy ,wrocilam ale zostalam w pazdzierniku zwolniona
,wiekszosc
czasu wiec spedzal w domu z dziecmi ,nie mialam powodow ,naprawde ale
jakos
przez jakis czas bylo ok a pozniej znowu to samo.
W naszym zwiazku brakuj rozmowy ,zadko rozmawiamy,zadko wychodzimy
gdzies
razem,i to tez z mojej winy ,czesto proponowal ale zawsze byl
opor -nie
ide,wkoncu przestal prosic . Bardzo go kocham,i dopiero jak moge
stracic to wszystko zaczelam myslec i chce
sie leczyc .

Wiec sie lecz!

[anbale]

Ja też przestaje rozumieć, czego Ty własciwie chcesz.
Narobiłaś jakichś głupot, wynika z tego co piszesz, że poraniłaś człowieka,
zmeczyłaś go okrutnie sobą- a teraz chcesz żeby wracał jak najszybciej, bo ty
bez niego nie możesz...No czasem tak się nie da, facet ma dość, możesz jedynie
krok po kroczku zacząć to naprawiać- ale to trzeba czasu, starań a nie jakieś
szlochy i wymuszanie, żeby wrócił.
Nie ma takiej opcji, on podjął decyzje, wymyśl jakąś długofalową strategię, a
nie jęki i żale w nieskończoność...

[gadagad]

Przyznanie się do winy jest potrzebne wyłącznie tobie.Samo o sobie niczego nie
załatwia i jeżeli oczekujesz, że mąż ci będzie za nie wdzięczny, z tego powodu
wybaczy i zacznie cię pieścić, zaczniecie wszystko od nowa, jakby nic się nie
stało, i masz prawo mieć mu za złe, że tak się po twoim pokajaniu się nie
dzieje, to popełniasz dalszy błąd w waszej relacji.Nabroiłaś i w jeden dzień się
tego nie naprawi.Psycholog nie wypisuje recept.Powinien cię skierować na
badania, ogólne, hormonalne, tarczycy i do psychiatry, który może przepisać ci
leki stabilizujące histeryczne reakcje na to co się dzieje.Terapia
psychologiczna jak najbardziej, bo nawet jeśli twoje zachowania mają powód
fizyczny, to sposób ich realizacji wskazuje na zagmatwania osobowe.I nie na
skróty, ale pomału możesz ratować co się da i budować swoją właściwą
postawę.Bardzo możliwe, że mąż też, po "twojej szkole" potrzebuje pomocy
psychologa, by umieć się właściwie wobec ciebie zachowywać.W przypadku zaburzeń
w relacjach, wszyscy zaczynają być "chorzy".

[freedom_for_sexes]

...
nie przejmuj sie Agnieszko kąsliwymi uwagami.
to tylko slowa, literki, nic Ci nie moga zrobic. Ja tak
sobie "mantruje" za kazdym razem , gdy otwieram komputer (a mam
kontrowersyjne poglady i pisze nie tylko w "Psychologia" :) )
To od Ciebie zalezy, jak zareagujesz na czyjes slowa. TY masz władze
w ręku.
Ja Cie rozumiem, jestem osobą bardzo emocjonalna i musze kontrolowac
sie, by emocje nie przejmowały nade mna kontroli.
Tez słyszałam, że to może być kwestia hormonów. nawet brania pigułek
antykoncepcyjnych.
Wiesz, własnie pomyślałam, że może czujesz się z jakiegos powodu
zagrozona... z Jego winy? Może nie zachowuje sie fair? Może podrywa
inne kobiety?
Jeśli nie, to zdecydowanie masz zaniżoną samoocenę i musisz pracowac
nad tym i sama, i z psychologiem, i z mężem. Tak jak pisałam.
pomyśl, że dasz sobie rade rowniez bez Niego, tylu wspaniałych
mezczyzn z pewnoscia chciałoby z Toba być !
I taka jest prawda. Możesz miec o sobie inne mniemanie, duzo gorsze,
ale taka jest prawda.
Bo ty jestes chorobliwie zazdrosna. Pomysl:"a niech idzie. Mam w
sobie wszystko, czego potrzebuje. " Bo taka jest prawda. Jak
podwyzszysz swoja samoocene to zobaczysz jak zniknie chorobliwa
zazdrośc. To mniej więcej powie Ci terapeuta, to co ja teraz Tobie.
Bedziesz uczyła się byc dla siebie dobra i rozpieszczać się,
zaczniesz dawac sobie prawo np do odmawiania, do czasu wolnego, do
przyjemności. Bedziesz uczyc sie asertywności.
Taka terapia nie jest az taka bolesna. Trudna, ale nie az tak.

A On niech wraca z tymi dziecmi i chodzi na terapie z Toba, bo
skutki zobaczy i tak najwczesniej za kilka tygodni.
Ty mozesz Mu pokazac, że zapisalas sie tu i tam, nawet na NFZ mozna
znaleźc terapeutow ktorzy przyjmuja raz na tydzien, dwa. A nie raz
na pół roku. Ale niech wraca z dziecmi, bo z drugiej strony tak
robic tez nie powinien.
Dasz sobie rade sama zresztą,nawet jak on nie bedzie chcial chodzić.
Mówie Ci,masz w sobie wszystko czego potrzebujesz do zycia, sama też
możesz iśc na terapię.
I pomysl, że gdyby Cię opuścił, byłby najwiekszym frajerem pod
słońcem, bo inne kobity tez sa trudne (patrz:ja), a partnerzy ich
nie opuszczają, walcza o nie razem z nimi. no i straciłby kogos
zdecydowanie wyjatkowego.
może takie POZYTYWNE myslenie o sobie pozwoli Ci (oprocz oczywiscie
terapii :) )zwalczyc te chorobliwa zazdrośc?

...a jednak tu zajrzalam... :)

[mel.la]

tylu wspaniałych
mezczyzn z pewnoscia chciałoby z Toba być !

Po przeczytaniu tego tematu to chyba ani jeden :) puste slowa...

Bedziesz uczyła się byc dla siebie dobra i rozpieszczać się,
zaczniesz dawac sobie prawo np do odmawiania, do czasu wolnego, do
przyjemności. Bedziesz uczyc sie asertywności.

No tego to autorka nie musi sie uczyc, te sztuke ma juz opanowana, przeczytaj dobrze jej pierwszy post.

no i straciłby kogos zdecydowanie wyjatkowego.

Oswiec mnie, w czym jest wyjatkowa ?

[nnikodem]

A po ile macie lat?
I skąd ta 12 letnia Twoja córka?
W sumie niewiele napisałaś. Tylko Pomocy!!! bo chłop chce ze swoim dzieckiem i
rodzicami pobyć na święta. I jego prawo odpocząć od Ciebie.
Mam nadzieje, że nie wrócił.

[evenjo]

Dżizas..co za infantylizm. 32 lata to już najwyższy czs, żeby
dojrzeć-w podwójnym sensie tego słowa. Chcesz się zmienić? Idź na
terapię-kilka miesięcy, może lat i się zmienisz. A mąż? Nie jesteś z
nim zrośnięta, jest osobnym podmiotem, tak jak ty, tylko, że tobie
to chyba bardzo przeszkadza...

[to.niemozliwe]

A ile Ty masz lat ? :)